Weet je nog dat de leraressen zeiden dat ons rekenen hard achteruit ging en dat ze zeiden dat we nooit altijd een rekenmachine bij ons zouden hebben? Misschien gebruiken we over 10 jaar ook geen pen en papier meer!
[deleted]
Vroeger toen ik op de basisschool zat, (ong. 12 jaar geleden) moest ik van mijn juf zowat elke vrijdag nablijven omdat ik niet netjes kon schrijven. Zij zou dan de opdracht v.d. week van ons paars schrijfboekje kopiëren en ik zou die dan meerdere keren maken nadat iedereen al weg was.
Ik kan nog steeds niet netjes schrijven, maar dat heeft letterlijk nooit iets uitgemaakt.
Als ik het zelf maar kan lezen denk ik dan…
Laatste keer dat ik de afgelopen 10 jaar heb moeten schrijven met een pen was:
– Een formulier dat ik moest uitprinten, op schrijven en dan weer scannen omdat het bedrijf geen interactieve PDF had gemaakt…
– een kerstkaart naar familie + buren
– Iets dat even snel op een notitieblok voor mezelf moest wat ik anders na 10 seconde zou vergeten
– Klein berichtje/instructies voor vriendin als ik vroeg weg moest, maar het had eigenlijk ook gewoon via WhatsApp gekunt.
Dus ja, niet echt nodig nee. Komt eigenlijk alleen op dezelfde copy+paste kerstkaarten tekst neer, en je adressgegeven in een formulier invullen.
Ik dacht dat leren schrijven vooral goed is voor je fijne motoriek. Als dat op een andere manier opgelost wordt zou het mij niet boeien als over 20 jaar iedereen super lelijk schrijft. Doe ik nu toch ook al.
Zolang jij je eigen notities maar kan lezen.
Alles wat belangrijk / officieel moet gebeuren staat 99/100 keer online en kan je transformen naar ieder lettertype lol.
Niet alleen van jongeren volgens mij. Ik kan ook niet fatsoenlijk meer schrijven.
Naast de fijne motoriek is schrijven ook goed om te leren dat je nadenkt over wat en hoe je het opschrijft. Digitaal is het heel simpel verwijderen, maar op schrift is dat minder makkelijk. Daarom leert men (vaak) ook beter met schriftelijke aantekeningen dan met een laptop voor je neus waar je alles in verwerkt.
Vroeger verplicht met een vulpen moeten schrijven als linkshandige heeft ook niet veel goeds gedaan voor m’n manier van schrijven… Ook het verplicht aan elkaar schrijven leverde eigenlijk meer problemen op dan dat het goed deed. Heb toen maar besloten om met blokletters te gaan schrijven halverwege de middelbare school en zijn al die basisschool lessen eigenlijk voor niets geweest.
Lekker laten gaan dus allemaal, komt vanzelf wel goed.
Ik zou er niet dramatisch over doen, maar het is wel een verlies als je niet meer fatsoenlijk met de pen kan schrijven
Praktisch gezien zal het aanleren van een mooi handschrift vast wel positief bijdragen aan het aanleren van echt fijne motoriek op jonge leeftijd. Dat is vast bruikbaar later in andere situaties.
Verder merk ik persoonlijk dat het opschrijven van dingen de opname van de informatie die ik opschrijf veel beter stimuleert dan het intikken van diezelfde informatie. Kennelijk bewandelt de informatie dan andere paden in mijn brein die ervoor zorgen dat ‘t beter blijft hangen. Voor mij is het intikken dus geen volledige vervanger voor schrijven.
En uit de mode, maar een geschreven brief, dat is ook wel iets waar je persoonlijke connecties mee kan maken.
Tot slot, ik bewonder wel de mooie cursieve handschriften die ik wel eens voorbij zie komen. Die zou ik ook wel willen hebben. Met veel meer saaie oefeningen zou ik wel een stuk verder kunnen komen, maar bladzijden voor lusjes schrijven zijn wel rotoefeningen helaas. Dus ik zie mezelf dat niet echt meer verbeteren…
Ik kan keurig schrijven maar ga nu toch maar beginnen aan een training blindtypen. Daar heb ik meer aan.
Ik vind het wel meevallen. De handgeschreven betogen zijn van de meeste leerlingen altijd goed te lezen. Er zijn altijd een aantal die moeilijker te lezen zijn maar dat is volgens mij niet verandert de afgelopen 30 jaar. Ik merk wel dat de taalkwaliteit erg achteruit is gegaan. Ik zie in de Engelse teksten teveel afkortingen die van social media komen zoals het gebruik van u ipv you.
Ik heb ook een kraaienpoten handschrift wat ze er op school met man en macht uit hebben proberen te werken, zonder succes. (ik ben inmiddels 35)
Maar goed, de laatste keer dat ik een brief geschreven heb die niet gewoon uit de computer kwam rollen was volgens mij tijdens diezelfde lessen.
Je kan je inderdaad afvragen hoe zinvol het is te blijven trekken aan het leren van vaardigheden die je niet gaat gebruiken.
Hoofdrekenen is nog zoiets.
Trekken sommige mensen ook heel hard aan terwijl ze zelf ook voor alles wat meer dan 2+2 is de calculator app erbij halen op hun smartphone.
Ik denk dat kunnen schrijven in het algemeen (netjes of niet), en daarmee eigenlijk het verbinden van het fysieke aspect met taal en informatie, in veel gevallen een belangrijke bijdrage levert aan taalvaardigheid in het algemeen. edit: Dus als dat verbinden ook kan met een andere manier dan traditioneel schrijven kan dat ook ter afwisseling.
Ook vreemd dat er altijd één aspect zo wordt uitgelicht (zoals dat er minder wordt gelezen wordt vaak genoemd in relatie tot verminderde leesvaardigheid) terwijl die waarschijnlijk helemaal niet zo los van elkaar te zien zijn op bevolkingsniveau.
De wereld verandert, maar geschreven taal kunnen interpreteren en jezelf schriftelijk kunnen uitdrukken zijn vooralsnog niet op hun retour. Analfabeet zijn is een enorme handicap.
Joepie, ik ben nog een jongere.
Oké, als ik wil kan ik wel leesbaar schrijven, maar ik heb er het geduld meestal niet voor.
Dokteren kunnen ook voor geen meter schrijven volgens het stereotype, dus wat boeit het
Ik vind het wel jammer dat ik zo’n lelijk handschrift heb. Ik kan vaak mijn eigen aantekeningen niet eens meer teruglezen. Misschien maar eens opnieuw leren schrijven!
Het verloederen van het handschrift is naar mijn mening niet echt een probleem an sich, maar eerder een symptoom van de afbraak van het onderwijs.
De nadruk ligt steeds minder op ‘ouderwetse’ zaken als kennis vergaren, nauwkeurig en netjes werken, zitvlees kweken en extrinsieke motivatie. Terwijl veel van deze dingen al eeuwen goed werken.
Er is nu zo’n vernieuwingsdrang waardoor het hele onderwijs omgegooid moet worden met allemaal hippe theorieën, waarvan een aantal vast waardevol zijn, maar heel veel ook ingegeven zijn door slecht onderzoek of alleen op papier werken.
Het is jammer dat ze zoveel aandacht steken in het aanelkaar schrijven en nul begeleiding geven aan het ontwikkelen van een leesbaar blokletterschrift.
Tegenwoordig gaat bijna alles digitaal maar ik moet nog steeds veel formulieren op papier invullen. Zoals CBR keuringsformulieren, aanvragen voor zuurstof thuis, machtigingen voor fysiotherapie, etc…
Toen ik op de middelbare school zat zei een leraar tegen mij: “Als je nog eens een examen met z’n slecht handschrift inlevert dan kijk ik het niet meer na”. Sinds dien ben ik in blokletters gaan schrijven en heb ik best een net handschrift maar schrijf veel langzamer.
Schrijven is gewoon onderdeel van het opbouwen van motoriek. Deels moet je dat onderhouden, maar dat hoeft wat mij betreft niet perfect. Mensen die het dan later moeten bijspijkeren omdat het in verschillende sectoren nodig is, die moeten daar dan maar mee dealen.
Ik moest op de basisschool snel leren schrijven. Dat heeft toen der tijd vanwege mijnn competitie drang mijn handschrift onherstelbaar verneukt
Sommige docenten (iig in het middelbaar en hoger onderwijs) hebben het ook aan zichzelf te danken dat jongeren geen aantekeningen meer met de hand maken en dan dus aan het eind van het jaar een verslechterd handschrift hebben. Ze houden in de rekening geen les met een gemiddeld schrijftempo met de hand. Ik deed altijd alles op papier en kon redelijk snel en leesbaar schrijven, maar hierdoor geforceerd overgestapt naar typen
Ik denk dat het handschrift van veel volwassenen vaak nog erger is dat dat van jongeren…
M’n Frans docente op de middelbare school gaf ooit een toets terug waar ik een onvoldoende voor had. Ze zei toen: “Jammer van de onvoldoende, maar je hebt wel een mooi handschrift.” :,)
Ach ja, ik had zelf ook een slordig handschrift volgens de juffen op de basisschool and zelfs zo’n speciale pen nodig wat nog verschrikkelijker aanvoelde. Het grootste probleem voor mij was dat je verplicht was een aangeleerde stijl te hanteren die voor mij gewoon niet fijn schreef. Later ben ik mijn eigen schrijfstijl gaan ontwikkelen en die is langzaam maar zeker gewoon steeds netter geworden, zeker omdat je niet steeds die druk voelt en wordt afgewezen als je ook maar een beetje afwijkt van de norm. Nu ben ik vrijwilliger bij een archief en krijg juist complimenten dat ik netjes schrijf dus ik denk dat het wel los loopt allemaal.
Schrijven, ik heb al tijden niet meer geschreven, behalve mijn handtekening en de datum op een contract of bezorging. Ik schrijf soms tijdens meetings mee, dat doe ik dan op mijn telefoon met zo’n pennetje, vindt dat erg prettig en makkelijk.
Ik werk in de IT, dus blind typen in een redelijk tempo.
Ik train het schrijven dus nooit.
Een tijdje geleden in een aanbieding een dure vulpen gekocht. Áls ik dan wat moet schrijven dwingt die pen mij er iets meer aandacht aan te besteden.
Bonus: geen collega die “per ongeluk” mijn luxe pen leent.
Ik had op de lagere school in de 6de klas een 3 (drie) voor schrijven. “Jij moet dokter worden” zei de meester “Het handschrift heb je al”.
Geldt een PhD ook meester?
Ik had net zo goed huisarts kunnen worden met die hanenpoten van mij. 😀
Ik had een redelijk handschrift, totdat ik op mijn achtste naar Duitsland verhuisde. Daar kreeg ik te horen dat het niet voldeed aan de “Deutsche Rechtschreibung” en effectief moest ik opnieuw cursief leren schrijven. Dit ging natuurlijk niet zo soepel als toen ik voor het eerst leerde schrijven. Toen ik weer naar Nederland verhuisde (op mijn tiende) kreeg ik daar opnieuw te horen dat ze mijn handschrift niet konden lezen, dus moest ik wéér opnieuw leren schrijven (mijn oude handschrift was ik blijkbaar weer vergeten). Nu heb ik nog steeds een hanepotenhandschrift.
Niet dat het uitmaakt, ik schrijf tegenwoordig bijna nooit meer met de hand.
32 comments
Weet je nog dat de leraressen zeiden dat ons rekenen hard achteruit ging en dat ze zeiden dat we nooit altijd een rekenmachine bij ons zouden hebben? Misschien gebruiken we over 10 jaar ook geen pen en papier meer!
[deleted]
Vroeger toen ik op de basisschool zat, (ong. 12 jaar geleden) moest ik van mijn juf zowat elke vrijdag nablijven omdat ik niet netjes kon schrijven. Zij zou dan de opdracht v.d. week van ons paars schrijfboekje kopiëren en ik zou die dan meerdere keren maken nadat iedereen al weg was.
Ik kan nog steeds niet netjes schrijven, maar dat heeft letterlijk nooit iets uitgemaakt.
Als ik het zelf maar kan lezen denk ik dan…
Laatste keer dat ik de afgelopen 10 jaar heb moeten schrijven met een pen was:
– Een formulier dat ik moest uitprinten, op schrijven en dan weer scannen omdat het bedrijf geen interactieve PDF had gemaakt…
– een kerstkaart naar familie + buren
– Iets dat even snel op een notitieblok voor mezelf moest wat ik anders na 10 seconde zou vergeten
– Klein berichtje/instructies voor vriendin als ik vroeg weg moest, maar het had eigenlijk ook gewoon via WhatsApp gekunt.
Dus ja, niet echt nodig nee. Komt eigenlijk alleen op dezelfde copy+paste kerstkaarten tekst neer, en je adressgegeven in een formulier invullen.
Ik dacht dat leren schrijven vooral goed is voor je fijne motoriek. Als dat op een andere manier opgelost wordt zou het mij niet boeien als over 20 jaar iedereen super lelijk schrijft. Doe ik nu toch ook al.
Zolang jij je eigen notities maar kan lezen.
Alles wat belangrijk / officieel moet gebeuren staat 99/100 keer online en kan je transformen naar ieder lettertype lol.
Niet alleen van jongeren volgens mij. Ik kan ook niet fatsoenlijk meer schrijven.
Naast de fijne motoriek is schrijven ook goed om te leren dat je nadenkt over wat en hoe je het opschrijft. Digitaal is het heel simpel verwijderen, maar op schrift is dat minder makkelijk. Daarom leert men (vaak) ook beter met schriftelijke aantekeningen dan met een laptop voor je neus waar je alles in verwerkt.
Vroeger verplicht met een vulpen moeten schrijven als linkshandige heeft ook niet veel goeds gedaan voor m’n manier van schrijven… Ook het verplicht aan elkaar schrijven leverde eigenlijk meer problemen op dan dat het goed deed. Heb toen maar besloten om met blokletters te gaan schrijven halverwege de middelbare school en zijn al die basisschool lessen eigenlijk voor niets geweest.
Lekker laten gaan dus allemaal, komt vanzelf wel goed.
Ik zou er niet dramatisch over doen, maar het is wel een verlies als je niet meer fatsoenlijk met de pen kan schrijven
Praktisch gezien zal het aanleren van een mooi handschrift vast wel positief bijdragen aan het aanleren van echt fijne motoriek op jonge leeftijd. Dat is vast bruikbaar later in andere situaties.
Verder merk ik persoonlijk dat het opschrijven van dingen de opname van de informatie die ik opschrijf veel beter stimuleert dan het intikken van diezelfde informatie. Kennelijk bewandelt de informatie dan andere paden in mijn brein die ervoor zorgen dat ‘t beter blijft hangen. Voor mij is het intikken dus geen volledige vervanger voor schrijven.
En uit de mode, maar een geschreven brief, dat is ook wel iets waar je persoonlijke connecties mee kan maken.
Tot slot, ik bewonder wel de mooie cursieve handschriften die ik wel eens voorbij zie komen. Die zou ik ook wel willen hebben. Met veel meer saaie oefeningen zou ik wel een stuk verder kunnen komen, maar bladzijden voor lusjes schrijven zijn wel rotoefeningen helaas. Dus ik zie mezelf dat niet echt meer verbeteren…
Ik kan keurig schrijven maar ga nu toch maar beginnen aan een training blindtypen. Daar heb ik meer aan.
Ik vind het wel meevallen. De handgeschreven betogen zijn van de meeste leerlingen altijd goed te lezen. Er zijn altijd een aantal die moeilijker te lezen zijn maar dat is volgens mij niet verandert de afgelopen 30 jaar. Ik merk wel dat de taalkwaliteit erg achteruit is gegaan. Ik zie in de Engelse teksten teveel afkortingen die van social media komen zoals het gebruik van u ipv you.
Ik heb ook een kraaienpoten handschrift wat ze er op school met man en macht uit hebben proberen te werken, zonder succes. (ik ben inmiddels 35)
Maar goed, de laatste keer dat ik een brief geschreven heb die niet gewoon uit de computer kwam rollen was volgens mij tijdens diezelfde lessen.
Je kan je inderdaad afvragen hoe zinvol het is te blijven trekken aan het leren van vaardigheden die je niet gaat gebruiken.
Hoofdrekenen is nog zoiets.
Trekken sommige mensen ook heel hard aan terwijl ze zelf ook voor alles wat meer dan 2+2 is de calculator app erbij halen op hun smartphone.
Ik denk dat kunnen schrijven in het algemeen (netjes of niet), en daarmee eigenlijk het verbinden van het fysieke aspect met taal en informatie, in veel gevallen een belangrijke bijdrage levert aan taalvaardigheid in het algemeen. edit: Dus als dat verbinden ook kan met een andere manier dan traditioneel schrijven kan dat ook ter afwisseling.
Ook vreemd dat er altijd één aspect zo wordt uitgelicht (zoals dat er minder wordt gelezen wordt vaak genoemd in relatie tot verminderde leesvaardigheid) terwijl die waarschijnlijk helemaal niet zo los van elkaar te zien zijn op bevolkingsniveau.
De wereld verandert, maar geschreven taal kunnen interpreteren en jezelf schriftelijk kunnen uitdrukken zijn vooralsnog niet op hun retour. Analfabeet zijn is een enorme handicap.
Joepie, ik ben nog een jongere.
Oké, als ik wil kan ik wel leesbaar schrijven, maar ik heb er het geduld meestal niet voor.
Dokteren kunnen ook voor geen meter schrijven volgens het stereotype, dus wat boeit het
Ik vind het wel jammer dat ik zo’n lelijk handschrift heb. Ik kan vaak mijn eigen aantekeningen niet eens meer teruglezen. Misschien maar eens opnieuw leren schrijven!
Het verloederen van het handschrift is naar mijn mening niet echt een probleem an sich, maar eerder een symptoom van de afbraak van het onderwijs.
De nadruk ligt steeds minder op ‘ouderwetse’ zaken als kennis vergaren, nauwkeurig en netjes werken, zitvlees kweken en extrinsieke motivatie. Terwijl veel van deze dingen al eeuwen goed werken.
Er is nu zo’n vernieuwingsdrang waardoor het hele onderwijs omgegooid moet worden met allemaal hippe theorieën, waarvan een aantal vast waardevol zijn, maar heel veel ook ingegeven zijn door slecht onderzoek of alleen op papier werken.
Het is jammer dat ze zoveel aandacht steken in het aanelkaar schrijven en nul begeleiding geven aan het ontwikkelen van een leesbaar blokletterschrift.
Tegenwoordig gaat bijna alles digitaal maar ik moet nog steeds veel formulieren op papier invullen. Zoals CBR keuringsformulieren, aanvragen voor zuurstof thuis, machtigingen voor fysiotherapie, etc…
Toen ik op de middelbare school zat zei een leraar tegen mij: “Als je nog eens een examen met z’n slecht handschrift inlevert dan kijk ik het niet meer na”. Sinds dien ben ik in blokletters gaan schrijven en heb ik best een net handschrift maar schrijf veel langzamer.
Schrijven is gewoon onderdeel van het opbouwen van motoriek. Deels moet je dat onderhouden, maar dat hoeft wat mij betreft niet perfect. Mensen die het dan later moeten bijspijkeren omdat het in verschillende sectoren nodig is, die moeten daar dan maar mee dealen.
Ik moest op de basisschool snel leren schrijven. Dat heeft toen der tijd vanwege mijnn competitie drang mijn handschrift onherstelbaar verneukt
Sommige docenten (iig in het middelbaar en hoger onderwijs) hebben het ook aan zichzelf te danken dat jongeren geen aantekeningen meer met de hand maken en dan dus aan het eind van het jaar een verslechterd handschrift hebben. Ze houden in de rekening geen les met een gemiddeld schrijftempo met de hand. Ik deed altijd alles op papier en kon redelijk snel en leesbaar schrijven, maar hierdoor geforceerd overgestapt naar typen
Ik denk dat het handschrift van veel volwassenen vaak nog erger is dat dat van jongeren…
M’n Frans docente op de middelbare school gaf ooit een toets terug waar ik een onvoldoende voor had. Ze zei toen: “Jammer van de onvoldoende, maar je hebt wel een mooi handschrift.” :,)
Ach ja, ik had zelf ook een slordig handschrift volgens de juffen op de basisschool and zelfs zo’n speciale pen nodig wat nog verschrikkelijker aanvoelde. Het grootste probleem voor mij was dat je verplicht was een aangeleerde stijl te hanteren die voor mij gewoon niet fijn schreef. Later ben ik mijn eigen schrijfstijl gaan ontwikkelen en die is langzaam maar zeker gewoon steeds netter geworden, zeker omdat je niet steeds die druk voelt en wordt afgewezen als je ook maar een beetje afwijkt van de norm. Nu ben ik vrijwilliger bij een archief en krijg juist complimenten dat ik netjes schrijf dus ik denk dat het wel los loopt allemaal.
Schrijven, ik heb al tijden niet meer geschreven, behalve mijn handtekening en de datum op een contract of bezorging. Ik schrijf soms tijdens meetings mee, dat doe ik dan op mijn telefoon met zo’n pennetje, vindt dat erg prettig en makkelijk.
Ik werk in de IT, dus blind typen in een redelijk tempo.
Ik train het schrijven dus nooit.
Een tijdje geleden in een aanbieding een dure vulpen gekocht. Áls ik dan wat moet schrijven dwingt die pen mij er iets meer aandacht aan te besteden.
Bonus: geen collega die “per ongeluk” mijn luxe pen leent.
Ik had op de lagere school in de 6de klas een 3 (drie) voor schrijven. “Jij moet dokter worden” zei de meester “Het handschrift heb je al”.
Geldt een PhD ook meester?
Ik had net zo goed huisarts kunnen worden met die hanenpoten van mij. 😀
Ik had een redelijk handschrift, totdat ik op mijn achtste naar Duitsland verhuisde. Daar kreeg ik te horen dat het niet voldeed aan de “Deutsche Rechtschreibung” en effectief moest ik opnieuw cursief leren schrijven. Dit ging natuurlijk niet zo soepel als toen ik voor het eerst leerde schrijven. Toen ik weer naar Nederland verhuisde (op mijn tiende) kreeg ik daar opnieuw te horen dat ze mijn handschrift niet konden lezen, dus moest ik wéér opnieuw leren schrijven (mijn oude handschrift was ik blijkbaar weer vergeten). Nu heb ik nog steeds een hanepotenhandschrift.
Niet dat het uitmaakt, ik schrijf tegenwoordig bijna nooit meer met de hand.