> „Ef aðgerðir og ákvarðanir kjörinna fulltrúa eru sveipaðir huliðshjúpi verða þær að gróðrarstíu hlutdrægni, brotum á mannréttindum og mögulegum lögbrotum
Það er eitthvað búið að þynna út hugtakið “mannréttindi” ef ákveðin aðferð við sölu á hlutabréfum flokkast þar undir.
Einn vandinn er að það er að miklu leyti mjög erfitt að aðgreina löggjafarvaldið og framkvæmdarvaldið á Íslandi. Bjarni er ekki bara fjármálaráðherra, heldur líka þingmaður og formaður ríkisstjórnarflokks sem erí frekar öruggum þingmeirihluta. Flokks sem hefur haft ofboðsleg ítök í embættismannakerfið nánast alla lýðveldissöguna. Ég veit ekki hvort það skiptir voðalega miklu hvort fjármálaráðherra biður um að ríkisendurskoðun rannsaki sjálfan sig eða hvort alþingi, sem væri líklegt til að gera það sama eins og er (ef bara vegna þess að Bjarni biður félaga sína í meirihlutanum í að gera það), myndi velja einhverja leið. Frá mínum bæjardyrum séð virðist kerfið ekki bjóða uppá að fara neina sérlega traustvekjandi leið, nema kannski að skipa rannsóknarnefnd. En Alþingi virðist ekki hafa haft áhuga á því. Svo ég veit ekki hvort þessi tillaga breyti nokkru, kannski er það bara vitleysa í mér.
Ekki að ég hafi nokkuð á móti að ríkisendurskoðun rannsaki þetta ferli, það hefur bara annmarkanir, eins og kom t.a.m. fram í Silfrinu í morgun. Svo vekur það alltaf kvíða um hvítþvott þegar stjórnmálamaður stingur uppá að rannsaka sig sjálfan.
2 comments
> „Ef aðgerðir og ákvarðanir kjörinna fulltrúa eru sveipaðir huliðshjúpi verða þær að gróðrarstíu hlutdrægni, brotum á mannréttindum og mögulegum lögbrotum
Það er eitthvað búið að þynna út hugtakið “mannréttindi” ef ákveðin aðferð við sölu á hlutabréfum flokkast þar undir.
Einn vandinn er að það er að miklu leyti mjög erfitt að aðgreina löggjafarvaldið og framkvæmdarvaldið á Íslandi. Bjarni er ekki bara fjármálaráðherra, heldur líka þingmaður og formaður ríkisstjórnarflokks sem erí frekar öruggum þingmeirihluta. Flokks sem hefur haft ofboðsleg ítök í embættismannakerfið nánast alla lýðveldissöguna. Ég veit ekki hvort það skiptir voðalega miklu hvort fjármálaráðherra biður um að ríkisendurskoðun rannsaki sjálfan sig eða hvort alþingi, sem væri líklegt til að gera það sama eins og er (ef bara vegna þess að Bjarni biður félaga sína í meirihlutanum í að gera það), myndi velja einhverja leið. Frá mínum bæjardyrum séð virðist kerfið ekki bjóða uppá að fara neina sérlega traustvekjandi leið, nema kannski að skipa rannsóknarnefnd. En Alþingi virðist ekki hafa haft áhuga á því. Svo ég veit ekki hvort þessi tillaga breyti nokkru, kannski er það bara vitleysa í mér.
Ekki að ég hafi nokkuð á móti að ríkisendurskoðun rannsaki þetta ferli, það hefur bara annmarkanir, eins og kom t.a.m. fram í Silfrinu í morgun. Svo vekur það alltaf kvíða um hvítþvott þegar stjórnmálamaður stingur uppá að rannsaka sig sjálfan.