Housing First werkt. Dat zie je, zoals het artikel zegt, in Finland, maar ook op andere plekken waar het in de praktijk is gebracht.
En het grote probleem op de Nederlandse woningmarkt is het feit dat het een markt is en dat we de volkshuisvesting hebben gemarginaliseerd. Er is wel een tekort, maar nog belangrijker dan dat is hoe de huidige woningen zijn verdeeld (oneerlijk), hoe veel er voor wordt betaald (te veel), en welke er worden gebouwd (vooral dure). Dus het is niet in eerste instantie te weinig woningen, maar vooral te veel geld.
Mijn twee centjes.
Het ”housing first principe” is een cruciale stap in het herstel proces van een ieder die problemen heeft.
Héél makkelijk: Gewoon even wat woningen bouwen…
Dat probeert de regering al heel lang, maar het lukt niet zo best.
Hoewel ik het 100% met de gedachte eens ben om dakloze een huis te geven zodat ze kunnen helen, is dit gewoon niet haalbaar in de huidige woningmarkt + het politieke klimaat.
De toewijzing aan statushouders is al erg politiek lastig. Dan komt er nog een grote groep bij die voorrang zou krijgen.
Hoe leg je dit uit aan mensen die zelf (of diens kinderen) jaren moeten wachten op een huis? Zeker in een samenleving waar men toch vaak denkt dat dakloosheid je eigen schuld is. (De zeg ik niet maar dit is het stigma)
Ik zie de ingezonden stukjes al voor me: “Ik werk al 10 jaar in de verpleging en moet jaren wachten op een huis waardoor ik noodgedwongen bij mijn ouders woon, maar de locale crackjunk heeft een nieuw appartement toegewezen gekregen.”
En ergens hebben die mensen toch ook wel een punt. Zeker in het huidige politieke klimaat waar de VVD de grootste partij is hoef je niet te verwachten dat we de huizenmarkt ineens totaal anders gaan indelen(willen de meeste mensen ook niet), waardoor er veel meer sociale huurwoning bij komen. De realiteit is dat er meer mensen vechten om het zelfde aantal huizen. Ergo: langere wachtrijen. Hierdoor zijn de mensen in het artikel het slachtoffer, want zij staan al helemaal onderaan de maatschappelijke pikorder.
Noem me zwartgallig, maar een oplossing hiervoor zie ik gewoon niet.
Wat ik in het artikel zo niet terug zie komen (of gemist heb) is of Finland ook een woningtekort heeft? Housing first is natuurlijk een prima idee want een veilige & stabiele slaapplek is de eerste stap in je leven weer op de rit krijgen maar dan moet je wel huizen hebben om mensen in te plaatsen.
Als finland hun woningmarkt niet om zeep geholpen heeft en dus geen tekort heeft dan is het wel een beetje kort door de bocht om te roepen dat de daklozen crisis makkelijk op te lossen is want dan zullen we eerst de woningcrisis op moeten lossen en daar loopt de politiek hier nog niet echt warm voor.
Jezus wat een bagger artikel weer.
In de titel het hebben over de woningnood en er vervolgens niet op terug komen in het artikel zelf.
Zit hier geen eindredacteur op die artikels checkt ofzo?
Ah ja. En de mensen die wél werken voor hun geld dan? (Met de kanttekening dat niet elke dakloze ook werkloos is)
Geweldig idee >!moet je wel eerst genoeg huisvesting bouwen!<
Woningschaarste en schaarste in zijn algemeenheid is nodig in een kapitalistisch systeem. Anders worden huizen niks waard en dondert de markt in elkaar.
Subsidie hier, subsidie daar, brandje blussen. 0 lange termijn visie
Dit artikel slaat de spijker op z’n kop. De hele “woning crisis” is wat mij beteft eerder “falend beleid” zolang er 10.000 (of daaromtrent) kantoren leeg staan. Het merendeel van die kantoren zal nooit meer als zodanig worden verhuurd. Laten we daar een heel snel (starter/huur)woningen van gaan maken !
Dit gaat om het aanpassen van een bestemmings plan en nog wat van dat soort bureacratische lariekoek en knallen. En ja, die kantoren staan misschien soms op bedrijven terreinen zonder winkels in de buurt maar er zijn echt mensen blij met een woning, al is het maar tijdelijk en niet helemaal ideaal.
Projectontwikkelaars (en gemeenten door OZB) verdienen nu eenmaal het meeste voor woningen in het hoge segment. Het bouwen van goedkope woningen wil eigenlijk niemand, ook de huidige huiseigenaren (lees stemmers) niet. Mensen wonen nu eenmaal liever naast een villa dan sociale woningbouw.
De have nots blijven met de verkiezingen thuis of stemmen op partijen zoals de VVD en D66 die een hoop dingen belangrijk vinden maar niet opkomen voor laagopgeleiden of mensen die modaal of minder verdienen.
Er gaat niets veranderen zolang het politieke landschap rechts is. Ook moeten er impopulaire keuzes worden gemaakt zoals jaarlijkse inkomenschecks wanneer je sociaal huurt. Teveel verdienen is dan huurverhoging.
En waarom krijg je eigenlijk geen samenwoon bonus? Je zult toch moeten stimuleren dat mensen sneller gaan hokken.
Klinkt simpel ja. Gewoon iedereen een huis geven, leegstaande kantoren ombouwen tot woningen, en één grote woningcorporatie oprichten.
Totdat je beseft dat dingen geld kosten, huizen niet aan de boom groeien, en dat de overheid niet zomaar over iemands bezit gaat.
Zo’n kantoorgebouw bijvoorbeeld. Dat is in bezit van een bedrijf. Hoezo bepaalt de overheid wat er met zo’n pand gebeurt? Waar ligt daar de grens qua eigendom? Wie betaalt de ombouwkosten? Als men de huur daarna laag moet houden, wie compenseert dan het bedrijf voor het onderhoud en hun investeringskosten? De belastingbetaler? Hoeveel meer belasting moet Jan Modaal betalen? Rekenen we eerst uit met hoeveel procent de inkomstenbelasting omhoog moet om dit te bekostigen? Of jagen we onnadenkend nog meer mensen de armoede in? En als we dat hebben gedaan, is het probleem dan structureel opgelost? Of is dit alleen het begin en moeten we daarna nieuwe daklozen huisvesten? En wie gaat dat dan betalen?
En zo’n woningcorporatie, leuk idee, maar wie richt dat op? Wie runt dat en onder welk beleid? Als het een overheidsinstantie zonder winstoogmerk wordt, wie ziet er op toe dat het efficient wordt gemanaged? En wie betaalt die nieuwe woningen? Wie betaalt de aannemers? Wie betaalt de salarissen van de mensen die daar werken? Wordt dat bekostigd met de huur van de huizen? Of valt het onder sociale huur en wordt het betaalt met belastinggeld? Of leent men het van een bank? Wie draagt het risico van die leningen? Wat haalt de bank hieruit en waarom zouden zij het financiële risico dragen? Of draagt de overheid het risico (en daarmee de burger)? Enz, enz.
12 comments
Housing First werkt. Dat zie je, zoals het artikel zegt, in Finland, maar ook op andere plekken waar het in de praktijk is gebracht.
En het grote probleem op de Nederlandse woningmarkt is het feit dat het een markt is en dat we de volkshuisvesting hebben gemarginaliseerd. Er is wel een tekort, maar nog belangrijker dan dat is hoe de huidige woningen zijn verdeeld (oneerlijk), hoe veel er voor wordt betaald (te veel), en welke er worden gebouwd (vooral dure). Dus het is niet in eerste instantie te weinig woningen, maar vooral te veel geld.
Mijn twee centjes.
Het ”housing first principe” is een cruciale stap in het herstel proces van een ieder die problemen heeft.
Héél makkelijk: Gewoon even wat woningen bouwen…
Dat probeert de regering al heel lang, maar het lukt niet zo best.
Hoewel ik het 100% met de gedachte eens ben om dakloze een huis te geven zodat ze kunnen helen, is dit gewoon niet haalbaar in de huidige woningmarkt + het politieke klimaat.
De toewijzing aan statushouders is al erg politiek lastig. Dan komt er nog een grote groep bij die voorrang zou krijgen.
Hoe leg je dit uit aan mensen die zelf (of diens kinderen) jaren moeten wachten op een huis? Zeker in een samenleving waar men toch vaak denkt dat dakloosheid je eigen schuld is. (De zeg ik niet maar dit is het stigma)
Ik zie de ingezonden stukjes al voor me: “Ik werk al 10 jaar in de verpleging en moet jaren wachten op een huis waardoor ik noodgedwongen bij mijn ouders woon, maar de locale crackjunk heeft een nieuw appartement toegewezen gekregen.”
En ergens hebben die mensen toch ook wel een punt. Zeker in het huidige politieke klimaat waar de VVD de grootste partij is hoef je niet te verwachten dat we de huizenmarkt ineens totaal anders gaan indelen(willen de meeste mensen ook niet), waardoor er veel meer sociale huurwoning bij komen. De realiteit is dat er meer mensen vechten om het zelfde aantal huizen. Ergo: langere wachtrijen. Hierdoor zijn de mensen in het artikel het slachtoffer, want zij staan al helemaal onderaan de maatschappelijke pikorder.
Noem me zwartgallig, maar een oplossing hiervoor zie ik gewoon niet.
Wat ik in het artikel zo niet terug zie komen (of gemist heb) is of Finland ook een woningtekort heeft? Housing first is natuurlijk een prima idee want een veilige & stabiele slaapplek is de eerste stap in je leven weer op de rit krijgen maar dan moet je wel huizen hebben om mensen in te plaatsen.
Als finland hun woningmarkt niet om zeep geholpen heeft en dus geen tekort heeft dan is het wel een beetje kort door de bocht om te roepen dat de daklozen crisis makkelijk op te lossen is want dan zullen we eerst de woningcrisis op moeten lossen en daar loopt de politiek hier nog niet echt warm voor.
Jezus wat een bagger artikel weer.
In de titel het hebben over de woningnood en er vervolgens niet op terug komen in het artikel zelf.
Zit hier geen eindredacteur op die artikels checkt ofzo?
Ah ja. En de mensen die wél werken voor hun geld dan? (Met de kanttekening dat niet elke dakloze ook werkloos is)
Geweldig idee >!moet je wel eerst genoeg huisvesting bouwen!<
Woningschaarste en schaarste in zijn algemeenheid is nodig in een kapitalistisch systeem. Anders worden huizen niks waard en dondert de markt in elkaar.
Subsidie hier, subsidie daar, brandje blussen. 0 lange termijn visie
Dit artikel slaat de spijker op z’n kop. De hele “woning crisis” is wat mij beteft eerder “falend beleid” zolang er 10.000 (of daaromtrent) kantoren leeg staan. Het merendeel van die kantoren zal nooit meer als zodanig worden verhuurd. Laten we daar een heel snel (starter/huur)woningen van gaan maken !
Dit gaat om het aanpassen van een bestemmings plan en nog wat van dat soort bureacratische lariekoek en knallen. En ja, die kantoren staan misschien soms op bedrijven terreinen zonder winkels in de buurt maar er zijn echt mensen blij met een woning, al is het maar tijdelijk en niet helemaal ideaal.
Projectontwikkelaars (en gemeenten door OZB) verdienen nu eenmaal het meeste voor woningen in het hoge segment. Het bouwen van goedkope woningen wil eigenlijk niemand, ook de huidige huiseigenaren (lees stemmers) niet. Mensen wonen nu eenmaal liever naast een villa dan sociale woningbouw.
De have nots blijven met de verkiezingen thuis of stemmen op partijen zoals de VVD en D66 die een hoop dingen belangrijk vinden maar niet opkomen voor laagopgeleiden of mensen die modaal of minder verdienen.
Er gaat niets veranderen zolang het politieke landschap rechts is. Ook moeten er impopulaire keuzes worden gemaakt zoals jaarlijkse inkomenschecks wanneer je sociaal huurt. Teveel verdienen is dan huurverhoging.
En waarom krijg je eigenlijk geen samenwoon bonus? Je zult toch moeten stimuleren dat mensen sneller gaan hokken.
Klinkt simpel ja. Gewoon iedereen een huis geven, leegstaande kantoren ombouwen tot woningen, en één grote woningcorporatie oprichten.
Totdat je beseft dat dingen geld kosten, huizen niet aan de boom groeien, en dat de overheid niet zomaar over iemands bezit gaat.
Zo’n kantoorgebouw bijvoorbeeld. Dat is in bezit van een bedrijf. Hoezo bepaalt de overheid wat er met zo’n pand gebeurt? Waar ligt daar de grens qua eigendom? Wie betaalt de ombouwkosten? Als men de huur daarna laag moet houden, wie compenseert dan het bedrijf voor het onderhoud en hun investeringskosten? De belastingbetaler? Hoeveel meer belasting moet Jan Modaal betalen? Rekenen we eerst uit met hoeveel procent de inkomstenbelasting omhoog moet om dit te bekostigen? Of jagen we onnadenkend nog meer mensen de armoede in? En als we dat hebben gedaan, is het probleem dan structureel opgelost? Of is dit alleen het begin en moeten we daarna nieuwe daklozen huisvesten? En wie gaat dat dan betalen?
En zo’n woningcorporatie, leuk idee, maar wie richt dat op? Wie runt dat en onder welk beleid? Als het een overheidsinstantie zonder winstoogmerk wordt, wie ziet er op toe dat het efficient wordt gemanaged? En wie betaalt die nieuwe woningen? Wie betaalt de aannemers? Wie betaalt de salarissen van de mensen die daar werken? Wordt dat bekostigd met de huur van de huizen? Of valt het onder sociale huur en wordt het betaalt met belastinggeld? Of leent men het van een bank? Wie draagt het risico van die leningen? Wat haalt de bank hieruit en waarom zouden zij het financiële risico dragen? Of draagt de overheid het risico (en daarmee de burger)? Enz, enz.