Zorgwekkende ontwikkeling. Het is maar een onderbuik gevoel maar het voelt voor mij een beetje alsof dit een bredere trend is in de maatschappij. Het lijkt wel alsof van leraren, psychologen, medische mensen, politie mensen, en ander dat soort banen steeds wordt verwacht dat ze meer doen met minder. Dat mensen dan stoppen en dat er tekorten ontstaan is logisch.
Ik leg het niet geweldig uit, dat weet ik. Het is ook maar een gevoel dat ik heb
Ok, maar de cijfers kloppen niet bij het artikel.
Je ziet een corona piek in 2021, maar van 2014 tot 2020 is er geen noemenswaardige groei of daling.
En het is altijd al zo geweest dat sommige artsen liever een wat lagere werkdruk hebben in loondienst als bedrijfsarts vs. meer verdienen als huisarts. Ook 30 jaar geleden was dat verschil er al.
Tot slot, in alle banen in heel Nederland is de werkdruk aan het toenemen.
We wisten al dat dat ging gebeuren, vergrijzing.
Weet je nog? Ja, dat is nu.
De hoeveelheid werk blijft hetzelfde (want, bevolking groeit nog steeds lichtjes), maar aantal werkenden neemt af. Ergo, meer werk per werkende.
Goed artikel. Op sommige plekken is de situatie nu al nijpend, maar de gemiddelde Nederlander merkt daar nog weinig van. Ik vrees voor de staat van de huisartsenzorg over 15-20 jaar.
Enige waar ik een beetje verbaasd over ben is het citaat dat een academisch opgeleide in loondienst je zou uitlachen met een loon van 63 euro per uur. Nou doe ik geen zwaar en onregelmatig werk, maar mijn 25 euro per uur is best ok. En ja, een huisarts in loondienst mag veel beter verdienen dan ik, maar uitlachen voor dat bedrag vind ik wel … bijzonder. Dit stukje:
​
>Van Leeuwen: ‘En voor een huisarts in loondienst kom je op 63 euro per uur. Daar komt een loodgieter echt z’n bed niet voor uit. Elke academisch opgeleide lacht je uit dat je voor dat tarief dat soort werkzaamheden uitvoert.’
Een van de genoemde redenen: De uurtarieven van (ZZP-)huisartsen liggen idd wel laag, beetje IT’er krijg je niet voor minder dan 100/u.
Tegelijk denk ik niet dat hogere tarieven tot meer aanbod van huisartsen leidt. De meesten kunnen prima rondkomen van de huidige vergoeding. Het merendeel van de huisartsen werkt ook part-time, verdient met 3-4 dagen genoeg om comfortabel te leven. Ook de opleidingsplekken zijn allemaal gevuld, dus daar valt weinig te winnen.
Nieuwe aanwas zal echt moeten komen door meer opleidingsplekken te creëren.
Hoor daarnaast van veel mensen die in opleiding zijn tot medisch specialist dat de kansen op een vaste baan na je opleiding juist heel lastig zijn, dat vind ik best verbazingwekkend.
Als je de hele samenleving laat draaien op het korte-termijn (1-4 jaar-ish) van budgetten, dan zal het geen schok zijn dat alle lange-termijn fundamenten van een samenleving daar onder gaan lijden.
Ik wilde altijd huisarts worden, maar na adviezen van andere huisartsen toch maar van dat plan afgestapt.
Belangrijkste redenen daarvoor waren punten die ook terugkomen in het artikel, namelijk gigantisch veel tijd bezig zijn met andere zaken dan dan daadwerkelijk patiëntenzorg en voor mij was het omslagpunt dat de huisarts waar ik mijn coschap liep én een huisarts waarmee ik het eerste jaar na mijn opleiding samenwerkte beiden aangaven dat ze dagelijks steeds meer en meer tijd kwijt waren aan overleggen met verzekeraars en andere administratieve romslomp die niets te maken had met dossiervoering, terwijl ze per patiënt 10 minuten per consult hadden.
Ja, die 10 minuten kun je uitbreiden door bv dubbele consulten in te plannen, maar dan kwam er dus gezeik vd verzekeraar.
Ik kreeg van mijn oude huisarts een brief met dat ze stopte omdat ze door de regelgeving niet meer goede zorg kon bieden.
Het antwoord is altijd onderbetaald en overwerkt, zoals de rest van de werkende samenleving
Bij mij werken de huisartsen met 3 in een praktijk en hebben ze een secretaresse die veel van de administratie overneemt. Is dit niet veel voorkomend?
Mijn partner werkte jarenlang op behoorlijk senior niveau in de NHS in het VK. Dus ons vriendennetwerk is allemaal artsen/tandartsen/ziekenhuis directeuren etc.
Ik zal geen plaatsen noemen, maar er zijn NHS-Trusts (regionaal gebied) waar meer dan 80% van het senior personeel in de afgelopen drie jaar vertrokken is. Dat is al begonnen voor Covid, met Brexit, toen heel veel EU artsen vertrokken en tijdens Covid is de werkdruk zo intens dat vele anderen kampen met burn-out en simpelweg geen zin meer hebben. Op dat niveau van senioriteit hebben ze vaak een redelijk pensioen opgebouwd, dus doeg.
Zal me niets verbazen wanneer hetzelfde in NL speelt. En als de klinische top weg trekt, komt er nog meer op de schouders van de AIOs en primaire zorg (huisartsen).
Medisch personeel wordt al jaren op gekort, ten koste van de kwaliteit van de zorg, in naam van… de kwaliteit van de zorg. ‘Goedkoper en Beter’ werkt niet samen maar is een erg populaire slogan bij de beleidsmakers.
Als je onze zorg vergelijkt met onze oosterburen dan merk je al snel wel schikbarende verschillen. Nederlandse huisartsen staan zowieso al wel bekend om hun alleshelende paracetamolvoorschriften (/s), maar daarnaast is er ook geen vorm van een ” jaarlijkse apk voor het lichaam” , wat in Duitsland wel de norm is voor alle leeftijden. De zorg is kapot bezuinigd en gecommercialiseerd, en daar merken we nu alle gevolgen van. Bravo Nederland!
Zonder het artikel te lezen gok ik: grote werkdruk, veel bureaucratie, en ondermaatse beloning.
16 comments
archive link: https://archive.ph/dwCvb
Goed artikel.
Zorgwekkende ontwikkeling. Het is maar een onderbuik gevoel maar het voelt voor mij een beetje alsof dit een bredere trend is in de maatschappij. Het lijkt wel alsof van leraren, psychologen, medische mensen, politie mensen, en ander dat soort banen steeds wordt verwacht dat ze meer doen met minder. Dat mensen dan stoppen en dat er tekorten ontstaan is logisch.
Ik leg het niet geweldig uit, dat weet ik. Het is ook maar een gevoel dat ik heb
Ok, maar de cijfers kloppen niet bij het artikel.
Je ziet een corona piek in 2021, maar van 2014 tot 2020 is er geen noemenswaardige groei of daling.
En het is altijd al zo geweest dat sommige artsen liever een wat lagere werkdruk hebben in loondienst als bedrijfsarts vs. meer verdienen als huisarts. Ook 30 jaar geleden was dat verschil er al.
Tot slot, in alle banen in heel Nederland is de werkdruk aan het toenemen.
We wisten al dat dat ging gebeuren, vergrijzing.
Weet je nog? Ja, dat is nu.
De hoeveelheid werk blijft hetzelfde (want, bevolking groeit nog steeds lichtjes), maar aantal werkenden neemt af. Ergo, meer werk per werkende.
Goed artikel. Op sommige plekken is de situatie nu al nijpend, maar de gemiddelde Nederlander merkt daar nog weinig van. Ik vrees voor de staat van de huisartsenzorg over 15-20 jaar.
Enige waar ik een beetje verbaasd over ben is het citaat dat een academisch opgeleide in loondienst je zou uitlachen met een loon van 63 euro per uur. Nou doe ik geen zwaar en onregelmatig werk, maar mijn 25 euro per uur is best ok. En ja, een huisarts in loondienst mag veel beter verdienen dan ik, maar uitlachen voor dat bedrag vind ik wel … bijzonder. Dit stukje:
​
>Van Leeuwen: ‘En voor een huisarts in loondienst kom je op 63 euro per uur. Daar komt een loodgieter echt z’n bed niet voor uit. Elke academisch opgeleide lacht je uit dat je voor dat tarief dat soort werkzaamheden uitvoert.’
Link naar de scheurkalender die genoemd wordt:
https://www.helpdehuisartsverzuipt.nl/wp-content/uploads/2022/02/VerScheurkalender2022-web.pdf
Lastig probleem dat meerdere oorzaken kent.
Een van de genoemde redenen: De uurtarieven van (ZZP-)huisartsen liggen idd wel laag, beetje IT’er krijg je niet voor minder dan 100/u.
Tegelijk denk ik niet dat hogere tarieven tot meer aanbod van huisartsen leidt. De meesten kunnen prima rondkomen van de huidige vergoeding. Het merendeel van de huisartsen werkt ook part-time, verdient met 3-4 dagen genoeg om comfortabel te leven. Ook de opleidingsplekken zijn allemaal gevuld, dus daar valt weinig te winnen.
Nieuwe aanwas zal echt moeten komen door meer opleidingsplekken te creëren.
Hoor daarnaast van veel mensen die in opleiding zijn tot medisch specialist dat de kansen op een vaste baan na je opleiding juist heel lastig zijn, dat vind ik best verbazingwekkend.
Als je de hele samenleving laat draaien op het korte-termijn (1-4 jaar-ish) van budgetten, dan zal het geen schok zijn dat alle lange-termijn fundamenten van een samenleving daar onder gaan lijden.
Ik wilde altijd huisarts worden, maar na adviezen van andere huisartsen toch maar van dat plan afgestapt.
Belangrijkste redenen daarvoor waren punten die ook terugkomen in het artikel, namelijk gigantisch veel tijd bezig zijn met andere zaken dan dan daadwerkelijk patiëntenzorg en voor mij was het omslagpunt dat de huisarts waar ik mijn coschap liep én een huisarts waarmee ik het eerste jaar na mijn opleiding samenwerkte beiden aangaven dat ze dagelijks steeds meer en meer tijd kwijt waren aan overleggen met verzekeraars en andere administratieve romslomp die niets te maken had met dossiervoering, terwijl ze per patiënt 10 minuten per consult hadden.
Ja, die 10 minuten kun je uitbreiden door bv dubbele consulten in te plannen, maar dan kwam er dus gezeik vd verzekeraar.
Ik kreeg van mijn oude huisarts een brief met dat ze stopte omdat ze door de regelgeving niet meer goede zorg kon bieden.
Zie onderstaande omcirkelde stuk
[https://imgur.com/a/SLw2vLc](https://imgur.com/a/SLw2vLc)
Het antwoord is altijd onderbetaald en overwerkt, zoals de rest van de werkende samenleving
Bij mij werken de huisartsen met 3 in een praktijk en hebben ze een secretaresse die veel van de administratie overneemt. Is dit niet veel voorkomend?
Mijn partner werkte jarenlang op behoorlijk senior niveau in de NHS in het VK. Dus ons vriendennetwerk is allemaal artsen/tandartsen/ziekenhuis directeuren etc.
Ik zal geen plaatsen noemen, maar er zijn NHS-Trusts (regionaal gebied) waar meer dan 80% van het senior personeel in de afgelopen drie jaar vertrokken is. Dat is al begonnen voor Covid, met Brexit, toen heel veel EU artsen vertrokken en tijdens Covid is de werkdruk zo intens dat vele anderen kampen met burn-out en simpelweg geen zin meer hebben. Op dat niveau van senioriteit hebben ze vaak een redelijk pensioen opgebouwd, dus doeg.
Zal me niets verbazen wanneer hetzelfde in NL speelt. En als de klinische top weg trekt, komt er nog meer op de schouders van de AIOs en primaire zorg (huisartsen).
Medisch personeel wordt al jaren op gekort, ten koste van de kwaliteit van de zorg, in naam van… de kwaliteit van de zorg. ‘Goedkoper en Beter’ werkt niet samen maar is een erg populaire slogan bij de beleidsmakers.
Als je onze zorg vergelijkt met onze oosterburen dan merk je al snel wel schikbarende verschillen. Nederlandse huisartsen staan zowieso al wel bekend om hun alleshelende paracetamolvoorschriften (/s), maar daarnaast is er ook geen vorm van een ” jaarlijkse apk voor het lichaam” , wat in Duitsland wel de norm is voor alle leeftijden. De zorg is kapot bezuinigd en gecommercialiseerd, en daar merken we nu alle gevolgen van. Bravo Nederland!
Zonder het artikel te lezen gok ik: grote werkdruk, veel bureaucratie, en ondermaatse beloning.
Net als bij de GGZ, verplegers en docenten.
geen huizen, geen artsen