Delen hiervan herken ik wel van toen ik zelf nog studeerde. In mijn wo-master zaten zowel mensen die er redelijk makkelijk doorheen kwamen, als mensen die het niveau nauwelijks aan konden en met name bij hun masterscriptie door het ijs zakten. Docenten hadden dan nauwelijks een andere keuze dan met veel pijn en moeite een zesje uitdelen, want je kunt mensen eigenlijk niet na jaren studeren geen diploma laten halen. Vervolgens kwamen ze op de arbeidsmarkt, en worstelden ze daar dan ook soms weer met het gevraagde niveau. Eigenlijk had niemand daar uiteindelijk plezier van, en waren die studenten beter af geweest met een hbo-opleiding die bij ze past.
> “Veel mensen die naar het wo gaan horen er helemaal niet thuis. Die lopen erop stuk. Ze doen lang over hun studie om vervolgens alsnog op hbo-niveau te gaan werken.”
Wat is precies het probleem?
/u/tripel7 de link werkt niet, kan je het nog eens posten?
20% van de WO studenten komt uit het buitenland. Wellicht ook een klein factortje?
>Van 1988 tot 1989 studeerde [Van der Woude] Franse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam (propedeuse) gevolgd door een jaar toegepaste vreemde talen aan de Universiteit van Montpellier (propedeuse). Vervolgens keerde ze terug naar de Universiteit van Amsterdam, waar ze in 1995 haar doctoraal in Europese studies haalde. ([Bron](https://nl.wikipedia.org/wiki/Hatte_van_der_Woude))
​
Spreekt ze uit eigen ervaring?
Helemaal mee eens. En het gaat niet eens alleen om hoe “intelligent” je bent of hoe goed je kan leren. Voor veel mensen is academia gewoon niet de juiste weg om te komen waar je wilt zijn. Het vergt een manier van leren die niet voor iedereen werkt (en ik durf te beweren zelfs voor heel veel mensen niet werkt) en die rigide is en weinig aanpassingsvermogen heeft.
Academia was iets waar ik doorheen moest om daarna te kunnen gaan leren en doen wat ik wilde en hoe ik dat wilde, maar het heeft mij -mijns inziens- alleen maar een papiertje opgeleverd en erg veel meer niet.
zelfs op de HBO die ik deed hadden ze het probleem dat slagingscijfer laag was, omdat iedereen met MBO er in kon rollen maar het een wel een zware specifieke opleiding was C: dan moet je de normen verzwaren maarjah, dat levert minder studenten AKA minder geld op. Dan snap ik de afweging enigzins wel
Herken het stuk heel erg maar er kleeft een zodanig oordeel aan dat je dit bijna niet kan zeggen. Mensen voelen zich al snel persoonlijk beledigd – ook als het in algemene termen over de gehele populatie gaat.
Ik voer veel sollicitatiegesprekken vanuit mijn werkgever, dus aan de “andere” kant van de tafel. Ik schat in dat van de sollicitanten bij ons 20 tot 30% van de mensen met een universitair diploma vrij duidelijk niet dat bijbehorende denkniveau hebben. En soms prik je er niet doorheen en kom je er pas achter als ze voor je werken. Het is voor beide partijen pure tijdsverspilling.
Ik denk oprecht dat je carrièretechnisch in veel sectoren beter een goede HBO’er dan een matige/benedengemiddelde WO’er kan zijn. Die goede HBO’er begint misschien met een iets lager salaris, maar maakt sneller promotie, voelt waardering, kan zijn werk aan en vindt het leuk. Die benedengemiddelde WO’er maakt geen promotie, voelt zich minder gewaardeerd, vindt het werk minder leuk omdat het werk (niet iets te) lastig is. Maar ja, het stempel WO is voor velen zo belangrijk dat ze daar blind voor gaan. De maatschappij in het algemeen werkt daar keihard aan mee.
Uit mijn ervaring op het WO zijn er zo veel studenten die geen enkele academische ambities hebben. Die klagen dan over theorie want “dat gaan we toch nooit gebruiken”, en dan hoor je leuzen als “Je wordt helemaal niet voorbereid op een baan” en “Na 1 jaar werken heb ik meer geleerd dan na 3 jaar studeren”.
De universiteit zou voor mensen met academische ambities willen zijn, en HBO voor toegepaste vaardigheden.
Ik vermoed ook dat startende HBO’ers sneller werk oppakken dan WO’ers, maar dat is meer anekdotisch.
Jammer dat werkgevers zoveel waarde hechten aan je diploma. Hierdoor gaat niemand met een VWO diploma naar het HBO want “Dat is ook weer zonde”.
>“Ik denk dat we erg moeten waken voor een soort hiërarchisch beeld van ons beroeps- en hoger onderwijs.” – Dijkgraaf
Dit is toch al lang het geval? Er wordt veel meer prestige en belang gehecht aan een WO bachelor titel dan aan een HBO of MBO diploma.
Dit is ook wel een groter maatschappelijk probleem wat we zelf gecreeërd hebben door iedereen wijs te maken dat doorstuderen en ‘carriere maken’ het belangrijkste in het leven is. Het algemeen beeld voor veel mensen van mijn generatie (millenial) en lager is dat je met een MBO diploma gefaald hebt in het leven.
Ook niet gek natuurlijk, want je carrière en toekomst kansen waren vaak beter met een WO bachelor, terwijl dit door de saturatie van werkzoekenden op de WO banenmarkt juist niet meer het geval is. Er wordt gepraat over het geven van titels aan MBO studenten, maar waar denk ik meer het probleem ligt is de financiële beloning voor het werken in het WO veld t.o.v. het MBO/HBO veld. De salarissen in het WO veld zijn gewoon systematisch hoger dan voor HBO/MBO banen.
Het argument hiervoor is dat WO studenten langer studeren en dus hiervoor beloond moeten worden, maar waarom zou hier een hogere beloning voor tegenover staan? Dat is toch ook iets waar je voor kiest? Geneeskunde is toch iets wat je studeert omdat je geneeskunde interessant vind en dokter wilt worden en niet alleen voor het bijpassende salaris?
Ik denk dat dit probleem zichzelf oplost als alle salarissen dichter bij elkaar liggen en de waardering voor MBO/HBO werknemers beter is. Ik zeg niet dat iedereen hetzelfde moet verdienen, maar ik snap heel goed dat niemand een MBO baan wilt als je daar tegenwoordig bijna niet meer rond mee kan komen.
Fair. Als je de eisen legt op letterlijk “slaag met minimale cijfers”, zelfs op veel masters, tsja, dan behalen veel studenten gewoon het niveau niet. Zelfs als men slim genoeg is is het tempo veel sneller op de uni en is er veel meer discipline nodig, dus dan kan het zijn dat veel het niet halen
>Ik denk dat we erg moeten waken voor een soort hiërarchisch beeld van ons beroeps- en hoger onderwijs. Ik praat zelf veel liever over een waaier, waarin mbo, hbo en wo andere taken hebben, ieder met een eigen waarde.
Dat is heel leuk gezegd, maar die hiërarchie voel je hier in Nederland al zodra de uitslagen van de CITO toets binnen zijn. Je kan niet leerlingen/studenten 10 jaar lang opdelen in verschillende opleidingen, met verschillende denkniveaus, en verschillende gemiddelde startsalarissen, en dan gaan doen alsof er geen hiërarchie is.
Ik heb zelf MBO tot Universitair niveau afgerond. Ik ben het er mee eens dat niet iedereen “thuis hoort” op de universiteit. Dit kan verschillende oorzaken hebben, niet alleen competentie maar ook motivatie en passie kunnen ontbreken.
Het is niet de studenten aan te rekenen. Na mijn lange academische traject (10 jaar) heb ik veel verschillende mensen ontmoet. Sommigen zitten daar vanwege de passie voor het vak, anderen om de “boxen” af te vinken voor een beter salaris op hoger niveau.
Uiteindelijk passen allebei de studenten: diploma’s functioneren simpelweg om te valideren of je de kunde in huis hebt. De school heeft jou getoetst waardoor je bent gevalideerd. Heb je geen Master? Dan ben je voor een groot aantal werkgevers nooit gevalideerd om “theoretisch/wetenschappelijk” na te kunnen denken. Dus moet je genoegen nemen met een (veel) lager salaris.
Het voelt scheef. Want sommigen Bachelor studenten hebben veel meer in huis dan Master studenten. Maar helaas, als je geen Master kan laten zien wordt je wordt je toch vaak overgeslagen in onze kennis economie.
Wij moeten echt af van het idee dat er lager/middelbaar/hoger onderwijs is, en dat universiteit altijd beter is en dat iedereen daarnaar zou moeten streven.
We hebben steeds meer behoefte aan vakmensen die echt iets kunnen doen in plaats van universitair geschoolde mensen die vooral veel weten van een bepaald onderwerp. Ik vind ook dat de salarissen elkaar wat meer mogen opzoeken zodat het ook wordt gemotiveerd om een mbo of hbo-opleiding te doen.
Dit vond ik al toen ik studeerde, 25 jaar terug. Een promotie later stelde ik vast dat ik óók beter iets anders had kunnen doen. Beroepskeuzevoorbereiding moet meer zijn dan een testje – hopelijk is dat tegenwoordig ook zo.
Dit is erg zichtbaar bij rechten. Je wordt opgeleid om het recht op het allerhoogste niveau te beoefenen, waar de grens tussen academische theorie en praktijk soms vaag is. 95% van de studenten heeft totaal niet de ambitie om op dat niveau te gaan werken en stampen gewoon de regeltjes in hun kop ipv de redeneringswijze en het systeem eigen te maken. Ik kom zelf van een hbo-opleiding en ik denk dat bijna iedereen die rechtsgeleerdheid studeert er eigenlijk beter meegediend zou zijn om hbo-rechten te studeren.
Tegelijkertijd is rechten ook het perfecte voorbeeld waarom zoveel mensen toch voor de uni kiezen: je wordt vanaf het begin van je carrière simpelweg in een hogere salarisschaal gezet en je doorgroeimogelijkheden zijn beperkt met een hbo-diploma, ondanks dat het gros van de studenten nooit iets met die extra verdieping van de uni gaat doen.
Ik snap eerlijk gezegd niet hoe je kan stellen dat MBO. HBO en WO geen hierarchie vormen. Als je een grafiek zou maken van salaris vs opleiding dan zal je wellicht opvallen dat hier een tendens te zien zal zijn waarbij MBOers minder verdienen dan HBOers en HBOers minder dan WOers. Dat is het kern van het probleem. Zolang dat het geval is zal men het zien als hierarchie.
En stel je voor je lost dat op. De salarissen zijn niet gekoppeld aan opleidingsniveau. Waarom zou dan een slim persoon die nu naar de Uni gaat en later baanbrekend onderzoek levert in zo’n wereld naar de Uni gaan? Die kan natuurlijk ook gewoon met twee vingers in haar neus een HBO doen, party life hebben, en daarna een net zo goed betaalde baan met waarschijnlijk minder stress.
Ik heb veel moeten werken op Universiteiten en ik dacht altijd: “goh wat zijn er toch eigenlijk veel slimme mensen in onze samenleving”. Tot je met die mensen ook echt wat moet doen (werken, praten, plannen). Ik zou durven zeggen dat 70% er voornamelijk zit door geluk, 20% goed kan leren maar beter een niveau lager had kunnen zitten en 10% het ook echt met gemak doet.
Ook lijkt er een hele rare cultuur te zijn dat ‘falen niet bestaat’. Iedereen is bijzonder, iedereen zegt en vindt hetzelfde en iedereen heeft het vooral heel zwaar. Ook de ‘wij zijn de toekomst’ visie is na een tijdje een beetje eng. Zal vast niet overal zijn natuurlijk, maar dit is mijn persoonlijke ervaring.
En als er dan uiteindelijk gewerkt moet worden, dan is het of zeer lastig te vinden, of ver onder je maat. We hebben volgens mij echt niet elk jaar duizenden nieuwe psychologen, sociologen en communicatie-specialisten nodig(mag ik hopen).
Nou laten we dan eens beginnen de ambachten naar het MBO te halen. Geneeskunde en tandheelkunde bijvoorbeeld. Dat zijn geen wetenschappelijke opleidingen. Als je zegt dat WO over wetenschap gaat en niet over moeilijkheid of status oid dan hebben die opleidingen daar niks te zoeken.
Ik ben van mening dat doorstromen juist makkelijker gemaakt moet worden, maar er ook manier moet worden gevonden om het kaf van het koren te scheiden. Ik doe zelf uni maar heb gewoon havo gedaan. Heb een tijdje op het HBO gezeten maar dit pastte totaal niet bij mijn leerstijl. Gelukkig kon ik met mijn studie makkelijk doorstromen naar de uni (rechten), maar ik weet dat dit voor de meeste studies niet zo makkelijk gaat. Mensen die echt op de uni thuishoren worden daardoor ook gehinderd. Tegelijkertijd merk ik ook dat veel mensen die van het VWO naar de uni zijn gegaan daar niet passen. Naar het HBO gaan zien die mensen echter niet zitten vanwege de baankansen na de studie. Daar zou echt verandering in moeten komen.
Ja maar Nederland moedigt nu al jaren aan dat als je lekker en financieel comfortabel wilt leven, je wel eindeloos moet blijven doorstuderen. Het werk wat er onder zit heeft gewoon geen initiatief om opgepakt te worden. Wie wil tegenwoordig nou nog MBO’er blijven als je ziet dat alles boven MBO een betere behandeling krijgt. HBO en Hoger = Meer betaald krijgen, beter leven leiden, MBO en onder is… Ja boeie, hoe hoger je pijngrens en tolerantie ligt, hoe meer je misschien betaald krijg boven je 1750 euro minimum loon.
Ik denk niet dat mensen meer aan het studeren zijn om überhaupt een deel te zijn van wat ze bestuderen, mensen kiezen gewoon de meta route uit naar een goed betaalde baan met weinig lasten en moeite, waardoor je een overschot aan mensen krijgt in deze beroepen die nu gigantische schulden hebben opgebouwd in werk gebieden waar ze maar 40% van de beschikbare mensen kunnen gebruiken. Mensen springen maar van de enige financiële mogelijkheid naar de ander, van iets simpels als investeren in zonnepanelen en geld verdienen via de opgebouwde stroom, naar crypto mining, verhuren en meer… Iedereen wil gewoon lekker springen op de makkelijke trein richting success, waar je lekker zittend in je wagon vooruit kan gaan naar een dikkere bankrekening, en natuurlijk mag dat gewoon, iedereen hier is vrij om te doen wat ze willen, maar als de meerderheid van de MBO’s 40+ uur in de week moeten maken, pezen door kutweer, heet weer, koud weer, nare mensen, nare manipulatieve bazen, misbruikende contracten, aangierende uitzendbureaus, en dat allemaal voor een minimumloon van 1750? Tuurlijk gaat iedereen doorstuderen om daar zo ver mogelijk van weg te blijven, maar ja. als tijdens de apocalypse 50 duizend man die financieel voorrang hebben kunnen regelen naar een bunker rennen met plek voor maar 15 duizend man, dan ziet het er wel oneerlijk uit voor hun, desondanks dat ze betaald hebben, maar boeie.. Mensen hebben er zelf voor gekozen om het voor hunzelf makkelijk te maken ter compromis van iedereen die onder hun zit, en nu begint het zaakje in te storten omdat iedereen naar de top is gaan sprinten terwijl er nu bijna niemand meer is die de top voor ze kan en wil bouwen.
Bleh… Wat een rant weer, haha. Sorry voor de blok van tekst! Moest er blijkbaar even uit.
Ik zelf heb een mbo opleiding gedaan (metaal sector), en werk al vanaf mijn 19e vast nu 3 jaar, maar het grootste probleem wat ik met hoger opgeleid personeel heb is dat veel denken beter te wezen, of meer denken te zijn dan het mbo personeel, voornamelijk omdat hun een kantoor baan hebben en niet op de werk vloer terwijl uit mijn ervaring toch blijkt dat een groot deel helemaal geen inzicht heeft van wat er nou allemaal bij komt kijken. En de lager opgeleiden vaak op moeten wijzen wat nou beter kan en af vraagt waarom ze dingen zo moeilijk doen. Ik snap echt wel dat er bij bepaalde functies een hogere opleiding wordt gevraagd maar dat betekend niet gelijk dat lagere opgeleiden minder waard zijn, want zonder ons (lager opgeleiden) stort bijna elk bedrijf in elkaar omdat wij toch vaak meer vak kennis hebben dan hun.
Heel leuk allemaal, maar de enige manier om dit echt op te lossen vind je in het bedrijfsleven, want zolang ze master’s blijven vragen voor allerlei vacatures blijven studenten gedwongen om masters te doen, terwijl het in de praktijk weinig toevoegt.
Als iedereen wilt dat zijn kinderen later Ingenieur, advocaat, arts of CEO van een bedrijf wordt, wie bakt dan nog het brood, wie houdt de publieke WC’s schoon, wie fixed de leidingen wanneer er weer een lek is, en wie zorgt voor de kinderen op de creche?
We moeten maar eens beginnen met werk te belonen met de noodzaak van het beroep, en niet de ‘prestige’.
Begin bij de wortel van het probleem, niet het zichtbare onkruid.
Ze moeten op het HBO ook eens normaal gaan lesgeven. Niet zo kinderlijk en klassikaal. Op het WO word je gewoon als volwassene benaderd, zouden ze op het HBO ook moeten doen.
Mijn ervaring is helaas dat personen met een WO opleiding neerkijken op hun HBO collega’s. Het is waarschijnlijk dat een WO opleiding maar van een student eist op bepaalde vlakken, echter is het niet per definitie zo dat een WO’er effectiever en waardevoller is op de werkvloer. Het zou mooi zijn als mensen verschillende types onderwijs meer als een waaier gaan zien. Ik denk echter dat dit geen makkelijk opgave is.
Het is ook deels een persoonlijkheid iets. Ik zie het soms dat iemand met een persoonlijkheid die meer gericht is op universiteit op HBO zit gewoon vastloopt. Soms stromen ze door naar Universiteit en dan doen ze het veel beter. Dus het is niet dat iemand met een hogere niveau slimmer is.
En ik weet niet of dit nog steeds zo is, maar vroeger kregen mensen met een HBO diploma eerder een baan dan mensen die universiteit hebben gedaan. Mensen met een vergelijkbaar HBO opleiding waren goedkoper en meer praktisch gericht. Dus daar moet je ook aan denken.
Ik ben ook zo’n student die zich echt niet kon vinden in de stof op de universiteit. Het niveau was prima vol te houden, maar ik wilde veel liever wat meer op de praktijk gericht studeren. Nu ik HBO doe zit ik helemaal op de goede plek.
29 comments
Delen hiervan herken ik wel van toen ik zelf nog studeerde. In mijn wo-master zaten zowel mensen die er redelijk makkelijk doorheen kwamen, als mensen die het niveau nauwelijks aan konden en met name bij hun masterscriptie door het ijs zakten. Docenten hadden dan nauwelijks een andere keuze dan met veel pijn en moeite een zesje uitdelen, want je kunt mensen eigenlijk niet na jaren studeren geen diploma laten halen. Vervolgens kwamen ze op de arbeidsmarkt, en worstelden ze daar dan ook soms weer met het gevraagde niveau. Eigenlijk had niemand daar uiteindelijk plezier van, en waren die studenten beter af geweest met een hbo-opleiding die bij ze past.
> “Veel mensen die naar het wo gaan horen er helemaal niet thuis. Die lopen erop stuk. Ze doen lang over hun studie om vervolgens alsnog op hbo-niveau te gaan werken.”
Wat is precies het probleem?
/u/tripel7 de link werkt niet, kan je het nog eens posten?
Edit: https://www.delta.tudelft.nl/article/veel-studenten-horen-niet-thuis-op-de-universiteit
20% van de WO studenten komt uit het buitenland. Wellicht ook een klein factortje?
>Van 1988 tot 1989 studeerde [Van der Woude] Franse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam (propedeuse) gevolgd door een jaar toegepaste vreemde talen aan de Universiteit van Montpellier (propedeuse). Vervolgens keerde ze terug naar de Universiteit van Amsterdam, waar ze in 1995 haar doctoraal in Europese studies haalde. ([Bron](https://nl.wikipedia.org/wiki/Hatte_van_der_Woude))
​
Spreekt ze uit eigen ervaring?
Helemaal mee eens. En het gaat niet eens alleen om hoe “intelligent” je bent of hoe goed je kan leren. Voor veel mensen is academia gewoon niet de juiste weg om te komen waar je wilt zijn. Het vergt een manier van leren die niet voor iedereen werkt (en ik durf te beweren zelfs voor heel veel mensen niet werkt) en die rigide is en weinig aanpassingsvermogen heeft.
Academia was iets waar ik doorheen moest om daarna te kunnen gaan leren en doen wat ik wilde en hoe ik dat wilde, maar het heeft mij -mijns inziens- alleen maar een papiertje opgeleverd en erg veel meer niet.
zelfs op de HBO die ik deed hadden ze het probleem dat slagingscijfer laag was, omdat iedereen met MBO er in kon rollen maar het een wel een zware specifieke opleiding was C: dan moet je de normen verzwaren maarjah, dat levert minder studenten AKA minder geld op. Dan snap ik de afweging enigzins wel
Herken het stuk heel erg maar er kleeft een zodanig oordeel aan dat je dit bijna niet kan zeggen. Mensen voelen zich al snel persoonlijk beledigd – ook als het in algemene termen over de gehele populatie gaat.
Ik voer veel sollicitatiegesprekken vanuit mijn werkgever, dus aan de “andere” kant van de tafel. Ik schat in dat van de sollicitanten bij ons 20 tot 30% van de mensen met een universitair diploma vrij duidelijk niet dat bijbehorende denkniveau hebben. En soms prik je er niet doorheen en kom je er pas achter als ze voor je werken. Het is voor beide partijen pure tijdsverspilling.
Ik denk oprecht dat je carrièretechnisch in veel sectoren beter een goede HBO’er dan een matige/benedengemiddelde WO’er kan zijn. Die goede HBO’er begint misschien met een iets lager salaris, maar maakt sneller promotie, voelt waardering, kan zijn werk aan en vindt het leuk. Die benedengemiddelde WO’er maakt geen promotie, voelt zich minder gewaardeerd, vindt het werk minder leuk omdat het werk (niet iets te) lastig is. Maar ja, het stempel WO is voor velen zo belangrijk dat ze daar blind voor gaan. De maatschappij in het algemeen werkt daar keihard aan mee.
[Zal deze maar weer ns delen](https://www.youtube.com/watch?v=ZehVAlHIb_w)
Helemaal mee eens,
Uit mijn ervaring op het WO zijn er zo veel studenten die geen enkele academische ambities hebben. Die klagen dan over theorie want “dat gaan we toch nooit gebruiken”, en dan hoor je leuzen als “Je wordt helemaal niet voorbereid op een baan” en “Na 1 jaar werken heb ik meer geleerd dan na 3 jaar studeren”.
De universiteit zou voor mensen met academische ambities willen zijn, en HBO voor toegepaste vaardigheden.
Ik vermoed ook dat startende HBO’ers sneller werk oppakken dan WO’ers, maar dat is meer anekdotisch.
Jammer dat werkgevers zoveel waarde hechten aan je diploma. Hierdoor gaat niemand met een VWO diploma naar het HBO want “Dat is ook weer zonde”.
>“Ik denk dat we erg moeten waken voor een soort hiërarchisch beeld van ons beroeps- en hoger onderwijs.” – Dijkgraaf
Dit is toch al lang het geval? Er wordt veel meer prestige en belang gehecht aan een WO bachelor titel dan aan een HBO of MBO diploma.
Dit is ook wel een groter maatschappelijk probleem wat we zelf gecreeërd hebben door iedereen wijs te maken dat doorstuderen en ‘carriere maken’ het belangrijkste in het leven is. Het algemeen beeld voor veel mensen van mijn generatie (millenial) en lager is dat je met een MBO diploma gefaald hebt in het leven.
Ook niet gek natuurlijk, want je carrière en toekomst kansen waren vaak beter met een WO bachelor, terwijl dit door de saturatie van werkzoekenden op de WO banenmarkt juist niet meer het geval is. Er wordt gepraat over het geven van titels aan MBO studenten, maar waar denk ik meer het probleem ligt is de financiële beloning voor het werken in het WO veld t.o.v. het MBO/HBO veld. De salarissen in het WO veld zijn gewoon systematisch hoger dan voor HBO/MBO banen.
Het argument hiervoor is dat WO studenten langer studeren en dus hiervoor beloond moeten worden, maar waarom zou hier een hogere beloning voor tegenover staan? Dat is toch ook iets waar je voor kiest? Geneeskunde is toch iets wat je studeert omdat je geneeskunde interessant vind en dokter wilt worden en niet alleen voor het bijpassende salaris?
Ik denk dat dit probleem zichzelf oplost als alle salarissen dichter bij elkaar liggen en de waardering voor MBO/HBO werknemers beter is. Ik zeg niet dat iedereen hetzelfde moet verdienen, maar ik snap heel goed dat niemand een MBO baan wilt als je daar tegenwoordig bijna niet meer rond mee kan komen.
Fair. Als je de eisen legt op letterlijk “slaag met minimale cijfers”, zelfs op veel masters, tsja, dan behalen veel studenten gewoon het niveau niet. Zelfs als men slim genoeg is is het tempo veel sneller op de uni en is er veel meer discipline nodig, dus dan kan het zijn dat veel het niet halen
>Ik denk dat we erg moeten waken voor een soort hiërarchisch beeld van ons beroeps- en hoger onderwijs. Ik praat zelf veel liever over een waaier, waarin mbo, hbo en wo andere taken hebben, ieder met een eigen waarde.
Dat is heel leuk gezegd, maar die hiërarchie voel je hier in Nederland al zodra de uitslagen van de CITO toets binnen zijn. Je kan niet leerlingen/studenten 10 jaar lang opdelen in verschillende opleidingen, met verschillende denkniveaus, en verschillende gemiddelde startsalarissen, en dan gaan doen alsof er geen hiërarchie is.
Ik heb zelf MBO tot Universitair niveau afgerond. Ik ben het er mee eens dat niet iedereen “thuis hoort” op de universiteit. Dit kan verschillende oorzaken hebben, niet alleen competentie maar ook motivatie en passie kunnen ontbreken.
Het is niet de studenten aan te rekenen. Na mijn lange academische traject (10 jaar) heb ik veel verschillende mensen ontmoet. Sommigen zitten daar vanwege de passie voor het vak, anderen om de “boxen” af te vinken voor een beter salaris op hoger niveau.
Uiteindelijk passen allebei de studenten: diploma’s functioneren simpelweg om te valideren of je de kunde in huis hebt. De school heeft jou getoetst waardoor je bent gevalideerd. Heb je geen Master? Dan ben je voor een groot aantal werkgevers nooit gevalideerd om “theoretisch/wetenschappelijk” na te kunnen denken. Dus moet je genoegen nemen met een (veel) lager salaris.
Het voelt scheef. Want sommigen Bachelor studenten hebben veel meer in huis dan Master studenten. Maar helaas, als je geen Master kan laten zien wordt je wordt je toch vaak overgeslagen in onze kennis economie.
Wij moeten echt af van het idee dat er lager/middelbaar/hoger onderwijs is, en dat universiteit altijd beter is en dat iedereen daarnaar zou moeten streven.
We hebben steeds meer behoefte aan vakmensen die echt iets kunnen doen in plaats van universitair geschoolde mensen die vooral veel weten van een bepaald onderwerp. Ik vind ook dat de salarissen elkaar wat meer mogen opzoeken zodat het ook wordt gemotiveerd om een mbo of hbo-opleiding te doen.
Dit vond ik al toen ik studeerde, 25 jaar terug. Een promotie later stelde ik vast dat ik óók beter iets anders had kunnen doen. Beroepskeuzevoorbereiding moet meer zijn dan een testje – hopelijk is dat tegenwoordig ook zo.
Dit is erg zichtbaar bij rechten. Je wordt opgeleid om het recht op het allerhoogste niveau te beoefenen, waar de grens tussen academische theorie en praktijk soms vaag is. 95% van de studenten heeft totaal niet de ambitie om op dat niveau te gaan werken en stampen gewoon de regeltjes in hun kop ipv de redeneringswijze en het systeem eigen te maken. Ik kom zelf van een hbo-opleiding en ik denk dat bijna iedereen die rechtsgeleerdheid studeert er eigenlijk beter meegediend zou zijn om hbo-rechten te studeren.
Tegelijkertijd is rechten ook het perfecte voorbeeld waarom zoveel mensen toch voor de uni kiezen: je wordt vanaf het begin van je carrière simpelweg in een hogere salarisschaal gezet en je doorgroeimogelijkheden zijn beperkt met een hbo-diploma, ondanks dat het gros van de studenten nooit iets met die extra verdieping van de uni gaat doen.
Ik snap eerlijk gezegd niet hoe je kan stellen dat MBO. HBO en WO geen hierarchie vormen. Als je een grafiek zou maken van salaris vs opleiding dan zal je wellicht opvallen dat hier een tendens te zien zal zijn waarbij MBOers minder verdienen dan HBOers en HBOers minder dan WOers. Dat is het kern van het probleem. Zolang dat het geval is zal men het zien als hierarchie.
En stel je voor je lost dat op. De salarissen zijn niet gekoppeld aan opleidingsniveau. Waarom zou dan een slim persoon die nu naar de Uni gaat en later baanbrekend onderzoek levert in zo’n wereld naar de Uni gaan? Die kan natuurlijk ook gewoon met twee vingers in haar neus een HBO doen, party life hebben, en daarna een net zo goed betaalde baan met waarschijnlijk minder stress.
Ik heb veel moeten werken op Universiteiten en ik dacht altijd: “goh wat zijn er toch eigenlijk veel slimme mensen in onze samenleving”. Tot je met die mensen ook echt wat moet doen (werken, praten, plannen). Ik zou durven zeggen dat 70% er voornamelijk zit door geluk, 20% goed kan leren maar beter een niveau lager had kunnen zitten en 10% het ook echt met gemak doet.
Ook lijkt er een hele rare cultuur te zijn dat ‘falen niet bestaat’. Iedereen is bijzonder, iedereen zegt en vindt hetzelfde en iedereen heeft het vooral heel zwaar. Ook de ‘wij zijn de toekomst’ visie is na een tijdje een beetje eng. Zal vast niet overal zijn natuurlijk, maar dit is mijn persoonlijke ervaring.
En als er dan uiteindelijk gewerkt moet worden, dan is het of zeer lastig te vinden, of ver onder je maat. We hebben volgens mij echt niet elk jaar duizenden nieuwe psychologen, sociologen en communicatie-specialisten nodig(mag ik hopen).
Nou laten we dan eens beginnen de ambachten naar het MBO te halen. Geneeskunde en tandheelkunde bijvoorbeeld. Dat zijn geen wetenschappelijke opleidingen. Als je zegt dat WO over wetenschap gaat en niet over moeilijkheid of status oid dan hebben die opleidingen daar niks te zoeken.
Ik ben van mening dat doorstromen juist makkelijker gemaakt moet worden, maar er ook manier moet worden gevonden om het kaf van het koren te scheiden. Ik doe zelf uni maar heb gewoon havo gedaan. Heb een tijdje op het HBO gezeten maar dit pastte totaal niet bij mijn leerstijl. Gelukkig kon ik met mijn studie makkelijk doorstromen naar de uni (rechten), maar ik weet dat dit voor de meeste studies niet zo makkelijk gaat. Mensen die echt op de uni thuishoren worden daardoor ook gehinderd. Tegelijkertijd merk ik ook dat veel mensen die van het VWO naar de uni zijn gegaan daar niet passen. Naar het HBO gaan zien die mensen echter niet zitten vanwege de baankansen na de studie. Daar zou echt verandering in moeten komen.
Ja maar Nederland moedigt nu al jaren aan dat als je lekker en financieel comfortabel wilt leven, je wel eindeloos moet blijven doorstuderen. Het werk wat er onder zit heeft gewoon geen initiatief om opgepakt te worden. Wie wil tegenwoordig nou nog MBO’er blijven als je ziet dat alles boven MBO een betere behandeling krijgt. HBO en Hoger = Meer betaald krijgen, beter leven leiden, MBO en onder is… Ja boeie, hoe hoger je pijngrens en tolerantie ligt, hoe meer je misschien betaald krijg boven je 1750 euro minimum loon.
Ik denk niet dat mensen meer aan het studeren zijn om überhaupt een deel te zijn van wat ze bestuderen, mensen kiezen gewoon de meta route uit naar een goed betaalde baan met weinig lasten en moeite, waardoor je een overschot aan mensen krijgt in deze beroepen die nu gigantische schulden hebben opgebouwd in werk gebieden waar ze maar 40% van de beschikbare mensen kunnen gebruiken. Mensen springen maar van de enige financiële mogelijkheid naar de ander, van iets simpels als investeren in zonnepanelen en geld verdienen via de opgebouwde stroom, naar crypto mining, verhuren en meer… Iedereen wil gewoon lekker springen op de makkelijke trein richting success, waar je lekker zittend in je wagon vooruit kan gaan naar een dikkere bankrekening, en natuurlijk mag dat gewoon, iedereen hier is vrij om te doen wat ze willen, maar als de meerderheid van de MBO’s 40+ uur in de week moeten maken, pezen door kutweer, heet weer, koud weer, nare mensen, nare manipulatieve bazen, misbruikende contracten, aangierende uitzendbureaus, en dat allemaal voor een minimumloon van 1750? Tuurlijk gaat iedereen doorstuderen om daar zo ver mogelijk van weg te blijven, maar ja. als tijdens de apocalypse 50 duizend man die financieel voorrang hebben kunnen regelen naar een bunker rennen met plek voor maar 15 duizend man, dan ziet het er wel oneerlijk uit voor hun, desondanks dat ze betaald hebben, maar boeie.. Mensen hebben er zelf voor gekozen om het voor hunzelf makkelijk te maken ter compromis van iedereen die onder hun zit, en nu begint het zaakje in te storten omdat iedereen naar de top is gaan sprinten terwijl er nu bijna niemand meer is die de top voor ze kan en wil bouwen.
Bleh… Wat een rant weer, haha. Sorry voor de blok van tekst! Moest er blijkbaar even uit.
Ik zelf heb een mbo opleiding gedaan (metaal sector), en werk al vanaf mijn 19e vast nu 3 jaar, maar het grootste probleem wat ik met hoger opgeleid personeel heb is dat veel denken beter te wezen, of meer denken te zijn dan het mbo personeel, voornamelijk omdat hun een kantoor baan hebben en niet op de werk vloer terwijl uit mijn ervaring toch blijkt dat een groot deel helemaal geen inzicht heeft van wat er nou allemaal bij komt kijken. En de lager opgeleiden vaak op moeten wijzen wat nou beter kan en af vraagt waarom ze dingen zo moeilijk doen. Ik snap echt wel dat er bij bepaalde functies een hogere opleiding wordt gevraagd maar dat betekend niet gelijk dat lagere opgeleiden minder waard zijn, want zonder ons (lager opgeleiden) stort bijna elk bedrijf in elkaar omdat wij toch vaak meer vak kennis hebben dan hun.
Heel leuk allemaal, maar de enige manier om dit echt op te lossen vind je in het bedrijfsleven, want zolang ze master’s blijven vragen voor allerlei vacatures blijven studenten gedwongen om masters te doen, terwijl het in de praktijk weinig toevoegt.
Als iedereen wilt dat zijn kinderen later Ingenieur, advocaat, arts of CEO van een bedrijf wordt, wie bakt dan nog het brood, wie houdt de publieke WC’s schoon, wie fixed de leidingen wanneer er weer een lek is, en wie zorgt voor de kinderen op de creche?
We moeten maar eens beginnen met werk te belonen met de noodzaak van het beroep, en niet de ‘prestige’.
Begin bij de wortel van het probleem, niet het zichtbare onkruid.
Ze moeten op het HBO ook eens normaal gaan lesgeven. Niet zo kinderlijk en klassikaal. Op het WO word je gewoon als volwassene benaderd, zouden ze op het HBO ook moeten doen.
Mijn ervaring is helaas dat personen met een WO opleiding neerkijken op hun HBO collega’s. Het is waarschijnlijk dat een WO opleiding maar van een student eist op bepaalde vlakken, echter is het niet per definitie zo dat een WO’er effectiever en waardevoller is op de werkvloer. Het zou mooi zijn als mensen verschillende types onderwijs meer als een waaier gaan zien. Ik denk echter dat dit geen makkelijk opgave is.
Het is ook deels een persoonlijkheid iets. Ik zie het soms dat iemand met een persoonlijkheid die meer gericht is op universiteit op HBO zit gewoon vastloopt. Soms stromen ze door naar Universiteit en dan doen ze het veel beter. Dus het is niet dat iemand met een hogere niveau slimmer is.
En ik weet niet of dit nog steeds zo is, maar vroeger kregen mensen met een HBO diploma eerder een baan dan mensen die universiteit hebben gedaan. Mensen met een vergelijkbaar HBO opleiding waren goedkoper en meer praktisch gericht. Dus daar moet je ook aan denken.
Ik ben ook zo’n student die zich echt niet kon vinden in de stof op de universiteit. Het niveau was prima vol te houden, maar ik wilde veel liever wat meer op de praktijk gericht studeren. Nu ik HBO doe zit ik helemaal op de goede plek.