Kan het artikel niet lezen maar wordt er aandacht besteedt aan vermogen met of zonder pensioen?
Antwoord: vermogens-gini comparatief gebruiken is misbruik maken van statistiek. Andere landen rekenen pensioenvermogen mee terwijl Nederland het niet doet. Daarnaast: Nederland heeft betere vermogensdata, dus andere landen lijken onterecht veel gelijker dan ze zijn.
Volgens mij klopt dit verhaal niet. Dat vermogen zit voor een belangrijk deel in risicovolle investeringen. Het heeft indirect dus een productieve in plaats van destructieve bijdrage aan de economie waar bedrijven, woningbouw, startups, pensioenfondsen, verzekeraars de vruchten van plukken, en daarmee uiteindelijk dus ook de algehele samenleving.
Interessant artikel. Alleen vergelijken met andere landen vind ik altijd lastig. Het voelt als appels met peren vergelijken terwijl het er uiteindelijk om gaat hoe wij het als land organiseren.
We gaan gewoon naar een dualistische samenleving zoals in de VS. Ieder sociaal aspect verwoest door neoliberaal gedachtegoed. Het woord “samen” uit “samenleving” gescheurd. Maar één ding is zeker. Ik ben dan allang weg uit dit land.
Welvaart.
In andere landen waar bijna niemand iets heeft, ben je al snel *gelijk(er)*.
Altijd zo’n onzin om naar ongelijkheid te kijken. Het is irrelevant hoe rijk de rijken zijn. Wat meer relevant is, is armoede. Hoeveel mensen kunnen niet voorzien in hun basisbehoeften? Daar is ook inkomen veel relevanter dan vermogen, en op inkomen wordt in NEderland fors herverdeeld.
Relevante video van Nederlandse econoom Joeri Schasfoort.
Grappig om te zien hoe het een soort cirkelbeweging is. Daar waar de vermogensongelijkheid te groot wordt treedt men op en compenseert, daar waar de compensatie te ver doorslaat en het geld op is laat men het weer wat los, om vervolgens x aantal jaren weer in de startpositie te zitten.
De roep om minder vermogensongelijkheid is nu weer op zn top dus daar zal dan hopelijk ook naartoe gewerkt worden.
Het kan nooit zo erg zijn als in Equatoriaal Guinea en Zuid-Afrika
12 comments
[Proxy link zonder paywall](https://12ft.io/proxy?ref=&q=https://www.trouw.nl/economie/hoe-werd-nederland-een-van-de-ongelijkste-landen-ter-wereld~b1fe7922/)
Het antwoord: de VVD
Kan het artikel niet lezen maar wordt er aandacht besteedt aan vermogen met of zonder pensioen?
Antwoord: vermogens-gini comparatief gebruiken is misbruik maken van statistiek. Andere landen rekenen pensioenvermogen mee terwijl Nederland het niet doet. Daarnaast: Nederland heeft betere vermogensdata, dus andere landen lijken onterecht veel gelijker dan ze zijn.
Volgens mij klopt dit verhaal niet. Dat vermogen zit voor een belangrijk deel in risicovolle investeringen. Het heeft indirect dus een productieve in plaats van destructieve bijdrage aan de economie waar bedrijven, woningbouw, startups, pensioenfondsen, verzekeraars de vruchten van plukken, en daarmee uiteindelijk dus ook de algehele samenleving.
Interessant artikel. Alleen vergelijken met andere landen vind ik altijd lastig. Het voelt als appels met peren vergelijken terwijl het er uiteindelijk om gaat hoe wij het als land organiseren.
We gaan gewoon naar een dualistische samenleving zoals in de VS. Ieder sociaal aspect verwoest door neoliberaal gedachtegoed. Het woord “samen” uit “samenleving” gescheurd. Maar één ding is zeker. Ik ben dan allang weg uit dit land.
Welvaart.
In andere landen waar bijna niemand iets heeft, ben je al snel *gelijk(er)*.
Altijd zo’n onzin om naar ongelijkheid te kijken. Het is irrelevant hoe rijk de rijken zijn. Wat meer relevant is, is armoede. Hoeveel mensen kunnen niet voorzien in hun basisbehoeften? Daar is ook inkomen veel relevanter dan vermogen, en op inkomen wordt in NEderland fors herverdeeld.
Relevante video van Nederlandse econoom Joeri Schasfoort.
https://m.youtube.com/watch?v=tW_kw6OPXc0
Grappig om te zien hoe het een soort cirkelbeweging is. Daar waar de vermogensongelijkheid te groot wordt treedt men op en compenseert, daar waar de compensatie te ver doorslaat en het geld op is laat men het weer wat los, om vervolgens x aantal jaren weer in de startpositie te zitten.
De roep om minder vermogensongelijkheid is nu weer op zn top dus daar zal dan hopelijk ook naartoe gewerkt worden.
Het kan nooit zo erg zijn als in Equatoriaal Guinea en Zuid-Afrika