Mooi. Niemand hoeft van mij verplicht die test te doen, maar hij is nogal prijzig (€175, geen bedrag wat iedereen zo maar kan missen) terwijl het gaat om een medisch onderzoek. Dat mag wat mij betreft gewoon vergoed worden. Ja, dat kost (behoorlijk wat) geld, maar dat kost de begeleiding en behandeling van kinderen die geboren worden met Down, Edwards en Patau ook.
Klein beetje anekdotische info van een bloedprikker hier; de patiënt betaalt/betaalde 175 eu voor de test, maar in werkelijkheid kost de test ruim 500 eu- het grootste deel wordt al dus door de overheid betaald. Van ongeveer (anekdotisch ingeschat) 4 op de 5 vrouwen die de standaard 12-weekse bloedtesten laten doen die alle vrouwen doen komen ook met de nipttestaanvraag. Bijna alle vrouwen doen de NIPT test, en ik begrijp ook best waarom het volledig vergoed gaat worden; naast dat het emotioneel ontzettend zwaar is om een kind te baren waarbij er van alles mis is, is het ook financieel goedkoper om deze test te vergoeden dan om zorg te leveren voor een kind die bijv toch niet levensvatbaar is na een paar maanden/jaren. (Klinkt grof om dit in geldtermen uit te drukken maar daar gaat het wel over in dit artikel)
Nice. Ik weet dat eugenics wat gevoelig kan liggen maar ik ben een sterk voorstander van geen kinderen te wereld brengen die geen vol, zelfstandig leven kunnen genieten. Minder kinderleed is in mijn boek altijd beter.
Ik vind zo’n test prima zodat je voorbereidingen kan treffen, en dus ook mooi dat het gratis gaat worden. Maar als je niet klaar bent om een beperkt kind te krijgen, moet je geen kinderen nemen
De NIPT-test, oftwel de niet-invasieve prenatale test-test.
Toen ik een paar jaar geleden zwanger was en de keuze moest maken las ik een artikel (ik dacht van Trouw, maar kan het zo snel even niet terugvinden) over dat er sinds de NIPT meer vruchtwaterpuncties worden gedaan bij vrouwen zonder risicofactoren. Regelmatig was er dan alsnog een negatieve uitslag en was de punctie (die wél risico’s met zich meebrengt) dus eigenlijk voor niets gedaan. En dan heb ik het nog niet eens over de weken extra spanning en stress. Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om de NIPT niet te doen, want de kans op een kind met deze aandoeningen was voor mij iets van 0,2%. Ook vond ik het veelzeggend dat de test niet werd vergoed voor mij.
Desalniettemin vind ik het goed dat de test wordt vergoed straks, zodat de kosten geen rol meer spelen in het maken van deze keuze.
Dit vind ik een goede ontwikkeling. Normaal gesproken ben ik voorstander van eigen bijdrages, maar als het een test is die:
1) je eigenlijk wil dat iedereen doet
2) geen mogelijkheid tot misbruik is, je kan het sowieso maar eens per zwangerschap doen
3) het grootste gedeelte toch al vergoed werd
Dan kun je het beter, net als de echo’s, voor iedereen beschikbaar maken.
Zo’n test leidt tot een geïnformeerdere keuze en dus tot meer vrijheid voor vrouwen/stellen en is dus een goede ontwikkeling. Wel denk ik dat het verstandig is om stil te staan bij wat voor norm het grootschalig gebruik van zo’n test kan leiden.
Momenteel is ons idee van solidariteit mede gebaseerd op onverwachtheid: Je weet niet of je kind ziek/gehandicapt ter wereld komt, dus betalen wij als samenleving graag (een deel van) de zorgkosten. Met deze test bestaat er een mogelijkheid dat wel te weten en het daarmee te voorkomen. En dat is een goed recht. Een deel van de vrouwen/stellen kan er echter voor kiezen om het niet weg te laten halen, of om de test überhaupt niet te doen. Redenen kunnen religieus van aard zijn of omdat een stel al lang kinderen probeert te krijgen, maar uiteindelijk hoeft iemand die geen abortus pleegt zich net zo min te verantwoorden als iemand die dat wel doet. Mijn vrees is dat er een dusdanige norm gaat ontstaan dat wie een ziek/gehandicapt kind ter wereld brengt daar zelf verantwoordelijk voor wordt geacht omdat ze het wisten of hadden kunnen weten. En dat diegene daarom ook zelf voor de zorgkosten mag opdraaien.
Dit is absoluut geen betoog tegen deze test (nogmaals, goede ontwikkeling) maar een vraag over wat het gevolg gaat zijn voor ons idee van solidariteit en ons zorgsysteem.
Ik denk dat niemand een goede mening kan vormen over het al dan niet abortus plegen wanneer je weet dat je een kind met een beperking krijgt, totdat je het zelf een keer hebt meegemaakt.
Het is heel makkelijk gezegd dat het egoïstisch is dat je dat doet, of dat je toch liever een kind hebt met een beperking dan helemaal geen kind, maar dit is echt te makkelijk. Ik zou die ervaring niemand wensen.
9 comments
Mooi. Niemand hoeft van mij verplicht die test te doen, maar hij is nogal prijzig (€175, geen bedrag wat iedereen zo maar kan missen) terwijl het gaat om een medisch onderzoek. Dat mag wat mij betreft gewoon vergoed worden. Ja, dat kost (behoorlijk wat) geld, maar dat kost de begeleiding en behandeling van kinderen die geboren worden met Down, Edwards en Patau ook.
Klein beetje anekdotische info van een bloedprikker hier; de patiënt betaalt/betaalde 175 eu voor de test, maar in werkelijkheid kost de test ruim 500 eu- het grootste deel wordt al dus door de overheid betaald. Van ongeveer (anekdotisch ingeschat) 4 op de 5 vrouwen die de standaard 12-weekse bloedtesten laten doen die alle vrouwen doen komen ook met de nipttestaanvraag. Bijna alle vrouwen doen de NIPT test, en ik begrijp ook best waarom het volledig vergoed gaat worden; naast dat het emotioneel ontzettend zwaar is om een kind te baren waarbij er van alles mis is, is het ook financieel goedkoper om deze test te vergoeden dan om zorg te leveren voor een kind die bijv toch niet levensvatbaar is na een paar maanden/jaren. (Klinkt grof om dit in geldtermen uit te drukken maar daar gaat het wel over in dit artikel)
Nice. Ik weet dat eugenics wat gevoelig kan liggen maar ik ben een sterk voorstander van geen kinderen te wereld brengen die geen vol, zelfstandig leven kunnen genieten. Minder kinderleed is in mijn boek altijd beter.
Ik vind zo’n test prima zodat je voorbereidingen kan treffen, en dus ook mooi dat het gratis gaat worden. Maar als je niet klaar bent om een beperkt kind te krijgen, moet je geen kinderen nemen
De NIPT-test, oftwel de niet-invasieve prenatale test-test.
Toen ik een paar jaar geleden zwanger was en de keuze moest maken las ik een artikel (ik dacht van Trouw, maar kan het zo snel even niet terugvinden) over dat er sinds de NIPT meer vruchtwaterpuncties worden gedaan bij vrouwen zonder risicofactoren. Regelmatig was er dan alsnog een negatieve uitslag en was de punctie (die wél risico’s met zich meebrengt) dus eigenlijk voor niets gedaan. En dan heb ik het nog niet eens over de weken extra spanning en stress. Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om de NIPT niet te doen, want de kans op een kind met deze aandoeningen was voor mij iets van 0,2%. Ook vond ik het veelzeggend dat de test niet werd vergoed voor mij.
Desalniettemin vind ik het goed dat de test wordt vergoed straks, zodat de kosten geen rol meer spelen in het maken van deze keuze.
Dit vind ik een goede ontwikkeling. Normaal gesproken ben ik voorstander van eigen bijdrages, maar als het een test is die:
1) je eigenlijk wil dat iedereen doet
2) geen mogelijkheid tot misbruik is, je kan het sowieso maar eens per zwangerschap doen
3) het grootste gedeelte toch al vergoed werd
Dan kun je het beter, net als de echo’s, voor iedereen beschikbaar maken.
Zo’n test leidt tot een geïnformeerdere keuze en dus tot meer vrijheid voor vrouwen/stellen en is dus een goede ontwikkeling. Wel denk ik dat het verstandig is om stil te staan bij wat voor norm het grootschalig gebruik van zo’n test kan leiden.
Momenteel is ons idee van solidariteit mede gebaseerd op onverwachtheid: Je weet niet of je kind ziek/gehandicapt ter wereld komt, dus betalen wij als samenleving graag (een deel van) de zorgkosten. Met deze test bestaat er een mogelijkheid dat wel te weten en het daarmee te voorkomen. En dat is een goed recht. Een deel van de vrouwen/stellen kan er echter voor kiezen om het niet weg te laten halen, of om de test überhaupt niet te doen. Redenen kunnen religieus van aard zijn of omdat een stel al lang kinderen probeert te krijgen, maar uiteindelijk hoeft iemand die geen abortus pleegt zich net zo min te verantwoorden als iemand die dat wel doet. Mijn vrees is dat er een dusdanige norm gaat ontstaan dat wie een ziek/gehandicapt kind ter wereld brengt daar zelf verantwoordelijk voor wordt geacht omdat ze het wisten of hadden kunnen weten. En dat diegene daarom ook zelf voor de zorgkosten mag opdraaien.
Dit is absoluut geen betoog tegen deze test (nogmaals, goede ontwikkeling) maar een vraag over wat het gevolg gaat zijn voor ons idee van solidariteit en ons zorgsysteem.
Ik denk dat niemand een goede mening kan vormen over het al dan niet abortus plegen wanneer je weet dat je een kind met een beperking krijgt, totdat je het zelf een keer hebt meegemaakt.
Het is heel makkelijk gezegd dat het egoïstisch is dat je dat doet, of dat je toch liever een kind hebt met een beperking dan helemaal geen kind, maar dit is echt te makkelijk. Ik zou die ervaring niemand wensen.