​
Να ξεκινήσω πως το ταξίδι απο την αρχή ήταν περίεργο. Εχουμε μια εντελώς αγεωγράφητο
τούβλο για γραμματέας
Μόλις ηρθε το μήνυμα που ζηταει προσφορά, βλέπω Βιετμαν. Δεν εχω ξαναπάει και δεν ξέρω πως πάνε τα πράγματα εκει, οποτε αρχίζω να ρωτάω συναδέλφους και η πρωτη αντίδραση ηταν παντα: “Οκ φιλε, να κανονίσουμε απο τωρα να σε βγάλουμε απο κάποια φυλακή. Αντε καλη τυχη!”
Με ζώνουν τα φίδια και λεω στο αφεντικό οτι μάλλον καλύτερα να μην παω. Μου λεει οκ κανενα πρόβλημα κανόνισε η “γραμματεία” να πας εδω Ευρώπη, Ιταλία σε μια δουλεια. Μια χαρα λεω, και βλεπω αμέσως έρχεται μήνυμα.
Ευχαριστούμε πολυ για την πολυ καλη τιμη που δώσατε για την δουλεια…μπλα μπλα…Οι υπόλοιπες εταιρείες εδωσαν κατα πολυ παραπανω….μπλα μπλα…κλείσαμε ήδη τα εισιτήρια για τον τεχνικό σας….θα τα πούμε εκεί μαζί με των αντιπρόσωπο μας στο Βιετναμ(!??!)
​
Καλα την λεω γιατι δεν έδωσες οκ για Ιταλία? Αφου ο αλλος ειπε πως έκλισες μια δουλεια για Ιταλία.
Ναι λεει, Ιταλία, έκλεισα.
Τοτε γιατι μας λενε αυτοι εδω να παμε για το Βιετναμ?
Ναι λεει, ειπα ΟΚ.
Ποιος θα παει τοτε στο Βιετναμ?
Εσυ!
Και στην Ιταλία?
Χαζος εισαι? μου λεει. Τι λεμε τωρα, εσυ θα πας…
Καλα βρε πως ειναι δυνατόν την ιδια μερα να ειμαι Ευρώπη και Βιετναμ?
Πλακα μου κανεις, λεει, η ιδια δουλεια ειναι…
​
Πάγωσα για λιγο, κατι δεν παει καλα.
Διαβαζω το εμαιλ για την δουλεια στο Βιετναμ, βλεπω πως το μπετον αρμε που έχουμε για γραμματεία έδωσε σαν απάντηση, τιμοκατάλογο για εργατοώρες Ευρώπης, που εχουν μια διαφορά για εργατοώρες εκτός Ευρώπης. Για αυτο και ο πελάτης χάρηκε τόσο πολύ. Αρχίζω και μπαίνω στο νοημα.
Παω πίσω και ρωτώ: Κοπελα μου ΞΕΡΕΙΣ που ειναι το Βιετναμ?
Φυσικά! απαντάει γεμάτη περηφάνια…
Που ειναι? και σφίγγω τα δόντια μου
Λεει:
Ειναι η πόλη στην Ιταλία με τα κανάλια!
​
Να ξέρετε, ο πόλεμος του Βιετναμ εγινε με γόνδολες.
​
​
Η δουλεια ειχε κλεισει, υπογράψαν συμφωνητικά και εδωσαν προκαταβολή. Αναγκαστικά έπρεπε να παω. Πετούσα την ιδια μερα το βραδυ.
Καπου στο ταξιδι συναντάω και εναν συνάδελφο απο αλλη εταιρεια που πήγαινε και αυτος εκει για το ιδιο πλοίο. Λέγαμε παλι καλα, τουλάχιστον θα εχουμε παρεα ο ενας τον άλλον. Ειναι πιο ευκολα. Το ταξίδι ηταν πανω και 40 ωρες σύνολο, γιατι μας κανουν γυρους απο διαφορα αεροδρόμια (φτηνό εισιτήριο)
Φτάνουμε επιτελους.
Προκατάληψη, άσχημο πράγμα.
​
Περιμέναμε τα χειρότερα. Αεροδρόμιο να λάμπει. Οκ λεμε και στο Λομε Αφρικη ετσι ειναι και η χωρα ειναι μπουρδέλο. Αξιωματικοί εκει στο αεροδρομιο, καθαροι, περιποιημένοι, ευγενικοί, οκ…Ελεγχος στο τελωνείο πολύ οργανωμένο, περίεργο…
Βγαίνουμε απο αεροδρόμιο, καθαρά, παντου λουλούδια. Και τουρίστες, Γάλλοι, χιλιάδες Γάλλοι
Ερχετε ο οδηγος μας και ξεκιναμε 3-4 ωρες ταξίδι σε ενα λιμάνι που εχει ενα πολυ περιεργο ονομα. Cảng Thị Vải – Cái Mép. Χαζεύουμε απο το παράθυρο, για πολυ ωρα δεν μιλούσαμε, μετα λεω, ρε συ που ήρθαμε?
Ακολουθούν φωτογραφίες. Αυτά που είδαμε δεν περιγράφονται.
​
[https://imgur.com/a/s9hiUZn](https://imgur.com/a/s9hiUZn)
​
Τρελη μανια με τα λουλούδια, οπου και να κοιτούσαμε, λουλούδια! Δεν εχω δει τοσο πολύχρωμη και καθαρή πόλη, με τόσο όμορφα κτίρια.
Τρελη κίνηση όμως, η κίνηση εκει κανει την βολτα στο κεντρο της Αθηνας σε μερα που υπαρχει διαδήλωση, περίπατο σε ανθισμένα λιβάδια. Δεν μας ενοχλούσε καθόλου για χαζεύαμε την πολη. Αρχισα να ποσταρο στο FB φωτογραφίες και σε δευτερολεπτο έρχονται τα ερωτήματα, για δουν που ειμαι. Οταν γραφω Βιετναμ, απορούν γιατι ειναι τοσο όμορφα, μερικοί που έγραψαν ηταν και αυτοι που μου ελεγαν να μην παω. Ρωταω, οταν πήγανε ητανε διαφορετικά? Και η απάντηση: δεν πηγαμε ποτέ…Σκέφτομαι, γιατι τοτε κακοχαρακτήριζες μια χωρα?
​
Σταματάμε σε μια φαση για φαγητο, σε ενα rest area στην μεση του δρομου. Λιμνούλα, γέφυρες, γατζιμπο…και στο βαθος το εστιατόριο. Απλο μεν αλλα ενδιαφέρον, απλα με σόκαρε οτι επρεπε να διαλεξεις το φαγητό σου απο μια ζωντανη συλλογή με αμφίβια. Βατραχια, σαυρες του νερου και διαφορα αλλα. Διαλεγες, στο εδειχναν καλα την μουρη απο το ζωακι που θα φας, ο μάγειρας εκανε ενα χαριτωμένο σκετσ οτι το ζωακι σε χαιρετούσε και σου ελεγε goodbye…και παει το κεφαλι του!
​
Συνεχίζουμε για το πλοίο, βλεπει ο συναδελφος την ωρα και κανει την παρατήρηση.
\-Φιλε, ταξιδεύουμε ήδη πανω απο 48 ωρες. Να δεις πως θα μας πουμε να πιασουμε δουλεια αμέσως. Λεω, οχι δεν γίνεται, λες να ειναι τοσο μαλακες? Το ξερω αυτον, λεει, αυτο θα πει…
Οποτε κανονίζουμε να πουμε και η δυο οχι, να παμε για υπνο και μετα δουλεια.
​
Φτανουμε, μας βρίσκει ο τύπος και λεει: Φτασατε? οκ, αντε ενα καφε και ξεκινάμε (ηταν 8 το βράδυ). Του λεμε δεν υπάρχει περίπτωση, υπνο και αυριο το πρωι δουλειά. Μας λεει οτι δεν υπάρχει μερος να κοιμηθούμε, και πως υπολόγιζε πως θα δουλεύαμε ολο το βραδύ και το πρωι θα φευγαμε για πισω…
​
Οκ, τοτε θα βγουμε εξω, θα βρουμε ξενοδοχείο θα κοιμηθούμε και τα λεμε αυριο το πρωι. Έμεινε μαλακας.
Βγήκαμε πήραμε και τον πρακτορα να ειδοποιήσουμε, μας λεει πως θελει να μας βγάλει αυτος εξω.
Καναμε ενα μπανιο, πηγαμε για φαγητο, κατι τρελες γαριδες και αστακους (τζαμπα) και μετα καραοκε.
ρίξαμε το γελιο της αρκούδας, έφυγε η ενταση απο το ταξιδι.
​
Το πρωι δουλεια, μεσημερι τελειώσαμε και οι δυο, και το απόγευμα πετούσαμε για πισω. Όμορφα και ωραία.
Μαλακα αρχιμηχανικέ που ηθελες να μας γαμήσεις για το τίποτα.
13 comments
Έχω πάει και εγώ Ανόι, ακριβώς όπως τα περιγράφεις για τη ζωή στην πόλη
Μου βγήκε μια περιέργεια. Τα γράφεις και στο r/Portugal ; Η μόνο εμείς έχουμε την τιμή.
Το παν κι άλλοι αλλά θα το πω κι εγώ! Αν γράψεις βιβλίο, θέλουμε να το μάθουμε. Ή μάλλον γράψε βιβλίο! Αλλά να κρατήσεις το ύφος. Τη γλώσσα και τη γλαφυρότητα!
“Να ξέρετε, ο πόλεμος του Βιετναμ εγινε με γόνδολες.”
Με πέθανες. XD
ζηλεύω λίγο. Δεν λέω ψέματα.
Το Βιετνάμ είναι η καλύτερη χώρα που έχω επισκεφτεί μέχρι τώρα. Ίσως γιατί είχα τον πήχη πολύ χαμηλά. Θα μπορούσα να μετακομίσω και να ζήσω εκεί. (δουλεύοντας remote φυσικά).
Μου αρέσουν πολύ τα ποστ σου. Συνήθως αφήνω μια-δυο μέρες να περάσουν και μετά τα διαβάζω όλα μαζί. Συγγνώμη αν το έχεις ξανά πει και το έχω χάσει, αλλά από πού είναι η καταγωγή σου και πώς/πότε μπλέχτηκες με την Ελλάδα;
Αχ με έπιασε η όρεξη για pho τώρα
>ο μάγειρας εκανε ενα χαριτωμένο σκετσ οτι το ζωακι σε χαιρετούσε και σου ελεγε goodbye…και παει το κεφαλι του!
lol
Και η απάντηση: δεν πηγαμε ποτέ…Σκέφτομαι, γιατι τοτε κακοχαρακτήριζες μια χωρα?
Ελληνες ξερολες
Βιετνάμ είχα σχεδιάσει να πάω και με πρόλαβε η πανδημία του Κορωνοιου.
Είχα κάνει ομαδική εργασία με μία Βιετναμέζα και είχα βγει με την παρέα της. Πολύ γέλιο! Εσύ φαίνεται πως πέρασες καλύτερα βέβαια!
Έκανα το λάθος και το διάβασα στη δουλειά, κόντεψα να καρφωθώ στον διάλογο με τη γραμματέα. Στη θέση σου πάντως θα απαντούσα στη γραμματέα ένα “Ριχ’το Ηλία!” καθώς έφευγα, έτσι για το κερασάκι στη κορυφή της τούρτας.
Υ.Γ.: Είδα τις φωτογραφίες, τα κανάλια με τους γονδολιέριδες που είναι ψεύτη;
Φίλε ζηλεύω την δουλειά σου. Μόνο τα θαλασσινά με χάλασαν που δεν τα πολυτρώω.