​

​

Ξεκινάμε στο τρέξιμο, χωρίς καμία προειδοποίηση…

\-το απόγευμα φεύγεις για Ριο!

​

Αθηνα-Παριση-Ριο με air France, οχι ιδιαίτερη ταλαιπωρία, με εξαίρεση πως ο αρχιμηχανικός ηθελε να κουβαλάμε ο καθένας απο τους 4 μας, απο 15.000 ευρω για να δώσουμε στο πλοιο, για διάφορα έξοδα. Όποτε μας περιόριζε και στο πόσα δικά μας μετρητά μπορούσαμε να έχουμε. Και να πας Βραζιλία χωρις μετρητα δεν λεει…

Φτάνουμε χωρίς κάποιο τρελό πρόβλημα, μας λένε πάμε ξενοδοχείο για ξεκούραση και αύριο το πρωί δουλειά. Ναι καλα…

Παμε στα δωμάτια, που ηταν σχετικα καθαρα για ξενοδοχείο που ειναι κοντα σε λιμάνι. Μπάνιο, καφέ και κατω στο λομπυ.

Βρισκόμαστε και οι 4 και λεω να οργανώσω έξοδο, μια και μιλάω τα πορτογαλικά. Οι 2 λενε οκ, ο αρχιμηχανικός οχι λεει γιατι πρεπει να φυλάξει τα 60.000 και δεν εμπιστεύεται το ξενοδοχείο. Στα αρχίδια μου, σκέφτομαι κατσε εδω, καλύτερα!

​

Πάμε για ενα γρήγορο φαγητό και να πλακωθούμε στις μπύρες, και για μια μικρη βολτα στην περιοχή. Ήμασταν μακρια απο τις γνώστες παράλιες όποτε περιοριστήκαμε στους δρόμους γυρω απο το ξενοδοχείο, εξάλλου ειχε αρχιζει να νυχτωνει και στο Ριο δεν περπατας εξω την νυχτα!

Γυρνάμε ξενοδοχείο και ζητάμε ταξι για να μας παει σε μια “therma” (ονομα 4Χ4) που ειναι τα τοπικα σπα/μπαρ/μασαζ/βγαζετε-τα-ματια-σας-με-ασφαλεια. Στην είσοδο δυο μπράβους σε ελέγχουν για οπλα κλτ. Μετα περνας απο ενα γραφειο οπου σε κανουν ενα background check και μετα ταμειο για μια μικρη εισοδο, κατόπιν πας στα αποδυτήρια. Εκει βγαζεις τα παντα, (και εσώρουχα) τα βαζεις σε εναν ντουλαπα και σε δίνουν μια ρομπα (σφραγισμένη) παντόφλες μιας χρησης και ενα βραχιόλι που αντιστοιχεί στην ντουλαπα σου. Παντα κατω απο το βλεμμα ενος δίμετρο μπράβου…Μετα βγαινεις στο θεμα της ημερας.

Τεράστιος χώρος πολυώροφος, παντου αιθουσες για καποιες χρησεις, σαουνες, μασαζ, ποτα, μουσικη, οτι θελεις! Οτι βλέπεις που φορα ρομπες ειναι πελατες (ανδρες/γυναίκες) ο,τι φοραει μαγιό ειναι υπάλληλοι (ανδρες/γυναίκες). Θελεις να κανεις παιχνίδι με αλλον πελατη; κανενα πρόβλημα. Υπαρχουν στους πανω οροφους αιθουσες για “κουβεντα”. Σε γυάλισε η κοπελα με τα ποτα; Την λες, κατσε μαζι μου, οταν σε φερει το ποτο και πας για κουβεντα. Υπαρχουν για ολα τα γουστα, γυρο στις 120 κοπελες. Ανδρες υπάλληλοι αρκετα λιγοτεροι, γιατι υπαρχουν αλλες “therma” που ειδικεύονται σε αυτο. Τιμες για κουβεντα γυρο στα 70-120 δολαρια, αναλογος την κοπέλα. Εισοδος και ποτα πολυ φτηνά. Το βασικότερο ειναι η ασφαλια που εχεις εκει μεσα, στο μονο πραγμα που κινδυνεύεις ειναι να καρφωθείς σε καμία τεντα απο αλλον πελάτη καθώς περνας απο διαδρόμους.

​

Αφου περασαμε το βραδυ στην κουβεντα, γυρισαμε στο ξενοδοχείο αρκετα αργα. Και λεγαμε τι θα μας περιμένει αυριο…

​

[https://imgur.com/a/FB2ZdN8](https://imgur.com/a/FB2ZdN8)

​

Το πρωί 07:00 ενω περναμε πρωινό, μας λεει ο αρχιμηχανικός πως το πλοιο θα καθυστερήσει τουλαχιστον δυο μερες λογου φόρτου εργασίας στο λιμάνι. Πριν προλάβει να τελειώσει την προταση του, βγήκαμε στο δρομο και πήραμε ταξί. Πρωτη σταση το αγαλμα του Χριστού, εκει πρέπει να πας πρωι για να προλάβεις να δεις κατι. Το ταξι σε παει μεχρι της πρόποδες του βουνου και μετα απο εκει ανεβαίνεις με ενα ειδικό τρενάκι. Εκει πανω η θεα ειναι το κατι αλλο…Μαγευτική πολη, θαλασσα και δασος ολα συνδυασμένα αρμονικά.

Μετα μια βολτα απο το Μαρακανα. Στην Βραζιλια αυτο το σταδιο εχει το επιδεδο θαυμασμού ενος καθεδρικού ναου. Εχει μια απίστευτη αύρα.

Κατόπιν μια βολτα κοπακαμπανα-ιπανεμα-λεμπλον. Το πρόβλημα ητανε πως πήγαμε εκει στο δικο τους χειμώνα, οπου η 25 βαθμους για αυτους ειναι παγωνιά σχετικα με τα 45 που κανει το καλοκαίρι. Οποτε οι παραλιες ηταν σχετικα αδειες, αλλα οκ μονο να βλεπεις την απέραντη άμμος για χιλιόμετρα ειναι χορταστικό.

Κατσαμε σε ενα απο τα κιοσκ στην παραλια για μπυρα και παναρισμενες γαριδες γεμιστες με τυρί. Θανατος!

Σημειωση πως τα κιοσκ αυτα ειναι σχετικα ακριβα αλλα με παρα πολυ καλη ποιοτητα. Μερικά εχουν μεχρι και υπόγειες κουζίνες που θα ζηλεύανε και τα πιο ακριβά εστιατόρια.

​

[https://imgur.com/a/VwhUsTg](https://imgur.com/a/VwhUsTg)

​

Γυρίσαμε πισω στο ξενοδοχείο, οπου ο αρχιμηχανικός ειχε κουραδιαστει σε μια πολυθρόνα και έκλεγε την μοίρα του. Κάνουμε ενα μπανιο και ξανά εξω. Του λεμε απο ευγένεια αμα θελει να ερθει μαζι μας για βολτα, αλλα πριν προλαβει να απαντησει ειμασταν ήδη στο ταξι…

​

​

Εχουμε και άλλα…

9 comments

  1. Τα απολαμβάνω πραγματικά αυτά που γράφεις φίλε μου. Είναι κρίμα που δεν μπορώ να ταξιδέψω με καράβι για πολλές ώρες. Φοβάμαι τη θάλασσα και παθαίνω εύκολα ναυτία. Αν μπορούσα σίγουρα για ένα διάστημα της ζωής μου θα έκανα δουλειά σε καράβι. Για τα λεφτά αλλά κυρίως για τις εμπειρίες. Εύγε.

  4. Θα ήθελα να μάθω περισσότερα για τη νύχτα στο Ρίο, γιατί δεν περπατάς έξω. Φαντάζομαι οι φαβελοσημορίες αλωνιζουν ελεύθερα, αλλά τόσο χάλια?

  5. Παρακολουθώ τα post σου και θέλω να πω ευχαριστώ που μας ταξιδεύεις και εμάς τους πληβείους σε χώρες του εξωτερικού. Θέλω και έχω στόχο να πάω Λατινική Αμερική με την πρώτη ευκαιρία μιας και μιλάω και Ισπανικά, το therma προστέθηκε στην λίστα μου.

  6. Τι ειδικότητα; Από την ναυτιλιακή η εξωτερικός συνεργάτης;

  7. OP, υπαρχει ενα ελληνικο forum το travelstories οπου πολλοι μοιραζονται τις ταξιδιωτικες τους ιστοριες, τιπς, φωτογραφιες τα παντα.

    αναφερομαι και στον κοσμο εδω, αν σας αρεσουν αυτες οι ιστοριες περαστε και μια βολτα απο εκει το φορουμ ειναι διαμαντι

  8. Απίστευτη η θέα από το άγαλμα του Ιησού, πραγματικά πολύ όμορφη πόλη δείχνει το Ρίο. Έκανα το λάθος και άνοιξα το άλμπουμ με τα φαγητά και μου τρέχουν τα σάλια τώρα στη δουλειά.

    Επίσης μιας και το είχες πει ο ίδιος για τα ορθογραφικά,

    * Παρίσι*
    * Σε μία* ντουλάπα (λογικά από βιασύνη θα είναι αυτό αλλά υγεία)
    * γύρω* στις 120 κοπέλες
    * ασφάλεια*
    * παίρναμε*
    * τους* πρόποδες

    Αδιάβαστος ήρθες σήμερα, ντροπή. /σ

    Υ.Γ.: Αυτές οι γαρίδες με το τυρί πως λέγονται να βρω καμιά συνταγή να τις φτιάξω; Μόνο με την ιδέα με πιάνουν τα σάλια.

Leave a Reply