Ik was/ben zelf zo’n student. Ik heb al langere tijd last van angstklachten en heb een luchtwegaandoening. Tijdens de lockdowns zat ik thuis vast met mijn broer die alcoholverslaafd is. Ik volgde online hoorcolleges terwijl hij werd afgevoerd naar het ziekenhuis. Ook had mijn moeder een enorme angst voor het virus, zo verschrikkelijk erg dat ze meerdere keren per dag zou zeggen dat zij en mijn vader aan het virus zouden sterven. Ik had het mentaal enorm moeilijk. Ook leden mijn prestaties hier erg onder.
Ik heb meerdere keren contact gehad met mijn studieadviseur. Uiteindelijk naar de decaan doorverwezen omdat ik in de clinch zou komen met mijn BSA. De decaan geloofde mij niet en wilde bewijs van de situatie. Tsja, ik heb geen foto’s van die keer dat mijn moeder mijn broer bewusteloos in een plas van zijn eigen bloed vond. Ook werd mij verweten dat ik geen gebruik had gemaakt van de studieplekken op school tijdens de lockdowns ondanks dat ik een luchtwegaandoening heb. Toen ik vertelde dat ik echt geloofde dat dit mijn droomstudie was(als ik voldoendes haalde waren deze in de range 7 t/m 9), werd ijskoud verteld ‘tsja, maar ik denk toch dat het te hoog voor je is gegrepen. Ik zou maar alvast kijken voor iets anders, misschien een niveau lager.’ Toen ik na het doen van mijn hele verhaal en het krijgen van dit antwoord in huilen uitbarstte, had ze het lef om te zeggen: ‘ik zie dat het je raakt’. ;_; Uiteindelijk wilde ze mij geen advies geven voor een uitgesteld BSA en ben ik van de studie verwijderd.
Ik ben nog steeds heel kwaad op de manier hoe dingen zijn gelopen en hoe er gewoon geen begrip was. Voor de angstklachten niet. Voor de thuissituatie niet. Voor de coronapandemie niet. Echt verschrikkelijk.
Uit eigen ervaringen al wel aan zien komen dat deze cijfers hoog zouden zijn, maar ze zijn zó hoog dat ik er toch weer van schrik. Zeker door de coronamaatregelen zijn er zoveel meer studenten met klachten bijgekomen dat zelfs het vinden van een plekje bij de studentenpsycholoog (hulde voor hun werk de afgelopen tijd) meerdere maanden duurt. Vooral hopen dat er nu daadwerkelijk wat mee gebeurd (ook met de nieuwe coronamaatregelen bijvoorbeeld) en dat het niet weer blijft bij loze woorden.
En voor iedereen die ergens mee zit, praat er vooral over, met vrienden of wildvreemden, zelfs dat kan al helpen! Mijn PM’s staan iig open en ik denk die van vele andere lieve mensen op deze sub ook
Maar studenten konden die lockdown toch gewoon prima aan? Aldus meneer “daar heb ik geen actieve herinnering aan”.
Ook leuk op de NOS: “We gaan hier met de grootste urgentie mee aan de slag”. Net zo urgent als die compensatie van de toeslagenaffaire? Want dan kunnen we nog wel even wachten voor er iets serieus mee gedaan gaat worden.
Waarom verleden tijd? De crisis is niet voorbij… Ik heb nog steeds psychische klachten en ben nog steeds levensmoe. Het houdt niet op, dat is wat het kut maakt
Ik ben maar gestopt met mijn studie ik zit nu al 1,5 jaar thuis en kom niet verder, dan maar liever een kutbaan met mensen en leven om me heen dan hier mee doorgaan en mezelf verliezen.
Zelfs ik, geen student meer, word moe van deze hele situatie. Depressie ligt om de hoek. Heb nauwelijks zin in dingen omdat alles zo moeilijk moet gaan ivm corona.
Kabinet over ~2 maanden: Avondklok 2 – Electric Boogaloo
Ik ben er zelf heel blij mee dat er veel rekening is gehouden met studenten tijdens de lockdown. Onder andere door jongeren tot 27 eerder te laten sporten dan de rest, door hogescholen en universiteiten vóór het OMT advies al te openen en door de diverse testevenementen voor jongeren. Dansen met Jansen, helaas een flop maar wel een mooi signaal dat er ook aan jongeren wordt gedacht tijdens pandemie.
Toch blijft het zwaar.
Geen student, maar ook ik kijk heel erg op tegen de komende maanden en vooral een lockdown. Ben het thuis werken spuug zat en merk dat ik daardoor steeds minder lekker in mijn vel zit. Ik hoop dat we gewoon weer naar normaal kunnen of in ieder geval sociale activiteiten kunnen aanhouden, ik heb dat gewoon nodig.
Ook niet vergeten dat de resultaten waren van de studenten die WEL de energie konden opbrengen om die enquête in te vullen. Heb hem zelf ingevuld en was daar een goed half uur mee bezig. Ik hou mijn hart vast voor de mensen die zich er niet doorheen hebben weten/willen te worstelen.
Voor mij is het de combinatie van rona + dysfunctionele overheid en andere opstapelende problemen. Opzich gaat het prima, maar de frustratie is zeker aanwezig.
Het blijft mij verbazen hoe iedereen opnieuw geschokt is door deze cijfers. Als een student zijnde, zie ik bij zoveel medestudenten deze problemen al zo lang en er zijn al meerdere cijfers uitgebracht die hetzelfde vertellen. Maar op een of andere redenen vergeet de samenleving het collectief weer…
Dat de gevolgen van COVID-19 en de (meestal) nodige maatregelen tot psychologische klachten konden lijden, dat kon elke niet-politicus wel bedenken.
Maar ik vind deze cijfers niet zo waardevol als er geen gelijkwaardig onderzoek is van vóór COVID-19.
Was? Ik ben nog steeds levensmoe van al dat corona gezeur.
Ik kan het niet laten, ik fix die titel even:
“Helft ~~studenten~~ Nederlanders had psychische klachten in coronacrisis, kwart was levensmoe”
Echt. Ieder gezin werd geraakt en werd gek van de lockdown. Alleen al het idee aan een nieuwe maakt me misselijk.
Ik ben niet zo zeer levensmoe maar dat het nieuws en elke talkshow na 2 jaar nog steeds elke dag corona discussies moet voeren heeft er voor gezorgd dat ik helemaal geen nieuws meer kijk. Ben gevaccineerd en ben meer klaar met het constante gezeik dan met maatregelen die in mijn mening goed te doen zijn.
Kunnen we dit hele systeem niet gewoon een keer omver werpen?
Misschien niet helemaal relevant, maar voor de mensen onder ons die swinters het toch al moeizaamer hebben. Investeer in een goede licht therapie lamp.
Ik heb af en aan depressies, maar de winter is voor mij altijd moeilijk. Deze lamp helpt mij ontzettend in het managen van mijn seasonal depression.
Ik had al mentale problemen voor corona. Had mezelf al geïsoleerd en was juist bezig om weer meer sociale dingen te doen enzo. Aan de ene kant maakte corona het dus niet heel veel erger voor me, want ik zat in een situatie waar ik al lang in zat. Zelfde met dat ik al last had van minder ritme want alleen scriptie en geen vakken volgen enzo.
Aan de andere kant was ik dus net bezig om zooi een beetje beter te maken, en toen ging dat niet meer echt.
Aka de reden dat ik mijn derde jaar overnieuw doe 😃👍
Ik ben student. Ik kan bevestigen dat ik levensmoe was. Het gaat nu beter.
Ik heb toen afgestudeerd en eerlijk is eerlijk ik was moe en leeg. Het was ongelooflijk saai. En tuurlijk deden mijn professoren hun best, maar er is maar zoveel dat je kan doen om een Zoom sessie leuk te maken.
En ik denk dat Corona meespeelt maar dat er nog meer factoren zijn waar studenten tegenaan hikken. De woningmarkt, het klimaat, de studieschulden om maar een paar dingen te noemen.
Het houdt een keer op met wat wij als jongeren aan kunnen en dan zou het toch fijn zijn als we een keer weer goed nieuws krijgen.
Vroeger werd mij altijd gezegd dat ik moest genieten van mijn studententijd want dat was de leukste tijd. Maar tot dusverre heb ik er weinig van gemerkt.
Ik vraag me af hoe breed dit probleem is, ik denk dat je het wel eens kan doortrekken naar niet studenten ook.
En de klimaatcrisis, politieke crisis, woningcrisis, het leenstelsel, de toxiciteit en sociale druk van op social media en het feit dat de pubertijd gewoon zowiezoo een kuttijd is. Dus die cijfers zullen na Corona niet anders zijn.
Maar ja, corona is op dit moment het makkelijkst punten te scoren.
Soms heb ik het idee dat dit niet alleen de cijfers voor studenten zijn, maar voor onze generatie. Ook jongeren die werken of niet studeren zie ik kampen met eenzaamheid. Onze generatie is gewoon fucking depressief.
Om mij heen heb ik veel studenten zien stoppen (soms tijdelijk) met de opleiding omdat ze het door de lockdown niet meer goed konden bolwerken.
Ik denk dat ik zelf tot de minderheid studenten behoor die enigzins is geholpen door de crisis, hoe vreemd dat ook klinkt. Ik woonde tijdens mijn hele bachelor al thuis en dus dat thuisstuderen was ik al gewend. Wat veranderde was dat alle stof die je moest kennen voor de tentamens ineens allemaal online stond. Dit was voor de crisis nog lang niet altijd het geval en studeren werd voor mij ineens wat makkelijker.
Bovendien vond ik de thuistentamens een eitje als ik het even vergeleek met de tentamensversies van voorgaande jaren die je gewoon in een tentamenhal moest maken. In mijn bachelor die ik voor de crisis af heb gemaakt moest ik regelmatig hertenamens doen. Mijn master, die ik volledig tijdens de crisis heb gedaan kwam ik in een keer goed door, terwijl de stof eigenlijk pittiger hoort te zijn. Mijn opleiding ben ik dus makkelijker doorgekomen en mijn thuissituatie is nooit veranderd.
M.a.w., ik begrijp dat de meeste mensen hebben geleden de afgelopen tijd, maar er zijn dus uitzonderingen. Dat wilde ik even kwijt.
Zou dit allemaal komen door de Corona crisis? Lijkt me sterk. Je hebt maar een jaartje of twee wat minder sociaal contact, dat is echt nog wel een overzien. Heb het gevoel dat men tegewoordig wel erg weinig kan hebben.
Overigens vind ik het vreemd dat het als raar wordt gezien dat studenten stress ervaren. Dat is toch gewoon normaal als je een beetje een studie doet? Zelfde op werk, wat stress hoort er gewoon bij. Dat vind ik een slechte manier om te meten hoe goed of slecht iets gaat.
Vind al dat gedoe over de mentale gezondheid de laatste paar jaren wel erg ver gaan. Ja het is natuurlijk vervelend, maar het valt echt wel mee. Relatief gezien heb je het echt niet zo moeilijk in Nederland. We hebben hele slappe Corona maatregelen gehad en maar een paar maanden lockdown.
Bij DUO kan je een jaar verlenging van de prestatiebeurs aanvragen in het geval van studievertraging door medische omstandigheden. Dan heb je een ondertekend document van de huisarts en de decaan nodig.
Wat mij vooral stoorde is dat er zo extreem weinig aandacht was voor de student. Het belangrijkste was blijkbaar of men wel of niet naar een terrasje kon, in plaats van of studenten naar de universiteit konden gaan.
Ik lees nu ook weer interviews met virologen (die niet aan het RIVM gelieerd zijn) die doodleuk zeggen dat het beter zou zijn als de scholen weer dicht zouden gaan. Ze hebben het vrij casual over ‘een maandje’ of zo. Als docent zie ik het met vrees en beven tegemoet. Wat moet dat moet, ik begrijp hoe druk de zorg het heeft. Maar wij als docenten hebben óók onze handen vol aan kinderen die gewoon niet meer weten hoe ze in de klas moeten zitten. Dat klinkt misschien overdreven, maar het is echt zo. Ze willen wel, dat is het probleem niet, maar stilzitten, opletten, aantekeningen maken, het lukt ze gewoon niet meer. Ze zijn het letterlijk verleerd. Net als een lange dag naar school gaan, thuiskomen en nog een uur huiswerk maken. Ze hebben een enorme leesachterstand; als ze woordjes moeten leren begrijpen ze vaak de Nederlandse vertaling niet eens. Van een tekst in hun aardrijkskunde- of geschiedenisboek kunnen ze geen chocola maken. Hoofdzaken en bijzaken onderscheiden? Gaat niet. Ze worstelen zo enorm. Om dan zo’n viroloog achteloos een nieuwe schoolsluiting op tafel te zien gooien doet pijn.
En als ik dan óók nog eens de psychische klachten die lang thuiszitten met zich meebrengen erbij op tel (bij studenten, bij jongeren, bij volwassenen) dan vraag ik me af of je de zorg daar niet nog mee gaat belasten. Het is niet alsof het bij de GGZ nou zo lekker loopt.
Ja. Dat is alles wat ik kan zeggen. Psychische klachten was een grote in mijn instantie; levensmoe was ik gelukkig niet maar ik had wel breakdowns
Erg om dit te lezen. Een zeer ernstige situatie. Ik hoop dat mensen op tijd hulp zoeken.
Echt fucking ziek dit
Waarom houdt niemand binnen het OMT zich HIER mee bezig?
En ik had het al moeilijk met mn mbo4 opleiding. Vaak depressies gehad voor/tijdens/na de opleiding, nu langzaam werk zoekende, ben benieuwd en bang voor de toekomst.
Ik ben pro vaccinatie, pro QR controles, pro 1,5m samenleving.
Maar ik ben anti-lockdown. Die paar oudjes en chronisch zieken die we een paar extra levensjaren geven als we ze op de IC leggen, wegen niet op tegen de offers die de samenleving ervoor moet brengen. Kappen met die ongein, de weegschaal is compleet doorgeslagen.
Ik vind dit echt een gevolg van het wanbeleid tot nu toe. Het kabinet heeft geen visie laten zien en luistert alleen naar het OMT en RIVM wanneer het hen uitkomt. Telkens de maatregelen loslaten als het even beter gaat en dan weer een piek in de besmettingen en alles op slot… Alleen al het gegeven dat dit onze overheid is, dit is onze leider in tijden van crisis, maakt me depressief. Als we de adviezen van experts (WHO, OMT, RIVM) op de voet hadden gevolgd dan denk ik dat er veel meer vrijheid was, zoals de bekende voorbeelden Nieuw-Zeeland en Zuid-Korea hebben gedaan. Alles even op slot tot de cijfers voldoende gedaald zijn, en daarna streng controleren op mondkapjes, goede hygiëne en afstand houden. Ik vind dat een klein offer voor relatief veel vrijheid.
Zelf had ik al mentale problemen voor de coronacrisis, maar is het sindsdien weer extra hard teruggekomen. Wachtlijst voor een psycholoog was 10 maanden, mooi genoeg tijd om van een milde depressie naar ernstig te gaan. Eerder hulp krijgen kan niet tenzij je jezelf wat aandoet.
Nu eindelijk daarmee bezig, maar het is vallen en opstaan. Studie daardoor verder vertraagt bovenop de vertraging die ik al had. Ik heb het idee dat ik niks meer kan. Studieschuld loopt op. Ik ken niemand van mijn studie want heb ze alleen op Zoom als een naam gezien. Familie vraagt steeds wanneer ik nu klaar ben. Geen uitzicht op een huis al zou het me lukken om af te studeren.
Het voelt regelmatig niet meer de moeite waard. Deze bevindingen verbazen me ook niet.
40 comments
Ik was/ben zelf zo’n student. Ik heb al langere tijd last van angstklachten en heb een luchtwegaandoening. Tijdens de lockdowns zat ik thuis vast met mijn broer die alcoholverslaafd is. Ik volgde online hoorcolleges terwijl hij werd afgevoerd naar het ziekenhuis. Ook had mijn moeder een enorme angst voor het virus, zo verschrikkelijk erg dat ze meerdere keren per dag zou zeggen dat zij en mijn vader aan het virus zouden sterven. Ik had het mentaal enorm moeilijk. Ook leden mijn prestaties hier erg onder.
Ik heb meerdere keren contact gehad met mijn studieadviseur. Uiteindelijk naar de decaan doorverwezen omdat ik in de clinch zou komen met mijn BSA. De decaan geloofde mij niet en wilde bewijs van de situatie. Tsja, ik heb geen foto’s van die keer dat mijn moeder mijn broer bewusteloos in een plas van zijn eigen bloed vond. Ook werd mij verweten dat ik geen gebruik had gemaakt van de studieplekken op school tijdens de lockdowns ondanks dat ik een luchtwegaandoening heb. Toen ik vertelde dat ik echt geloofde dat dit mijn droomstudie was(als ik voldoendes haalde waren deze in de range 7 t/m 9), werd ijskoud verteld ‘tsja, maar ik denk toch dat het te hoog voor je is gegrepen. Ik zou maar alvast kijken voor iets anders, misschien een niveau lager.’ Toen ik na het doen van mijn hele verhaal en het krijgen van dit antwoord in huilen uitbarstte, had ze het lef om te zeggen: ‘ik zie dat het je raakt’. ;_; Uiteindelijk wilde ze mij geen advies geven voor een uitgesteld BSA en ben ik van de studie verwijderd.
Ik ben nog steeds heel kwaad op de manier hoe dingen zijn gelopen en hoe er gewoon geen begrip was. Voor de angstklachten niet. Voor de thuissituatie niet. Voor de coronapandemie niet. Echt verschrikkelijk.
Uit eigen ervaringen al wel aan zien komen dat deze cijfers hoog zouden zijn, maar ze zijn zó hoog dat ik er toch weer van schrik. Zeker door de coronamaatregelen zijn er zoveel meer studenten met klachten bijgekomen dat zelfs het vinden van een plekje bij de studentenpsycholoog (hulde voor hun werk de afgelopen tijd) meerdere maanden duurt. Vooral hopen dat er nu daadwerkelijk wat mee gebeurd (ook met de nieuwe coronamaatregelen bijvoorbeeld) en dat het niet weer blijft bij loze woorden.
En voor iedereen die ergens mee zit, praat er vooral over, met vrienden of wildvreemden, zelfs dat kan al helpen! Mijn PM’s staan iig open en ik denk die van vele andere lieve mensen op deze sub ook
Maar studenten konden die lockdown toch gewoon prima aan? Aldus meneer “daar heb ik geen actieve herinnering aan”.
Ook leuk op de NOS: “We gaan hier met de grootste urgentie mee aan de slag”. Net zo urgent als die compensatie van de toeslagenaffaire? Want dan kunnen we nog wel even wachten voor er iets serieus mee gedaan gaat worden.
Waarom verleden tijd? De crisis is niet voorbij… Ik heb nog steeds psychische klachten en ben nog steeds levensmoe. Het houdt niet op, dat is wat het kut maakt
Ik ben maar gestopt met mijn studie ik zit nu al 1,5 jaar thuis en kom niet verder, dan maar liever een kutbaan met mensen en leven om me heen dan hier mee doorgaan en mezelf verliezen.
Zelfs ik, geen student meer, word moe van deze hele situatie. Depressie ligt om de hoek. Heb nauwelijks zin in dingen omdat alles zo moeilijk moet gaan ivm corona.
Kabinet over ~2 maanden: Avondklok 2 – Electric Boogaloo
Ik ben er zelf heel blij mee dat er veel rekening is gehouden met studenten tijdens de lockdown. Onder andere door jongeren tot 27 eerder te laten sporten dan de rest, door hogescholen en universiteiten vóór het OMT advies al te openen en door de diverse testevenementen voor jongeren. Dansen met Jansen, helaas een flop maar wel een mooi signaal dat er ook aan jongeren wordt gedacht tijdens pandemie.
Toch blijft het zwaar.
Geen student, maar ook ik kijk heel erg op tegen de komende maanden en vooral een lockdown. Ben het thuis werken spuug zat en merk dat ik daardoor steeds minder lekker in mijn vel zit. Ik hoop dat we gewoon weer naar normaal kunnen of in ieder geval sociale activiteiten kunnen aanhouden, ik heb dat gewoon nodig.
Ook niet vergeten dat de resultaten waren van de studenten die WEL de energie konden opbrengen om die enquête in te vullen. Heb hem zelf ingevuld en was daar een goed half uur mee bezig. Ik hou mijn hart vast voor de mensen die zich er niet doorheen hebben weten/willen te worstelen.
Voor mij is het de combinatie van rona + dysfunctionele overheid en andere opstapelende problemen. Opzich gaat het prima, maar de frustratie is zeker aanwezig.
Het blijft mij verbazen hoe iedereen opnieuw geschokt is door deze cijfers. Als een student zijnde, zie ik bij zoveel medestudenten deze problemen al zo lang en er zijn al meerdere cijfers uitgebracht die hetzelfde vertellen. Maar op een of andere redenen vergeet de samenleving het collectief weer…
Dat de gevolgen van COVID-19 en de (meestal) nodige maatregelen tot psychologische klachten konden lijden, dat kon elke niet-politicus wel bedenken.
Maar ik vind deze cijfers niet zo waardevol als er geen gelijkwaardig onderzoek is van vóór COVID-19.
Was? Ik ben nog steeds levensmoe van al dat corona gezeur.
Ik kan het niet laten, ik fix die titel even:
“Helft ~~studenten~~ Nederlanders had psychische klachten in coronacrisis, kwart was levensmoe”
Echt. Ieder gezin werd geraakt en werd gek van de lockdown. Alleen al het idee aan een nieuwe maakt me misselijk.
Ik ben niet zo zeer levensmoe maar dat het nieuws en elke talkshow na 2 jaar nog steeds elke dag corona discussies moet voeren heeft er voor gezorgd dat ik helemaal geen nieuws meer kijk. Ben gevaccineerd en ben meer klaar met het constante gezeik dan met maatregelen die in mijn mening goed te doen zijn.
Kunnen we dit hele systeem niet gewoon een keer omver werpen?
Misschien niet helemaal relevant, maar voor de mensen onder ons die swinters het toch al moeizaamer hebben. Investeer in een goede licht therapie lamp.
Ik heb af en aan depressies, maar de winter is voor mij altijd moeilijk. Deze lamp helpt mij ontzettend in het managen van mijn seasonal depression.
Ik had al mentale problemen voor corona. Had mezelf al geïsoleerd en was juist bezig om weer meer sociale dingen te doen enzo. Aan de ene kant maakte corona het dus niet heel veel erger voor me, want ik zat in een situatie waar ik al lang in zat. Zelfde met dat ik al last had van minder ritme want alleen scriptie en geen vakken volgen enzo.
Aan de andere kant was ik dus net bezig om zooi een beetje beter te maken, en toen ging dat niet meer echt.
Aka de reden dat ik mijn derde jaar overnieuw doe 😃👍
Ik ben student. Ik kan bevestigen dat ik levensmoe was. Het gaat nu beter.
Ik heb toen afgestudeerd en eerlijk is eerlijk ik was moe en leeg. Het was ongelooflijk saai. En tuurlijk deden mijn professoren hun best, maar er is maar zoveel dat je kan doen om een Zoom sessie leuk te maken.
En ik denk dat Corona meespeelt maar dat er nog meer factoren zijn waar studenten tegenaan hikken. De woningmarkt, het klimaat, de studieschulden om maar een paar dingen te noemen.
Het houdt een keer op met wat wij als jongeren aan kunnen en dan zou het toch fijn zijn als we een keer weer goed nieuws krijgen.
Vroeger werd mij altijd gezegd dat ik moest genieten van mijn studententijd want dat was de leukste tijd. Maar tot dusverre heb ik er weinig van gemerkt.
Ik vraag me af hoe breed dit probleem is, ik denk dat je het wel eens kan doortrekken naar niet studenten ook.
En de klimaatcrisis, politieke crisis, woningcrisis, het leenstelsel, de toxiciteit en sociale druk van op social media en het feit dat de pubertijd gewoon zowiezoo een kuttijd is. Dus die cijfers zullen na Corona niet anders zijn.
Maar ja, corona is op dit moment het makkelijkst punten te scoren.
Soms heb ik het idee dat dit niet alleen de cijfers voor studenten zijn, maar voor onze generatie. Ook jongeren die werken of niet studeren zie ik kampen met eenzaamheid. Onze generatie is gewoon fucking depressief.
Om mij heen heb ik veel studenten zien stoppen (soms tijdelijk) met de opleiding omdat ze het door de lockdown niet meer goed konden bolwerken.
Ik denk dat ik zelf tot de minderheid studenten behoor die enigzins is geholpen door de crisis, hoe vreemd dat ook klinkt. Ik woonde tijdens mijn hele bachelor al thuis en dus dat thuisstuderen was ik al gewend. Wat veranderde was dat alle stof die je moest kennen voor de tentamens ineens allemaal online stond. Dit was voor de crisis nog lang niet altijd het geval en studeren werd voor mij ineens wat makkelijker.
Bovendien vond ik de thuistentamens een eitje als ik het even vergeleek met de tentamensversies van voorgaande jaren die je gewoon in een tentamenhal moest maken. In mijn bachelor die ik voor de crisis af heb gemaakt moest ik regelmatig hertenamens doen. Mijn master, die ik volledig tijdens de crisis heb gedaan kwam ik in een keer goed door, terwijl de stof eigenlijk pittiger hoort te zijn. Mijn opleiding ben ik dus makkelijker doorgekomen en mijn thuissituatie is nooit veranderd.
M.a.w., ik begrijp dat de meeste mensen hebben geleden de afgelopen tijd, maar er zijn dus uitzonderingen. Dat wilde ik even kwijt.
Zou dit allemaal komen door de Corona crisis? Lijkt me sterk. Je hebt maar een jaartje of twee wat minder sociaal contact, dat is echt nog wel een overzien. Heb het gevoel dat men tegewoordig wel erg weinig kan hebben.
Overigens vind ik het vreemd dat het als raar wordt gezien dat studenten stress ervaren. Dat is toch gewoon normaal als je een beetje een studie doet? Zelfde op werk, wat stress hoort er gewoon bij. Dat vind ik een slechte manier om te meten hoe goed of slecht iets gaat.
Vind al dat gedoe over de mentale gezondheid de laatste paar jaren wel erg ver gaan. Ja het is natuurlijk vervelend, maar het valt echt wel mee. Relatief gezien heb je het echt niet zo moeilijk in Nederland. We hebben hele slappe Corona maatregelen gehad en maar een paar maanden lockdown.
[Ik](https://nos.nl/op3/artikel/2097985-kinderen-kunnen-best-een-lesje-psychologie-gebruiken) [wil](https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2170414-jongeren-met-complexe-psychische-problemen-tussen-wal-en-schip) [even](https://nos.nl/artikel/2228815-onderzoek-laat-zien-hoe-breed-problemen-van-eenzame-jongeren-zijn) [melden](https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2288417-studieschuld-prestatiedruk-en-stress-mensen-hebben-een-grens) [dat](https://nos.nl/artikel/2396326-jongvolwassenen-ongelukkiger-ze-missen-mijlpalen-die-je-niet-even-inhaalt) [hier](https://nos.nl/artikel/2396262-cbs-kwart-jongvolwassenen-heeft-psychische-problemen) [al](https://www.nrc.nl/nieuws/2019/05/24/rivm-en-cbspsychische-gezondheid-jongeren-achteruit-in-afgelopen-tien-jaar-a3961519) [heel](https://www.rivm.nl/sites/default/files/2019-05/011281_120429_RIVM%20Brochure%20Mentale%20Gezondheid_V7_TG.pdf) [lang](https://www.nrc.nl/nieuws/2008/01/29/in-west-friesland-zijn-de-psychische-problemen-groter-11477331-a273627) [aandacht](https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/zijn-jongeren-met-psychische-stoornis-daders-of-dader-en-slachtoffer-tegelijk~b9aa08cc/) [aan](https://www.nrc.nl/nieuws/2021/03/16/snelle-stijging-aantal-jongeren-met-ernstige-psychische-problemen-a4035771?utm_source=headtopics&utm_medium=news&utm_campaign=2021-03-16) [wordt](https://www.bnnvara.nl/kassa/artikelen/geen-hulp-voor-mensen-met-psychische-problemen-vanwege-coronacrisis) [besteed](https://dspace.library.uu.nl/bitstream/handle/1874/40714/Bachelorscriptie%20Jonker.pdf?sequence=1) [maar](https://www.nrc.nl/nieuws/2021/03/21/jeugd-ggz-blijkt-lucratieve-markt-a4036667) [dat](https://www.nrc.nl/nieuws/2020/01/19/actie-tegen-stille-ramp-in-de-ggz-a3987416) [er](https://www.zorgvisie.nl/ggz-aanbieders-leggen-jeugd-ggz-neer/) [niks](https://www.nd.nl/varia/varia/1068786/blokhuis-wil-wachttijd-jeugd-ggz-verkorten-met-oproep-gemeenten) [mee](https://www.nrc.nl/nieuws/2021/11/06/ggz-krijgt-wachtlijsten-in-de-geestelijke-gezondheidszorg-niet-opgelost-a4064545) [gebeurt](https://www.medicalfacts.nl/2021/11/11/zorg-voor-kwetsbare-jongeren-onder-drukde-hoogspecialistische-jeugdzorg-loopt-vast-in-het-huidige-stelsel/)
Bij DUO kan je een jaar verlenging van de prestatiebeurs aanvragen in het geval van studievertraging door medische omstandigheden. Dan heb je een ondertekend document van de huisarts en de decaan nodig.
Wat mij vooral stoorde is dat er zo extreem weinig aandacht was voor de student. Het belangrijkste was blijkbaar of men wel of niet naar een terrasje kon, in plaats van of studenten naar de universiteit konden gaan.
Ik lees nu ook weer interviews met virologen (die niet aan het RIVM gelieerd zijn) die doodleuk zeggen dat het beter zou zijn als de scholen weer dicht zouden gaan. Ze hebben het vrij casual over ‘een maandje’ of zo. Als docent zie ik het met vrees en beven tegemoet. Wat moet dat moet, ik begrijp hoe druk de zorg het heeft. Maar wij als docenten hebben óók onze handen vol aan kinderen die gewoon niet meer weten hoe ze in de klas moeten zitten. Dat klinkt misschien overdreven, maar het is echt zo. Ze willen wel, dat is het probleem niet, maar stilzitten, opletten, aantekeningen maken, het lukt ze gewoon niet meer. Ze zijn het letterlijk verleerd. Net als een lange dag naar school gaan, thuiskomen en nog een uur huiswerk maken. Ze hebben een enorme leesachterstand; als ze woordjes moeten leren begrijpen ze vaak de Nederlandse vertaling niet eens. Van een tekst in hun aardrijkskunde- of geschiedenisboek kunnen ze geen chocola maken. Hoofdzaken en bijzaken onderscheiden? Gaat niet. Ze worstelen zo enorm. Om dan zo’n viroloog achteloos een nieuwe schoolsluiting op tafel te zien gooien doet pijn.
En als ik dan óók nog eens de psychische klachten die lang thuiszitten met zich meebrengen erbij op tel (bij studenten, bij jongeren, bij volwassenen) dan vraag ik me af of je de zorg daar niet nog mee gaat belasten. Het is niet alsof het bij de GGZ nou zo lekker loopt.
Ja. Dat is alles wat ik kan zeggen. Psychische klachten was een grote in mijn instantie; levensmoe was ik gelukkig niet maar ik had wel breakdowns
Erg om dit te lezen. Een zeer ernstige situatie. Ik hoop dat mensen op tijd hulp zoeken.
Echt fucking ziek dit
Waarom houdt niemand binnen het OMT zich HIER mee bezig?
En ik had het al moeilijk met mn mbo4 opleiding. Vaak depressies gehad voor/tijdens/na de opleiding, nu langzaam werk zoekende, ben benieuwd en bang voor de toekomst.
Ik ben pro vaccinatie, pro QR controles, pro 1,5m samenleving.
Maar ik ben anti-lockdown. Die paar oudjes en chronisch zieken die we een paar extra levensjaren geven als we ze op de IC leggen, wegen niet op tegen de offers die de samenleving ervoor moet brengen. Kappen met die ongein, de weegschaal is compleet doorgeslagen.
Ik vind dit echt een gevolg van het wanbeleid tot nu toe. Het kabinet heeft geen visie laten zien en luistert alleen naar het OMT en RIVM wanneer het hen uitkomt. Telkens de maatregelen loslaten als het even beter gaat en dan weer een piek in de besmettingen en alles op slot… Alleen al het gegeven dat dit onze overheid is, dit is onze leider in tijden van crisis, maakt me depressief. Als we de adviezen van experts (WHO, OMT, RIVM) op de voet hadden gevolgd dan denk ik dat er veel meer vrijheid was, zoals de bekende voorbeelden Nieuw-Zeeland en Zuid-Korea hebben gedaan. Alles even op slot tot de cijfers voldoende gedaald zijn, en daarna streng controleren op mondkapjes, goede hygiëne en afstand houden. Ik vind dat een klein offer voor relatief veel vrijheid.
Zelf had ik al mentale problemen voor de coronacrisis, maar is het sindsdien weer extra hard teruggekomen. Wachtlijst voor een psycholoog was 10 maanden, mooi genoeg tijd om van een milde depressie naar ernstig te gaan. Eerder hulp krijgen kan niet tenzij je jezelf wat aandoet.
Nu eindelijk daarmee bezig, maar het is vallen en opstaan. Studie daardoor verder vertraagt bovenop de vertraging die ik al had. Ik heb het idee dat ik niks meer kan. Studieschuld loopt op. Ik ken niemand van mijn studie want heb ze alleen op Zoom als een naam gezien. Familie vraagt steeds wanneer ik nu klaar ben. Geen uitzicht op een huis al zou het me lukken om af te studeren.
Het voelt regelmatig niet meer de moeite waard. Deze bevindingen verbazen me ook niet.