Ένας Ρωμιός ταξιδεύει στον κόσμο part 8d, Rio de Janeiro, Βραζιλία

​

Το προηγούμενο βραδύ που πήγαμε στο 4Χ4 οι δυο συνάδελφοι μου ειχαν το επεισόδιο με την βροχη, ειχε αποτελεσμα να μην θελουν να ξαναπάνε εκει. Δεν τους αδικώ, εξαλου ή κωλογριες πέτυχαν ή έφαγαν κατούρημα…ασε και το ρεζίλι σε ολο το μαγαζί.

​

Όποτε το πρωι στο καφε, σχεδιάζαμε τι θα μπορέσουμε να κάνουμε, αμα δεν παμε και πάλι στο πλοιο. Εκει μαθαμε τα νεα απο τον αρχιμηχανικό: Θα περιμένουμε τουλάχιστον αλλες 3 μερες λόγου φόρτου εργασίας στο λιμάνι, δεν υπήρχε ελεύθερο dock για να δέσει το πλοιο. Τρελη χαρα εγω και ο ενας συναδελφος (γιατι πληρωνόμαστε με την μερα) ο αλλος χτυπιότανε (γιατι πληρωνόταν ταρίφα με την δουλειά, ανεξάρτητα απο μερες).

​

Ο αρχιμηχανικός (μουνοπανο)για να γλιτώσει λευτα απο την εταιρεια του, μας γυρισε το δωματια σε ημιδιαμονη, δηλαδη 20:00 μπαινουμε για υπνο και το πρωι 07:00 μας βγαζουνε απο τα δωματια, και καθόμασταν στο λόμπι.

Δεν μας πειραξε και παρα πολυ, γιατι είμασταν στις βόλτες συνέχεια.

​

Ο αρχιμηχανικός βέβαια αρχιζε να παίρνει τηλεφωνα σε πρακτορες και λιμενικές αρχες και να ωρύετε, πως ειναι απαράδεκτο να μας καθυστερούν τόσο κτλ κτλ, σε σημειο μεχρι να τον κάνουν παρατήρηση απο το ξενοδοχείο να κάνει ησυχία. Εμεις είπαμε να φύγουμε για να μην μας πάρει την μπάλα και εμας τα καντήλια.

​

Πηγαμε μια βολτα στην κοποκαμπανα, για xυμο καρύδας ( [https://imgur.com/a/sjdUb1n](https://imgur.com/a/sjdUb1n) ), φαγαμε κατι μεζεδες και χτυπήσαμε μερικές παγωμένες μπύρες. Σημείωση, στην Βραζιλια οταν λεμε παγωμένες ειναι όντως παγωμένες, εχει μεχρι και μερικους κρυσταλλους απο παγο μεσα η μπυρα. Σε σερβιρουν σε μπουκαλι του λιτρου, και παντα με μόνωση γυρο απο το μπουκάλι για να μην ξεπαγώνει εύκολα [https://imgur.com/a/otz8h5T](https://imgur.com/a/otz8h5T)

​

Μετα πηγαμε για φαγητό, φάγαμε σαν ζώα και γυρισαμε στο ξενοδοχείο, οπου ο μαλακας ηταν ακομα στα τηλεφωνα να βρίζει

​

Κατσαμε στον καναπέ στο λομπυ και προσπαθούσαμε να χωνέψουμε. Δεν, με τίποτα,με τοσο κρεας που φάγαμε ήμασταν για σοδες… Πηγα στο μπαρ και ζητησα τι υπαρχει. Εκει με πλησιασε μια κυρια γυρο στα 60 (μέτρια προς άσχημη)που ηταν στο ξενοδοχείο και παρατήρησε ολη την φασαρια του μαλακα. Καταλαβε πως ελεγε για κάποιο πλοίο και για την καθυστέρηση. Επιασε πως μίλησε με πράκτορα και λιμεναρχείο, και με ρωτησε αν προσπάθησε να μιλήσει με τον cargo master του λιμανιου. Την ειπα πως δεν εχω και μεγαλη σχεση με αυτον, πως ειμαι υπεργολαβία οπως και οι άλλοι δυο.

​

Εκει την ρωτησα, πως καταλαβε ολα αυτα και πως ξερει τα πραγματα πως κινούνται. -Ειμαι η operation cargo master του λιμανιου, εγω κανονιζω ποιο πλοιο θα μπει μεσα και ποιο θα περιμενει!

​

Μου ειπε και ολας οτι βλεπει ποσο μαλακας ειναι ο αλλος και θελει να τον καθυστερήσει και αλλο επίτηδες. Με ρωταει αμα εχω προβλημα αμα καθυστερήσει και αλλο το πλοιο, λεω κανενα απολύτως, απλα ο ενας θα εχει προβλημα και δεν θα πληρωθει τις εξτρα μερες.

\-Αστο επανω μου! λεει. Να βρεθουμε το βραδυ για ποτα εξω και τα λεμε. Θα φυγει πρωτη αυτη στις 19:00 και θα αφησει μηνημα στην ρεσεπτιον που να παμε…Και φευγει. Ρωταω τον μπαρμαν αμα την ξερει την κυρια και μου λεει ναι ερχετε πολυ συχνα στο ξενοδοχείο και ειναι πολυ φραγκατη. Παντα αφηνη τρελα τιπ, και ειναι ατομο εμπιστοσύνης.

​

​

Το λεω στους αλλους και ειμαστε ολοι μεσα, εξαλου τι μπορεί να παει στραβα; ετσι δεν ειναι;

​

Όντως στις 18:00 κατεβαίνει αυτη και μπαινει σε μια Porsche 911 που την φερνει ο παρκαδόρος. Στις 19:00 ερχετε μια Chrysler για εμας και μας κανει νοημα ο μπαρμαν να μπουμε και κλεινει το ματι. Μας παει σε ενα εστιατόριο στην περιοχη Μεμλον του Ριο, (η ακριβότερη) και μας λεει να πουμε στην εισοδο οτι ειμαστε μαζι με την Silvia. Εκει μας παει σε πριβε σαλονι οπου εχαν ηδη αρχιζει να σερβιρουν ο,τι θες. Μας λεει και η Silvia να μην παρακάνουμε για θα πάμε μετά για χορο…

​

Μετα μπαίνουμε ολοι στην 911 και παμε στο LEVIANO BAR που επεζε κατι electro,gent-jazz. Γαματο μαγαζι. Και εκει μας το ξεφούρνισε:

\-Να σήμερα εχω γενεθλια, ειμαι μονη μου…δεν θελω να τα περασω ετσι…το κρεβατι μου ειναι κρυο…

(ωχ να τα μας)

​

Τα συζητάμε, και τραβάμε κλήρο. Ειμαι ο τυχερος…ενταξη, λεω αλλες 7 μερες εδω, αλλα 700 ευρω πληρωμή, καλα περναμε, αξίζει. Θα σφιξω τα δοντια. Εμπειριες ειναι και αυτες…

​

Φευγουμε μετα απο 2 ωρες…

​

Παω στο δωμάτιο της, τεράστιο, σουιτα με 2 δωματια, 2 μπάνια και σαλόνι. Μου λεει να κατσω στο κρεβατι, και σε ενα δευτερόλεπτο βγάζει τα παντα. Όντως να παντα, μεχρι και τα βυζιά της! (ειχε προσθετικά που ήτανε μαζι με τον στηθόδεσμο) Και ειχε δυο τεραστιες ουλες απο το σημειο τον θυλων (που απουσίαζαν) μεχρι και κατω απο τα πλευρα…και αλλη μια ουλη κατω απο τον αφαλό μεχρι την σχεδον στο επίμαχο σημείο.

​

Πλησίασε πολλή κοντά και με πιάνει απο τον σβέρκο και τραβαει για να την γλύψω κατω…Εκει βλεπω οτι το “πραγμα” της ηταν κακοξυρισμένο και οταν καποιες ασπρες τριχες πεταγόταν εδω και εκει. Σαν ενα δασος που περασε πυρκαγιά και καποια δέντρα να γλιτώσανε. Η αποθέωση ήτανε πως σε μια τρίχα κρεμόταν και ενα κομματάκι απο κωλόχαρτο…

​

Καταφερα την τελευταια στιγμη να χαμηλώσω λιγο το κεφαλι και να αποφύγω να πάει το στόμα μου εκει. Πηγε η μητη μου όμως, και δυστυχώς την αρεσε η ιδεα πολύ (την εχω μεγάλη ο άτιμος) Αμα κρίνω απο το τσουναμι ψαρίλας που μου ηρθε, πρεπει να τελείωσε μια φορα ετσι… Αναπνοές μονο απο το στομα, αλλα πρεπει να ρούφηξα το κωλόχαρτο…

​

Μετα με έσπρωξε στο κρεβατι και προσγειώθηκε στα παπαρια μου. Πριν προλαβω να αντιδρασω στον πονο, τον αρπαζει τον λουτσο και το βαζει μεσα…Ο ηχος που εκανε ο λουτσος καθώς εισήλθε στο καμένο δασος ηταν το ποιο αισχρό που εχω ακούσει ποτε. Κατι σαν ενα αγγούρι να μπαινει σε ενα γεματο βαζο απο μαγιονεζα…ξανα και ξανα, ενω η Silvia εκανε γκριμάτσες σαν να ετοιμαζόταν να χέσει.

​

Δεν μπόρεσα να τελιωσω, αυτη μάλλον αλλες δυο.

​

Έχοντας ζήση και αυτο πηγα στο δωμάτιο για βιολογικό καθαρισμό