Normaal zou zijn werkgever een statement naar de pers sturen “we hebben onze samenwerking met Mr Demarez stopgezet, zijn mening is niet onze mening etc etc”
Maarja ambtenaarke he
Is hij hard aangepakt? Verdient hij een tweede kans? Dat is elk zijn mening. Is hij een slecht mens? Dat geloof ik niet. Kan hij verbeteren? Zeker, laten we daar dan eerst mee starten voor we praten over nieuwe kansen denk ik dan. Maar los van dat…
“Toegeven dat je fout hebt gemaakt, verrijkt je leven”
Uit je fouten leren en beseffen waarom het fout was verrijkt je leven. Toegeven verandert niets als je er niets mee doet in de toekomst.
“Stel je voor dat je aan de koffiemachine staat te roddelen en de persoon waarover je het hebt, staat plots achter je. Dat gevoel, maar dan maal een miljoen of drie”
Gouden regel. Als je niet wilt dat een ander het hoort of je weet dat het fout is, zeg het dan gewoon niet ipv “achter de rug”. Simpel! En als je het dan toch doet omdat je echt zo nodig die dingen wilt zeggen en niet kunt laten, doe het dan al helemaal niet als er camera’s en microfoons zijn, dat is dan nog eens heel dom bovenop.
“Ik heb er geen excuus voor. Je kunt duizend keer sorry zeggen, maar dat maakt het niet oké. Noem het normvervaging in humor of hersenloze cafépraat: er is geen excuus voor.”
Als er geen excuus is verwacht dan ook niet dat door excuses aan te bieden alles in orde is. Je had ook gewoon kunnen zeggen dat er geen excuus voor is zonder eerst te zeggen “noem het dit of dat”. Over humor valt te discussiëren, over cafépraat niet. Cafépraat is voor café, niet voor de studio. Maar de verdedigers van zulke uitspraken gaan enkel lezen “noem het dit of dat” en dat gebruiken als excuus, ook al zeg je dat het geen excuus is.
Soit: laten we hopen dat hij uit de fouten leerde, laten we hopen dat hij meent dat hij er iets goeds mee wil doen met wat hij hieruit leerde. En laten we hopen dat anderen beseffen dat je “flauwe cafépraat” en “roddelen aan de koffiemachine” dus beter zo kan laten.
Well, let’s hope he genuinely learned something. All for second chances, especially if a person gained some insight of their actions and their impact on other people.
Everyone is “other people” to everyone else.
Waar ik mij vooral aan erger is het feit dat hij in die professionele omgeving duidelijk comfortabel was met het maken van zo’n opmerkingen en hij het idee had dat hij daarmee weg kon komen (moesten de microfoons ook effectief uit hebben gestaan). Is daar dan ook onderzoek naar gevoerd? Ik kan me moeilijk voorstellen dat er maar één iemand in de omgeving zo denkt en dan zonder problemen seksistische en homofobische opmerkingen kan maken.
Opgeblazen zooi. Moest je eens horen hoe het er tussen simpele shiftarbeiders in de chemie aan toe gaat 🙄
7 comments
[deleted]
Normaal zou zijn werkgever een statement naar de pers sturen “we hebben onze samenwerking met Mr Demarez stopgezet, zijn mening is niet onze mening etc etc”
Maarja ambtenaarke he
Is hij hard aangepakt? Verdient hij een tweede kans? Dat is elk zijn mening. Is hij een slecht mens? Dat geloof ik niet. Kan hij verbeteren? Zeker, laten we daar dan eerst mee starten voor we praten over nieuwe kansen denk ik dan. Maar los van dat…
“Toegeven dat je fout hebt gemaakt, verrijkt je leven”
Uit je fouten leren en beseffen waarom het fout was verrijkt je leven. Toegeven verandert niets als je er niets mee doet in de toekomst.
“Stel je voor dat je aan de koffiemachine staat te roddelen en de persoon waarover je het hebt, staat plots achter je. Dat gevoel, maar dan maal een miljoen of drie”
Gouden regel. Als je niet wilt dat een ander het hoort of je weet dat het fout is, zeg het dan gewoon niet ipv “achter de rug”. Simpel! En als je het dan toch doet omdat je echt zo nodig die dingen wilt zeggen en niet kunt laten, doe het dan al helemaal niet als er camera’s en microfoons zijn, dat is dan nog eens heel dom bovenop.
“Ik heb er geen excuus voor. Je kunt duizend keer sorry zeggen, maar dat maakt het niet oké. Noem het normvervaging in humor of hersenloze cafépraat: er is geen excuus voor.”
Als er geen excuus is verwacht dan ook niet dat door excuses aan te bieden alles in orde is. Je had ook gewoon kunnen zeggen dat er geen excuus voor is zonder eerst te zeggen “noem het dit of dat”. Over humor valt te discussiëren, over cafépraat niet. Cafépraat is voor café, niet voor de studio. Maar de verdedigers van zulke uitspraken gaan enkel lezen “noem het dit of dat” en dat gebruiken als excuus, ook al zeg je dat het geen excuus is.
Soit: laten we hopen dat hij uit de fouten leerde, laten we hopen dat hij meent dat hij er iets goeds mee wil doen met wat hij hieruit leerde. En laten we hopen dat anderen beseffen dat je “flauwe cafépraat” en “roddelen aan de koffiemachine” dus beter zo kan laten.
Well, let’s hope he genuinely learned something. All for second chances, especially if a person gained some insight of their actions and their impact on other people.
Everyone is “other people” to everyone else.
Waar ik mij vooral aan erger is het feit dat hij in die professionele omgeving duidelijk comfortabel was met het maken van zo’n opmerkingen en hij het idee had dat hij daarmee weg kon komen (moesten de microfoons ook effectief uit hebben gestaan). Is daar dan ook onderzoek naar gevoerd? Ik kan me moeilijk voorstellen dat er maar één iemand in de omgeving zo denkt en dan zonder problemen seksistische en homofobische opmerkingen kan maken.
Opgeblazen zooi. Moest je eens horen hoe het er tussen simpele shiftarbeiders in de chemie aan toe gaat 🙄
De ‘grappen’ in DIW zijn van hetzelfde allooi.