Ελληνοτουρκικά: Γιατί η Αγκυρα κλείνει όλα τα μέτωπά της και κλιμακώνει μόνο με την Ελλάδα; – Aντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης
Ελληνοτουρκικά: Γιατί η Αγκυρα κλείνει όλα τα μέτωπά της και κλιμακώνει μόνο με την Ελλάδα; – Aντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης
5 comments
Ίσως η καλύτερη σύνοψη της κατάστασης που έχει γραφτεί τα τελευταία χρόνια. Πραγματικά εξαιρετική αποτύπωση της κατάστασης από τον Αντιστράτηγο.
Πρέπει ο κόσμος να ενημερωθεί για το ζήτημα καθώς η κατάσταση προβλέπεται όλο και δυσκολότερη σε αυτό το μέτωπο.
Πως η Τουρκία έχει βλέψεις δεν είναι σενάριο αλλά πραγματικότητα. Που ευτυχώς οι όποιες προπαρασκευαστικές ενέργειες του(2008,2016,2020 κτλ ) μαζεύτηκαν χάρις στους Αμερικανους/Γερμανους/Γαλλους αλλά δυστυχώς ουδείς άδραξε την ευκαιρία να το φτάσει στα άκρα και να αναδείξει τι τριμπούρδελο έχουμε για γείτονα. Αν και τέτοια ζωντόβολα που είμαστε, άπραγοι θα μέναμε.
Το σενάριο προβοκάτσιας είναι κάτι που δύσκολα μπορούμε να το αποφύγουμε εκτός και αν είμαστε σε άμεση θέση να αναδείξουμε την πραγματικότητα ή να εμπλακεί τρίτος.
Πως η Τουρκία κλείνει τα μέτωπα ενώ κάνει επιθέσεις στις σπηλιές των Κούρδων σε Ιρακινά εδάφη;
Καλό το άρθρο αλλά είναι λίγο η φωνή της καταστροφής ο στρατηγός. Πόσες φορές είπε για το 2023 σαν να είναι σίγουρος ότι θα γίνει κάτι ακραίο με τους Τούρκους.
ο συγγραφεας φαινεται να εχει ιδιαιτερη αδυναμια στον ορο “επιτηδειος ουδετερος”, αλλα δεν ειναι σαφες τι προσφερει ο ορος στο κειμενο, ουτε σε τι χρησιμευει αναλυτικα. στο κειμενο δε δινεται κανενας ορισμος του ορου, παρα μονο μια ενδειξη για την ιστορικη του προελευση — αλλα δεν ειναι σαφες γιατι ενας χαρακτηρισμος που χρησιμοποιηθηκε απο καποιο μελετητη για να περιγραψει τη σταση της τουρκιας στο δππ ειναι επισης καταλληλος για να περιγραψει τη σταση της στο σημερα. ακομα χειροτερα, ο συγγραφεας χρησιμοποιει τον μαλλον παθητικο ορο “ουδετεροτητα” για να περιγραψει μαλλον ενεργητικες πρακτικες της τουρκιας — ετσι εχουμε καποιες μαλλον κωμικες προτασεις οπως: “αφού πλέον η «επιτήδεια ουδετερότητα» εκ μέρους της «Νέας Τουρκίας» έχει άλλα, περισσότερο επιθετικά χαρακτηριστικά”. γενικοτερα, δεν ειναι ξεκαθαρο γιατι θα πρεπει να ονομασουμε τη σταση της τουρκιας “επιτηδεια ουδετεροτητα” και οχι απλα ουδετεροτητα ή, ακομα καλυτερα, ασκηση αυτονομης πολιτικης.
κατα τα αλλα, το κειμενο ειναι παραξενα κακογραμμενο, για πραμα που δημοσιευεται στον τυπο. εχει επαναληψεις, κομματια που δε βοηθανε τη ροη, μπερδεμενη συνταξη κλπ. η ουσια του βρισκεται στις ενοτητες “Ρυθμιστής και όχι θεατής” και “Ραγδαίες εξοπλιστικές εξελίξεις”, που περιγραφουν την προσπαθεια της τουρκιας να λειτουργησει αυτονομα και να δημιουργησει ενα χωρο στον οποιο ειναι περιφερειακη δυναμη (δεν ειναι οι οροι του συγγραφεα, αλλα δεν ειναι μακρυα απο το πνευμα του). η αυτονομηση της τουρκιας σημαινει οτι η ελλαδα δε θα μπορει να επικαλειται καποιο τριτο (ειδικα ενωμενες πολιτειες και νατο) ως μεσολαβητη για τις διμερεις διαφορες, αφου η τουρκια δεν ειναι προθυμη να δεχτει τετοιου ειδους παρεμβασεις (“Δεν τρομάζουν από τις ΗΠΑ”).
απο την παραπανω αναλυση, ο συγγραφεας βγαζει το συμπερασμα οτι συντομα (αλλα ποσο συντομα?) η ελλαδα και η τουρκια θα βρεθουν σε αμεση αντιπαραθεση — διπλωματικα, αλλα και στρατιωτικα. κατα δυστυχη τροπο, επιλεγει να κρυφτει πισω απο ενα ρητορικο ερωτημα (“Είμαστε έτοιμοι να αντιληφθούμε και να αντιμετωπίσουμε μία [κινηση της τουρκιας] εις βάρος της εδαφικής κυριαρχίας μας;”), και αποφευγει να μας πει ανοιχτα τι νομιζει ο ιδιος οτι πρεπει να κανουμε σαυτη την περιπτωση (ή για να αποφυγουμε αυτο το ενδεχομενο).