Διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους μετά την άνευ προηγούμενη διαρροή για -μη τελεσίδικη προς το παρόν- απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου να ανατρέψει την ιστορική απόφαση του 1973 με την οποία νομιμοποιήθηκε η άμβλωση. Έτοιμα οπισθοδρομικά νομοσχέδια σε πολλές πολιτείες σε περίπτωση που ανοίξει ο δρόμος για κατάργηση του κατοχυρωμένου δικαιώματος των γυναικών
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε υπέρ της κατάργησης μιας δικαστικής απόφασης – ορόσημο, που νομιμοποίησε πριν μισό αιώνα το δικαίωμα στην άμβλωση, σύμφωνα με προσχέδιο γνωμοδότησης της συντηρητικής πλειοψηφίας που επικαλείται το Politico επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι δικαστές μπορούν και μερικές φορές αλλάζουν την ψήφο τους μετά τη διαρροή τέτοιων σχεδίων.
Το ρεπορτάζ της ειδησεογραφικής ιστοσελίδας αναφέρει πως ήδη διεξήχθη η ψηφοφορία με την οποία ανατρέπεται η ιστορική απόφαση στην υπόθεση Ρόου κατά Γουέιντ του 1973, που επέτρεπε την άμβλωση σε εθνικό επίπεδο μέχρι το έμβρυο να μπορεί να επιβιώσει εκτός μήτρας (περίπου στην 24η με 28η εβδομάδα της κύησης).
ADVERTISING
Στο 98 σελίδων προσχέδιο, με ημερομηνία 10η Φεβρουαρίου, ο δικαστής Σάμιουελ Αλίτο ισχυρίζεται πως η απόφαση του 1973 ήταν «κατάφωρα εσφαλμένη εξαρχής» και ζητά την ακύρωσή της, σύμφωνα με το Politico. «Η άμβλωση αποτελεί ένα βαθιά ηθικό ζήτημα. Το Σύνταγμα δεν απαγορεύει στους κατοίκους οποιασδήποτε πολιτείας να ρυθμίζουν ή να απαγορεύουν την άμβλωση» ανέφερε ο ίδιος.
Άλλοι τέσσερις δικαστές διορισμένοι από τους Ρεπουμπλικάνους, ο Κλάρενς Τόμας, ο Νιλ Γκόρσατς, ο Μπρετ Κάβανο και η Έιμι Κόνι Μπάρετ, τάχθηκαν υπέρ αυτής της θέσης, κατά το δημοσίευμα.
Όμως, η απόφαση του δικαστηρίου δεν είναι οριστική έως ότου δημοσιευτεί, πιθανότατα τους επόμενους δύο μήνες. Θα είναι η πιο σημαντική που έχει λάβει το Ανώτατο Δικαστήριο αφού ο τέως πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, κατάφερε να διορίσει τρεις δικαστές, εδραιώνοντας την πλειοψηφία 6-3 υπέρ των συντηρητικών.
Έτοιμα τα οπισθοδρομικά νομοσχέδια σε πολλές πολιτείες
Εάν το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέψει τελικά την απόφαση, κάθε πολιτεία θα μπορεί να κρίνει εάν θα περιορίσει ή θα απαγορεύσει τις αμβλώσεις. Μάλιστα, ήδη σε τουλάχιστον είκοσι συντηρητικές πολιτείες έχουν ετοιμαστεί νομοθετήματα για απαγόρευση της άμβλωσης περιμένοντας το Ανώτατο Δικαστήριο να ανοίξει τον δρόμο για να γίνουν νόμοι.
Σημειώνεται πως το δικαστήριο είχε πάντως δείξει προθυμία στο να επανεξετάσει το φλέγον ζήτημα, καθώς τον Δεκέμβριο οι συντηρητικοί δικαστές εμφανίστηκαν διατεθειμένοι να περιορίσουν, αν όχι να αναιρέσουν, την προστασία για τις αμβλώσεις και να αφήσουν τις πολιτείες να αποφασίσουν.
«Είναι πιθανό να υπήρξαν ορισμένες αλλαγές» δήλωσε χθες ο Τζος Γκέρστιν, δημοσιογράφος του ιστότοπου. Η διαδικασία προβλέπει πως μετά την παρουσίαση προφορικών επιχειρημάτων και αφού διεξαχθεί ψηφοφορία, μέλος της ομάδας που πλειοψήφησε αναλαμβάνει να συντάξει το προσχέδιο. Οποιαδήποτε απόφαση θεωρείται τελεσίδικη μόνο αφού δημοσιοποιηθεί.
Ήδη ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ πρότεινε να τροποποιηθεί το Σύνταγμα της πολιτείας ώστε «να διασφαλίζει το δικαίωμα στην επιλογή. Δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε το Ανώτατο Δικαστήριο να προστατεύσει το δικαίωμα στην άμβλωση, οπότε θα το κάνουμε εμείς. Οι γυναίκες θα παραμείνουν προστατευμένες εδώ» έγραψε στο Twitter.
Διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους
Το Ανώτατο Δικαστήριο και ο Λευκός Οίκος απέφυγαν να κάνουν οποιοδήποτε σχόλιο για το δημοσίευμα. Ωστόσο, πολλές είναι ήδη οι αντιδράσεις αλλά και οι διαδηλώσεις καθώς πολίτες υπέρ και κατά της άμβλωσης βγήκαν στους δρόμους της Ουάσινγκτον.
Επικριτές των αμβλώσεων συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο του Ανώτατου Δικαστηρίου φωνάζοντας «η Ρόου εναντίον Γουέιντ πρέπει να φύγει», ενώ υπέρμαχοι του δικαιώματος των γυναικών απαντούσαν ότι «η άμβλωση ισοδυναμεί με ιατρική περίθαλψη».
«Το Κογκρέσο πρέπει να περάσει νόμο η οποία θα εντάξει την απόφαση Ρόου κατά Γουέιντ στη νομοθεσία αυτής της χώρας τώρα. Κι αν δεν υπάρχουν 60 ψήφοι στη Γερουσία για να εγκριθεί, πρέπει να τερματίσουμε την πρακτική της ενισχυμένης πλειοψηφίας και να περάσει με 50 ψήφους» σχολίασε ο Μπέρνι Σάντερς.
«Η απόφαση αυτή αποτελεί απευθείας επίθεση στην αξιοπρέπεια, στα δικαιώματα και στις ζωές των γυναικών, χωρίς να λογαριάζουμε τη νομοθεσία δεκαετιών. Θα σκοτώσει και θα υποδουλώσει γυναίκες μολονότι η μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών θεωρεί ότι η άμβλωση πρέπει να είναι νόμιμη. Τι ντροπή» δήλωσε η Χίλαρι Κλίντον
Ο γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων, Ρικ Σκοτ, σημείωσε πως «η εμπιστευτικότητα της διαδικασίας διεργασιών στο Ανώτατο Δικαστήριο είναι ιερή και το προστατεύει από τις πολιτικές παρεμβάσεις. Αυτή η παραβίαση δείχνει ότι οι ριζοσπάστες Δημοκρατικοί εργάζονται ολοένα πιο σκληρά για να εκφοβίσουν και να υπονομεύσουν το Δικαστήριο. Αυτό ήταν το σχέδιό τους πάντα. Οι δικαστές δεν μπορεί και δεν πρέπει να καμφθούν από αυτή την επίθεση».
«Όπως είχαμε προειδοποιήσει, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έχει στο στόχαστρο μόνο την άμβλωση, έχει στο στόχαστρο το δικαίωμα προστασίας της ιδιωτικής ζωής, στην οποία βασίστηκε η απόφαση (του 1973) και συμπεριλαμβάνει επίσης τους γάμους προσώπων του ίδιου φύλου και τα αστικά δικαιώματα» τόνισε η η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ, βουλεύτρια των Δημοκρατικών.
Άνευ προηγούμενη διαρροή
Ο Νιλ Κάτιαλ, που έχει χειριστεί υποθέσεις οι οποίες εκδικάστηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, σημείωσε μέσω Twitter ότι το δημοσίευμα του φαίνεται σωστό και σχολίασε πως αν όντως είναι ακριβές, θα πρόκειται για την «πρώτη φορά που διέρρευσε κάτι τόσο σημαντικό» στον Τύπο από το κορυφαίο ομοσπονδιακό δικαστικό όργανο -που συνηθίζει να κρατά μυστικές τις εσωτερικές διεργασίες-
Αλλά επέκρινε επίσης τη διαρροή του σχεδίου γνωμοδότησης, λέγοντας ότι το Ανώτατο Δικαστήριο και το Υπουργείο Δικαιοσύνης «πρέπει να φτάσουν αμέσως στο βάθος αυτής της διαρροής χρησιμοποιώντας κάθε απαραίτητο ερευνητικό εργαλείο».
Η αποκάλυψη, για ένα από τα θέματα που διχάζουν περισσότερο την κοινή γνώμη στις ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, προκάλεσε χθες βράδυ συζήτηση στο Twitter σχετικά με το ποιο πολιτικό κόμμα θα μπορούσε να ωφεληθεί από την αποκάλυψη της πιθανής απόφασης.
Δημοκρατικοί νομοθέτες και ακτιβιστές επέκριναν τη διαρροή. Πολλοί άδραξαν γρήγορα τις ειδήσεις ως βασικό λόγο για τον οποίο οι ψηφοφόροι πρέπει να υποστηρίξουν τους Δημοκρατικούς στις εκλογές του φθινοπώρου.
Η «βόμβα» έρχεται λίγους περισσότερους από έξι μήνες πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, οι οποίες θα καθορίσουν αν οι Δημοκρατικοί θα καταφέρουν να διατηρήσουν την ισχνή πλειοψηφία στο Κογκρέσο για τα επόμενα δύο χρόνια της προεδρίας του Τζο Μπάιντεν.
Η είδηση δεν εξέπληξε τους γιατρούς και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που προσφέρουν υπηρεσίες άμβλωσης. Χθες η Άντρεα Γκαλέγκος, εκτελεστική διευθύντρια στην Κλινική Γυναικών της Τάλσα στην Οκλαχόμα, επικοινώνησε με περίπου 25 γυναίκες για να τις ενημερώσει ότι οι επεμβάσεις άμβλωσης που είχαν προγραμματίσει για σήμερα πρέπει να ακυρωθούν καθώς σύντομα ίσως τεθεί σε ισχύ πολύ αυστηρή νομοθεσία στην πολιτεία, αντίστοιχη με αυτή που υιοθετήθηκε στο Τέξας.
Αλλά ένα πουλάκι προσγειώθηκε στο μικρόφωνο του Bernie οπότε είναι αγνός και καλός και αξίζει η ψήφος σε αυτόν.
24 με 28 εβδομάδα κύησης είναι 6 μηνών με 7 μηνών εγγυος. Πως κάνεις πρακτικά άμβλωση σε 7 μηνών εγγυο; Δεν είμαι γιατρός αλλά μου φαίνεται αδύνατο να γινει χωρίς τοκετό ή καισαρική.
Edit: κάτι πρέπει να παραλείπει το άρθρο γιατί δεν μου βγάζει και πολύ νόημα. Μου φαίνεται αδύνατο να βαλαν το όριο στους 7 μήνες. Προφανώς θα ήταν το όριο μέχρι το οποίο μπορείς μεν να κάνεις αλλά πλέον χρειάζεται να υπάρχουν σοβαροί λόγοι που έχουν προβλεφθεί από το κράτος κτλ. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι δικαστήριο αποφάσισε πως μπορείς να έχεις ελεύθερη επιλογή σε έκτρωση μέχρι και 7 μηνών εγγυος χωρίς ρυθμίσεις.
Δε διάβασα τίποτα αλλά είδα επιχειρηματική ευκαιρία: αμβλωτουρισμος! Όλε!
Ανεξάρτητα από το που ανήκει ιδεολογικά ο καθένας πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάτι όλοι οι άνθρωποι του κόσμου: με ποιο δικαίωμα μη εκλεγμένοι δικαστές είναι σε θέση να νομοθετούν παρακάμπτοντας τις κυβερνήσεις,το Ομοσπονδιακό Κογκρέσο,τους κυβερνήτες των Πολιτειών και τα Κογκρέσα των Πολιτειών;
Στο παρελθόν το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο είχε βγάλει αποφάσεις λίμπεραλ χαρακτήρα (π.χ νομιμοποίηση των εκτρώσεων το 1973, ανατροπή νόμων σοδομιας στο Τέξας και τις Πολιτείες του Αμερικανικού Νότου το 2003, γάμοι ομοφυλοφίλων το 2015 σε ομοσπονδιακό επίπεδο με εξαίρεση τις υπερατλαντικές επαρχίες των ΗΠΑ και τα εδάφη των Ινδιάνων κτλ) και πλήθος άλλων περιπτώσεων. Μάλιστα το 2003 με την απόφαση κατάργησης των νόμων σοδομιας στις πολιτείες του Αμερικανικού Νότου είχε ουσιαστικά (το δικαστήριο) ανατρέψει προηγούμενη απόφαση του (που είχε πάρει το 1986 με διαφορετική σύνθεση δικαστών) και τότε είχε πει ότι η απαγόρευση της σοδομιας σε κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ δεν είναι αντισυνταγματική ενώ μετά από μόλις 17 χρόνια το ίδιο το Δικαστήριο με διαφορετική σύνθεση δικαστών ουσιαστικά είπε : κάναμε λάθος τότε και σήμερα ξαναδιαβασαμε το Σύνταγμα και τελικά φαίνεται πως είναι αντισυνταγματικοί οι νόμοι απαγόρευσης σοδομιας,μην κοιτάτε τι λέγανε πριν 17 χρόνια που διαβάζαμε το ίδιο ακριβώς σύνταγμα).
Παρομοίως το Ανώτατο Πολιτειακό Δικαστήριο της Μασσαχουσέτης είχε το 2004 νομιμοποιήσει τους γάμους ομοφυλοφίλων (η πρώτη πολιτεία που το επέτρεψε αυτό).Τα Ανώτατα Δικαστήρια στις ΗΠΑ(είτε πολιτειακά είτε το Ομοσπονδιακό) έχουν επίσης ακυρώσει νόμους που εγκρίθηκαν μέσω δημοψηφισματων σε διάφορες πολιτείες με το σκεπτικό:οι πολίτες μπορεί πριν μερικά χρόνια να ψήφισαν σε δημοψήφισμα έτσι αλλά εμείς έχουμε άλλη γνώμη επειδή ερμηνεύουμε αλλιώς το Σύνταγμα.Τωρα το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο λέει ότι το 1973 οι δικαστές ερμήνευσαν λάθος το Σύνταγμα τότε και με βάση την σημερινή σύνθεση το ερμηνεύουν αλλιώς.Δηλαδη το ίδιο το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνει ξανά τον εαυτό του!Ο δικαστικός ακτιβισμός στα καλύτερα του ή αλλιώς ή διαφθορά της δικαιοσύνης από πολιτικοποιημένους ακτιβιστές δικαστές.
Η τεράστια δύναμη που έχουν οι μη εκλεγμένοι δικαστές στις ΗΠΑ να νομοθετούν παρακαπτοντας και ακυρώνοντας Κογκρέσα, Κυβερνήτες, Προέδρους δηλαδή εκλεγμένους αξιωματούχους ακόμα και την ίδια την λαϊκή ψήφο(δημοψηφισμα) είναι καθαρά αντιδημοκρατικη πρακτική,δεν διαφέρει από μια χώρα στην οποία οι στρατιωτικοί έχουν πολιτική εξουσία ικανή να υπερβαίνει την εξουσία των εκλεγμένων αξιωματούχων.
ΜΟΝΟ οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι πρέπει να μπορούν να νομοθετούν.Ουτε μη εκλεγμένοι ακτιβιστές δικαστές ούτε μη εκλεγμένοι στρατιωτικοί.
Επειδή ήδη βλέπω άτομα που δεν έχουν επαρκή γνώση περί ΗΠΑ να εκφράζουν έκπληξη για την ισχύ που έχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες τα υψηλόβαθμα δικαστήρια (μια ισχύ που ομολογουμένως δεν υπάρχει στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου και έτσι ξαφνιάζει φυσικά όσους ζούνε στην Ευρώπη που δεν είναι συνηθισμένη σε τέτοια πράγματα) και επειδή είμαι χρόνια τώρα κάτοικος ΗΠΑ ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα.
1)Το σύνταγμα των ΗΠΑ είναι τόσο περίπλοκο να αναθεωρηθεί που σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει αναθεώρηση.Αυτο σε συνδυασμό με το ότι το Αμερικανικό συνταγμα καθώς και τα συντάγματα πολλών πολιτειών των ΗΠΑ(στις ΗΠΑ υπάρχει και το Πολιτειακό Σύνταγμα εκτός του Ομοσπονδιακού) δεν κάνει αναφορά σε πολλά πράγματα και επίσης η ύπαρξη άρθρων που είναι ασαφώς διατυπωμένα έχουν οδηγήσει από τη ίδρυση της χώρας σε υπερ-εξουσιες στα δικαστήρια ανώτερης βαθμίδας (αυτο δεν ισχύει για τα κατώτερα δικαστήρια τα οποία απλά εκδικάζουν αστικές υποθέσεις και τίποτα άλλο όπως δηλαδή γίνεται με τα δικαστήρια στα κράτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση).Θα μπορούσαμε να πούμε δηλαδή πως τα ανώτερα δικαστήρια έχουν ως ένα βαθμό και ρόλο αναθεώρησης του Συντάγματος ή εκσυχρονισμου της νομοθεσίας κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο να γίνει με άλλο τρόπο: https://www.offlinepost.gr/2020/06/16/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82/
2)Το γεγονός ότι το αμιγώς προεδρικό σύστημα (δεν μιλάμε για ημιπροεδρικο τύπου Γαλλίας αλλά για καθαρά προεδρικό) τείνει να συγκεντρώνει απόλυτες εξουσίες στο προσώπου του προέδρου στις περισσότερες περιπτώσεις (για αυτό το προεδρικό σύστημα είναι πολύ δημοφιλής στον αναπτυσσόμενο κόσμο) οδήγησε ιστορικά στην ανάγκη να υπάρξουν αντίβαρα σε πιθανή απολυταρχία του προέδρου.Αυτα τα αντίβαρα είναι αφενός το Ομοσπονδιακό Κογκρέσο (το οποίο έχει μεγάλες εξουσίες που δεν συναντώνται στα κοινοβούλια άλλων χωρών του κόσμου που διαθέτουν Προεδρική Δημοκρατία), αφετέρου τα πανίσχυρα υψηλόβαθμα δικαστήρια και τέλος τις μεγάλες αυτονομίες που απολαμβάνουν σε πολλά θέματα οι Πολιτείες λόγω ομοσπονδιακού συστήματος (και όχι απόλυτα ενιαίου κράτους).Όλα αυτά σε συνδυασμό με τομ περιορισμό της προεδρικής θητείας το πολύ σε 8 έτη (μια μόνο επανεκλογή) εξασφαλίζουν μια υγιής και λειτουργική δημοκρατία ανεπτυγμένου κράτους.Έτσι διασφαλίζεται ότι ο πρόεδρος δεν θα ενεργεί σαν μονάρχης όπως ενεργούν οι πρόεδροι για όσο διαρκεί η θητεία τους στα περισσότερα κράτη με προεδρική δημοκρατία.
2/2 Αφού λοιπόν εξήγησα στους μη γνωρίζοντες από ΗΠΑ που οφείλεται η δυνατότητα να Ανώτερων Δικαστηρίων στις ΗΠΑ να ακυρώνουν νόμους (ή να θεσπίζουν νέους νόμους) ας εξηγήσω και την δική μου προσωπική θέση.Θεωρω ότι το σύστημα των μεγάλων εξουσιών των Ανώτερων Δικαστηρίων στις ΗΠΑ είναι το καλύτερο δυνατό.Αυτο γιατί βλέπω τα πράγματα ως Μειονότητα πληθυσμού (σεξουαλική).Για χρόνια τα Ανώτερα Δικαστήρια στις ΗΠΑ υπήρξαν με ηγέτη το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο πρωταργατες στην πρωωθηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων (αμβλώσεις, ανεξιθρησκεία,LGBTQI+ δικαιώματα, σεβασμός της ανθρώπινης ζωής, θέματα φυλετικής ισότητας κ.α) σε εποχές και περιόδους (ας πούμε δεκαετίες του 60,του 70,του 80,του 90 ακόμα και του 2000 και 2010) που η κοινή γνώμη ήταν εχθρική προς αυτά τα δικαιώματα.Ενα σύστημα στο οποίο ο ρόλος των δικαστών περιορίζεται μόνο σε άλλη εκδίκαση αστικών υποθέσεων μεταξύ των πολιτών είναι πολύ εύκολο να αναπτυχθεί η λεγόμενη ΤΥΡΑΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ.Αυτο γιατί οι εκλεγμένοι πολιτικοί που νοιάζονται συνήθως για την λαϊκή υποστήριξη τους και το το πιστεύει η κοινή γνώμη κατά πλειοψηφία φοβούνται να αναλάβουν το κόστος της δυσαρέσκειας των ψηφοφόρων τους και έτσι ως αποτέλεσμα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα μένουν στο περιθώριο.Αντιθετα με τους ποιοτικούς οι δικαστές επειδή ακριβώς δεν εκλέγονται δεν έχουν να ανησυχούν για το τι πιστεύει η κοινή γνώμη και έτσι μπορούν να συμβάλουν στην προστασία των μειονοτήτων καλύτερα.
Τα ανώτερα δικαστήρια στις ΗΠΑ στήριξαν τα δίκαια αιτήματα δικαιωμάτων των μειονοτήτων κάθε είδους σε εποχές που οι πολιτικοί δεν μπορούσαν να το κάνουν αυτό λόγω του φόβου της πλειοψηφίας της κοινής γνώμης.Τωρα βέβαια βλέπουμε και μια άλλη πλευρά αυτού του συστήματος ισχυρών ανώτερων δικαστηρίων.Ελπιζω ειλικρινά πως τελικώς το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο δεν θα ακυρώσει μια μεγάλη πρωτοποριακή (για την εποχή της) απόφαση που έλαβε πριν από 49 χρόνια.
Αυτό είναι το γνωστό τριμπούρδελο του “common law”, γνωστού και ως «δεδικασμένο», που παίζει τεράστιο ρόλο σ’αυτά τα νομικά συστήματα όπως της Αμερικής και του UK.
Αρχικά, είναι εξ’ορισμού προβληματικό, διότι χρησιμοποιείται το δεδικασμένο και οι διάφορες αποφάσεις ως “light” νόμοι, και οι δικαστές κρίνουν με βάση αυτές σαν να ήταν κανονικοί νόμοι. Στην ουσία δηλαδή, οι δικαστές νομοθετούν στην πράξη και αποκτούν de facto και de jure νομοθετική ιδιότητα, καταργώντας τον διαχωρισμό νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας – που είναι βασικός πυλώνας των δημοκρατιών.
Δευτερευόντως, και εξαιτίας αυτού, έχουμε τραγικά αποτελέσματα που εμπαίζουν το αίσθημα δικαίου, όπως πχ με τους ίδιους ακριβώς νόμους και χωρίς καμιά αλλαγή σε Σύνταγμα ή άλλους νόμους, να ισχύει την μια δεκαετία το Χ λόγω μιας δίκης που οι δικαστές αποφάσισαν κάτι συγκεκριμένο και οι υπόλοιπες δίκες ακολούθησαν το δεδικασμένο, την άλλη δεκαετία να ισχύει το Ψ γιατί κάποιοι άλλοι δικαστές ερμήνευσαν διαφορετικά τους ίδιους νόμους και έβγαλαν μια απόφαση σε μια μεγάλη δίκη και οι επόμενες δίκες ακολούθησαν αυτό το νέο δεδικασμένο, την επόμενη δεκαετία να ισχύει το Ω γιατί…, και ούτω καθεξής.
Κάτι τέτοιο εμπαίζει το κοινό περί δικαίου αίσθημα και διαβρώνει την πίστη του κόσμου στην δικαστικό σύστημα και την δικαιοσύνη γενικά. Πώς γίνεται σε 3 διαφορετικές χρονικές περιόδους, με ακριβώς τους ίδιους νόμους και Σύνταγμα, να ισχύουν διαφορετικά πράγματα και οι δίκες να γίνονται με διαφορετικά δεδομένα σαν να έχουν αλλάξει οι νόμοι; Πώς είναι δυνατόν να μην οδηγήσει αυτό στο συμπέρασμα ότι οι νόμοι και οι ερμηνείες τους είναι ad hoc και Κλάιν μάιν;
Όλο το επιχείρημα του common law είναι ότι είναι πιο «ευέλικτο» σαν σύστημα, ώστε να καλύπτει καλύτερα το «πνεύμα» του νόμου σε εξαιρετικές περιπτώσεις που ο νομοθέτης δεν μπόρεσε να προβλέψει. Στην πράξη φαίνεται να έχει το αντίστροφο αποτέλεσμα: οι κυβερνήσεις επαφίονται στην «ευελιξία» του common law και εσκεμμένα δεν νομοθετούν συγκεκριμένα για κάποια θέματα ουσίας, ελπίζοντας και βασιζόμενοι ότι το common law θα τα καλύψει. Αυτό είναι είναι αντίθετο στις αρχές του common law, γιατί σχεδιάστηκε να καλύπτει κενά που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν από τους νόμους, δεν σχεδιάστηκε για να αφήνουμε τους νόμους λειψούς ώστε να τους καλύψει. Είναι σαν να λέμε σε μια ταβέρνα που δεν έχεις ξαναπάει, παίρνεις αρκετά στάνταρ ορεκτικά γιατί δεν ξέρεις αν θα σου φτάσει το κυρίως. Ως εδώ καλά. Φαντάσου τώρα οι ταβέρνες να αρχίσουν να φορτώνουν τα ορεκτικά και να παραμελούν το κυρίως και σε ποσότητα και σε ποιότητα, γιατί «έλα μωρέ, με τα ορεκτικά θα του φτάσει». Πλήρης αντιστροφή του πνεύματος και της ουσίας της όλης ιστορίας.
Αυτό συμβαίνει πλέον στην Αμερική. Το Roe vs Wade **ερμήνευσε** ότι το αμερικανικό Σύνταγμα κατοχυρώνει το δικαίωμα στην έκτρωση (με τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις). Οι επόμενες αποφάσεις βασίστηκαν σ’αυτήν την ερμηνεία και αυτό το δεδικασμένο. **Όμως**, ποτέ δεν έγινε **συνταγματική αναθεώρηση** για να κατοχυρωθεί αυτό το δικαίωμα γραπτώς και ξεκάθαρα στο Σύνταγμα. Αν είχε γίνει κάτι τέτοιο, θα ήταν ξεκάθαρο και μη αμφισβητίσιμο και το θέμα θα είχε λήξει εκεί. Αλλά **δεν** συνέβη. Με αποτέλεσμα, τώρα βα έρχεται ένα νέο δικαστήριο που να ερμηνεύει το ίδιο Σύνταγμα διαφορετικά, δηλαδή όπως ερμηνευόταν προ Roe vs Wade, και να επιβάλει τις επόμενες δίκες να ακολουθήσουν αυτό το νέο δεδικασμένο. Και κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα, διότι συνταγματική αναθεώρηση που να κατοχυρώνει τέτοιο δικαίωμα ποτέ δεν έγινε και η οποιαδήποτε κατοχύρωσή του ήταν μέσω δεδικασμένου, που όπως φαίνεται εύκολα αλλάζει.
Τέλος πάντων, η ουσία είναι ότι πλέον δεν θα υπάρχει συνταγματικό δικαίωμα στην έκτρωση. Αυτό σημαίνει κάθε πολιτεία θα αποφασίζει μόνη της, μέσω των νόμων της, τι στάση θέλει να κρατήσει. Κάποιες θα απαγορεύσουν τις εκτρώσεις καθολικά, κάποιες θα τις επιτρέψουν καθολικά, κάποιες θα αλλάξουν τα όρια του μέχρι πότε μπορείς να κάνεις έκτρωση. Και ανάλογα την πολιτεία που μένεις, οι συνθήκες και τα δικαιώματά σου σε αυτόν τον τομέα θα είναι άκρως διαφορετικά, χωρίς να μπορείς να προσφύγεις σε ένα ανώτερο δικαστήριο για να εξασφαλίσεις ένα στάνταρ «μίνιμουμ» δικαίωμα. Και όσο η Αμερική θα έχει φετιχιστική σχέση με το σύνταγμά της και θα το αντιμετωπίζει ως απαράλλαχτο ευαγγέλιο, αυτά θα συνεχίσουν να συμβαίνουν.
ελατε τωρα αφου δεν χρειαζομαστε τον φεμινισμο πλεον
9 comments
Διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους μετά την άνευ προηγούμενη διαρροή για -μη τελεσίδικη προς το παρόν- απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου να ανατρέψει την ιστορική απόφαση του 1973 με την οποία νομιμοποιήθηκε η άμβλωση. Έτοιμα οπισθοδρομικά νομοσχέδια σε πολλές πολιτείες σε περίπτωση που ανοίξει ο δρόμος για κατάργηση του κατοχυρωμένου δικαιώματος των γυναικών
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε υπέρ της κατάργησης μιας δικαστικής απόφασης – ορόσημο, που νομιμοποίησε πριν μισό αιώνα το δικαίωμα στην άμβλωση, σύμφωνα με προσχέδιο γνωμοδότησης της συντηρητικής πλειοψηφίας που επικαλείται το Politico επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι δικαστές μπορούν και μερικές φορές αλλάζουν την ψήφο τους μετά τη διαρροή τέτοιων σχεδίων.
Το ρεπορτάζ της ειδησεογραφικής ιστοσελίδας αναφέρει πως ήδη διεξήχθη η ψηφοφορία με την οποία ανατρέπεται η ιστορική απόφαση στην υπόθεση Ρόου κατά Γουέιντ του 1973, που επέτρεπε την άμβλωση σε εθνικό επίπεδο μέχρι το έμβρυο να μπορεί να επιβιώσει εκτός μήτρας (περίπου στην 24η με 28η εβδομάδα της κύησης).
ADVERTISING
Στο 98 σελίδων προσχέδιο, με ημερομηνία 10η Φεβρουαρίου, ο δικαστής Σάμιουελ Αλίτο ισχυρίζεται πως η απόφαση του 1973 ήταν «κατάφωρα εσφαλμένη εξαρχής» και ζητά την ακύρωσή της, σύμφωνα με το Politico. «Η άμβλωση αποτελεί ένα βαθιά ηθικό ζήτημα. Το Σύνταγμα δεν απαγορεύει στους κατοίκους οποιασδήποτε πολιτείας να ρυθμίζουν ή να απαγορεύουν την άμβλωση» ανέφερε ο ίδιος.
Άλλοι τέσσερις δικαστές διορισμένοι από τους Ρεπουμπλικάνους, ο Κλάρενς Τόμας, ο Νιλ Γκόρσατς, ο Μπρετ Κάβανο και η Έιμι Κόνι Μπάρετ, τάχθηκαν υπέρ αυτής της θέσης, κατά το δημοσίευμα.
Όμως, η απόφαση του δικαστηρίου δεν είναι οριστική έως ότου δημοσιευτεί, πιθανότατα τους επόμενους δύο μήνες. Θα είναι η πιο σημαντική που έχει λάβει το Ανώτατο Δικαστήριο αφού ο τέως πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, κατάφερε να διορίσει τρεις δικαστές, εδραιώνοντας την πλειοψηφία 6-3 υπέρ των συντηρητικών.
Έτοιμα τα οπισθοδρομικά νομοσχέδια σε πολλές πολιτείες
Εάν το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέψει τελικά την απόφαση, κάθε πολιτεία θα μπορεί να κρίνει εάν θα περιορίσει ή θα απαγορεύσει τις αμβλώσεις. Μάλιστα, ήδη σε τουλάχιστον είκοσι συντηρητικές πολιτείες έχουν ετοιμαστεί νομοθετήματα για απαγόρευση της άμβλωσης περιμένοντας το Ανώτατο Δικαστήριο να ανοίξει τον δρόμο για να γίνουν νόμοι.
Σημειώνεται πως το δικαστήριο είχε πάντως δείξει προθυμία στο να επανεξετάσει το φλέγον ζήτημα, καθώς τον Δεκέμβριο οι συντηρητικοί δικαστές εμφανίστηκαν διατεθειμένοι να περιορίσουν, αν όχι να αναιρέσουν, την προστασία για τις αμβλώσεις και να αφήσουν τις πολιτείες να αποφασίσουν.
«Είναι πιθανό να υπήρξαν ορισμένες αλλαγές» δήλωσε χθες ο Τζος Γκέρστιν, δημοσιογράφος του ιστότοπου. Η διαδικασία προβλέπει πως μετά την παρουσίαση προφορικών επιχειρημάτων και αφού διεξαχθεί ψηφοφορία, μέλος της ομάδας που πλειοψήφησε αναλαμβάνει να συντάξει το προσχέδιο. Οποιαδήποτε απόφαση θεωρείται τελεσίδικη μόνο αφού δημοσιοποιηθεί.
Ήδη ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ πρότεινε να τροποποιηθεί το Σύνταγμα της πολιτείας ώστε «να διασφαλίζει το δικαίωμα στην επιλογή. Δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε το Ανώτατο Δικαστήριο να προστατεύσει το δικαίωμα στην άμβλωση, οπότε θα το κάνουμε εμείς. Οι γυναίκες θα παραμείνουν προστατευμένες εδώ» έγραψε στο Twitter.
Διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους
Το Ανώτατο Δικαστήριο και ο Λευκός Οίκος απέφυγαν να κάνουν οποιοδήποτε σχόλιο για το δημοσίευμα. Ωστόσο, πολλές είναι ήδη οι αντιδράσεις αλλά και οι διαδηλώσεις καθώς πολίτες υπέρ και κατά της άμβλωσης βγήκαν στους δρόμους της Ουάσινγκτον.
Επικριτές των αμβλώσεων συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο του Ανώτατου Δικαστηρίου φωνάζοντας «η Ρόου εναντίον Γουέιντ πρέπει να φύγει», ενώ υπέρμαχοι του δικαιώματος των γυναικών απαντούσαν ότι «η άμβλωση ισοδυναμεί με ιατρική περίθαλψη».
«Το Κογκρέσο πρέπει να περάσει νόμο η οποία θα εντάξει την απόφαση Ρόου κατά Γουέιντ στη νομοθεσία αυτής της χώρας τώρα. Κι αν δεν υπάρχουν 60 ψήφοι στη Γερουσία για να εγκριθεί, πρέπει να τερματίσουμε την πρακτική της ενισχυμένης πλειοψηφίας και να περάσει με 50 ψήφους» σχολίασε ο Μπέρνι Σάντερς.
«Η απόφαση αυτή αποτελεί απευθείας επίθεση στην αξιοπρέπεια, στα δικαιώματα και στις ζωές των γυναικών, χωρίς να λογαριάζουμε τη νομοθεσία δεκαετιών. Θα σκοτώσει και θα υποδουλώσει γυναίκες μολονότι η μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών θεωρεί ότι η άμβλωση πρέπει να είναι νόμιμη. Τι ντροπή» δήλωσε η Χίλαρι Κλίντον
Ο γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων, Ρικ Σκοτ, σημείωσε πως «η εμπιστευτικότητα της διαδικασίας διεργασιών στο Ανώτατο Δικαστήριο είναι ιερή και το προστατεύει από τις πολιτικές παρεμβάσεις. Αυτή η παραβίαση δείχνει ότι οι ριζοσπάστες Δημοκρατικοί εργάζονται ολοένα πιο σκληρά για να εκφοβίσουν και να υπονομεύσουν το Δικαστήριο. Αυτό ήταν το σχέδιό τους πάντα. Οι δικαστές δεν μπορεί και δεν πρέπει να καμφθούν από αυτή την επίθεση».
«Όπως είχαμε προειδοποιήσει, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έχει στο στόχαστρο μόνο την άμβλωση, έχει στο στόχαστρο το δικαίωμα προστασίας της ιδιωτικής ζωής, στην οποία βασίστηκε η απόφαση (του 1973) και συμπεριλαμβάνει επίσης τους γάμους προσώπων του ίδιου φύλου και τα αστικά δικαιώματα» τόνισε η η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ, βουλεύτρια των Δημοκρατικών.
Άνευ προηγούμενη διαρροή
Ο Νιλ Κάτιαλ, που έχει χειριστεί υποθέσεις οι οποίες εκδικάστηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, σημείωσε μέσω Twitter ότι το δημοσίευμα του φαίνεται σωστό και σχολίασε πως αν όντως είναι ακριβές, θα πρόκειται για την «πρώτη φορά που διέρρευσε κάτι τόσο σημαντικό» στον Τύπο από το κορυφαίο ομοσπονδιακό δικαστικό όργανο -που συνηθίζει να κρατά μυστικές τις εσωτερικές διεργασίες-
Αλλά επέκρινε επίσης τη διαρροή του σχεδίου γνωμοδότησης, λέγοντας ότι το Ανώτατο Δικαστήριο και το Υπουργείο Δικαιοσύνης «πρέπει να φτάσουν αμέσως στο βάθος αυτής της διαρροής χρησιμοποιώντας κάθε απαραίτητο ερευνητικό εργαλείο».
Η αποκάλυψη, για ένα από τα θέματα που διχάζουν περισσότερο την κοινή γνώμη στις ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, προκάλεσε χθες βράδυ συζήτηση στο Twitter σχετικά με το ποιο πολιτικό κόμμα θα μπορούσε να ωφεληθεί από την αποκάλυψη της πιθανής απόφασης.
Δημοκρατικοί νομοθέτες και ακτιβιστές επέκριναν τη διαρροή. Πολλοί άδραξαν γρήγορα τις ειδήσεις ως βασικό λόγο για τον οποίο οι ψηφοφόροι πρέπει να υποστηρίξουν τους Δημοκρατικούς στις εκλογές του φθινοπώρου.
Η «βόμβα» έρχεται λίγους περισσότερους από έξι μήνες πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, οι οποίες θα καθορίσουν αν οι Δημοκρατικοί θα καταφέρουν να διατηρήσουν την ισχνή πλειοψηφία στο Κογκρέσο για τα επόμενα δύο χρόνια της προεδρίας του Τζο Μπάιντεν.
Η είδηση δεν εξέπληξε τους γιατρούς και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που προσφέρουν υπηρεσίες άμβλωσης. Χθες η Άντρεα Γκαλέγκος, εκτελεστική διευθύντρια στην Κλινική Γυναικών της Τάλσα στην Οκλαχόμα, επικοινώνησε με περίπου 25 γυναίκες για να τις ενημερώσει ότι οι επεμβάσεις άμβλωσης που είχαν προγραμματίσει για σήμερα πρέπει να ακυρωθούν καθώς σύντομα ίσως τεθεί σε ισχύ πολύ αυστηρή νομοθεσία στην πολιτεία, αντίστοιχη με αυτή που υιοθετήθηκε στο Τέξας.
Δε θέλατε [Hillary](https://twitter.com/HillaryClinton/status/679348542721380352). Θα είχε βάλει αυτή Ανώτατους Δικαστές και τώρα δεν θα γινόταν αυτά. Αλλά ο κόσμος πάλι από πίσω από τις [σειρήνες του λαϊκισμού](https://en.wikipedia.org/wiki/Sanders%E2%80%93Trump_voters). Εύκολες λύσεις παντού.
Αλλά ένα πουλάκι προσγειώθηκε στο μικρόφωνο του Bernie οπότε είναι αγνός και καλός και αξίζει η ψήφος σε αυτόν.
24 με 28 εβδομάδα κύησης είναι 6 μηνών με 7 μηνών εγγυος. Πως κάνεις πρακτικά άμβλωση σε 7 μηνών εγγυο; Δεν είμαι γιατρός αλλά μου φαίνεται αδύνατο να γινει χωρίς τοκετό ή καισαρική.
Edit: κάτι πρέπει να παραλείπει το άρθρο γιατί δεν μου βγάζει και πολύ νόημα. Μου φαίνεται αδύνατο να βαλαν το όριο στους 7 μήνες. Προφανώς θα ήταν το όριο μέχρι το οποίο μπορείς μεν να κάνεις αλλά πλέον χρειάζεται να υπάρχουν σοβαροί λόγοι που έχουν προβλεφθεί από το κράτος κτλ. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι δικαστήριο αποφάσισε πως μπορείς να έχεις ελεύθερη επιλογή σε έκτρωση μέχρι και 7 μηνών εγγυος χωρίς ρυθμίσεις.
Δε διάβασα τίποτα αλλά είδα επιχειρηματική ευκαιρία: αμβλωτουρισμος! Όλε!
Ανεξάρτητα από το που ανήκει ιδεολογικά ο καθένας πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάτι όλοι οι άνθρωποι του κόσμου: με ποιο δικαίωμα μη εκλεγμένοι δικαστές είναι σε θέση να νομοθετούν παρακάμπτοντας τις κυβερνήσεις,το Ομοσπονδιακό Κογκρέσο,τους κυβερνήτες των Πολιτειών και τα Κογκρέσα των Πολιτειών;
Στο παρελθόν το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο είχε βγάλει αποφάσεις λίμπεραλ χαρακτήρα (π.χ νομιμοποίηση των εκτρώσεων το 1973, ανατροπή νόμων σοδομιας στο Τέξας και τις Πολιτείες του Αμερικανικού Νότου το 2003, γάμοι ομοφυλοφίλων το 2015 σε ομοσπονδιακό επίπεδο με εξαίρεση τις υπερατλαντικές επαρχίες των ΗΠΑ και τα εδάφη των Ινδιάνων κτλ) και πλήθος άλλων περιπτώσεων. Μάλιστα το 2003 με την απόφαση κατάργησης των νόμων σοδομιας στις πολιτείες του Αμερικανικού Νότου είχε ουσιαστικά (το δικαστήριο) ανατρέψει προηγούμενη απόφαση του (που είχε πάρει το 1986 με διαφορετική σύνθεση δικαστών) και τότε είχε πει ότι η απαγόρευση της σοδομιας σε κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ δεν είναι αντισυνταγματική ενώ μετά από μόλις 17 χρόνια το ίδιο το Δικαστήριο με διαφορετική σύνθεση δικαστών ουσιαστικά είπε : κάναμε λάθος τότε και σήμερα ξαναδιαβασαμε το Σύνταγμα και τελικά φαίνεται πως είναι αντισυνταγματικοί οι νόμοι απαγόρευσης σοδομιας,μην κοιτάτε τι λέγανε πριν 17 χρόνια που διαβάζαμε το ίδιο ακριβώς σύνταγμα).
Παρομοίως το Ανώτατο Πολιτειακό Δικαστήριο της Μασσαχουσέτης είχε το 2004 νομιμοποιήσει τους γάμους ομοφυλοφίλων (η πρώτη πολιτεία που το επέτρεψε αυτό).Τα Ανώτατα Δικαστήρια στις ΗΠΑ(είτε πολιτειακά είτε το Ομοσπονδιακό) έχουν επίσης ακυρώσει νόμους που εγκρίθηκαν μέσω δημοψηφισματων σε διάφορες πολιτείες με το σκεπτικό:οι πολίτες μπορεί πριν μερικά χρόνια να ψήφισαν σε δημοψήφισμα έτσι αλλά εμείς έχουμε άλλη γνώμη επειδή ερμηνεύουμε αλλιώς το Σύνταγμα.Τωρα το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο λέει ότι το 1973 οι δικαστές ερμήνευσαν λάθος το Σύνταγμα τότε και με βάση την σημερινή σύνθεση το ερμηνεύουν αλλιώς.Δηλαδη το ίδιο το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνει ξανά τον εαυτό του!Ο δικαστικός ακτιβισμός στα καλύτερα του ή αλλιώς ή διαφθορά της δικαιοσύνης από πολιτικοποιημένους ακτιβιστές δικαστές.
Η τεράστια δύναμη που έχουν οι μη εκλεγμένοι δικαστές στις ΗΠΑ να νομοθετούν παρακαπτοντας και ακυρώνοντας Κογκρέσα, Κυβερνήτες, Προέδρους δηλαδή εκλεγμένους αξιωματούχους ακόμα και την ίδια την λαϊκή ψήφο(δημοψηφισμα) είναι καθαρά αντιδημοκρατικη πρακτική,δεν διαφέρει από μια χώρα στην οποία οι στρατιωτικοί έχουν πολιτική εξουσία ικανή να υπερβαίνει την εξουσία των εκλεγμένων αξιωματούχων.
ΜΟΝΟ οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι πρέπει να μπορούν να νομοθετούν.Ουτε μη εκλεγμένοι ακτιβιστές δικαστές ούτε μη εκλεγμένοι στρατιωτικοί.
Επειδή ήδη βλέπω άτομα που δεν έχουν επαρκή γνώση περί ΗΠΑ να εκφράζουν έκπληξη για την ισχύ που έχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες τα υψηλόβαθμα δικαστήρια (μια ισχύ που ομολογουμένως δεν υπάρχει στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου και έτσι ξαφνιάζει φυσικά όσους ζούνε στην Ευρώπη που δεν είναι συνηθισμένη σε τέτοια πράγματα) και επειδή είμαι χρόνια τώρα κάτοικος ΗΠΑ ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα.
1)Το σύνταγμα των ΗΠΑ είναι τόσο περίπλοκο να αναθεωρηθεί που σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει αναθεώρηση.Αυτο σε συνδυασμό με το ότι το Αμερικανικό συνταγμα καθώς και τα συντάγματα πολλών πολιτειών των ΗΠΑ(στις ΗΠΑ υπάρχει και το Πολιτειακό Σύνταγμα εκτός του Ομοσπονδιακού) δεν κάνει αναφορά σε πολλά πράγματα και επίσης η ύπαρξη άρθρων που είναι ασαφώς διατυπωμένα έχουν οδηγήσει από τη ίδρυση της χώρας σε υπερ-εξουσιες στα δικαστήρια ανώτερης βαθμίδας (αυτο δεν ισχύει για τα κατώτερα δικαστήρια τα οποία απλά εκδικάζουν αστικές υποθέσεις και τίποτα άλλο όπως δηλαδή γίνεται με τα δικαστήρια στα κράτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση).Θα μπορούσαμε να πούμε δηλαδή πως τα ανώτερα δικαστήρια έχουν ως ένα βαθμό και ρόλο αναθεώρησης του Συντάγματος ή εκσυχρονισμου της νομοθεσίας κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο να γίνει με άλλο τρόπο: https://www.offlinepost.gr/2020/06/16/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82/
2)Το γεγονός ότι το αμιγώς προεδρικό σύστημα (δεν μιλάμε για ημιπροεδρικο τύπου Γαλλίας αλλά για καθαρά προεδρικό) τείνει να συγκεντρώνει απόλυτες εξουσίες στο προσώπου του προέδρου στις περισσότερες περιπτώσεις (για αυτό το προεδρικό σύστημα είναι πολύ δημοφιλής στον αναπτυσσόμενο κόσμο) οδήγησε ιστορικά στην ανάγκη να υπάρξουν αντίβαρα σε πιθανή απολυταρχία του προέδρου.Αυτα τα αντίβαρα είναι αφενός το Ομοσπονδιακό Κογκρέσο (το οποίο έχει μεγάλες εξουσίες που δεν συναντώνται στα κοινοβούλια άλλων χωρών του κόσμου που διαθέτουν Προεδρική Δημοκρατία), αφετέρου τα πανίσχυρα υψηλόβαθμα δικαστήρια και τέλος τις μεγάλες αυτονομίες που απολαμβάνουν σε πολλά θέματα οι Πολιτείες λόγω ομοσπονδιακού συστήματος (και όχι απόλυτα ενιαίου κράτους).Όλα αυτά σε συνδυασμό με τομ περιορισμό της προεδρικής θητείας το πολύ σε 8 έτη (μια μόνο επανεκλογή) εξασφαλίζουν μια υγιής και λειτουργική δημοκρατία ανεπτυγμένου κράτους.Έτσι διασφαλίζεται ότι ο πρόεδρος δεν θα ενεργεί σαν μονάρχης όπως ενεργούν οι πρόεδροι για όσο διαρκεί η θητεία τους στα περισσότερα κράτη με προεδρική δημοκρατία.
2/2 Αφού λοιπόν εξήγησα στους μη γνωρίζοντες από ΗΠΑ που οφείλεται η δυνατότητα να Ανώτερων Δικαστηρίων στις ΗΠΑ να ακυρώνουν νόμους (ή να θεσπίζουν νέους νόμους) ας εξηγήσω και την δική μου προσωπική θέση.Θεωρω ότι το σύστημα των μεγάλων εξουσιών των Ανώτερων Δικαστηρίων στις ΗΠΑ είναι το καλύτερο δυνατό.Αυτο γιατί βλέπω τα πράγματα ως Μειονότητα πληθυσμού (σεξουαλική).Για χρόνια τα Ανώτερα Δικαστήρια στις ΗΠΑ υπήρξαν με ηγέτη το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο πρωταργατες στην πρωωθηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων (αμβλώσεις, ανεξιθρησκεία,LGBTQI+ δικαιώματα, σεβασμός της ανθρώπινης ζωής, θέματα φυλετικής ισότητας κ.α) σε εποχές και περιόδους (ας πούμε δεκαετίες του 60,του 70,του 80,του 90 ακόμα και του 2000 και 2010) που η κοινή γνώμη ήταν εχθρική προς αυτά τα δικαιώματα.Ενα σύστημα στο οποίο ο ρόλος των δικαστών περιορίζεται μόνο σε άλλη εκδίκαση αστικών υποθέσεων μεταξύ των πολιτών είναι πολύ εύκολο να αναπτυχθεί η λεγόμενη ΤΥΡΑΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ.Αυτο γιατί οι εκλεγμένοι πολιτικοί που νοιάζονται συνήθως για την λαϊκή υποστήριξη τους και το το πιστεύει η κοινή γνώμη κατά πλειοψηφία φοβούνται να αναλάβουν το κόστος της δυσαρέσκειας των ψηφοφόρων τους και έτσι ως αποτέλεσμα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα μένουν στο περιθώριο.Αντιθετα με τους ποιοτικούς οι δικαστές επειδή ακριβώς δεν εκλέγονται δεν έχουν να ανησυχούν για το τι πιστεύει η κοινή γνώμη και έτσι μπορούν να συμβάλουν στην προστασία των μειονοτήτων καλύτερα.
Τα ανώτερα δικαστήρια στις ΗΠΑ στήριξαν τα δίκαια αιτήματα δικαιωμάτων των μειονοτήτων κάθε είδους σε εποχές που οι πολιτικοί δεν μπορούσαν να το κάνουν αυτό λόγω του φόβου της πλειοψηφίας της κοινής γνώμης.Τωρα βέβαια βλέπουμε και μια άλλη πλευρά αυτού του συστήματος ισχυρών ανώτερων δικαστηρίων.Ελπιζω ειλικρινά πως τελικώς το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο δεν θα ακυρώσει μια μεγάλη πρωτοποριακή (για την εποχή της) απόφαση που έλαβε πριν από 49 χρόνια.
Αυτό είναι το γνωστό τριμπούρδελο του “common law”, γνωστού και ως «δεδικασμένο», που παίζει τεράστιο ρόλο σ’αυτά τα νομικά συστήματα όπως της Αμερικής και του UK.
Αρχικά, είναι εξ’ορισμού προβληματικό, διότι χρησιμοποιείται το δεδικασμένο και οι διάφορες αποφάσεις ως “light” νόμοι, και οι δικαστές κρίνουν με βάση αυτές σαν να ήταν κανονικοί νόμοι. Στην ουσία δηλαδή, οι δικαστές νομοθετούν στην πράξη και αποκτούν de facto και de jure νομοθετική ιδιότητα, καταργώντας τον διαχωρισμό νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας – που είναι βασικός πυλώνας των δημοκρατιών.
Δευτερευόντως, και εξαιτίας αυτού, έχουμε τραγικά αποτελέσματα που εμπαίζουν το αίσθημα δικαίου, όπως πχ με τους ίδιους ακριβώς νόμους και χωρίς καμιά αλλαγή σε Σύνταγμα ή άλλους νόμους, να ισχύει την μια δεκαετία το Χ λόγω μιας δίκης που οι δικαστές αποφάσισαν κάτι συγκεκριμένο και οι υπόλοιπες δίκες ακολούθησαν το δεδικασμένο, την άλλη δεκαετία να ισχύει το Ψ γιατί κάποιοι άλλοι δικαστές ερμήνευσαν διαφορετικά τους ίδιους νόμους και έβγαλαν μια απόφαση σε μια μεγάλη δίκη και οι επόμενες δίκες ακολούθησαν αυτό το νέο δεδικασμένο, την επόμενη δεκαετία να ισχύει το Ω γιατί…, και ούτω καθεξής.
Κάτι τέτοιο εμπαίζει το κοινό περί δικαίου αίσθημα και διαβρώνει την πίστη του κόσμου στην δικαστικό σύστημα και την δικαιοσύνη γενικά. Πώς γίνεται σε 3 διαφορετικές χρονικές περιόδους, με ακριβώς τους ίδιους νόμους και Σύνταγμα, να ισχύουν διαφορετικά πράγματα και οι δίκες να γίνονται με διαφορετικά δεδομένα σαν να έχουν αλλάξει οι νόμοι; Πώς είναι δυνατόν να μην οδηγήσει αυτό στο συμπέρασμα ότι οι νόμοι και οι ερμηνείες τους είναι ad hoc και Κλάιν μάιν;
Όλο το επιχείρημα του common law είναι ότι είναι πιο «ευέλικτο» σαν σύστημα, ώστε να καλύπτει καλύτερα το «πνεύμα» του νόμου σε εξαιρετικές περιπτώσεις που ο νομοθέτης δεν μπόρεσε να προβλέψει. Στην πράξη φαίνεται να έχει το αντίστροφο αποτέλεσμα: οι κυβερνήσεις επαφίονται στην «ευελιξία» του common law και εσκεμμένα δεν νομοθετούν συγκεκριμένα για κάποια θέματα ουσίας, ελπίζοντας και βασιζόμενοι ότι το common law θα τα καλύψει. Αυτό είναι είναι αντίθετο στις αρχές του common law, γιατί σχεδιάστηκε να καλύπτει κενά που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν από τους νόμους, δεν σχεδιάστηκε για να αφήνουμε τους νόμους λειψούς ώστε να τους καλύψει. Είναι σαν να λέμε σε μια ταβέρνα που δεν έχεις ξαναπάει, παίρνεις αρκετά στάνταρ ορεκτικά γιατί δεν ξέρεις αν θα σου φτάσει το κυρίως. Ως εδώ καλά. Φαντάσου τώρα οι ταβέρνες να αρχίσουν να φορτώνουν τα ορεκτικά και να παραμελούν το κυρίως και σε ποσότητα και σε ποιότητα, γιατί «έλα μωρέ, με τα ορεκτικά θα του φτάσει». Πλήρης αντιστροφή του πνεύματος και της ουσίας της όλης ιστορίας.
Αυτό συμβαίνει πλέον στην Αμερική. Το Roe vs Wade **ερμήνευσε** ότι το αμερικανικό Σύνταγμα κατοχυρώνει το δικαίωμα στην έκτρωση (με τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις). Οι επόμενες αποφάσεις βασίστηκαν σ’αυτήν την ερμηνεία και αυτό το δεδικασμένο. **Όμως**, ποτέ δεν έγινε **συνταγματική αναθεώρηση** για να κατοχυρωθεί αυτό το δικαίωμα γραπτώς και ξεκάθαρα στο Σύνταγμα. Αν είχε γίνει κάτι τέτοιο, θα ήταν ξεκάθαρο και μη αμφισβητίσιμο και το θέμα θα είχε λήξει εκεί. Αλλά **δεν** συνέβη. Με αποτέλεσμα, τώρα βα έρχεται ένα νέο δικαστήριο που να ερμηνεύει το ίδιο Σύνταγμα διαφορετικά, δηλαδή όπως ερμηνευόταν προ Roe vs Wade, και να επιβάλει τις επόμενες δίκες να ακολουθήσουν αυτό το νέο δεδικασμένο. Και κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα, διότι συνταγματική αναθεώρηση που να κατοχυρώνει τέτοιο δικαίωμα ποτέ δεν έγινε και η οποιαδήποτε κατοχύρωσή του ήταν μέσω δεδικασμένου, που όπως φαίνεται εύκολα αλλάζει.
Τέλος πάντων, η ουσία είναι ότι πλέον δεν θα υπάρχει συνταγματικό δικαίωμα στην έκτρωση. Αυτό σημαίνει κάθε πολιτεία θα αποφασίζει μόνη της, μέσω των νόμων της, τι στάση θέλει να κρατήσει. Κάποιες θα απαγορεύσουν τις εκτρώσεις καθολικά, κάποιες θα τις επιτρέψουν καθολικά, κάποιες θα αλλάξουν τα όρια του μέχρι πότε μπορείς να κάνεις έκτρωση. Και ανάλογα την πολιτεία που μένεις, οι συνθήκες και τα δικαιώματά σου σε αυτόν τον τομέα θα είναι άκρως διαφορετικά, χωρίς να μπορείς να προσφύγεις σε ένα ανώτερο δικαστήριο για να εξασφαλίσεις ένα στάνταρ «μίνιμουμ» δικαίωμα. Και όσο η Αμερική θα έχει φετιχιστική σχέση με το σύνταγμά της και θα το αντιμετωπίζει ως απαράλλαχτο ευαγγέλιο, αυτά θα συνεχίσουν να συμβαίνουν.
ελατε τωρα αφου δεν χρειαζομαστε τον φεμινισμο πλεον