Ένας Ρωμιός ταξιδεύει στον κόσμο part 10. Pakistan, Gwadar. Κοτόπουλο θέλεις;

​

Πήγα εκει με την Turkish, όποτε δεν είχαμε και ιδιαίτερα θέματα με το ταξίδι.

Νορμαλ ωρες πτησης, ένταξη αεροπλάνα, καλο φαγητό. Αν και δεν πολυσυμπαθώ τους τουρκους, αλλα μπορω να πω πως η Turkish ειναι αξιοπρεπή εταιρεια.

​

Φτανω εκει, και η πρωτη εντύπωση του αεροδρομιου ηταν το αναμενόμενο. Σχετικα καλα, λιγο βρώμικο και με πολυ κοσμο. Σαν αεροδρόμιο απο ελληνικό νησί το καλοκαίρι.

​

Βγαίνω στο δρόμο να βρω τον πράκτορα για να πάμε στο πλοίο…

​

Η λεξη ΧΑΟΣ ειναι το λιγότερο για να το περιγράψω

Σαν να βιάζουν συγχρόνως ολες σου τις αισθήσεις.

​

Μυρωδιά απο ξινό, σάπιο, μουχλα, καμένο και ιδρώτας.

​

Θόρυβος απο ποντιακή πανκ συναυλια μαζι με γιαπωνέζικη χορωδία απο 12χρονα, όργιο απο γατες και την μανα σου να βαραει τις κατσαρόλες να ξυπνήσεις κυριακάτικα.

Παντου χρώματα, αυτοκίνητα, λεωφορεία, φάτσες και κουράδες.

​

Ζέστη, υγρασία και ενας περίεργος αερας που σου έρχεται απο παντού, θέλεις να το αποφύγεις και δεν μπορείς, σαν κλάσιμο απο την γιαγια σου.

​

Βρίσκω επιτελους τον πρακτορα, καθονταν σε μια γωνια και εξυνε τα παπαρια του, δεν με είδε λεει. Στο μεταξύ ήμουνα ο μαναδικος λευκος…ποσο δυσκολα ηταν να με βρει;

​

Μπαινουμε στο αυτοκίνητο και μου λεει θα παμε στο πλοιο. Παλι καλα λεω δεν φαντάζομαι τα ξενοδοχεία εδω να ειναι τα καλυτερα. Ειναι λεει, μονο 5 ωρες ταξίδι.

Μονο… 5 ωρες…

​

​

[https://imgur.com/a/rx4GoQS](https://imgur.com/a/rx4GoQS)

​

[https://imgur.com/8y4AqX9](https://imgur.com/8y4AqX9)

​

[https://imgur.com/4wti0A1](https://imgur.com/4wti0A1)

​

Τοσο χαλι πιστεύω μονο Ινδία και Αιγύπτο.

Φαναρια δεν υπαρχουν, όποιος προλάβει! Διαβάσεις πεζών; χαχαχα

Ποδήλατα, ανθρωποι, αγελάδες, λεωφορεία, νταλίκες ολα μαζι ενα απόλυτο χαος.

Να τρακαρι ο ενας τον αλλον και να μην δινουν καμία σημασία λες και ειναι συγκρουόμενα. Στις φωτογραφίες φαίνονται και ποσο χτυπημένα ειναι τα αυτοκίνητα, τα καινούργια μάλιστα εχουν και bull bar περιμετρικά, μήπως και κρατήσουν παραπάνω.

​

Το πιο θεϊκό πάντως ειναι να σε κανει προσπέραση ενα καρο που το τραβάει ένα βόδι, να σε κοιτά περιφρονικα και να πετάει και ενα “μουουου” που μάλλον ειναι το αντίστοιχο γαμωσταυριδι.

​

Σε κάποια φαση σταματάει για καφε. Σε ενα καροτσάκι του δρόμου σαν καστανάς. Του αρνήθηκα ευγενικά δεν ειχα καμία όρεξη να με πιάσει κόψιμο στο ταξιδι. Αν και ειλικρινά, αμα έβγαζα τον κώλο μου στο παραθυρο και έχεζα καθώς ταξιδεύαμε, δεν πιστεύω να το έδινε και κάνεις σημασία…

Ζητάει που λες ο οδηγός απο τον καφετζή να τον σερβίρει, αρπάζει ενα βρώμικο γυάλινο ποτήρι και το βουτάει σε μια κατσαρόλα (μαζι με το ολοκάθαρο χερι του) οπου έβραζε ενα ζωμός σαν απο βρόμικες κάλτσες βρασμένες.

Το δίνει στο οδηγο που απο την μεριά του το πίνει μέχρι την μέση και τραβάει ενα ρέψιμο ευχαρίστησης, σαν κραυγη ερωτευμένου ελαφιού. Κάνει την κίνηση να μου δώσει το μισογεμάτο ποτήρι και λεει good good very tasty…αρνήθηκα ευγενικά δεύτερη φορα. Το δίνει στον καφετζη που πινει και αυτος μερικες γουλιες και ρίχνει το υπόλοιπο στην κατσαρόλα. Εεε να μην παει χαμενο, κρίμα ειναι.

​

Μετα μου λεει: Κοτόπουλο θέλεις;

Εκει κόλλησα λίγο. Κοιτάω γυρο μου, κανένας αλλος πωλητής, Τι εννοεί;

Απο που; του λεω

Εδω μου λεει, κάνει νοημα στον καφετζή, βουτάει στην κατσαρόλα ξανα το ολοκάθαρο χερι του και βγάζει απο τον “καφε” δυο σακουλάκια δεμένα.

Κοτόπουλο θέλεις; πάλι ο φίλος μου ο οδηγός

Αρνήθηκα ευγενικά τρίτη φορά.

Ξίνισε λίγο ο οδηγός, αρπάζει το σακουλάκι και χαμογελάει. Παμε στο αυτοκίνητο μου λεει.

Κάτσε να φας τον λεω, δεν βιάζομαι.

Όχι κανενα προβλημα, θα το φαω οδηγώντας, λεει

​

Μπαινει στο αυτοκίνητο, βαζει το σακουλάκι στην αγκαλιά του, το ανοίγει.

Βρώμα απίστευτη! Αυτή η μυρωδιά απο ψοφίμι και κατι σαν μουχλα. Και κάποιο μπαχαρικό, δεν μπόρεσα να καταλάβω τι ακριβώς γιατι οι αλλες δυο μυρωδιές εκαναν άγριο σαδομαζοχιστικό σεξ στα ρουθούνια μου.

Και το πιο απίστευτο απο όλα. Το έτρωγε με τα χέρια! Πότε με το δεξι πότε με το αριστερό. Έπιανε και το τιμόνι, χωρίς να τα σκουπίζει φυσικά!

Απο το υπολείμματα που εμεναν κολλημένα στο τιμόνι καταλαβα πως επρεπε να ειναι καποιο ειδους κοτόπουλο με καρυ και τηγανητό ρύζι.

Τελειώνοντας το γευμα του, πεταει το σακουλακι χωρις καν να δει που παει, (το είδα εγω, πέτυχε εναν πιτσιρίκι στην μαπα)και γλύφει τα χέρια του με πραγματικό πάθος.

​

Και εκει που σκεφτόμουνα τι θα γίνει με το τιμόνι με τα κολλημένα ρύζια και πετσες απο κοτοπουλο, τραβαει ενα φτύσιμο στα χερια, και με το σάλιο και τα χερια το σκουπίζει. Γλύφει ξανα τα χέρια του, φτύσιμο, σκουπίζει. Το εκανε αυτο μεχρι που εγινε το τιμόνι καινούργιο.

​

Και εμεις οι μαλάκες πληρώνουμε ενα κάρο λευτα για το καθαρισμό του αυτοκινήτου. Καλό και παραδοσιακό σάλιο. Κάνει θαύματα.

​

Το υπόλοιπο ταξίδι δεν ειχα άλλα περίεργα.