Grensoverschrijdend gedrag in de wetenschap: Professorale pestkoppen

6 comments
  1. De wetenschap in Nederland is helemaal verkeerd georganiseerd. Het ontbreekt veelal aan een controle-vakgroep, bestaande uit puur en alleen zesjesstudenten.

  2. Hoe fantastisch de resultaten die de academische wereld brengt ook zijn, is het hele systeem verrot met enorm perverse prikkels. De hiërarchie maakt dat individuen je volledige carrière kapot kunnen maken.

    Ook het geld dat wordt verdeeld wordt totaal niet effectief gebruikt. Binnen de “populaire” velden zijn groepen continu bezig elkaar te “scoopen” in plaats van samen te werken, omdat het geld op basis daarvan wordt verdeeld.

    Ik ben recent in een klein veld gepromoveerd, waar deze perverse prikkels veel minder aanwezig zijn en de situatie veel gemoedelijker is, maar ook ik heb het vaak genoeg zien gebeuren bij andere groepen. Helaas betekent een kleiner veld ook dat de publicaties zelden in nature komen, iets waar de overheidsinstanties als NWO wel naar kijken. Het hele systeem is een soort survival of the fittest, waarbij de fittest helemaal niet de beste onderzoekers zijn. Daardoor krijg je een idioot selectiesysteem dat vergelijkbaar is met de evolutie van de verenstaart van een pauw. Op papier heel mooi, maar een drama voor het daadwerkelijke kunnen van de wetenschappers.

  3. Als in een andere reactie en schreven is het systeem rot, maar niet alleen het systeem, de mensen zelf ook.

    Bij de universiteit Utrecht plagieerde een PhD. Ik heb dat aangekaart. Resultaat: een scheldkannonade en bedreigingen in het openbaar (gang van Unnik gebouw) van een hoogleraar. Ook daar een klacht over ingediend. Het enige resultaat: Niet eens een onderzoek. De PhD is gepromoveerd op het geplagieerde artikel, dezelfde PhD en hoogleraar hebben hun best gedaan mijn carrière zo veel mogelijk te hinderen .

    Fuck de UU.

  4. Zoals anderen ook al aankaarten, de gehele academische wereld is best wel verrot. Zelfs in Nederland waar de hiërarchie toch wel kleiner is dan in andere landen. Degene die het ver schoppen zijn vaak toch de mensen die veel geluk hebben gehad of op de juiste plek geboren zijn (of gewoon veel geld hebben).

    Ikzelf studeer/werk in een algemeen gemoedelijk veld (behavioural ecology), maar toch merk ik ook de competitie die speelt onder mensen. Zo snel mogelijk resultaten eruit pompen om maar de eerste te zijn, het komt de wetenschap niet ten goede. Ik snap het ook wel, wetenschap (of in elk geval mijn veld) is zwaar ondergefinancieerd, het is nou eenmaal knokken om geld en vaak winnen toch de ‘leuke’ onderwerpen het omdat die de mensen aanspreken.

  5. Herkenbaar helaas. Ik heb enkele maanden geleden anoniem een melding gedaan over het grensoverschrijdend gedrag van een collega tegenover studenten.

    We hebben het hier over seks met zijn studenten, scripties verbeteren in ruil voor seks en nog wat zaken die ik omwille van herkenbaarheid niet openbaar ga plaatsen.

    Ik heb anoniem een melding gedaan en het faculteitsbestuur neemt dit totaal niet serieus, de docent ontkent de handelingen en er komt niet eens een onderzoek. Betreffende collega is namelijk een gewaardeerd universitair docent binnen in een krap werkveld, dus ze kunnen hem niet missen, dus heeft deze collega een vrijbrief om dit gedrag te vertonen. Er komt niet meer dan een waarschuwing van HR dat dit onprofessioneel gedrag is, maar voor de rest geen enkele consequentie.

  6. De manier waarop we wetenschap bedrijven is gewoon nogal kut. Supercompetitief kleine beurzen uitschrijven voor overbevolkte vakgebieden.

Leave a Reply