Ik kijk met verbazing en groeiende frustratie naar de oorverdovende stilte die blijft heersen rond de schrijnende toestanden in onze gevangenissen.
Ik heb mezelf altijd geroepen gevoeld om na mijn studies ‘iets’ terug te kunnen doen voor de maatschappij met mijn diploma. Ik heb ervoor gekozen om enkele uren per week medische zorg te bieden voor gedetineerden in de gevangenis. Ik zie dus wekelijks de toestand daarbinnen. Wel, het is schrijnend hoe we als maatschappij die mensen behandelen.
Men wordt opeengestapeld in te kleine cellen, er zijn te weinig activiteiten overdag om hun dag zinvol te vullen, laat staan om voorbereid te worden op het onvermijdelijke strafeinde. Collectief falen we om van een gevangenisstraf een zinvolle tijd te maken. We hebben immers de kans om mensen op het betere pad te krijgen, als we die tijd maar zouden benutten.
Ik zie stuk voor stuk bevlogen personeel, dat verbeten maar permanent gefrustreerd probeert vol te houden en zorg, beveiliging, behandeling, scholing… tracht te bieden. Maar alles schiet tekort. Er is teveel vraag voor te weinig aanbod. Te weinig budget voor teveel kosten. Teveel mensen die we amper bereiken.
Het thema is het voorbije jaar verschillende keren in de media gekomen. Gevangenisartsen, gevangenisdirecteurs, stakend bewakingspersoneel, nu een verdienstelijke poging van de VRT die enkele dagen het thema probeert in de schijnwerpers te houden.
Maar keer op keer op keer sterven de oproepen een stille dood, zonder dat er iets verandert. Zonder dat er eigenlijk iemand van wakker ligt.
Het is zo intriest.
De gemiddelde mens gaat weinig compassie hebben met criminelen.
Zelf weet ik het niet goed. Als ik geconfronteerd zou worden met de situatie en met de mensen (sommigen iig) zou ik zeker empathie voelen. Nu denk ik er eigenlijk nooit over na.Â
Gedetineerden met beesten in kooien vergelijken is een slecht idee. Een beest dat bijt, laat je namelijk inslapen. Vermoedelijk niet de boodschap die je hier wilt brengen?
Misschien moeten we die leeuwen dan maar zachtjes laten inslapen?
Misschien zouden we beter stoppen met zoveel leeuwen binnen te laten, dan belanden ze niet in onze gevangenissen.
5 comments
Ik kijk met verbazing en groeiende frustratie naar de oorverdovende stilte die blijft heersen rond de schrijnende toestanden in onze gevangenissen.
Ik heb mezelf altijd geroepen gevoeld om na mijn studies ‘iets’ terug te kunnen doen voor de maatschappij met mijn diploma. Ik heb ervoor gekozen om enkele uren per week medische zorg te bieden voor gedetineerden in de gevangenis. Ik zie dus wekelijks de toestand daarbinnen. Wel, het is schrijnend hoe we als maatschappij die mensen behandelen.
Men wordt opeengestapeld in te kleine cellen, er zijn te weinig activiteiten overdag om hun dag zinvol te vullen, laat staan om voorbereid te worden op het onvermijdelijke strafeinde. Collectief falen we om van een gevangenisstraf een zinvolle tijd te maken. We hebben immers de kans om mensen op het betere pad te krijgen, als we die tijd maar zouden benutten.
Ik zie stuk voor stuk bevlogen personeel, dat verbeten maar permanent gefrustreerd probeert vol te houden en zorg, beveiliging, behandeling, scholing… tracht te bieden. Maar alles schiet tekort. Er is teveel vraag voor te weinig aanbod. Te weinig budget voor teveel kosten. Teveel mensen die we amper bereiken.
Het thema is het voorbije jaar verschillende keren in de media gekomen. Gevangenisartsen, gevangenisdirecteurs, stakend bewakingspersoneel, nu een verdienstelijke poging van de VRT die enkele dagen het thema probeert in de schijnwerpers te houden.
Maar keer op keer op keer sterven de oproepen een stille dood, zonder dat er iets verandert. Zonder dat er eigenlijk iemand van wakker ligt.
Het is zo intriest.
De gemiddelde mens gaat weinig compassie hebben met criminelen.
Zelf weet ik het niet goed. Als ik geconfronteerd zou worden met de situatie en met de mensen (sommigen iig) zou ik zeker empathie voelen. Nu denk ik er eigenlijk nooit over na.Â
Gedetineerden met beesten in kooien vergelijken is een slecht idee. Een beest dat bijt, laat je namelijk inslapen. Vermoedelijk niet de boodschap die je hier wilt brengen?
Misschien moeten we die leeuwen dan maar zachtjes laten inslapen?
Misschien zouden we beter stoppen met zoveel leeuwen binnen te laten, dan belanden ze niet in onze gevangenissen.
Comments are closed.