Άρα αντί να πάρω δάνειο στην τράπεζα, θα πληρώνω (φαντάζομαι) ακόμα πιο πολλά σε μια εταιρία που δεν έχει τους περιορισμούς και τους ελέγχους που (τουλάχιστον θεωρητικά) έχουν οι τράπεζες?
Δηλαδή ενοίκιο;
δηλαδη αγορα αλλα με μεσαζοντα εταιριες leasing αντι για τραπεζες, σιγα τα ωα
Θετικό
Με ένα στεγαστικό δάνειο το σπίτι σου ανήκει από την αρχή. Ναι, πληρώνεις τη δόση του δανείου κάθε μήνα, που ειναι χαμηλότερη από το αντίστοιχο ενοίκιο, αλλά αν πουλήσεις το σπίτι τα λεφτά σου ανήκουν. Άρα, αν το σπίτι έχει ψηλότερη αξία, ξεπληρώνεις το δάνειο και σου μένει το κέρδος.
Γενικά στεγαστικό > leasing για τη συντριπτική πλειψηφία των περιπτώσεων.
Σιγα τα αυγα.
Απλα πληρωνεις την εταιρεια leasing αντι για τη τραπεζα καθε μηνα
Οι διαφορες : 1 ) Θεωρητικα χαμηλοτερο επιτοκιο ( ποιος θα τα ελεγχει αυτα ? )
2) Το σπιτι αν το παρεις με τραπεζα παει στο ονομα σου . Αν το παρεις με leasing παει στο ονομα της εταιρειας. Σε σενα περναει στο τελος. Επισης δεν αναφερει ποιος αποφασιζει την τιμη αγορας του ακινητου
3) Δεν λεει τιποτε για περιπτωση αποπληρωμης δανειου, το οποιο μπορεις να κανεις με τη τραπεζα αν αποκτησεις χρηματα .
Τελος το οτι δουλευει καλα στο εξωτερικο ( η ετσι λενε) δεν μας λεει και πολλα. Στην Ελλαδα ολα πανε αλλιως. Αν δεν τους ελεγχει κανενας θα γινουν πολες απατες.
Δεν αξιζει ουτε στη σκεψη εκτος αν οι τιμες ειναι τραγικα ανταγωνιστικες σε σχεση με τις τραπεζες το οποιο σιγα μην γινει
Το βλέπω με καχυποψία.
Μπαίνει κάποια εταιρεία στην μέση για να σου παρέχει μια υπηρεσία που η τράπεζα δεν το κάνει, δηλαδή ακόμη και για την τράπεζα θα ήταν ασύμφορο. Από πού θα καλυφθεί αυτό το κενό συν το κέρδος της εταιρείας;
Ορίστε από πού:
1. Το leasing που θα πληρώνεις θα είναι μεγαλύτερο απ’ότι η υποθήκη στην τράπεζα, έως αρκετά μεγαλύτερο, και αυτό θα καλύπτει το αυξημένο ρίσκο (θυμίσου, η τράπεζα δεν σου έδωσε δάνειο) καθώς και την κερδοφορία της εταιρείας.
2. Το σημαντικότερο: η κερδοφορία θα καλύπτεται από όλες αυτές τις περιπτώσεις όπου κάποιος δεν θα μπορεί να ολοκληρώσει το leasing ως την αποπληρωμή, στην οποία περίπτωση θα χάνει τα πάντα που έχει πληρώσει μέχρι τώρα – όπως αν ήταν σε απλό ενοίκιο – και η εταιρεία θα μπορεί να το νοικιάσει από την αρχή στον επόμενο, σαν καινούριο. Παρακάμπτοντας εννοείται όλη την νομική διαδικασία που θα χρειαζόταν μια τράπεζα ώστε να κατασχέσει το σπίτι κάποιου που δεν αποπλήρωσε το δάνειο ή όποιες προστασίες παρέχει το κράτος στην πρώτη κατοικία.
Στην ουσία, το βλέπω ως εξής:
1. Γι’αυτούς που μπορούν να αποπληρώσουν το leasing, η εταιρεία δρα σαν τράπεζα με υψηλότερο επιτόκιο απ’ότι οι άλλες τράπεζες.
2. Για όσους δεν μπορούν να αποπληρώσουν το leasing, η εταιρεία δρα ως σπιτονοικοκύρης με υψηλότερο ενοίκιο από άλλους σπιτονοικοκύρηδες, λόγω της «ευκαρίας»/«κινήτρου» που σου δίνει ότι ίσως καταφέρεις να το αποκτήσεις στο τέλος και άρα κάνε το σκατό σου παξιμάδι και δώσε κάτι παραπάνω για νοίκι.
Σαν business plan ακούγεται πολύ καλό, γιατί όπως και να’χει η εταιρεία θα κερδίζει με μικρό ρίσκο. Αλλά καλό business plan σημαίνει μεγάλη κερδοφορία, η οποία πρέπει να βγει από τους πελάτες της εταρείας, οι οποίοι είναι εξ’ορισμού τα ευάλωτα νοικοκυριά που δεν μπορούν να πάρουν στεγαστικό. Το πόσο καλό είναι να υπάρχει μεγάλη κερδοφορία από πιο ευάλωτα νοικοκυριά, είναι κοινωνικό θέμα και πρέπει να το σκεφτούμε όλοι μας. Παρόμοιο business plan για παράδειγμα που που κάποιοι παράγουν κερδοφορία με υψηλότερα επιτόκια εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι οι τράπεζες δεν δίνουν δάνεια σε πιο ευάλωτους, είναι η τοκογλυφία. Food for thought.
(Και ναι, κάποια λίγα νοικοκυριά θα βγουν κερδισμένα. Αυτά είναι τα νοικοκυριά που μπορούν να αποπληρώσουν κανονικά ένα στεγαστικό, αλλά η τράπεζα δεν τους το δίνει. Οπότε αναγκάζονται να αποπληρώσουν το ακόμα υψηλότερο «δάνειο» της εταιρείας. Αλλά μου φαίνεται πολύ παράδοξο και δια της «τεθλασμένης οδού» να προτείνουμε τέτοιες εταιρείες για να βοηθηθούν αυτά τα συγκεκριμένα νοικοκυριά, αντί της «ευθείας οδού» του να αναδιοργανώσουμε τις τράπεζες – τις οποίες ανακεφαλαιώσαμε πολλές φορές! – ώστε αυτά τα νοικοκυριά να μπορούν να παίρνουν εξαρχής τα στεγαστικά που δικαιούνται και να εξοικονομούν και τα έξτρα χρήματα που θα πήγαιναν στην εταιρεία).
Κοιτώντας στο Blueground μπορείτε να παίρνετε και μια ιδέα για τις τιμές που θα παίζουν ΄όταν συνυπολογιστούν όλα τα έξτρα κόστη… 2000 το μήνα για 75 τμ του 70 στο Μαρούσι – Νέο Τέρμα…
νοίκιο με extra steps
Ξεπλυμα μαυρου χρηματος… ανετα
Χμμμ μου μοιάζει πολύ με τον τρόπο η μουσουλμάνοι παίρνουν σπίτια στη Αυστραλία και γενικότερα την μουσουλμανική χρηματοοικονομική
Δε βλεπω το λογο βαλεις middleman, απλα παιρνει μεριδιο απο τη διαδικασια.
12 comments
Άρα αντί να πάρω δάνειο στην τράπεζα, θα πληρώνω (φαντάζομαι) ακόμα πιο πολλά σε μια εταιρία που δεν έχει τους περιορισμούς και τους ελέγχους που (τουλάχιστον θεωρητικά) έχουν οι τράπεζες?
Δηλαδή ενοίκιο;
δηλαδη αγορα αλλα με μεσαζοντα εταιριες leasing αντι για τραπεζες, σιγα τα ωα
Θετικό
Με ένα στεγαστικό δάνειο το σπίτι σου ανήκει από την αρχή. Ναι, πληρώνεις τη δόση του δανείου κάθε μήνα, που ειναι χαμηλότερη από το αντίστοιχο ενοίκιο, αλλά αν πουλήσεις το σπίτι τα λεφτά σου ανήκουν. Άρα, αν το σπίτι έχει ψηλότερη αξία, ξεπληρώνεις το δάνειο και σου μένει το κέρδος.
Γενικά στεγαστικό > leasing για τη συντριπτική πλειψηφία των περιπτώσεων.
Σιγα τα αυγα.
Απλα πληρωνεις την εταιρεια leasing αντι για τη τραπεζα καθε μηνα
Οι διαφορες : 1 ) Θεωρητικα χαμηλοτερο επιτοκιο ( ποιος θα τα ελεγχει αυτα ? )
2) Το σπιτι αν το παρεις με τραπεζα παει στο ονομα σου . Αν το παρεις με leasing παει στο ονομα της εταιρειας. Σε σενα περναει στο τελος. Επισης δεν αναφερει ποιος αποφασιζει την τιμη αγορας του ακινητου
3) Δεν λεει τιποτε για περιπτωση αποπληρωμης δανειου, το οποιο μπορεις να κανεις με τη τραπεζα αν αποκτησεις χρηματα .
Τελος το οτι δουλευει καλα στο εξωτερικο ( η ετσι λενε) δεν μας λεει και πολλα. Στην Ελλαδα ολα πανε αλλιως. Αν δεν τους ελεγχει κανενας θα γινουν πολες απατες.
Δεν αξιζει ουτε στη σκεψη εκτος αν οι τιμες ειναι τραγικα ανταγωνιστικες σε σχεση με τις τραπεζες το οποιο σιγα μην γινει
Το βλέπω με καχυποψία.
Μπαίνει κάποια εταιρεία στην μέση για να σου παρέχει μια υπηρεσία που η τράπεζα δεν το κάνει, δηλαδή ακόμη και για την τράπεζα θα ήταν ασύμφορο. Από πού θα καλυφθεί αυτό το κενό συν το κέρδος της εταιρείας;
Ορίστε από πού:
1. Το leasing που θα πληρώνεις θα είναι μεγαλύτερο απ’ότι η υποθήκη στην τράπεζα, έως αρκετά μεγαλύτερο, και αυτό θα καλύπτει το αυξημένο ρίσκο (θυμίσου, η τράπεζα δεν σου έδωσε δάνειο) καθώς και την κερδοφορία της εταιρείας.
2. Το σημαντικότερο: η κερδοφορία θα καλύπτεται από όλες αυτές τις περιπτώσεις όπου κάποιος δεν θα μπορεί να ολοκληρώσει το leasing ως την αποπληρωμή, στην οποία περίπτωση θα χάνει τα πάντα που έχει πληρώσει μέχρι τώρα – όπως αν ήταν σε απλό ενοίκιο – και η εταιρεία θα μπορεί να το νοικιάσει από την αρχή στον επόμενο, σαν καινούριο. Παρακάμπτοντας εννοείται όλη την νομική διαδικασία που θα χρειαζόταν μια τράπεζα ώστε να κατασχέσει το σπίτι κάποιου που δεν αποπλήρωσε το δάνειο ή όποιες προστασίες παρέχει το κράτος στην πρώτη κατοικία.
Στην ουσία, το βλέπω ως εξής:
1. Γι’αυτούς που μπορούν να αποπληρώσουν το leasing, η εταιρεία δρα σαν τράπεζα με υψηλότερο επιτόκιο απ’ότι οι άλλες τράπεζες.
2. Για όσους δεν μπορούν να αποπληρώσουν το leasing, η εταιρεία δρα ως σπιτονοικοκύρης με υψηλότερο ενοίκιο από άλλους σπιτονοικοκύρηδες, λόγω της «ευκαρίας»/«κινήτρου» που σου δίνει ότι ίσως καταφέρεις να το αποκτήσεις στο τέλος και άρα κάνε το σκατό σου παξιμάδι και δώσε κάτι παραπάνω για νοίκι.
Σαν business plan ακούγεται πολύ καλό, γιατί όπως και να’χει η εταιρεία θα κερδίζει με μικρό ρίσκο. Αλλά καλό business plan σημαίνει μεγάλη κερδοφορία, η οποία πρέπει να βγει από τους πελάτες της εταρείας, οι οποίοι είναι εξ’ορισμού τα ευάλωτα νοικοκυριά που δεν μπορούν να πάρουν στεγαστικό. Το πόσο καλό είναι να υπάρχει μεγάλη κερδοφορία από πιο ευάλωτα νοικοκυριά, είναι κοινωνικό θέμα και πρέπει να το σκεφτούμε όλοι μας. Παρόμοιο business plan για παράδειγμα που που κάποιοι παράγουν κερδοφορία με υψηλότερα επιτόκια εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι οι τράπεζες δεν δίνουν δάνεια σε πιο ευάλωτους, είναι η τοκογλυφία. Food for thought.
(Και ναι, κάποια λίγα νοικοκυριά θα βγουν κερδισμένα. Αυτά είναι τα νοικοκυριά που μπορούν να αποπληρώσουν κανονικά ένα στεγαστικό, αλλά η τράπεζα δεν τους το δίνει. Οπότε αναγκάζονται να αποπληρώσουν το ακόμα υψηλότερο «δάνειο» της εταιρείας. Αλλά μου φαίνεται πολύ παράδοξο και δια της «τεθλασμένης οδού» να προτείνουμε τέτοιες εταιρείες για να βοηθηθούν αυτά τα συγκεκριμένα νοικοκυριά, αντί της «ευθείας οδού» του να αναδιοργανώσουμε τις τράπεζες – τις οποίες ανακεφαλαιώσαμε πολλές φορές! – ώστε αυτά τα νοικοκυριά να μπορούν να παίρνουν εξαρχής τα στεγαστικά που δικαιούνται και να εξοικονομούν και τα έξτρα χρήματα που θα πήγαιναν στην εταιρεία).
Κοιτώντας στο Blueground μπορείτε να παίρνετε και μια ιδέα για τις τιμές που θα παίζουν ΄όταν συνυπολογιστούν όλα τα έξτρα κόστη… 2000 το μήνα για 75 τμ του 70 στο Μαρούσι – Νέο Τέρμα…
νοίκιο με extra steps
Ξεπλυμα μαυρου χρηματος… ανετα
Χμμμ μου μοιάζει πολύ με τον τρόπο η μουσουλμάνοι παίρνουν σπίτια στη Αυστραλία και γενικότερα την μουσουλμανική χρηματοοικονομική
Δε βλεπω το λογο βαλεις middleman, απλα παιρνει μεριδιο απο τη διαδικασια.