De Europese Commissie stelt voor om meer arbeidsmigranten uit Noord-Afrika toe te laten. Intussen groeit onze bevolking met 100.000 migranten per jaar, maar lukt het ons niet om statushouders aan fatsoenlijk werk te helpen. De angst om een inhoudelijk debat over (arbeids)migratie te voeren houdt onze economie en samenleving gegijzeld, stelt FD-verslaggever Rob de Lange.
Door op grote schaal werkvergunningen af te geven voor mensen uit Noord-Afrika denkt de Europese Commissie de overspannen Europese arbeidsmarkt te ontlasten, arbeidsmigranten beter te beschermen en illegaliteit terug te dringen. De gedachte is dat de werkkrachten hier slechts tijdelijk verblijven, om daarna de opgedane vaardigheden thuis te benutten.
Het applaus van sommige politici en economen voor dit voorstel laat weer zien dat arbeidsmigratie in ons land nooit in samenhang met andere beleidsterreinen wordt bekeken. Denk aan asielbeleid, klimaatcrisis, de wooncrisis en de gevolgen voor de verzorgingsstaat. Op korte termijn dragen arbeidsmigranten zonder twijfel bij aan de economie. Maar op lange termijn brengt hun komst een reeks problemen met zich mee.
De verwachting dat de meeste migranten na verloop van tijd weer vertrekken is naïef, of staat op z’n minst niet vast. De ervaring met de eerste golf gastarbeiders uit de jaren 60 en 70 laten het tegendeel zien. Zij gingen niet terug, maar lieten in plaats daarvan hun gezinnen overkomen.
En waar moeten al die nieuwe werkkrachten wonen? In de week dat de Commissie haar idee ontvouwde, waarschuwden minister voor Volkshuisvesting Hugo de Jonge (CDA) dat de opvang van Oekraïners de woningbouwopgave ‘nog complexer en groter maakt’. Dit komt immers bovenop de ruim 13.000 statushouders die al jaren op huisvesting wachten.
De crisis op de woningmarkt wordt steevast weggemasseerd met de belofte dat we meer gaan bouwen. Toch zien we nu al dat de bouw van genoeg nieuwe woningen een helse klus wordt door een veelvoud aan oorzaken: het tekort aan arbeidskrachten is er slechts één van. Daarnaast is de onderkant van de woningmarkt op veel plaatsen al grotendeels opgekocht voor huisvesting van arbeidsmigranten. Veel rek zit daar niet meer in, zeker als we eisen dat migranten fatsoenlijk worden gehuisvest.
Arbeidsmigranten passen in het gangbare model om arbeid van buiten te halen. Zo blijven de lonen laag voor werk waar de gemiddelde Nederlander zijn neus voor ophaalt. Prettig voor bepaalde sectoren, en voor mensen die graag goedkoop vliegen en met één muisklik voor een euro een pot pindakaas laten bezorgen. Het is een pervers economisch model. Maar ermee breken is moeilijk en heeft ingrijpende gevolgen voor de arbeidsmarkt én het migratiebeleid.
Belangwekkend artikel dat veel goede punten aanstipt.
Een jaar geleden las ik een achtergrondartikel over immigratie (in de Groene?) waarin beweerd werd dat zelfs het feit dat Nederland netto een immigratieland is, politiek taboe is. Dat is een verklaring voor het gebrek aan beleid.
Dit is het slechste wat kan gebeuren, arbeids tekorten zijn goed.
Zonder arbeidstekorten blijven lonen statisch, mét arbeidstekorten moeten werkgevers daadwerkelijk competitie met elkaar voeren.
Dit is het beste wat kan gebeuren in een arbeids markt, dat dingen verschuiven, dat bedrijven die niet meekunnen met de stijgende kosten van werknemers maar failliet gaan inplaats van goedkoop weer lekker een blik polen/ afrikanen open te trekken.
Die race naar de bodem blijft maar door gaan
Tja je ziet het op bijna elk onderwerp: de ‘managerisering’ of ‘mckinseyeering’ van politiek. Gewoon het zelfde doen als je deed maar dan met hard sturen op ‘efficientie’ door de paar dingen die meetbaar zijn. Dat doe je door vooral veel managers aan te stellen die iedereen vertellen dat vooral handeling xyz gedaan moet worden en vooral geregistreerd moet worden.
Resultaat: Je gaat proberen te sturen door enkel in de achteruitkijkspiegel te kijken terwijl je vooruit rijd, enorme administratieve overhead en alles wat ‘toevallig’ niet gemeten wordt wordt weg gesaneerd terwijl je heel veel midle management krijgt.
Veranderingen zie je er totaal niet door aankomen, alles overvalt je en je hebt geen idee hoe je problemen te lijf moet gaan. Het enige dat je kent is de kaasschaaf en spreadsheet.
Welkom in de wereld van Wopke en Mark.
Weet je waar Nederland pas van op zou knappen? Als we bedekenken wat voor shit we allemaal wel doen, maar misschien niet zouden moeten doen… Als we stoppen met het lage lonen fetisjisme.
Mensen die voor een hongerloon pakketten of voer rond brengen. Die extra koffergooier omdat z’n werkgever het vertikt om een bandje te kopen die ook het hoekje om kan in het vliegtuig, die bouwvakker die met gereedschap uit het jaar kruik werkt omdat ‘we het vroeger ook zo deden’ of die aspergesteker waar de boer niet in een automatische machine ‘geloofd’.
Echt dat personeelstekort bestaat gerust wel maar is ook voor een heel groot deel gewoon ordinair gelul. Kijk in menig fabriek, boeren bedrijf of bouwplaats en je ziet zat werk dat prima (deels) geautomatiseerd (of gemechaniseerd) kan worden maar waar het gewoon goedkoper is om een onderdrukte Bulgaar aan de gang te zetten of een Griekse student als ‘ZZP-er’.
Er is geen personeelstekort, er is een “ik ga niet werken voor dat hongerloontje dat je betaalt voor die grafbaan, tekort.” Ga mensen is beter betalen, in plaats van een land verder volproppen dat al veel te vol is.
> Zo blijven de lonen laag voor werk waar de gemiddelde Nederlander zijn neus voor ophaalt.
Kunnen we deze canard niet ondertussen begraven? De gemiddelde Nederlander zou dat werk prima willen doen, als er een beter loon en betere omstandigheden tegenover zouden staan.
Ik durf te wedden dat honderden zo niet duizenden Nederlanders met liefde de overstap zouden maken van hun eigen nutteloze maar goedbetaalde baantje naar de zorg, de schoonmaak of de tuinbouw als die banen meer geld en minder gedoe zouden bieden.
Vooral nu met de CO2 crisis. Elke Nederlander produceerde 10ton CO2 equivalenten per jaar. Moet ik dus m’n huis pimpen voor 10tot 50k zodat er nog wat extra migranten kunnen komen?
D66 was gisteren bij Nieuwsuur uitgesproken voorstander van meer arbeidsmigratie. Benieuwd waar ze denken dat deze mensen moeten wonen?
Het huidige beleid is ook echt het slechtste van beide werelden, wel vluchtelingen/migranten toestaan en dan vervolgens met een kluitje het riet in sturen en laten werken of daar hulp bij te bieden ho maar.
In 2050 wordt verwacht dat 1 op de 3 werkenden in de zorg moet werken als we de huidige standaard willen behouden. Bouwbedrijven kunnen nu gewoon de vraag niet aan.
En dan helpen we mensen die hier zijn en willen werken gewoon absoluut niet. Want mensen hebben gewoon vaak een beetje hulp nodig, zet Henk en Ingrid in Spanje zonder hulp en kijk eens hoe snel zij uit El Bijstandos komen ook al willen ze best Paella bakken voor een loontje.
9 comments
De Europese Commissie stelt voor om meer arbeidsmigranten uit Noord-Afrika toe te laten. Intussen groeit onze bevolking met 100.000 migranten per jaar, maar lukt het ons niet om statushouders aan fatsoenlijk werk te helpen. De angst om een inhoudelijk debat over (arbeids)migratie te voeren houdt onze economie en samenleving gegijzeld, stelt FD-verslaggever Rob de Lange.
Door op grote schaal werkvergunningen af te geven voor mensen uit Noord-Afrika denkt de Europese Commissie de overspannen Europese arbeidsmarkt te ontlasten, arbeidsmigranten beter te beschermen en illegaliteit terug te dringen. De gedachte is dat de werkkrachten hier slechts tijdelijk verblijven, om daarna de opgedane vaardigheden thuis te benutten.
Het applaus van sommige politici en economen voor dit voorstel laat weer zien dat arbeidsmigratie in ons land nooit in samenhang met andere beleidsterreinen wordt bekeken. Denk aan asielbeleid, klimaatcrisis, de wooncrisis en de gevolgen voor de verzorgingsstaat. Op korte termijn dragen arbeidsmigranten zonder twijfel bij aan de economie. Maar op lange termijn brengt hun komst een reeks problemen met zich mee.
De verwachting dat de meeste migranten na verloop van tijd weer vertrekken is naïef, of staat op z’n minst niet vast. De ervaring met de eerste golf gastarbeiders uit de jaren 60 en 70 laten het tegendeel zien. Zij gingen niet terug, maar lieten in plaats daarvan hun gezinnen overkomen.
En waar moeten al die nieuwe werkkrachten wonen? In de week dat de Commissie haar idee ontvouwde, waarschuwden minister voor Volkshuisvesting Hugo de Jonge (CDA) dat de opvang van Oekraïners de woningbouwopgave ‘nog complexer en groter maakt’. Dit komt immers bovenop de ruim 13.000 statushouders die al jaren op huisvesting wachten.
De crisis op de woningmarkt wordt steevast weggemasseerd met de belofte dat we meer gaan bouwen. Toch zien we nu al dat de bouw van genoeg nieuwe woningen een helse klus wordt door een veelvoud aan oorzaken: het tekort aan arbeidskrachten is er slechts één van. Daarnaast is de onderkant van de woningmarkt op veel plaatsen al grotendeels opgekocht voor huisvesting van arbeidsmigranten. Veel rek zit daar niet meer in, zeker als we eisen dat migranten fatsoenlijk worden gehuisvest.
Arbeidsmigranten passen in het gangbare model om arbeid van buiten te halen. Zo blijven de lonen laag voor werk waar de gemiddelde Nederlander zijn neus voor ophaalt. Prettig voor bepaalde sectoren, en voor mensen die graag goedkoop vliegen en met één muisklik voor een euro een pot pindakaas laten bezorgen. Het is een pervers economisch model. Maar ermee breken is moeilijk en heeft ingrijpende gevolgen voor de arbeidsmarkt én het migratiebeleid.
Belangwekkend artikel dat veel goede punten aanstipt.
Een jaar geleden las ik een achtergrondartikel over immigratie (in de Groene?) waarin beweerd werd dat zelfs het feit dat Nederland netto een immigratieland is, politiek taboe is. Dat is een verklaring voor het gebrek aan beleid.
Dit is het slechste wat kan gebeuren, arbeids tekorten zijn goed.
Zonder arbeidstekorten blijven lonen statisch, mét arbeidstekorten moeten werkgevers daadwerkelijk competitie met elkaar voeren.
Dit is het beste wat kan gebeuren in een arbeids markt, dat dingen verschuiven, dat bedrijven die niet meekunnen met de stijgende kosten van werknemers maar failliet gaan inplaats van goedkoop weer lekker een blik polen/ afrikanen open te trekken.
Die race naar de bodem blijft maar door gaan
Tja je ziet het op bijna elk onderwerp: de ‘managerisering’ of ‘mckinseyeering’ van politiek. Gewoon het zelfde doen als je deed maar dan met hard sturen op ‘efficientie’ door de paar dingen die meetbaar zijn. Dat doe je door vooral veel managers aan te stellen die iedereen vertellen dat vooral handeling xyz gedaan moet worden en vooral geregistreerd moet worden.
Resultaat: Je gaat proberen te sturen door enkel in de achteruitkijkspiegel te kijken terwijl je vooruit rijd, enorme administratieve overhead en alles wat ‘toevallig’ niet gemeten wordt wordt weg gesaneerd terwijl je heel veel midle management krijgt.
Veranderingen zie je er totaal niet door aankomen, alles overvalt je en je hebt geen idee hoe je problemen te lijf moet gaan. Het enige dat je kent is de kaasschaaf en spreadsheet.
Welkom in de wereld van Wopke en Mark.
Weet je waar Nederland pas van op zou knappen? Als we bedekenken wat voor shit we allemaal wel doen, maar misschien niet zouden moeten doen… Als we stoppen met het lage lonen fetisjisme.
Mensen die voor een hongerloon pakketten of voer rond brengen. Die extra koffergooier omdat z’n werkgever het vertikt om een bandje te kopen die ook het hoekje om kan in het vliegtuig, die bouwvakker die met gereedschap uit het jaar kruik werkt omdat ‘we het vroeger ook zo deden’ of die aspergesteker waar de boer niet in een automatische machine ‘geloofd’.
Echt dat personeelstekort bestaat gerust wel maar is ook voor een heel groot deel gewoon ordinair gelul. Kijk in menig fabriek, boeren bedrijf of bouwplaats en je ziet zat werk dat prima (deels) geautomatiseerd (of gemechaniseerd) kan worden maar waar het gewoon goedkoper is om een onderdrukte Bulgaar aan de gang te zetten of een Griekse student als ‘ZZP-er’.
Er is geen personeelstekort, er is een “ik ga niet werken voor dat hongerloontje dat je betaalt voor die grafbaan, tekort.” Ga mensen is beter betalen, in plaats van een land verder volproppen dat al veel te vol is.
> Zo blijven de lonen laag voor werk waar de gemiddelde Nederlander zijn neus voor ophaalt.
Kunnen we deze canard niet ondertussen begraven? De gemiddelde Nederlander zou dat werk prima willen doen, als er een beter loon en betere omstandigheden tegenover zouden staan.
Ik durf te wedden dat honderden zo niet duizenden Nederlanders met liefde de overstap zouden maken van hun eigen nutteloze maar goedbetaalde baantje naar de zorg, de schoonmaak of de tuinbouw als die banen meer geld en minder gedoe zouden bieden.
Vooral nu met de CO2 crisis. Elke Nederlander produceerde 10ton CO2 equivalenten per jaar. Moet ik dus m’n huis pimpen voor 10tot 50k zodat er nog wat extra migranten kunnen komen?
D66 was gisteren bij Nieuwsuur uitgesproken voorstander van meer arbeidsmigratie. Benieuwd waar ze denken dat deze mensen moeten wonen?
Het huidige beleid is ook echt het slechtste van beide werelden, wel vluchtelingen/migranten toestaan en dan vervolgens met een kluitje het riet in sturen en laten werken of daar hulp bij te bieden ho maar.
In 2050 wordt verwacht dat 1 op de 3 werkenden in de zorg moet werken als we de huidige standaard willen behouden. Bouwbedrijven kunnen nu gewoon de vraag niet aan.
En dan helpen we mensen die hier zijn en willen werken gewoon absoluut niet. Want mensen hebben gewoon vaak een beetje hulp nodig, zet Henk en Ingrid in Spanje zonder hulp en kijk eens hoe snel zij uit El Bijstandos komen ook al willen ze best Paella bakken voor een loontje.