Endur fyrir löngu við rætur mikils fjalls
var bær þar sem fólk betur þekkt sem Hamingjufólk bjó
Sjálf tilvist þess var heimsbyggðinni ráðgáta
Hulið eins og það var af mikilfenglegum skýjum
Hér eyddi það friðsemdarlegum ævidögum sínum
Saklaust af syndum óhófs og ofbeldis
sem fór vaxandi í heiminum fyrir neðan
Það eitt að lifa í sátt og samlyndi við
anda fjallsins að nafni Froskur var nóg
En svo, dag nokkurn hóf Óeðlisfólk komu sína til bæjarins
það kom í dulargervum
falið á bak við dekkt gleraugu og enginn tók eftir þeim
Fólk sá einungis skugga
sjáðu til án sannleika til augnanna
var Hamingjufólkið í raun blint
Stökkvandi úr flugvélum og laumast holum í
húka þar til sólarlags er fólk til rekkju sný(r)
stökkv’úr leynum aftan að og skjóta hnakkann í
Nú allir saman dansa
::Eitt heljar danserí:::
Með tíð og tíma fann Óeðlisfólkið leið
inn í hærri hluta fjallsins
og það var þar sem það fann hellana
sem innihéldu ólýsanlega einlægni og fegurð
Fyrir tilviljun rákust þau á
staðinn þar sem allar góðar sálir leggjast til hinstu hvílu
Óeðlisfólkið, það girndist
gimsteinana í þessum hellum umfram allt annað
og áður en langt um leið hóf það námugröft í fjallinu
Allsnægtaræðarnar notaðar til að keyra áfram glundroða þeirra eigin heims
Samhliða þessu niðri í bænum
svaf Hamingjufólkið eirðarlaust þjakað af draumum um innrás skuggavera
sem hjuggu af græðgi í sálir þeirra
Dag hvern vaknaði fólkið og starði á fjallið
Hvers vegna færði það myrkur í líf þeirra?
Og eftir því sem Óeðlisfólkið gróf dýpra og dýpra í fjallið
hófu holur að myndast
og með þeim kaldur og napur vindur
sem blés köldu í sjálfa sál Frosks
Í fyrsta sinn fann Hamingjufólkið til ótta
vegna þess að það vissi að brátt mundi Froskur rumska af djúpri rekkju
Svo kom hljóð
fjarlægt í fyrstu en óx síðan í gríðarlega kastrófaníu
svo kyngimagnaða að heyra mátti langt út í geim
Það voru engin öskur, það var enginn tími
Fjallið að nafni Froskur hafði talað
Það var bara eldur
og svo, ekkert
Ó, litli bær á Reykjanesi
sem tími er að sjá
Og ekkert sem þú trúir að þú sért
En hvar varst þú er allt þetta féll upp á mig?
Kallaðir þú til mín? nei
That was one hell of a orgasm. Just saying that’s a post toady explody face.
2 comments
[Körtur – Eldur komandi úr höfði frosks](https://www.youtube.com/watch?v=sfDE9-SDxiQ)
Endur fyrir löngu við rætur mikils fjalls
var bær þar sem fólk betur þekkt sem Hamingjufólk bjó
Sjálf tilvist þess var heimsbyggðinni ráðgáta
Hulið eins og það var af mikilfenglegum skýjum
Hér eyddi það friðsemdarlegum ævidögum sínum
Saklaust af syndum óhófs og ofbeldis
sem fór vaxandi í heiminum fyrir neðan
Það eitt að lifa í sátt og samlyndi við
anda fjallsins að nafni Froskur var nóg
En svo, dag nokkurn hóf Óeðlisfólk komu sína til bæjarins
það kom í dulargervum
falið á bak við dekkt gleraugu og enginn tók eftir þeim
Fólk sá einungis skugga
sjáðu til án sannleika til augnanna
var Hamingjufólkið í raun blint
Stökkvandi úr flugvélum og laumast holum í
húka þar til sólarlags er fólk til rekkju sný(r)
stökkv’úr leynum aftan að og skjóta hnakkann í
Nú allir saman dansa
::Eitt heljar danserí:::
Með tíð og tíma fann Óeðlisfólkið leið
inn í hærri hluta fjallsins
og það var þar sem það fann hellana
sem innihéldu ólýsanlega einlægni og fegurð
Fyrir tilviljun rákust þau á
staðinn þar sem allar góðar sálir leggjast til hinstu hvílu
Óeðlisfólkið, það girndist
gimsteinana í þessum hellum umfram allt annað
og áður en langt um leið hóf það námugröft í fjallinu
Allsnægtaræðarnar notaðar til að keyra áfram glundroða þeirra eigin heims
Samhliða þessu niðri í bænum
svaf Hamingjufólkið eirðarlaust þjakað af draumum um innrás skuggavera
sem hjuggu af græðgi í sálir þeirra
Dag hvern vaknaði fólkið og starði á fjallið
Hvers vegna færði það myrkur í líf þeirra?
Og eftir því sem Óeðlisfólkið gróf dýpra og dýpra í fjallið
hófu holur að myndast
og með þeim kaldur og napur vindur
sem blés köldu í sjálfa sál Frosks
Í fyrsta sinn fann Hamingjufólkið til ótta
vegna þess að það vissi að brátt mundi Froskur rumska af djúpri rekkju
Svo kom hljóð
fjarlægt í fyrstu en óx síðan í gríðarlega kastrófaníu
svo kyngimagnaða að heyra mátti langt út í geim
Það voru engin öskur, það var enginn tími
Fjallið að nafni Froskur hafði talað
Það var bara eldur
og svo, ekkert
Ó, litli bær á Reykjanesi
sem tími er að sjá
Og ekkert sem þú trúir að þú sért
En hvar varst þú er allt þetta féll upp á mig?
Kallaðir þú til mín? nei
That was one hell of a orgasm. Just saying that’s a post toady explody face.