Τη μεγαλύτερη επιβάρυνση σε σχέση με το εισόδημα που διαθέτουν οι πολίτες για έξοδα υγείας καταγράφει η Ελλάδα, σύμφωνα με νέα διεθνή μελέτη της Compare the Market, η οποία εξετάζει το κόστος υγειονομικής περίθαλψης σε 30 χώρες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα βρίσκεται στην τελευταία θέση παγκοσμίως, με το ποσοστό των δαπανών υγείας να είναι δυσανάλογα υψηλό σε σχέση με τα εισοδήματα.

ΒΑΣΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Η αξιολόγηση βασίζεται σε τέσσερις δείκτες: ετήσια έξοδα υγείας ανά κάτοικο, μέσο εισόδημα, ποσοστό του μισθού που δαπανάται για ιατρικά έξοδα και δείκτη ευχέρειας πρόσβασης.

Η Ελλάδα συγκεντρώνει 23,6 βαθμούς σε σύνολο 100, με ετήσια δαπάνη 449,02 ευρώ και μέσο ετήσιο εισόδημα 13.565 ευρώ. Το 3,31% του εισοδήματος κατευθύνεται σε έξοδα υγειονομικής περίθαλψης, το υψηλότερο ποσοστό στη διεθνή κατάταξη.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χώρες όπως η Ολλανδία και η Γαλλία εμφανίζονται με πολύ πιο ευνοϊκούς δείκτες. Στην Ολλανδία, όπου ο μέσος μισθός ανέρχεται σε 47.035 ευρώ, οι πολίτες δαπανούν 276,20 ευρώ ετησίως για υγεία, δηλαδή το 0,59% του εισοδήματος. Στη Γαλλία, το αντίστοιχο ποσοστό είναι ακόμη χαμηλότερο, στο 0,52%.

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Η ανάλυση αναδεικνύει τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χωρών. Η Κροατία, με 159,98 ευρώ ετήσια έξοδα και μέσο μισθό 13.786 ευρώ, δαπανά μόλις το 0,80% του εισοδήματος για υγειονομική περίθαλψη. Παράλληλα, Βέλγιο και Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκονται επίσης σε ευνοϊκές θέσεις, συνδυάζοντας σχετικά χαμηλές δαπάνες με υψηλότερη ευχέρεια πρόσβασης.

Στον αντίποδα, η Ελλάδα, η Ουγγαρία και η Σλοβακία συγκεντρώνουν τις χαμηλότερες βαθμολογίες, γεγονός που αντικατοπτρίζει μεγαλύτερη οικονομική πίεση για τα νοικοκυριά. Εκτός Ευρώπης, το Μεξικό εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό δαπανών ως προς το εισόδημα, φθάνοντας το 3,64%.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ

Η χαμηλή επίδοση της Ελλάδας δεν σχετίζεται μόνο με το ύψος των δαπανών αλλά και με το επίπεδο πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας. Η μελέτη καταδεικνύει ότι οι πολίτες αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές υποχρεώσεις, γεγονός που ενισχύεται από τις χαμηλότερες μέσες αποδοχές σε σύγκριση με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.

Τα ευρήματα συμβάλλουν στη συζήτηση για την ανάγκη βελτίωσης της χρηματοδότησης και της οργάνωσης του συστήματος υγείας. Η ενίσχυση της προσβασιμότητας και ο περιορισμός της ιδιωτικής δαπάνης αποτελούν ζητήματα που αναδεικνύονται ως κρίσιμα για τη μελλοντική πολιτική υγείας.