ProRail doet opnieuw een oproep aan de landelijke politiek om extra te investeren in het spoor. De spoorbeheerder zegt dat er al jaren te weinig geld naar het spoornetwerk gaat. Het punt is nu bereikt dat er vanaf volgend jaar geen vernieuwing meer kan plaatsvinden maar dat enkel minimaal onderhoud mogelijk is, zegt ProRail.

Voor komend jaar staan er ruim 400 projecten op de planning, ongeveer evenveel als dit jaar. Zo krijgt de Maaslijn (Nijmegen-Roermond) in Noord-Limburg een bovenleiding en worden in Amsterdam spoorbruggen aangepakt. Alles bij elkaar kost dat 1,8 miljard euro.

Maar van vernieuwing komt het volgens ProRail dus niet meer en dat betekent in de praktijk dat het spoornet achteruitgaat. "Zonder structurele investeringen blijft Nederland hangen in een onderhoudsmodus. We onderhouden dan alleen een spoormuseum. Het blijft allemaal wel rijden, maar het veroudert."

Tientallen miljarden extra

ProRail wil dat de rijksbegroting voor infrastructuur omhooggaat van 1,2 procent van het bbp naar 2 procent. Samen met Rijkswaterstaat en de Logistieke Alliantie, waarin onder meer Schiphol en de Rotterdamse haven samenwerken, vraagt ProRail om tientallen miljarden extra. "De keuze is aan het komende kabinet."

ProRail rekent voor dat het herstel van de hogesnelheidslijn 580 miljoen euro kost. Bij de aanleg van spoorviaducten van de hsl zijn fouten gemaakt. Ook noemt ProRail dat het versterken van bruggen en het klaarmaken van goederenlijnen voor militair transport 600 miljoen euro kost.

Als dat geld er niet komt, dreigt in Nederland volgens ProRail hetzelfde te gebeuren als in Duitsland. Daar is door achterstallig onderhoud al jaren sprake van grote hinder en hoge kosten.

by ALollef

8 comments

  1. Klinkt allemaal veel te duur. Misschien meer concurrentie toelaten voor onderhoud op het spoor

  2. Nee helaas, er moeten eerst doden vallen voor dat de overheid er überhaupt over na gaat denken of extra geld wel echt noodzakelijk is.

  3. We hebben ons jaren lang rijk gerekend door overal maar op te bezuinigen. Defensie? Roep maar pew-pew! Prorail? Good luck. Rijkswaterstaat? We sluiten die ene brug op de A27 even zodat je een paar stalen staven erin kan stoppen. Da’s vast genoeg voor de komende veertig jaar toch? O, en we bezuinigen ook op institutionele kennis! Onze ministeries hoeven niks te weten. Inhuur ftw!

    En die boomerang komt nu keihard terug. Ons energienet hangt met kunst- en vliegwerk aan elkaar. Water? Idem. De wegen, viaducten en bruggen? Ook. Defensie? Jup. Rail? Absoluut.

    Het gaat mij persoonlijk ook enorm pijn doen in de portemonnee, maar ik ga het toch zeggen. De belastingen voor de upper class en middle class moeten omhoog. En aangezien we enorm populair zijn als bestemming voor nieuwe datacenters, ook hun bijdragen. Onze nationale infrastructuur heeft het komende decennium enorme investeringen nodig om ons welvaartsniveau vast te houden. We kunnen als millennials of gen-Z mensen dit niet meer afschuiven, deze investeringen moeten we nu doen. Dit maakt ons land gereed voor onze kinderen, onze kleinkinderen en ons pensioen en als internationale partner. Niks doen ruïneert al die vier doelen.

  4. ProRail moet eens wat meer gaan investeren in het aannemen van mensen die uit de praktijk komen. De hoge kosten van projecten komt met name door de vele gaten die in de aanbestedingsprocedure vallen. ProRail schrijft dingen voor die praktisch niet kunnen, in tijdsbestekken die alleen haalbaar zijn met dubbele, driedubbele of zelfs viervoudige inzetten.

    Een goed contract zorgt voor een beheersbaar project, ofwel: garbage in, garbage out.

  5. Met (nog meer) nieuwe wegen kun je natuurlijk ook veel makkelijker scoren bij je achterban. Stoppen daarmee en voorlopig alleen nog investeren in onderhoud en dan specifiek het railnet en andere vormen van OV.

  7. We geven jaarlijks € 11 miljard uit aan de hypotheekrenteaftrek, als we slechts een deel van dat bedrag zouden uitgeven aan het spoor zouden we het prima kunnen dekken qua kosten.

  8. > Het blijft allemaal wel rijden, maar het veroudert.

    Hoe je in één zin de urgentie van je eigen zaak de nek om draait.

Comments are closed.