Minder frisdrank, snoep, chips, fast-food en zoete troep.
>*Op de vraag of ouders niet meer kunnen doen om hun kinderen gezond te laten eten, zegt Kreier dat dat niet zo gemakkelijk is.*
>*”We worden bestookt van alle kanten met marketing via allerlei kanalen: sociale media, op straat, fastfood tegenover scholen. De verleiding is veel groter dan het is geweest. Dat is ongemerkt gegaan. Voor deze families is het moeilijk om in te grijpen en gezond te leven in deze dikmakende omgeving.”*
Help, ik kan geen nee zeggen tegen mijn kind door al die marketing… Wat een onzin zeg.
Sorry, maar het probleem ligt bijna volledig bij de ouders van nu.
In de jaren 90 werden we non-stop bestookt met Haribo, chips en McDonalds reclames. We hadden 2 cafetaris’s naast onze middelbare school. En toch hadden we toen geen probleem.
Er gaan zoveel alarmen af de laatste tijd dat ik niks meer hoor.
Moet zeggen dat ik de obesitas-epidemie wat minder spannend vind nu GLP1-agonisten zo goed lijken te werken. Als Dik Trom kan lezen en hoofdrekenen mogen we al in onze handen wrijven denk ik.
Sorry maar het probleem is echt niet de voeding. Geloof er niks van dat kinderen nu aanzienlijk meer snoepen dan tijdens mijn kindertijd.
Het probleem zit hem in de schermen, kinderen spelen en bewegen gewoonweg veelste weinig. .
We hebben ondertussen een hele generatie van ipad/smartphone verslaafde blagen die een groot deel van hun tijd doorbrengen met vegeteren en short form content hun hersentjes laten smelten.
Het is geen wonder dat de toename aan overgewicht gepaard gaan met dalende schoolresultaten, en dan heb ik het nog nieteens over de schrikbarende achterstanden op het gebied van sociale ontwikkeling van kinderen van nu.
Dit is precies waarom ik mijn kinderen schermvrij opvoed.
Het is een vorm van verwaarlozing waar veel harder tegen opgetreden mag worden. Echt triest dat zoveel kinderen zo opgroeien. Als je eenmaal obesitas hebt en dat soort gewoontes hebt aangeleerd, dan is het echt heel moeilijk om er weer vanaf te komen.
Je maakt je eigen kind dus ziek en zadelt het op met een probleem voor de rest van zijn leven. Dit kan toch niet zo doorgaan, zonder consequenties?
Dit gaat vast haat krijgen, maar de body positivity movement is uit zijn verband getrokken door veel mensen. Moeten we mensen shamen als ze ongezond leven of te dik zijn? Absoluut niet! Maar ongezond en dik zijn is niet en zal ook nooit de norm worden. En dat is nu wel het onbedoelde effect. Nu maakt het allemaal niet meer uit hoeveel of wat hun kinderen eten, want hun lichaam moeten we aanvaarden zoals het is. Want anders gaan we terug naar de “toxic 00’s” met de obsessie van het dun zijn.
Je kind niet twee keer per week laten sporten is kindermishandeling.
50% van de bevolking heeft last van overgewicht. Het mag dan eigenlijk geen verassing zijn dat onze kinderen dit soort gevolgen van ondervinden.
We moeten echt vol inzetten op een goede concurrentie van fastfood.
Als er veel opties zijn voor een gezonde makkelijke maaltijd die geen moeite kost, dan zou ik zelf ook sneller de ongezonde opties links laten liggen.
Met een druk leven is het ouders soms moeilijk te verwijten, maar als zij gezonder gaan eten dan acht ik de kans groter dat kinderen dit ook zullen doen.
Zaadolien uit eten, al het ultra bewerkte voedsel 2x zo duur maken en groente, fruit en bio vlees vrij van BTW.
Met dank aan de vrije markt waar rechts zo’n voorstander van is.
Dáárdoor mogen too-big-to-failbedrijven chemische troep aan kinderen (en volwassenen) verkopen.
Wanneer gaan we voeding op dezelfde manier behandelen als we met wegen, elektriciteit of drinkwater zouden moeten foen: als een publiek goed, dat in publieke handen zou moeten zijn?
En wanneer gaan we nou eens een keer stemmen op partijen die de vrije markt al jarenlang bekritiseren, mede vanwege precies dit soort uitwassen?
Niets wat een beetje vuurwerkmisbruik niet kan oplossen… .. /s
Toen ik kind was, was ik ook erg dik, omdat er bij ons thuis een overvloed was aan frisdrank, chips en snoep en er ook geen dosering was. Mijn moeder (alleenstaand, zwaar overgewicht) heeft het altijd goed bedoeld, maar uiteindelijk woog ik op m’n 12e iets van 100 kilo en ook m’n broer was erg dik. Toen ik er wat aan ging doen, was ze ook niet echt een steun. “Doe toch gezellig”, zei ze dan, als ik zei dat ik geen chips, snoep of cola wilde, of magere yoghurt in plaats van chocoladevla.
Een rare kronkel is het, want ook de hond werd dik – alles wat weerloos is werd dik. Ik vind het ook gewoon bizar dat je het zo ver laat komen, bij jezelf en anderen. Nu is ze 63 jaar en loopt ze alsof ze 93 is. Het is pure roofbouw en er moet echt meer aandacht voor komen. Niet dat mijn moeder nou dacht dat ze heel gezond was, maar echt geprobeerd om af te vallen heeft ze volgens mij nooit gedaan. En dan krijg je dit.
Het kostte veel (wils)kracht, maar uiteindelijk is het heel aardig gelukt. Ik vind het ook lastig om heel veel af te schuiven op lobby en marketing. Misschien zijn sommigen gevoeliger voor reclames en impulsen, of denken ze dat die pizza met een groen nutrilabel gezond is, maar toch. Als je wilt, dan moet je toch resultaat kunnen bereiken.
Laatst een collega die trots was dat ie niet morbide obees was volgens zn weegschaal. Maar net eronder. Goed bezig
Kinderen met obesitas zijn niet het probleem maar het gevolg,
ouders die hun kinderen – of zichzelf – niet kunnen opvoeden zijn het probleem.
Godverdomme het is zo makkelijk om dit op te lossen ware het niet dat half Nederland alleen maar wil dat we meer en nog meer werken:
Gezonde voeding is niet zo moeilijk: ga naar de markt, koop verse groenten. Nog goedkoper dan de supermarkt. Plan maaltijden, kook en vries dingen in, prima. Heb basis ingrediënten in huis waardoor je altijd ad-hoc een maaltijd kan verzinnen.
Alleen: we werken zoveel dat we thuis komen, compleet kapot zijn, en geen enkele mentale ruimte meer hebben om bovenstaande te doen. Iedereen komt kapot van werk thuis, ga je dit dan nog doen?
Ik wil er wel even tegenover zetten dat hard werken niet universeel is en best veel mensen coast baantjes hebben dus nee die werken helemaal niet hard en die moeten niet zo zeiken en gewoon doen wat er gedaan moet worden. Als je nu 24 uur werkt heb je echt wel fucking tijd om meer te doen.
16 comments
Minder frisdrank, snoep, chips, fast-food en zoete troep.
>*Op de vraag of ouders niet meer kunnen doen om hun kinderen gezond te laten eten, zegt Kreier dat dat niet zo gemakkelijk is.*
>*”We worden bestookt van alle kanten met marketing via allerlei kanalen: sociale media, op straat, fastfood tegenover scholen. De verleiding is veel groter dan het is geweest. Dat is ongemerkt gegaan. Voor deze families is het moeilijk om in te grijpen en gezond te leven in deze dikmakende omgeving.”*
Help, ik kan geen nee zeggen tegen mijn kind door al die marketing… Wat een onzin zeg.
Sorry, maar het probleem ligt bijna volledig bij de ouders van nu.
In de jaren 90 werden we non-stop bestookt met Haribo, chips en McDonalds reclames. We hadden 2 cafetaris’s naast onze middelbare school. En toch hadden we toen geen probleem.
Er gaan zoveel alarmen af de laatste tijd dat ik niks meer hoor.
Moet zeggen dat ik de obesitas-epidemie wat minder spannend vind nu GLP1-agonisten zo goed lijken te werken. Als Dik Trom kan lezen en hoofdrekenen mogen we al in onze handen wrijven denk ik.
Sorry maar het probleem is echt niet de voeding. Geloof er niks van dat kinderen nu aanzienlijk meer snoepen dan tijdens mijn kindertijd.
Het probleem zit hem in de schermen, kinderen spelen en bewegen gewoonweg veelste weinig. .
We hebben ondertussen een hele generatie van ipad/smartphone verslaafde blagen die een groot deel van hun tijd doorbrengen met vegeteren en short form content hun hersentjes laten smelten.
Het is geen wonder dat de toename aan overgewicht gepaard gaan met dalende schoolresultaten, en dan heb ik het nog nieteens over de schrikbarende achterstanden op het gebied van sociale ontwikkeling van kinderen van nu.
Dit is precies waarom ik mijn kinderen schermvrij opvoed.
Het is een vorm van verwaarlozing waar veel harder tegen opgetreden mag worden. Echt triest dat zoveel kinderen zo opgroeien. Als je eenmaal obesitas hebt en dat soort gewoontes hebt aangeleerd, dan is het echt heel moeilijk om er weer vanaf te komen.
Je maakt je eigen kind dus ziek en zadelt het op met een probleem voor de rest van zijn leven. Dit kan toch niet zo doorgaan, zonder consequenties?
Dit gaat vast haat krijgen, maar de body positivity movement is uit zijn verband getrokken door veel mensen. Moeten we mensen shamen als ze ongezond leven of te dik zijn? Absoluut niet! Maar ongezond en dik zijn is niet en zal ook nooit de norm worden. En dat is nu wel het onbedoelde effect. Nu maakt het allemaal niet meer uit hoeveel of wat hun kinderen eten, want hun lichaam moeten we aanvaarden zoals het is. Want anders gaan we terug naar de “toxic 00’s” met de obsessie van het dun zijn.
Je kind niet twee keer per week laten sporten is kindermishandeling.
50% van de bevolking heeft last van overgewicht. Het mag dan eigenlijk geen verassing zijn dat onze kinderen dit soort gevolgen van ondervinden.
We moeten echt vol inzetten op een goede concurrentie van fastfood.
Als er veel opties zijn voor een gezonde makkelijke maaltijd die geen moeite kost, dan zou ik zelf ook sneller de ongezonde opties links laten liggen.
Met een druk leven is het ouders soms moeilijk te verwijten, maar als zij gezonder gaan eten dan acht ik de kans groter dat kinderen dit ook zullen doen.
Zaadolien uit eten, al het ultra bewerkte voedsel 2x zo duur maken en groente, fruit en bio vlees vrij van BTW.
Met dank aan de vrije markt waar rechts zo’n voorstander van is.
Dáárdoor mogen too-big-to-failbedrijven chemische troep aan kinderen (en volwassenen) verkopen.
Wanneer gaan we voeding op dezelfde manier behandelen als we met wegen, elektriciteit of drinkwater zouden moeten foen: als een publiek goed, dat in publieke handen zou moeten zijn?
En wanneer gaan we nou eens een keer stemmen op partijen die de vrije markt al jarenlang bekritiseren, mede vanwege precies dit soort uitwassen?
Niets wat een beetje vuurwerkmisbruik niet kan oplossen… .. /s
Toen ik kind was, was ik ook erg dik, omdat er bij ons thuis een overvloed was aan frisdrank, chips en snoep en er ook geen dosering was. Mijn moeder (alleenstaand, zwaar overgewicht) heeft het altijd goed bedoeld, maar uiteindelijk woog ik op m’n 12e iets van 100 kilo en ook m’n broer was erg dik. Toen ik er wat aan ging doen, was ze ook niet echt een steun. “Doe toch gezellig”, zei ze dan, als ik zei dat ik geen chips, snoep of cola wilde, of magere yoghurt in plaats van chocoladevla.
Een rare kronkel is het, want ook de hond werd dik – alles wat weerloos is werd dik. Ik vind het ook gewoon bizar dat je het zo ver laat komen, bij jezelf en anderen. Nu is ze 63 jaar en loopt ze alsof ze 93 is. Het is pure roofbouw en er moet echt meer aandacht voor komen. Niet dat mijn moeder nou dacht dat ze heel gezond was, maar echt geprobeerd om af te vallen heeft ze volgens mij nooit gedaan. En dan krijg je dit.
Het kostte veel (wils)kracht, maar uiteindelijk is het heel aardig gelukt. Ik vind het ook lastig om heel veel af te schuiven op lobby en marketing. Misschien zijn sommigen gevoeliger voor reclames en impulsen, of denken ze dat die pizza met een groen nutrilabel gezond is, maar toch. Als je wilt, dan moet je toch resultaat kunnen bereiken.
Laatst een collega die trots was dat ie niet morbide obees was volgens zn weegschaal. Maar net eronder. Goed bezig
Kinderen met obesitas zijn niet het probleem maar het gevolg,
ouders die hun kinderen – of zichzelf – niet kunnen opvoeden zijn het probleem.
Godverdomme het is zo makkelijk om dit op te lossen ware het niet dat half Nederland alleen maar wil dat we meer en nog meer werken:
Gezonde voeding is niet zo moeilijk: ga naar de markt, koop verse groenten. Nog goedkoper dan de supermarkt. Plan maaltijden, kook en vries dingen in, prima. Heb basis ingrediënten in huis waardoor je altijd ad-hoc een maaltijd kan verzinnen.
Alleen: we werken zoveel dat we thuis komen, compleet kapot zijn, en geen enkele mentale ruimte meer hebben om bovenstaande te doen. Iedereen komt kapot van werk thuis, ga je dit dan nog doen?
Ik wil er wel even tegenover zetten dat hard werken niet universeel is en best veel mensen coast baantjes hebben dus nee die werken helemaal niet hard en die moeten niet zo zeiken en gewoon doen wat er gedaan moet worden. Als je nu 24 uur werkt heb je echt wel fucking tijd om meer te doen.
Maar de gezinnen van beiden 40/40. Nee. Hoe?
Comments are closed.