Dat laatste is dus bij mij misgegaan en daarom heb ik mijn p en verder niks maar wel geen studie schuld.
Als je het door de middelbare red kun je in principe studeren ( gegeven dat de begeleiding er is).
Gaat heel rot worden als een docent deze kop ziet en dan besluit dat mensen met autisme gewoon lui zijn zoals mijn docent communicatie die het jaar opende met een rant.
Deed 6 jaar of een 4 jaar studie, o.a. vanwege een depressie die misschien niet helemaal los staat van autisme. Het eindpraatje mocht ik doen zonder publiek.
Ik heb dan ook nergens last van qua studeren met mn autisme. Heb eerder totaal andere behoeften dan andere studenten, het studentenleven gaat daardoor aan mij voorbij en dat vind ik verder best, het is alleen moeilijk een netwerk opbouwen wat als belangrijk wordt gezien voor na de studie.
Op de middelbare school presteerde ik super, hoefde bijna niet te studeren, kon zo snel werken dat ik mijn huiswerk in de klas al afhad en scoorde meestal minimaal een 8 of hoger. Daarna ging het pas fout. Op de vervolgopleiding was er geen structuur meer, we kregen een deadline en onduidelijke instructies, en moesten het verder zelf uitzoeken. Klassikaal lesgeven, wat ervoor zorgde dat ik op de middelbare zo goed scoorde, was ineens uitzondering in plaats van de norm. Hier kon mijn autistische brein niet mee dealen. Tot op de dag van vandaag heb ik mijn potentie niet kunnen waarmaken, niet alleen door de manier waarop de vervolgopleidingen die ik heb gedaan gestructureerd waren, maar ook door andere symptomen van autisme die heftiger zijn geworden naar mate ik ouder werd. Overprikkeling zorgt bij mij voor heftige psychosomatische pijn, en dat wordt elk jaar erger.
En zo kan het zijn dat iemand die op basis van ruwe intelligentie en prestaties op de basis en middelbare school heel veel potentie leek te hebben, langdurig werkloos, chronisch overprikkeld en depressief is geworden. Autisme brengt (voor mij in ieder geval) veel voordelen met zich mee, maar de nadelen zijn ook niet mals.
> de subset van met autisme *die hoog genoeg presteert om het WO te halen* presteert niet slechter dan de subset van neurotypicals die het WO halen
In ander nieuws: restaurants met trage bediening die meer dan 4 sterren halen op google reviews, halen geen lagere reviews dan restaurants met snelle bediening en meer dan 4 sterren.
Conclusie: snelheid van bediening is geen factor in het succes van een restaurant.
Ik had op mijn studie na speciaal onderwijs, zonder extra begeleiding, ook vrij weinig last van. Ik maakte alleen wel andere keuzes dan andere mensen en heb vooral dingen niet gedaan.
Heb ik daar spijt van? Nee. Zou ik die zelfde keuze weer maken? Nee, maar nu ben ik ook ouder (en hopelijk wijzer)
Ik presteerde wel veel slechter op hbo dan op vwo, maar ik wist toen ook nog niet dat ik autisme had en kreeg geen enkele hulp of begeleiding. Lekker anekdotisch natuurlijk.
Ik lees niets over of er is gecorrigeerd voor andere “afwijkingen/beperkingen”, voor zover ik lees wordt er alleen gekeken naar wel/niet autisme. Wat dat betreft verbaast de uitkomst me wel. Autisme an sich is niet het grootste probleem. AD(H)D komt echter wel relatief vaak voor bij mensen met autisme en dat lijkt me dan wel weer voor vertraging zorgen.
Daarnaast had(/heb) ik persoonlijk veel moeite met hele open opdrachten. Dus niet “programmeer X” of “hoe werkt Y”, maar “schrijf een paper”. Ben ik vast niet de enige in maar kan me wel voorstellen dat dat iets is waar mensen met autisme meer moeite mee hebben. Mijn laatste vak heb ik 3 keer gedaan en elke keer bij het eindpaper niets ingeleverd (laatste keer mocht ik na de deadline alsnog een paper schrijven dus toen wat ik eindelijk klaar).
Ik was op de basisschool goed in leren, ik kon een stuk eerder lezen dan mijn leeftijdsgenoten en ik had 545 op mijn citotoets. Mijn meester vond dan ook dat ik absoluut wel naar het gymnasium kon. Nou, dat ging dus helemaal mis. Ik wist totaal niet hoe ik moest leren en had heel veel moeite met bijvoorbeeld exacte vakken en boekverslagen. Ik snapte vaak niet wat ze van me wilden en hoe ik dingen moest aanpakken. Uiteindelijk ging het helemaal mis en heb ik op mijn 16e de diagnose autisme gekregen. Ik heb toen maandenlang thuis gezeten en heb uiteindelijk nooit mijn middelbare school afgemaakt (gestopt in 5 havo). Dus ja, dit is niet mijn ervaring geweest. Ik vind het dan ook altijd lastig om te horen dat veel mensen met autisme het blijkbaar wel konden (of zelfs makkelijk vonden). Dan ben ik toch altijd een beetje bang dat ik stiekem gewoon niet slim genoeg was/ben.
Hoogstwaarschijnlijk word dit ergens in de studie aangekaart, maar zien we hier niet een vorm van selectiebias? i.e. de autistische studenten die het al naar de universiteit geschopt hebben zijn dan al een voorselectie van de algehele autistische populatie. Wat dan interessanter zou zijn als ze een steekproef van autistische personen nemen die “ongeveer gelijk” op het autistisch spectrum zitten en dan kijken of universiteitsparticipatie buitenproportioneel is aan een steekproef van de gemiddelde Nederlandse bevolking . Of zie ik dit nu verkeerd?
>Studenten met autisme presteren niet slechter
Ik (23) ben als autist al twee keer uitgevallen met studeren. Kan me niet relateren met deze kop. 😅
11 comments
*in het hoger onderwijs met extra ondersteuning
Dat laatste is dus bij mij misgegaan en daarom heb ik mijn p en verder niks maar wel geen studie schuld.
Als je het door de middelbare red kun je in principe studeren ( gegeven dat de begeleiding er is).
Gaat heel rot worden als een docent deze kop ziet en dan besluit dat mensen met autisme gewoon lui zijn zoals mijn docent communicatie die het jaar opende met een rant.
Deed 6 jaar of een 4 jaar studie, o.a. vanwege een depressie die misschien niet helemaal los staat van autisme. Het eindpraatje mocht ik doen zonder publiek.
Ik heb dan ook nergens last van qua studeren met mn autisme. Heb eerder totaal andere behoeften dan andere studenten, het studentenleven gaat daardoor aan mij voorbij en dat vind ik verder best, het is alleen moeilijk een netwerk opbouwen wat als belangrijk wordt gezien voor na de studie.
Op de middelbare school presteerde ik super, hoefde bijna niet te studeren, kon zo snel werken dat ik mijn huiswerk in de klas al afhad en scoorde meestal minimaal een 8 of hoger. Daarna ging het pas fout. Op de vervolgopleiding was er geen structuur meer, we kregen een deadline en onduidelijke instructies, en moesten het verder zelf uitzoeken. Klassikaal lesgeven, wat ervoor zorgde dat ik op de middelbare zo goed scoorde, was ineens uitzondering in plaats van de norm. Hier kon mijn autistische brein niet mee dealen. Tot op de dag van vandaag heb ik mijn potentie niet kunnen waarmaken, niet alleen door de manier waarop de vervolgopleidingen die ik heb gedaan gestructureerd waren, maar ook door andere symptomen van autisme die heftiger zijn geworden naar mate ik ouder werd. Overprikkeling zorgt bij mij voor heftige psychosomatische pijn, en dat wordt elk jaar erger.
En zo kan het zijn dat iemand die op basis van ruwe intelligentie en prestaties op de basis en middelbare school heel veel potentie leek te hebben, langdurig werkloos, chronisch overprikkeld en depressief is geworden. Autisme brengt (voor mij in ieder geval) veel voordelen met zich mee, maar de nadelen zijn ook niet mals.
> de subset van met autisme *die hoog genoeg presteert om het WO te halen* presteert niet slechter dan de subset van neurotypicals die het WO halen
In ander nieuws: restaurants met trage bediening die meer dan 4 sterren halen op google reviews, halen geen lagere reviews dan restaurants met snelle bediening en meer dan 4 sterren.
Conclusie: snelheid van bediening is geen factor in het succes van een restaurant.
Ik had op mijn studie na speciaal onderwijs, zonder extra begeleiding, ook vrij weinig last van. Ik maakte alleen wel andere keuzes dan andere mensen en heb vooral dingen niet gedaan.
Heb ik daar spijt van? Nee. Zou ik die zelfde keuze weer maken? Nee, maar nu ben ik ook ouder (en hopelijk wijzer)
Ik presteerde wel veel slechter op hbo dan op vwo, maar ik wist toen ook nog niet dat ik autisme had en kreeg geen enkele hulp of begeleiding. Lekker anekdotisch natuurlijk.
Ik lees niets over of er is gecorrigeerd voor andere “afwijkingen/beperkingen”, voor zover ik lees wordt er alleen gekeken naar wel/niet autisme. Wat dat betreft verbaast de uitkomst me wel. Autisme an sich is niet het grootste probleem. AD(H)D komt echter wel relatief vaak voor bij mensen met autisme en dat lijkt me dan wel weer voor vertraging zorgen.
Daarnaast had(/heb) ik persoonlijk veel moeite met hele open opdrachten. Dus niet “programmeer X” of “hoe werkt Y”, maar “schrijf een paper”. Ben ik vast niet de enige in maar kan me wel voorstellen dat dat iets is waar mensen met autisme meer moeite mee hebben. Mijn laatste vak heb ik 3 keer gedaan en elke keer bij het eindpaper niets ingeleverd (laatste keer mocht ik na de deadline alsnog een paper schrijven dus toen wat ik eindelijk klaar).
Ik was op de basisschool goed in leren, ik kon een stuk eerder lezen dan mijn leeftijdsgenoten en ik had 545 op mijn citotoets. Mijn meester vond dan ook dat ik absoluut wel naar het gymnasium kon. Nou, dat ging dus helemaal mis. Ik wist totaal niet hoe ik moest leren en had heel veel moeite met bijvoorbeeld exacte vakken en boekverslagen. Ik snapte vaak niet wat ze van me wilden en hoe ik dingen moest aanpakken. Uiteindelijk ging het helemaal mis en heb ik op mijn 16e de diagnose autisme gekregen. Ik heb toen maandenlang thuis gezeten en heb uiteindelijk nooit mijn middelbare school afgemaakt (gestopt in 5 havo). Dus ja, dit is niet mijn ervaring geweest. Ik vind het dan ook altijd lastig om te horen dat veel mensen met autisme het blijkbaar wel konden (of zelfs makkelijk vonden). Dan ben ik toch altijd een beetje bang dat ik stiekem gewoon niet slim genoeg was/ben.
Hoogstwaarschijnlijk word dit ergens in de studie aangekaart, maar zien we hier niet een vorm van selectiebias? i.e. de autistische studenten die het al naar de universiteit geschopt hebben zijn dan al een voorselectie van de algehele autistische populatie. Wat dan interessanter zou zijn als ze een steekproef van autistische personen nemen die “ongeveer gelijk” op het autistisch spectrum zitten en dan kijken of universiteitsparticipatie buitenproportioneel is aan een steekproef van de gemiddelde Nederlandse bevolking . Of zie ik dit nu verkeerd?
>Studenten met autisme presteren niet slechter
Ik (23) ben als autist al twee keer uitgevallen met studeren. Kan me niet relateren met deze kop. 😅