Στο δημοτικό σε κάποια φάση ήθελα να φοράω μόνο φόρμες με μαύρο και φούξια χρώμα. Οτιδηποτε άλλο το έβλεπα ντροπιαστικό σχεδόν.
Το να φοράω το παντελόνι χαμηλά.Ακόμα συμβαίνει γιατί είμαι πολύ λεπτός και με το ζόρι κάνουν δουλειά οι ζώνες
Όταν πετύχαινα βατραχάκια (aka ψαράκια) με πάνω από 5 αναπηδήσεις της πέτρας.
Πωω βρε φίλε τι μου θυμισες. Τα βάζαμε στα ποδηλατα και νομιζαμε πως οδηγουσαμε διχρονο μηχανακι.
Να είσαι ο class clown.
Εδιτ: έσβησα το προηγούμενο γιατί ακουγόταν περισσότερο σαν φλεξ, παρά παιδική χαζομάρα
Όταν ερχόταν η μαμά μου να με πάρει από τον παιδικό στ; θμο και έφευγα πρώτος από όλα τα παιδιά
Το PS2 μου.
Άνοιγα τον assembly κώδικα στο παιχνίδι με τον assembler, έβρισκα την εντολή που κατέβαζε τις ζωές κατά μία και μηδένιζα την μεταβλητή και έτσι είχα άπειρες ζωές στα παιχνίδια (όχι σε όλα, αλλά σε αρκετά). Εποχές Amstrad, Atari, Spectrum κλπ.
Cool το να ενοχλεις τον κοσμο χωρις αρκετα σοβαρο λογο?Σαν παιδι ποτε δεν εκανα τετοιου ειδους μλκς, που να ενοχλουν τους αλλους, βλεπεις καταλαβαινα ποσο θα τους ενοχλουσε.
Mefisto mana
Είχα ATARI
Να βάζω δεκάδες κονκαρδες της ΑΕΚ αγορασμένες από πανηγύρια στο καπέλο και στο μπουφάν μου.
Η απόλυτη coolοσύνη ήταν όταν χωριζότανε ομάδες στο ποδόσφαιρο. Επίτηδες δεν έμπαινα στην διαδικασία να διαλέξω παίκτες, ε γιατί θα με διαλέγαν πρώτο ως υπερόπλο ναούμε, να ευχαριστηθώ την δόξα δηλαδή τι διάολο. Επίσης κάτι φάσεις που για ισοδυναμία έμπαινα εγώ με όλους τους πανάσχετους, και μετά νικούσαμε.
Εννοείται πως δεν είχα κάρτα να παρω τηλέφωνο. Μόνο για να με παίρνουν οι γονείς μου να δουν που είμαι και αν αργήσουν να με πάρουν η να με ενημερώσουν για κάτι. Οσοι φυσικά ειχαν κινητό τότε τους το είχε δώσει ο γονιός τους.
Το αστείο της ιστορίας ειναι οτι 20 χρόνια μετά κατέληξα να δουλεύω στην Ericsson στη Σουηδία και είδα μια απο τις συσκευές που ειχα σε χώρο εκθεμάτων. Με πιάσανε τα ζουμιά για κάποια στιγμή. Τώρα ασχολούμαι με δίκτυα πέμπτης γενιάς και μηχανική γνώσης.
Οι τριπλες στο μπασκετ, ειδικα σε αγωνες ή σε παιχνιδια με στοιχηματα. Nα πηγαινω σουζα το ποδηλατο για μεγαλες αποστασεις. Να [σηκωνομαι ετσι](https://youtu.be/0lbEdMjeRcY?t=160) στις προπονησεις. Ο,τι απο αυτα και να δοκιμασω πλεον μετα χρειαζομαι ορθοπεδικο ..στην καλυτερη XD
Έπαιζα το Gameboy advance και αντάλλαζα κασσέτες με άλλα παιδιά για να παίξω, είχα ανταλλάξει 1 κόμιξ που το είχα διπλό για να πάρω το Mewtwo γιατί δεν είχα generation 1 Pokemon παιχνίδι.
20 comments
Στο δημοτικό σε κάποια φάση ήθελα να φοράω μόνο φόρμες με μαύρο και φούξια χρώμα. Οτιδηποτε άλλο το έβλεπα ντροπιαστικό σχεδόν.
Το να φοράω το παντελόνι χαμηλά.Ακόμα συμβαίνει γιατί είμαι πολύ λεπτός και με το ζόρι κάνουν δουλειά οι ζώνες
Όταν πετύχαινα βατραχάκια (aka ψαράκια) με πάνω από 5 αναπηδήσεις της πέτρας.
Πωω βρε φίλε τι μου θυμισες. Τα βάζαμε στα ποδηλατα και νομιζαμε πως οδηγουσαμε διχρονο μηχανακι.
Να είσαι ο class clown.
Εδιτ: έσβησα το προηγούμενο γιατί ακουγόταν περισσότερο σαν φλεξ, παρά παιδική χαζομάρα
Όταν ερχόταν η μαμά μου να με πάρει από τον παιδικό στ; θμο και έφευγα πρώτος από όλα τα παιδιά
Το PS2 μου.
Άνοιγα τον assembly κώδικα στο παιχνίδι με τον assembler, έβρισκα την εντολή που κατέβαζε τις ζωές κατά μία και μηδένιζα την μεταβλητή και έτσι είχα άπειρες ζωές στα παιχνίδια (όχι σε όλα, αλλά σε αρκετά). Εποχές Amstrad, Atari, Spectrum κλπ.
Cool το να ενοχλεις τον κοσμο χωρις αρκετα σοβαρο λογο?Σαν παιδι ποτε δεν εκανα τετοιου ειδους μλκς, που να ενοχλουν τους αλλους, βλεπεις καταλαβαινα ποσο θα τους ενοχλουσε.
Mefisto mana
Είχα ATARI
Να βάζω δεκάδες κονκαρδες της ΑΕΚ αγορασμένες από πανηγύρια στο καπέλο και στο μπουφάν μου.
Η απόλυτη coolοσύνη ήταν όταν χωριζότανε ομάδες στο ποδόσφαιρο. Επίτηδες δεν έμπαινα στην διαδικασία να διαλέξω παίκτες, ε γιατί θα με διαλέγαν πρώτο ως υπερόπλο ναούμε, να ευχαριστηθώ την δόξα δηλαδή τι διάολο. Επίσης κάτι φάσεις που για ισοδυναμία έμπαινα εγώ με όλους τους πανάσχετους, και μετά νικούσαμε.
Τσίχλες τσιγάρα https://tasteandhospitality.com/wp-content/uploads/2021/03/x.jpg
Το ΄έκανα συνέχεια, αναμνήσεις…
Φούτερ no fear
Μισούσα τα παιδάκια που το έκαναν αυτό. Απορούσα πάντα δεν τους ενοχλεί ο ήχος;; Τώρα το ίδιο παθαίνω και με τις μηχανές 😵😵 πίσω στα ποδήλατα τώρα, το δικό μου mood ήταν κάπως έτσι ✨✨ https://www.kidsgadget.gr/dat/node/3A3733E7/product_5C7DE430.jpg
Θεωρούσαμε κουλ στη γενιά μου να έχεις κινητό. Μιλαω για δημοτικό/γυμνάσιο . Είχα [αυτό ](https://images.app.goo.gl/ftCAMCsdAsTuHuig7).
Εννοείται πως δεν είχα κάρτα να παρω τηλέφωνο. Μόνο για να με παίρνουν οι γονείς μου να δουν που είμαι και αν αργήσουν να με πάρουν η να με ενημερώσουν για κάτι. Οσοι φυσικά ειχαν κινητό τότε τους το είχε δώσει ο γονιός τους.
Το αστείο της ιστορίας ειναι οτι 20 χρόνια μετά κατέληξα να δουλεύω στην Ericsson στη Σουηδία και είδα μια απο τις συσκευές που ειχα σε χώρο εκθεμάτων. Με πιάσανε τα ζουμιά για κάποια στιγμή. Τώρα ασχολούμαι με δίκτυα πέμπτης γενιάς και μηχανική γνώσης.
Οι τριπλες στο μπασκετ, ειδικα σε αγωνες ή σε παιχνιδια με στοιχηματα. Nα πηγαινω σουζα το ποδηλατο για μεγαλες αποστασεις. Να [σηκωνομαι ετσι](https://youtu.be/0lbEdMjeRcY?t=160) στις προπονησεις. Ο,τι απο αυτα και να δοκιμασω πλεον μετα χρειαζομαι ορθοπεδικο ..στην καλυτερη XD
Έπαιζα το Gameboy advance και αντάλλαζα κασσέτες με άλλα παιδιά για να παίξω, είχα ανταλλάξει 1 κόμιξ που το είχα διπλό για να πάρω το Mewtwo γιατί δεν είχα generation 1 Pokemon παιχνίδι.