Wat de fuck gaat er nog wel goed in deze fucking chocoladehagelmonarchie.
Dus bij 31% van de bedrijven is een overtreding geconstateerd, daarvan krijgt slechts 2% een boete opgelegd, en weer daarvan wordt een deel niet geïnd en vaak zijn de boetes ook nog eens te laag.
>… omdat de gemeenten die de omgevingsdiensten aansturen, liever eerst ‘motiveringsgesprekken’ voeren …
En dan verder lees je voornamelijk berichten over dubieuze posities van “lobbyisten”. ‘K word er wel een beetje weemoedig van.
Dat is nu niet bepaald nieuws. Ik heb een tijdje bij de grootste en meest gevestigde omgevingsdienst rondgelopen, en die hadden bij lange na niet de middelen om de bedrijven in hun dekkingsgebied te controleren. Zij waren voor het grootste deel afhankelijk van zelfrapportage. Soms werden er steekproeven (aangekondigd) uitgevoerd, maar verder bij mijn weten alleen bij (vermoeden van) misstanden.
Dat is toen al (meer dan) eens foutgegaan met grote gevolgen, en dat zal met doorzetting van beleid ook weer gebeuren.
Vergroening kost toch geld? Dat is toch altijd het zogenaamde tegenargument om er iets aan te doen? Investeren is duur en dat geld is er niet en blabla… Nou hier is de manier om eraan te komen: boetes opleggen aan vervuilers en dat geld ook echt innen. Ik heb het idee dat vijfjarige kinderen dit nog zouden snappen en een betere aanpak kunnen verzinnen dan degene die het huidige beleid bedacht heeft. Deze dingen zijn niet ingewikkeld, we maken ze zo. En met we bedoel ik eigenlijk de lobbyisten. Vraag me af wat er allemaal beter zou kunnen als we de invloed van lobbyisten en bedrijven aan banden konden leggen en politieke invloed alleen verkregen kon worden door het volk ook echt te dienen. Mooie sprookjes.
4 comments
Wat de fuck gaat er nog wel goed in deze fucking chocoladehagelmonarchie.
Dus bij 31% van de bedrijven is een overtreding geconstateerd, daarvan krijgt slechts 2% een boete opgelegd, en weer daarvan wordt een deel niet geïnd en vaak zijn de boetes ook nog eens te laag.
>… omdat de gemeenten die de omgevingsdiensten aansturen, liever eerst ‘motiveringsgesprekken’ voeren …
En dan verder lees je voornamelijk berichten over dubieuze posities van “lobbyisten”. ‘K word er wel een beetje weemoedig van.
Dat is nu niet bepaald nieuws. Ik heb een tijdje bij de grootste en meest gevestigde omgevingsdienst rondgelopen, en die hadden bij lange na niet de middelen om de bedrijven in hun dekkingsgebied te controleren. Zij waren voor het grootste deel afhankelijk van zelfrapportage. Soms werden er steekproeven (aangekondigd) uitgevoerd, maar verder bij mijn weten alleen bij (vermoeden van) misstanden.
Dat is toen al (meer dan) eens foutgegaan met grote gevolgen, en dat zal met doorzetting van beleid ook weer gebeuren.
Vergroening kost toch geld? Dat is toch altijd het zogenaamde tegenargument om er iets aan te doen? Investeren is duur en dat geld is er niet en blabla… Nou hier is de manier om eraan te komen: boetes opleggen aan vervuilers en dat geld ook echt innen. Ik heb het idee dat vijfjarige kinderen dit nog zouden snappen en een betere aanpak kunnen verzinnen dan degene die het huidige beleid bedacht heeft. Deze dingen zijn niet ingewikkeld, we maken ze zo. En met we bedoel ik eigenlijk de lobbyisten. Vraag me af wat er allemaal beter zou kunnen als we de invloed van lobbyisten en bedrijven aan banden konden leggen en politieke invloed alleen verkregen kon worden door het volk ook echt te dienen. Mooie sprookjes.