Ergste is ook dat het eigenlijk alleen gaat om de functie waarbij je iemands adres kan vinden door alleen zijn/haar naam in te vullen. Zo’n functie wat binnen een dag uitgeschakeld kan worden.
Ik snap de spagaat wel. Aan de andere kant is deze functie goud waard voor onderzoeksjournalistiek zoals die van Follow The Money.
Het probleem is dat het voor criminelen ook bijzonder goedkoop is om iemand om te kopen die door de blokkade heen kan (zowat elke overheidsambtenaar, en die zijn niet duur) terwijl het voor de gewone burger minder transparant wordt.
De overheid heeft al laten zien dat zij het niet interessant vinden om bij te houden *wie* de gegevens opzoekt. De RDW bijvoorbeeld houdt dat niet tot nauwelijks bij.
Tel daarbij op dat het risico vrij groot is dat mensen zich scharen onder een bijzondere beroepsgroep om bescherming te mogen genieten (“journalist” is nauwelijks beschermd) en je kan het resultaat voorspellen: criminelen, huisjesmelkers (eigenlijk hetzelfde) en louche zakenmannen zijn onvindbaar terwijl advocaten alsnog worden afgeknald omdat elke garage vrije toegang heeft tot kentekengegevens. En anders een corrupt notariskantoor.
Kijkt allen naar de uitzending van **De Hofbar** van 26 januari van dit jaar.
Rutger Castricum interviewed diverse personen waaronder de voorzitter van de AP, die het niet eens is met de wijze waarop het Kadaster en de KvK nu werken. De voorzitter van de autoriteit persoonsgegevens dus.
Maar de geïnterviewde politici/bewindspersonen die dus zelf wel afgeschermd zijn (en dat is volstrekt logisch) komen werkelijk met de meest potsierlijke ‘argumenten’ aanzetten om het niet zo te doen zoals in Duitsland.
Het moet dus eerst uit de hand lopen en dan kan iemand afgeschermd worden. Maar als iemand dat met het leven moet bekopen, dan heb je werkelijk waar een bijzonder slecht verhaal als overheid. Fijn dat de nabestaanden afgeschermd kunnen worden.
Het is heel simpel: niemand hoeft willekeurig mensen op te zoeken, maar daar moet een goede reden voor zijn. Je registreert dus wie raadpleegt en waarom. Iedereen die wordt opgevraagd moet vervolgens een brief krijgen waarin staat wie de adresgegevens heeft opgevraagd en waarom. Hoe moeilijk kan het zijn? En waarom zou je dat *niet* willen als overheid?
Toen ik een paar jaar geleden een eenmanszaak oprichtte, was ik geschokt hoe er met je persoonsgegevens omgegaan word.
Je belastingnummer is je bsn+1, je adres is gewoon te vinden via het kvk, en je gegevens worden ook nog eens massaal verkocht
5 comments
Ergste is ook dat het eigenlijk alleen gaat om de functie waarbij je iemands adres kan vinden door alleen zijn/haar naam in te vullen. Zo’n functie wat binnen een dag uitgeschakeld kan worden.
Ik snap de spagaat wel. Aan de andere kant is deze functie goud waard voor onderzoeksjournalistiek zoals die van Follow The Money.
Het probleem is dat het voor criminelen ook bijzonder goedkoop is om iemand om te kopen die door de blokkade heen kan (zowat elke overheidsambtenaar, en die zijn niet duur) terwijl het voor de gewone burger minder transparant wordt.
De overheid heeft al laten zien dat zij het niet interessant vinden om bij te houden *wie* de gegevens opzoekt. De RDW bijvoorbeeld houdt dat niet tot nauwelijks bij.
Tel daarbij op dat het risico vrij groot is dat mensen zich scharen onder een bijzondere beroepsgroep om bescherming te mogen genieten (“journalist” is nauwelijks beschermd) en je kan het resultaat voorspellen: criminelen, huisjesmelkers (eigenlijk hetzelfde) en louche zakenmannen zijn onvindbaar terwijl advocaten alsnog worden afgeknald omdat elke garage vrije toegang heeft tot kentekengegevens. En anders een corrupt notariskantoor.
Kijkt allen naar de uitzending van **De Hofbar** van 26 januari van dit jaar.
Rutger Castricum interviewed diverse personen waaronder de voorzitter van de AP, die het niet eens is met de wijze waarop het Kadaster en de KvK nu werken. De voorzitter van de autoriteit persoonsgegevens dus.
Maar de geïnterviewde politici/bewindspersonen die dus zelf wel afgeschermd zijn (en dat is volstrekt logisch) komen werkelijk met de meest potsierlijke ‘argumenten’ aanzetten om het niet zo te doen zoals in Duitsland.
Het moet dus eerst uit de hand lopen en dan kan iemand afgeschermd worden. Maar als iemand dat met het leven moet bekopen, dan heb je werkelijk waar een bijzonder slecht verhaal als overheid. Fijn dat de nabestaanden afgeschermd kunnen worden.
Het is heel simpel: niemand hoeft willekeurig mensen op te zoeken, maar daar moet een goede reden voor zijn. Je registreert dus wie raadpleegt en waarom. Iedereen die wordt opgevraagd moet vervolgens een brief krijgen waarin staat wie de adresgegevens heeft opgevraagd en waarom. Hoe moeilijk kan het zijn? En waarom zou je dat *niet* willen als overheid?
Toen ik een paar jaar geleden een eenmanszaak oprichtte, was ik geschokt hoe er met je persoonsgegevens omgegaan word.
Je belastingnummer is je bsn+1, je adres is gewoon te vinden via het kvk, en je gegevens worden ook nog eens massaal verkocht
Welk vertrouwen?