> In reactie op Kamervragen over de waterkwestie zei toenmalig demissionair minister Cora van Nieuwenhuizen (Infrastructuur en Waterstaat) deze zomer dat ze het risico dat de rechter het land op slot gaat zetten, zoals gebeurde in de stikstofcrisis, ‘tot 2027 gering acht’.
En:
> Net als bij stikstof ligt dit gevoelig bij boeren, bleek uit de reactie op het belangrijkste overheidsprogramma om de waterkwaliteit te verbeteren (het 7de actieprogramma Nitraatrichtlijn). Land- en tuinbouworganisatie LTO Nederland vindt dat onhaalbare doelen op waterkwaliteit worden nagestreefd.
Het zou fijn zijn als de mensen die in dit land verantwoordelijk zijn voor de staat van ons water die verantwoordelijkheid eens een keer nemen. En het zou ook fijn zijn als de boeren in Nederland gewoon toegeven dat ‘de natuur’ ze geen flikker interesseert en ze gewoon hun ding willen blijven doen omdat ze verder niks kunnen. Dan kunnen we eindelijk een keer gaan praten over oplossingen, in plaats van in cirkeltjes te blijven draaien en alles naar de gallemiezen te helpen.
Thema wordt besproken als een milieuprobleem, maar daar moeten Nederlandse boeren niets van hebben. Milieu is een thema dat “linkse” mensen gebruiken om dingen af te pakken. Onbewust vormen veel boeren nu een voorfront bij maatschappelijke bewegingen die niet in hun grootschaligere voordeel werken.
Als dit thema zou worden benaderd als een volksgezondheidsprobleem wat het eigenlijk ook is, want je krijgt letterlijk kanker van die veelvoud aan stikstof, zou je heel anders tot de verbeelding spreken.
Wanneer ik mensen hoor praten over het “stikstof verhaal”, zien ze het vooral als een dom obstakel waar ze het liefst gewoon niet mee bezig zijn. Ik zou graag zien dat hiernaar wordt gekeken als een plaats voor werkgelegenheid. In plaats van denken “oh jee!, straks mogen we niets meer”, kijken hoe wij hier op een gezonde manier werk van maken.
Stel dat wij beroep zouden doen op onze wetenschap om een industrie te creëren die voor ons die stikstof kan opruimen, zouden wij daar op internationaal vlak zelfs geld aan kunnen verdienen. Wij zijn tenslotte niet het enige land dat hiermee worstelt.
Even een beetje nuance: ja, boeren kunnen meer dan. Maar dat neemt niet weg dat inderdaad in sommige regio’s van Nederland de norm niet realistisch is. De norm is in sommige gebieden lager dan de achtergrondconcentratie. Dit betekent dat dus als het hele stuk onbeheerd natuurgebied zou zijn zonder enige boer en met alle waterkwaliteitsmaatregelen in de wereld de norm nog steeds overschreden zal worden.
Bron: zit bij waterschap, ga over o.a. waterkwaliteit
4 comments
archive link: https://archive.md/0j5lu
> In reactie op Kamervragen over de waterkwestie zei toenmalig demissionair minister Cora van Nieuwenhuizen (Infrastructuur en Waterstaat) deze zomer dat ze het risico dat de rechter het land op slot gaat zetten, zoals gebeurde in de stikstofcrisis, ‘tot 2027 gering acht’.
En:
> Net als bij stikstof ligt dit gevoelig bij boeren, bleek uit de reactie op het belangrijkste overheidsprogramma om de waterkwaliteit te verbeteren (het 7de actieprogramma Nitraatrichtlijn). Land- en tuinbouworganisatie LTO Nederland vindt dat onhaalbare doelen op waterkwaliteit worden nagestreefd.
Het zou fijn zijn als de mensen die in dit land verantwoordelijk zijn voor de staat van ons water die verantwoordelijkheid eens een keer nemen. En het zou ook fijn zijn als de boeren in Nederland gewoon toegeven dat ‘de natuur’ ze geen flikker interesseert en ze gewoon hun ding willen blijven doen omdat ze verder niks kunnen. Dan kunnen we eindelijk een keer gaan praten over oplossingen, in plaats van in cirkeltjes te blijven draaien en alles naar de gallemiezen te helpen.
Thema wordt besproken als een milieuprobleem, maar daar moeten Nederlandse boeren niets van hebben. Milieu is een thema dat “linkse” mensen gebruiken om dingen af te pakken. Onbewust vormen veel boeren nu een voorfront bij maatschappelijke bewegingen die niet in hun grootschaligere voordeel werken.
Als dit thema zou worden benaderd als een volksgezondheidsprobleem wat het eigenlijk ook is, want je krijgt letterlijk kanker van die veelvoud aan stikstof, zou je heel anders tot de verbeelding spreken.
Wanneer ik mensen hoor praten over het “stikstof verhaal”, zien ze het vooral als een dom obstakel waar ze het liefst gewoon niet mee bezig zijn. Ik zou graag zien dat hiernaar wordt gekeken als een plaats voor werkgelegenheid. In plaats van denken “oh jee!, straks mogen we niets meer”, kijken hoe wij hier op een gezonde manier werk van maken.
Stel dat wij beroep zouden doen op onze wetenschap om een industrie te creëren die voor ons die stikstof kan opruimen, zouden wij daar op internationaal vlak zelfs geld aan kunnen verdienen. Wij zijn tenslotte niet het enige land dat hiermee worstelt.
Even een beetje nuance: ja, boeren kunnen meer dan. Maar dat neemt niet weg dat inderdaad in sommige regio’s van Nederland de norm niet realistisch is. De norm is in sommige gebieden lager dan de achtergrondconcentratie. Dit betekent dat dus als het hele stuk onbeheerd natuurgebied zou zijn zonder enige boer en met alle waterkwaliteitsmaatregelen in de wereld de norm nog steeds overschreden zal worden.
Bron: zit bij waterschap, ga over o.a. waterkwaliteit