Dat grafiekje over marginale druk zie ik vaker in een negatieve context.
Hierbij wordt heel makkelijk genegeerd dat wij zeer lage inkomens in Nederland vrij goed ondersteunen. Hetvoelt echter alsof de auteur hier simpelweg naar bronnen was het grijpen om maar snel iets te hebben.
Het punt “inkomsten uit vermogen belasten” ben ik het volledig mee eens (de erfbelasting discussie heb ik te vaak gevoerd om weer mee te beginnen), maar ipv dit punt te promoten slaagt deze column er alleen in om mensen tegen elkaar op te spelen. De titel alleen al: “onverdiend inkomen”; want dat hebben we nodig, een random columnist die ons verteld wie zijn inkomen wel of niet verdient.
Hij had een goed punt kunnen maken om inkomsten gelijk te belasten. In plaats daarvan krijgen we vrijwel:
*”Verpleger goed, verhuurder slecht. Stem SP!”*
> Wanneer het achteroverleunen van een aandeelhouder beloond wordt met dividend, staat hij 15 procent af, en als het aan de VVD lag niks.
Mensen betalen al niets. De dividendbelasting is een voorheffing, die krijg je 100% terug op je betaalde inkomstenbelasting of VRH. Daarom wou de VVD de heffing ook afschaffen, scheelt (voor inwoners voor nederland) alleen maar administratieve rompslomp. Het probleem zit hem bij buitenlandse aandeelhouders, die hebben wel voordeel.
Sowieso een slecht onderbouwd artikel…
Ik kan het artikel moeilijk volgen. We hebben last van vergrijzing en de oplossing is mensen meer laten werken. Volgens mij moet de oplossing zijn om meer mensen te laten werken. Laat het makkelijker worden om mensen vanuit de EU hier te laten werken in de zorg, bouw en wat dan ook. In principe is het natuurlijk vrij om te doen voor iedereen maar we gooien nog zo veel barrières op in beschermde beroepen .
Mensen dienen, net zoals bedrijven, belast te worden op de winst. Dus na aftrek van alle kosten.
Vermogen komt niet iedereen zomaar aanwaaien. Mijn ouders hadden niks, dus er viel niets te erven. Ik heb er hard voor gewerkt, zuinig voor geleefd en inkomstenbelasting over betaald. Daarna nog eens ieder jaar vermogensbelasting. Met mijn (risicodragend) belegde geld heb ik het voor bedrijven mogelijk gemaakt te ondernemen en werkgelegenheid/inkomens/belastingen te genereren. Ja, ik heb geld verdiend op de beurs, maar ook geld verloren.
Omdat ik geen kinderen heb, mogen mijn neef en nicht straks 40% van mijn vermogen inleveren en vervolgens weer jaarlijks vermogensbelasting afdragen. Als er tenminste nog wat over is na mijn mogelijke verblijf in een verzorgings- of verpleeghuis.
Het moet een keer genoeg zijn.
Ik vind het zelf ook wel vreemd dat het dividend dat ik krijg lager belast wordt dan het geld wat ik verdien door achter een scherm te zitten en m’n hersenen te laten kraken.
Aan de andere kant, omdat kleine beetje inkomen uit dividend te krijgen heb ik in mijn geval al eerst moeten werken. Wat uiteraard al belast is geweest. Iemand die z’n dividend producten heeft gekregen op een andere wijze heeft die belasting op inkomen niet betaald.
Overwaarde op mijn woning? Principieel vindt ik dat prima, maar die overwaarde heb je nodig om een ander huis te kunnen kopen. Dus dat betekent in mijn persoonlijke geval dat ik het appartement (identiek alleen 1 etage hoger, dezelfde waarde voor het gemak) boven mij niet zou kunnen kopen na de verkoop van mijn huidige woning.
Persoonlijk is het toch best lastig om na te denken hoe je vermogen het beste kan belasten zonder dat je de zwaksten extra pakt. Arbeid uit inkomen verlagen is wel zo eerlijk dan.
Pak je het vermogen zelf? Het inkomen uit vermogen? voeg je het inkomen uit vermogen samen met arbeid of juist apart? Wat doe je met mensen die maar een klein beetje spaargeld hebben of met jongere mensen die steeds meer eigen geld nodig hebben om een huis aan te schaffen, ga je die ook belasten nadat ze al inkomstenbelasting hebben betaald?
Het stukje over de verzorgingsstaat zelf en de vergrijzende demografische samenstelling. Met name de voorzieningen die in het verleden zijn gemaakt voor gepensioneerden, zijn helaas opgezet als een soort piramidespel/’MLM’. Geen idee wie bedacht heeft dat een groeifactor van 5 tot 7 per generatie duurzaam is? De enige oplossingen die ik kan bedenken zijn hele pijnlijke. De auteur stelt voor om meer & langer werken aantrekkelijk te maken financieel, maar waar leef met men dan nog voor? Werke tot je 75-80ste minimaal 40u in de week. Dan hoeft het voor mij niet als ik heel eerlijk ben.
probleem van vermogen belasten is dat het meestal geld is dat eerder verdiend is dus je betaalt er vaker voor dan een keer, terwijl je als je het uitgeeft alleen nog een extra 21% pakt. maar op zich zie ik wel wat in het verhogen van dingen als erfbelastingen. en daarbij zie ik ook niet zoveel in het redden van de verzorgingsstaat. wat is eerlijker: meer mensen te laten werken door gerechtigden onder dwang aan het werk te krijgen of werkende mensen die wellicht een keer met pensioen willen te laten overwerken tot den dood daarop volgt?
[deleted]
Heel simpel; tijdens je werkzame leven (16-67) moet je aan de machine blijven draaien of een ander betalen om er voor jou aan te draaien. En de sterksten moeten het hardste draaien.
Daaruit volgt dat je nooit achterover kunt leunen.
Ja, de vergrijzing is een probleem in NL en het wordt groter.
Ja, je betaalt meer belasting over arbeid dan over inkomsten uit vermogen (en wat mij betreft is dat oneerlijk).
Maar erg kort door de bocht om het ene punt te koppelen aan het andere punt, en daarmee het hele scala aan mogelijke oplossingen voor de vergrijzing en de ongelijkheid in ons belastingstelsel te passeren.
Daarnaast jammer dat er niet wordt gekeken naar de reden waarom de politiek zo bang is om iets te doen aan de belastingen op vermogen: dat raakt de babyboomers hard, die zijn met meer en hebben de neiging allemaal te gaan stemmen.
Tl;DR dit artikel had beter op 1 van deze issues mogen focussen dan dat het een kort-door-de-bocht oplossing zomaar neerplettert.
Beetje jammer dat de generatie die nu al geen vermogen op kan bouwen door de huizenprijzen en oplopende studiekosten straks ook nog extra belast moet worden om de oude dag van de generatie die de boel op deze manier voor ons heeft achtergelaten te bekostigen.
Ik heb me in dit thema verdiept, maar dan vanuit het perspectief van gehandicapte mensen. Vrijwel alle problemen die de algemene bevolking nu ondervindt, kennen gehandicapte mensen al decennia lang. In principe zijn gehandicapte mensen de kanarie van de samenleving. Gaat het daar mis, dan gaat het ook ooit mis met de algemene bevolking.
De woningmarkt is een interessant historisch voorbeeld. Daar gaat het al mis sinds de Tweede Wereldoorlog. Destijds was de behoefte aan nieuwbouw groot en er werd dan ook veel gebouwd…maar voor praktische redenen niet voor gehandicapte burgers. Met andere woorden, het gat in de samenleving werd gesloten voor iedereen, behalve mensen met een handicap. Voor hen had men het sociaal vangnet, met sociale huurwoningen.
We leven in onze eigen vijver en het sociaal vangnet is bedoeld voor gaten die we niet kunnen sluiten. Zo kun je het sociaal vangnet gebruiken om gaten in de samenleving op te sporen. Maar politici kijken dan naar de statistieken (meer en meer mensen moeten gebruik maken van sociale huur woningen) en zeggen vaak een van twee dingen. Of, we moeten meer investeren in de sociale woning markt. Of, het komt vanzelf wel goed. Symptoombestrijding versus “de kop in het zand steken”. Het komt erop neer dat we decennia lang wanbeleid gevoerd hebben, hoewel we het beter hadden kunnen weten. Ik denk dus, als we de behoeftes van gehandicapte burgers hadden gerespecteerd, dan zaten we nu niet in een woningmarktcrisis.
De waarheid is universeel en dat laat dit artikel ook een beetje zien. De aangedragen oplossingen zijn dingen waarvan ik geloof dat die juist gehandicapte mensen gaan helpen. Twee verschillende perspectieven met dezelfde doelen en oplossingen.
13 comments
Preaching to the choir!
Dat grafiekje over marginale druk zie ik vaker in een negatieve context.
Hierbij wordt heel makkelijk genegeerd dat wij zeer lage inkomens in Nederland vrij goed ondersteunen. Hetvoelt echter alsof de auteur hier simpelweg naar bronnen was het grijpen om maar snel iets te hebben.
Het punt “inkomsten uit vermogen belasten” ben ik het volledig mee eens (de erfbelasting discussie heb ik te vaak gevoerd om weer mee te beginnen), maar ipv dit punt te promoten slaagt deze column er alleen in om mensen tegen elkaar op te spelen. De titel alleen al: “onverdiend inkomen”; want dat hebben we nodig, een random columnist die ons verteld wie zijn inkomen wel of niet verdient.
Hij had een goed punt kunnen maken om inkomsten gelijk te belasten. In plaats daarvan krijgen we vrijwel:
*”Verpleger goed, verhuurder slecht. Stem SP!”*
> Wanneer het achteroverleunen van een aandeelhouder beloond wordt met dividend, staat hij 15 procent af, en als het aan de VVD lag niks.
Mensen betalen al niets. De dividendbelasting is een voorheffing, die krijg je 100% terug op je betaalde inkomstenbelasting of VRH. Daarom wou de VVD de heffing ook afschaffen, scheelt (voor inwoners voor nederland) alleen maar administratieve rompslomp. Het probleem zit hem bij buitenlandse aandeelhouders, die hebben wel voordeel.
Sowieso een slecht onderbouwd artikel…
Ik kan het artikel moeilijk volgen. We hebben last van vergrijzing en de oplossing is mensen meer laten werken. Volgens mij moet de oplossing zijn om meer mensen te laten werken. Laat het makkelijker worden om mensen vanuit de EU hier te laten werken in de zorg, bouw en wat dan ook. In principe is het natuurlijk vrij om te doen voor iedereen maar we gooien nog zo veel barrières op in beschermde beroepen .
Mensen dienen, net zoals bedrijven, belast te worden op de winst. Dus na aftrek van alle kosten.
Vermogen komt niet iedereen zomaar aanwaaien. Mijn ouders hadden niks, dus er viel niets te erven. Ik heb er hard voor gewerkt, zuinig voor geleefd en inkomstenbelasting over betaald. Daarna nog eens ieder jaar vermogensbelasting. Met mijn (risicodragend) belegde geld heb ik het voor bedrijven mogelijk gemaakt te ondernemen en werkgelegenheid/inkomens/belastingen te genereren. Ja, ik heb geld verdiend op de beurs, maar ook geld verloren.
Omdat ik geen kinderen heb, mogen mijn neef en nicht straks 40% van mijn vermogen inleveren en vervolgens weer jaarlijks vermogensbelasting afdragen. Als er tenminste nog wat over is na mijn mogelijke verblijf in een verzorgings- of verpleeghuis.
Het moet een keer genoeg zijn.
Ik vind het zelf ook wel vreemd dat het dividend dat ik krijg lager belast wordt dan het geld wat ik verdien door achter een scherm te zitten en m’n hersenen te laten kraken.
Aan de andere kant, omdat kleine beetje inkomen uit dividend te krijgen heb ik in mijn geval al eerst moeten werken. Wat uiteraard al belast is geweest. Iemand die z’n dividend producten heeft gekregen op een andere wijze heeft die belasting op inkomen niet betaald.
Overwaarde op mijn woning? Principieel vindt ik dat prima, maar die overwaarde heb je nodig om een ander huis te kunnen kopen. Dus dat betekent in mijn persoonlijke geval dat ik het appartement (identiek alleen 1 etage hoger, dezelfde waarde voor het gemak) boven mij niet zou kunnen kopen na de verkoop van mijn huidige woning.
Persoonlijk is het toch best lastig om na te denken hoe je vermogen het beste kan belasten zonder dat je de zwaksten extra pakt. Arbeid uit inkomen verlagen is wel zo eerlijk dan.
Pak je het vermogen zelf? Het inkomen uit vermogen? voeg je het inkomen uit vermogen samen met arbeid of juist apart? Wat doe je met mensen die maar een klein beetje spaargeld hebben of met jongere mensen die steeds meer eigen geld nodig hebben om een huis aan te schaffen, ga je die ook belasten nadat ze al inkomstenbelasting hebben betaald?
Het stukje over de verzorgingsstaat zelf en de vergrijzende demografische samenstelling. Met name de voorzieningen die in het verleden zijn gemaakt voor gepensioneerden, zijn helaas opgezet als een soort piramidespel/’MLM’. Geen idee wie bedacht heeft dat een groeifactor van 5 tot 7 per generatie duurzaam is? De enige oplossingen die ik kan bedenken zijn hele pijnlijke. De auteur stelt voor om meer & langer werken aantrekkelijk te maken financieel, maar waar leef met men dan nog voor? Werke tot je 75-80ste minimaal 40u in de week. Dan hoeft het voor mij niet als ik heel eerlijk ben.
probleem van vermogen belasten is dat het meestal geld is dat eerder verdiend is dus je betaalt er vaker voor dan een keer, terwijl je als je het uitgeeft alleen nog een extra 21% pakt. maar op zich zie ik wel wat in het verhogen van dingen als erfbelastingen. en daarbij zie ik ook niet zoveel in het redden van de verzorgingsstaat. wat is eerlijker: meer mensen te laten werken door gerechtigden onder dwang aan het werk te krijgen of werkende mensen die wellicht een keer met pensioen willen te laten overwerken tot den dood daarop volgt?
[deleted]
Heel simpel; tijdens je werkzame leven (16-67) moet je aan de machine blijven draaien of een ander betalen om er voor jou aan te draaien. En de sterksten moeten het hardste draaien.
Daaruit volgt dat je nooit achterover kunt leunen.
Ja, de vergrijzing is een probleem in NL en het wordt groter.
Ja, je betaalt meer belasting over arbeid dan over inkomsten uit vermogen (en wat mij betreft is dat oneerlijk).
Maar erg kort door de bocht om het ene punt te koppelen aan het andere punt, en daarmee het hele scala aan mogelijke oplossingen voor de vergrijzing en de ongelijkheid in ons belastingstelsel te passeren.
Daarnaast jammer dat er niet wordt gekeken naar de reden waarom de politiek zo bang is om iets te doen aan de belastingen op vermogen: dat raakt de babyboomers hard, die zijn met meer en hebben de neiging allemaal te gaan stemmen.
Tl;DR dit artikel had beter op 1 van deze issues mogen focussen dan dat het een kort-door-de-bocht oplossing zomaar neerplettert.
Beetje jammer dat de generatie die nu al geen vermogen op kan bouwen door de huizenprijzen en oplopende studiekosten straks ook nog extra belast moet worden om de oude dag van de generatie die de boel op deze manier voor ons heeft achtergelaten te bekostigen.
Ik heb me in dit thema verdiept, maar dan vanuit het perspectief van gehandicapte mensen. Vrijwel alle problemen die de algemene bevolking nu ondervindt, kennen gehandicapte mensen al decennia lang. In principe zijn gehandicapte mensen de kanarie van de samenleving. Gaat het daar mis, dan gaat het ook ooit mis met de algemene bevolking.
De woningmarkt is een interessant historisch voorbeeld. Daar gaat het al mis sinds de Tweede Wereldoorlog. Destijds was de behoefte aan nieuwbouw groot en er werd dan ook veel gebouwd…maar voor praktische redenen niet voor gehandicapte burgers. Met andere woorden, het gat in de samenleving werd gesloten voor iedereen, behalve mensen met een handicap. Voor hen had men het sociaal vangnet, met sociale huurwoningen.
We leven in onze eigen vijver en het sociaal vangnet is bedoeld voor gaten die we niet kunnen sluiten. Zo kun je het sociaal vangnet gebruiken om gaten in de samenleving op te sporen. Maar politici kijken dan naar de statistieken (meer en meer mensen moeten gebruik maken van sociale huur woningen) en zeggen vaak een van twee dingen. Of, we moeten meer investeren in de sociale woning markt. Of, het komt vanzelf wel goed. Symptoombestrijding versus “de kop in het zand steken”. Het komt erop neer dat we decennia lang wanbeleid gevoerd hebben, hoewel we het beter hadden kunnen weten. Ik denk dus, als we de behoeftes van gehandicapte burgers hadden gerespecteerd, dan zaten we nu niet in een woningmarktcrisis.
De waarheid is universeel en dat laat dit artikel ook een beetje zien. De aangedragen oplossingen zijn dingen waarvan ik geloof dat die juist gehandicapte mensen gaan helpen. Twee verschillende perspectieven met dezelfde doelen en oplossingen.