Public Issue: Δεν αρέσουν πια στους Ελληνες οι ιδιωτικοποιήσεις

14 comments
  1. Δηλαδή Βίρνα θέλεις να μου πεις ότι η μετατροπή ενός κοινωνικού αγαθού σε εμπορικό προϊόν και η ολιγοπωλιακή εκμετάλλευση του από κερδοσκοπικές εταιρείες τελικά έβλαψαν τα συμφέροντα του καταναλωτή;

  2. Το να είσαι κατά των ιδιωτικοποιησεων και ταυτόχρονα να μην μπορείς να προωθήσεις την καλύτερη διαχείριση ΔΕΚΟ και γενικά του δημοσίου είναι αντιφατικό. Δημόσιο αγαθό ή μη, αναποτελεσματικες δημοσιες επιχειρήσεις, πληρώνονται ετήσια από τους φόρους μας και συνεισφέρουν άμεσα στην απομάκρυνση χρηματικών Κεφαλαίων που θα έπιαναν “τόπο” σε άλλους δημόσιους τομείς.

  3. Το θέμα είναι πως γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα και ποια είναι η εναλλακτική.

    Αν πχ είμαστε τόσο άχρηστοι στη δημόσια διαχείριση που καταφέρνουμε να χρεοκοπήσουμε ακόμα και μονοπώλια όπως η ΔΕΗ, ή προσφέρουμε τόσο χάλια υπηρεσίες όπως ο παλιός ΟΤΕ στα 80s που περίμενες μήνες ολόκληρους απλά για να σου βάλουν τηλέφωνο, τότε υπάρχει πρόβλημα.

    Στην αντίθετη πλευρά αν μετά την ιδιωτικοποίηση, αντί για ελεύθερη αγορά που μπορεί να ρίξει τις τιμές μέσω ανταγωνισμού, έχεις ένα καρτέλ όπως οι εταιρείες κινητής για να τρώνε λίγοι, τότε πάλι έχουμε θέμα.

    Εν κατακλείδι, το ζαβό μας το κεφάλι φταίει σ’ αυτή τη χώρα πιστεύω και φαίνεται από το γεγονός ότι τα κάνουμε σκατά και με τους 2 τρόπους…

  4. Τους άρεσαν παλιότερα δλδ και τώρα είναι που έπαψαν;

    Στην Ελλάδα, η επικοινωνιακή προώθηση των πολιτικών ιδιωτικοποίησης βασίστηκε α) στην κακοδιαχείριση από μεριάς του κράτους που καθιστούσε τις επιχειρήσεις αυτές “τρύπα του προϋπολογισμού και β) στις κακές υπηρεσίες και την κακή εξυπηρέτηση που προσφέρανε οι δημόσιοι φορείς στους πολίτες. Επομένως, για τον κόσμο φαινόταν λογικό “να ιδιωτικοποιηθεί η ΔΕΗ ή ο ΟΣΕ”, αφού η χαμηλή ποιότητα υπηρεσιών δεν “ισοφάριζε” την τεράστια σπατάλη που φάνταζε στα μάτια τους το έλλειμμα των επιχειρήσεων αυτών.

    Θυμάμαι τις εποχές μονοπωλίου ΟΤΕ ή ΔΕΗ που όλοι μας παραπονιόμασταν για τους φουσκωμένους λογαριασμούς, τη γραφειοκρατεία ή την χαμηλή ποιότητα υπηρεσιών (αναμονές για σύνδεση, για αποκατάσταση βλάβης κλπ). Σήμερα π.χ. που όλοι οι πάροχοι ενέργειας μας “γδύνουν” ή που όλες οι ιδιωτικές εταιρείες τηλεπικοινωνιών μας πουλάνε χρυσάφι υπηρεσίες κάτω του μετρίου (σε σχέση με ό,τι ισχύει αλλού) είναι λίγο πιο εμφανές ότι η μόνη της η ιδιωτικοποίηση δεν βοηθάει σε κάτι.

  5. Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε το δημόσιο να ανταγωνιστεί την παγκόσμια αγορά. Είναι αστείο και είστε υποκριτές

  6. Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: ένα μονοπώλιο όπως πχ το δημόσιο, παγκοσμίως, οπότε έχει μπει σε παραγωγή προϊόντων ή παροχή υπηρεσιών (πχ ενέργεια), απλά τα κράτησε χωρίς εξέλιξη και σε 10-20 χρόνια ήταν τόσο απαρχαιωμένο που έκανε κακό.

    Στη Ελλάδα, με τα μεγάλα κόμματα να κάνουν τον σαλτιμπάγκο για χορηγίες και λαδώματα, οι ιδιωτικοποιήσεις είναι ακόμα ένα “προϊόν” προς πώληση. Αν πχ είναι κυβέρνηση ΝΔ(λογική high class ρεστοράν), όποιος δίνει τα πιο πολλά το αγοράζει, πακέτο με “φιλικούς” νόμους ώστε να τρώει εγγυημένα καλά. Αν είναι ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ(ο πρώτος διδάξας στη λογική “σουπερμάρκετ”), το δίνουν σε επιλεγμένους “φίλους” που πληρώνουν το κατιτις (και το ξαναπληρώνουν για τους νόμους, ξανά για τα τερτίπια κ.ο.κ., κ.ο.κ.)

    Μετά από τέτοια σκηνικά, είναι άξιο απορίας που ακόμα δουλεύει κάτι στη χώρα. Και ψηφίζουμε ακόμα τους ίδιους φτηνούς λωποδύτες.

  7. Κι εγώ έτσι σκέφτομαι. Ηθελα να γλιτώσουμε απο την αναποτελεσματικότητα και την πολιτικοποίηση που υπήρχε στο δημόσιο. Αλλά και η ιδιωτική διοίκηση έχει προβλήματα. Αλλού είναι καλύτερα αλλού είναι χειρότερα.

  8. Εαν αποτυγχανει τοσο η δημοσια διαχειριση οσο και η ιδιωτικη, αυτο σημαινει οτι εχουμε καποια θεματα ως λαος και δεν ειναι το προβλημα εαν θα ειναι ιδιωτικη ή δημοσια.

Leave a Reply