Ik kan ook geld verdienen met het intrappen van open deuren.
Net als bij afstudeer/onderzoekstrajecten.
“Je moet onze data gebruiken, maar daarvoor moet je ook nieuwe data verzamelen. Veel plezier met op eigen kosten reizen in je weekend”.
Echt walgelijk.
Was 14 jaar geleden toen ik stage liep ook al zo.
Heb bij een bedrijf gewerkt waar zeker 50% stagaire was. Dat is geen ervaringsplek meer. Frappant was dat de baas niet wilde erkennen dat dit geen goede strategie was omdat ze vaak werk opleverden in plaats van afleverden en zodra ze een beetje meekwamen in de projecten, vertrokken ze.
Aangezien dit om zelfrapportage gaat, vermoed ik dat het in werkelijkheid nog veel meer mensen betreft. Hoeveel stagiairs zullen überhaupt doorhebben dat hun taken veel te ver gaan voor een stage?
Ik had dan nog geluk dat ik €400 p/m + reiskostenvergoeding tijdens mijn stage kreeg. Het betreft een klein accountantskantoor (twee vestigingen) waar ik ondertussen al weer drie jaar werkzaam ben.
En nou koffie halen!
Slechts een kwart?
Als ex-MLO stage begeleider bij mijn vorig werk die 20+ stagiairs heeft begeleid:
Dit is puur waarvoor zij aangenomen worden. Mijn leidinggevenden hebben vaak geen budget voor personeel en zeggen:”neem maar een extra stagiair aan”. Ik probeer ze zelf zoveel mogelijk te leren maar die 1100 stage uren zijn toch voornamelijk gewoon werken voor weinig.
Het bedrijf geeft stagiairs 500/maand en met wat ik van stagiairs begrijp is dit het dubbele van wat de meeste klasgenoten krijgen.
Jammer dat hierin wel opgekomen lijkt te worden voor studenten in het hoger onderwijs maar niet voor mbo’ers. In mijn mbo periode heb ik stages gehad waarin mijn collega stagiair van het HBO wel betaald werd maar ik als mbo’er er niet. Het hoeft nooit een volwaardig loon te zijn maar een vergoeding voor een stagair die zijn werk goed doet is zeker op zijn plaats ongeacht opleidings niveau.
Zeker bij je afstudeerstage. Zowel op MBO als HBO werkte je dan gewoon mee maar kreeg je een karig salaris.
Ben jij onze nieuwe redactiestagiaire(e)?
– Je bent 5 dagen per week beschikbaar voor minimaal 3 maanden, maar de voorkeur gaat uit naar 5 maanden;
– Je studeert aan een hbo of wo-opleiding (School voor Journalistiek is een pré);
[…]
– Een stagevergoeding van 350 euro.
Vanaf (half juli) komen er verschillende stageplekken vrij. Exacte datum kan in overleg. Vermeld in je motivatiebrief naar welk onderdeel van de redactie jouw voorkeur uitgaat.
Er kan overigens ook sprake zijn van samenloop van een stage-overeenkomst en een arbeidsovereenkomst (ro 5.4).
Uiteraard wel opletten om dit soort dingen te gaan bespreken, met name in de periode vooraf of tijdens de al dan niet beoogde stage, want een onderwijsinstelling wil uiteraard vooral een beoordeling terug en een diploma halen lijkt mij het grootste belang. Soms is het voor de lange termijn dus beter om het er maar bij te laten zitten, ook al zou je recht op loon hebben.
###### Als je er werk van wilt maken, is het waarschijnlijk verstandig om advies in te winnen voor je stappen onderneemt. Het arrest en vonnis lezen kun je sowieso doen uiteraard. En er zijn natuurlijk ook uitspraken waar de leerling ongelijk kreeg. Dat kost op z’n minst geld. Als de vorderingen over en weer meer dan €1750 betreffen staat de mogelijkheid tot hoger beroep open, waaronder voor de werkgever als de werkgever moet betalen. Maar in hoger beroep ben je verplicht om een advocaat te stellen.
In het medisch onderzoek is geen stage vergoeding de norm, heb in principe 2 volle jaren voor nop data gegenereerd.
Als je bij een gaaf bedrijf een beetje begeleid mag rondsnuffelen snap ik wel dat daar weinig tot niks tegenover staat, maar als je voor een zorgstage de hele dag routineklusjes doet is het natuurlijk gewoon een normale baan.
Ik heb 2 stages gedaan en ben vrij zeker dat die bedrijven geen winst op mij hebben gemaakt. Je meest ervaren mensen uren in begeleiding laten stoppen is niet gratis.
Ik heb zelf als tijdens mijn laboratorium opleiding stage gelopen op het ErasmusMC onderzoeks faculteit. Dit is 75% stagiaires (MLO, HLO en master), 20% PhD studenten en 5% werkelijke werknemers.
Ik begeleid zelf stagiairs en worstel hier wel eens mee. Want ja: ik zet ze gewoon aan het werk, en ze zullen vast het gevoel hebben heel veel bij te dragen. Maar wat ze niet zien op dat moment is hoeveel tijd het mij kost om ze te begeleiden en om de vele fouten (waarvan je weet dat ze die gaan maken) recht te zetten. Al met al ben ik sneller als ik alles zelf doe, dus ze kosten ons én de stagevergoeding, én mijn tijd. Maar vraag je de stagiair of ze ingezet worden als goedkope arbeidskracht dan zal het antwoord ‘ja’ zijn.
En mijn bedrijf zet voornamelijk stagiairs in omdat dat maatschappelijk gezien de juiste keuze is. Niet om geld te besparen. Je loopt altijd een risico dat het niet goed gaat, dus als je zeker wilt weten dat het werk goed gebeurt neem je als het goed is geen stagiair aan.
Aantal jaar geleden tijdens mijn stage bij Ernst & Young zeiden de teamleiders het gewoon in je gezicht dat je daar was om goedkope handjes te zijn. Echt jammer heeft mij alle interesse in het vak ontnomen. Zat gelukkig 1 a 2 goede appels tussen die je geïnteresseerd in het vak probeerde te maken. Maar die vertrekken zodra ze net onder partner zitten voor beter betaalde banen met minder uren.
Toen ik wilde stoppen met mijn stage in het onderwijs omdat ik klaar was begonnen ze me te bedreigen met een contract wat ik volgens hun had ondertekend.
Ik had helemaal niks ondertekend, heb mij gelijk aangesloten bij de vakbond en dat duidelijk gemaakt aan mijn teamleider. Nooit meer wat van gehoord.
Mijn begeleider was gestopt en ik stond dus al bijna een vol jaar lang alleen alles ongewalificeert te regelen voor een klas kinderen in het speciaal onderwijs. Im talking mentoraat, oudergesprekken, alle vakken geven terwijl ik gs docent ben. Voor fucking 300 euro in de maand, 32 uur werken in de week, terwijl ik collegegeld moest betalen. Ik verloor geld door daar te werken. Snapte die doos van een baas van mij niks van: “ja dat moest ik vroeger ook doen.” Eeeh, fucking boeie truus? Wat jij vroeger moest doen interesseert me geen ene kankermoer. Ik ga het in ieder geval niet doen, lateeeer.
Hadden jullie scholen geen eisen voor stage bedrijven? Ik ben nu bezig met het zoeken naar een HBO stage, en elke stage aanvraag wordt eerst gecheckt of het voldoet aan de voorwaarden. Een aantal van die voorwaarden zijn:
– Begeleider heeft soortgelijke opleiding gedaan en 5 jaar ervaring.
– Afdeling waar je komt te werken heeft minimaal 3 werknemers. Stagiairs & freelancers niet meegerekend.
– Grote stageopdracht(en) moet minimaal 50% van je tijd in beslag nemen.
Ze zijn hier redelijk streng in. Dit maakt het wel lastiger om een geschikte stage te vinden, maar het geeft mij wel meer vertrouwen dat ik er veel zal leren.
Zelf ook tijdens stage alle verantwoordelijkheden van een normale werknemer gekregen, gelukkig wel tegenover vergoeding. Zo krijg je tijdens je eerste werkervaring wel een accuraat beeld van hoe bijna elk bedrijf je zo hard mogelijk probeert te misbruiken (en in je verdere carriere door zal proberen te naaien) als ze er maar mee weg kunnen komen.
Het zoveelste item op de lijst van dingen die kapot zijn in dit land…
Ik kwam laast een stageplek tegen bij een evenementen locatie voor de maanden mei tot en met september, full time vijf dagen per week “maar je bent ook beschikbaar in het weekend en buiten de gewone werktijden”. Geen vergoeding, en je moest “goed zelfstandig kunnen werken, en het voortouw kunnen nemen in producties”. Dat is geen stage meer, dat is een onbetaalde werknemer.
Dat moet een zuur artikel zijn geweest om te schrijven voor de stagair bij de NOS.
Wat dat betreft is er al een verschil tussen stages bij de overheid en bedrijfsleven. Bij de overheid kreeg ik alle ruimte voor mijn stageopdracht, wekelijks feedback. Bij een for-profit bedrijf was ik gewoon een onbetaalde werknemer. Gelukkig had ik mijn stagebeleider vanuit het mbo die me hierin steunde, waardoor ik alles met forse minuren toch af kon laten tekenen.
Zal misschien aan mij liggen, maar tijdens m’n stage deed ik liever “echt” werk i.p.v. standaard stagiair klusjes. Ben er om te leren, niet om de tijd te doden.
Kwart maar? Uit de verhalen van mn omgeving heb ik het idee dat het eerder 3 kwart is…
Basically alle co-assistenten worden ingezet voor rotklusjes waar geen enkele arts zin in heeft. Tuurlijk we leren veel, maar we krijgen maar 100eu per maand voor die >50 uur lange werkweek.
Tijdens het begin van de corona pandemie moest onze opleiding expliciet tegen alle ziekenhuizen zeggen dat wij co-assistenten géén COVID zorg mochten leveren. Want ze kregen te horen dat co’s met matige bescherming de kamers van COVID patiënten werden opgestuurd. “Want wij zijn nog jong dus dan is COVID krijgen niet zo erg. En als wij ziek uitvallen worden we niet gemist”. Gewoon een menselijk schild tegen het virus dus.
Ik zit nu op een prima stage maar hiervoor had ik een stage waar ik bijna helemaal tot me lot over werd gelaten en eigenlijk het werk deed van andere medewerkers zonder iets te leren. Ik liep daar stage om op het lab te draaien maar stond sommige dagen gewoon bij een inpak afdeling.
Leren en werken is een spectrum. Je kan niet alléén leren zonder te werken en je kan niet alleen werken zonder iets te leren.
Hoe kan je dit als stagebegeleider het beste in goede banen leiden? Waar ligt de gulden middenweg tussen de stagiair verantwoordelijkheid geven en eigen fouten laten maken en de stagiair begeleiden en actief dingen leren?
(Mbo) Ik loop nu stage in een dierenwinkel. Van 08:30 tot 17:30 of 18:00. Vijf dagen in de week. Min mijn pauze is dit 8,5 uur of 9 uur per dag. Dit is 40+ uur.
Ik krijg er niks voor, doe het zelfde werk als andere medewerkers. Ik heb zelfs een nieuwe medewerker moeten inwerken. Absurd!
Als ik ziek ben zeurt de baas erover. Enige moment dat ik afwezig was was door corona en door een fokkerijstage die ik moest lopen. En ik meld me één keer ziek, omdat ik een gebroken voet had en de baas zei gelijk: “Je moet aan jezelf werken. Je bent wel erg vaak ziek.” Terwijl ik in de afgelopen 6+ maanden amper me ziek had gemeld. Ik doe de taken die de medewerkers niet leuk vinden. Heb mezelf alles moeten aanleren van hoe wat moest en waar alles stond. En had in het begin alleen begeleiding.
Ik snap dondersgoed hoe stagiaires zich kunnen voelen onder zulke ‘bazen’.
Er moeten gewoon vaste regels komen dat bedrijven stagevergoeding geven of iets.
Ken eerlijk gezegd niks anders.
“He, laat die stagair is werken”
“Oh, hij heeft het nu al zo vaak verneukt die laten we niks meer doen”
wel op mbo niveau dit. Stageopdrachten zijn ook belachelijk.
Het onderliggende probleem is m.i. de erosie van het sociale contract tussen werkgevers en werknemers. Loyaliteit aan een werkgever wordt nauwelijks beloond. Waar vorige generaties nog door hun werkgever bedankt werden met een gouden horloge wanneer ze met pensioen gingen, is het nu niet vreemd om na 20 dienstjaren boventallig te worden verklaard, waarna je moeilijk elders aan de bak komt omdat je altijd op één plek hebt gewerkt. Carrière maken binnen een bedrijf is ook steeds zeldzamer, dus logischerwijs gaan werknemers op zoek naar kansen buiten de deur.
Het gevolg is dat zowel werknemers als werkgevers steeds meer kortetermijndenken vertonen. Waarom zou je investeren in het opleiden van een student die daarna toch niet blijft?Ik heb zelf tijdens mijn studie een aantal maanden stage gelopen bij een groot Duits-Amerikaans onderzoeksinstituut in de VS. Daar werd zo’n 80% van het werk gedaan door (buitenlandse) studenten met minimale begeleiding en tegen minimale betaling. Toch was het voor mij de moeite waard, want kreeg zo de kans me te bewijzen in een baan waar ik geen aantoonbare ervaring voor had.
Inmiddels zit ik al een aantal jaren aan de andere kant van de tafel en hanteer ik de vuistregel dat het voor beide partijen waardevol moet zijn. In theorie is de deal van stages dat je minder financieel beloond wordt en in ruil daarvoor gedeeltelijk “betaald” wordt in begeleiding en ervaring. In de praktijk vergeten bedrijven vaak het tweede deel. In theorie is de deal van stages dat je minder financieel beloond wordt en in ruil daarvoor gedeeltelijk “betaald” wordt in begeleiding en ervaring. In de praktijk vergeten bedrijven vaak het tweede deel en gooien ze een stagiair meteen in het diepe. Ik hoop dat de huidige krapte op de arbeidsmarkt weer wat nieuwe aandacht geeft aan goed werkgeverschap en investeren in het opleiden van jong talent.
Oplossing: stage afschaffen en vervangen door werk (arbeidscontract) bij opleidingen waarbij je wordt opgeleid om te werken in een krappe arbeidsmarkt.
Onderbouwing: ik heb een opleiding gevolgd waar al jaren een tekort is aan mensen. Deze opleiding heeft twee vormen, voltijd (4 jaar studie inclusief 1x halfjaar stage) en duaal (4,5jaar studie inclusief 3x halfjaar werk). Qua leerstof waren ze identiek alleen moest ik 3x een halfjaar werken (met arbeidscontract).
Resultaat: Omdat het om een arbeidscontract gaat kreeg ik minimaal minimumloon betaald. Omdat er krapte heerst was het geen probleem om een plek te vinden. Werkgevers waren gretiger om iemand die Duaal studeert aan te nemen. Een stagiair nemen ze aan voor een half jaar en die is dan weer weg. Een Duale student kunnen ze 3x bij hun laten werken, zelf opleiden hoe ze het zelf willen. Een Duale student heeft uiteindelijk ook meer werkervaring (1,5 jaar ervaring na het afstuderen). Van mijn klasgenoten die na het afstuderen in de branche bleef, gingen werken bij het bedrijf waar ze 3x een half jaar hadden gewerkt.
Nadeel: omdat je eigenlijk 1 jaar minder tijd krijgt om te studeren (omdat je dan moet werken) worden de vakken gepropt in de andere jaren waardoor je meer lesstof krijgt in een periode (vergeleken met de voltijd studenten).
Deze opzet zorgt er uiteindelijk voor dat er een win-win situatie ontstaat voor bedrijven en studenten.
Ik zit dit jaar bij een zorg instelling wat gefinanceerd word door potjes/gemeentes. Ook sta ik in jeugdcentrums en draai een haal jaar 24uur per week. Middag tot avond met 0 vergoeding. En mijn bijbaan is ook in de avond, is bizar hoeveel geld je misloopt om maar wel even je verplichte stage te doen waar je niks van terugziet voor de “ervaring” maar wel moeilijk moeten rondkomen als je niet meer thuis woont
Ik heb 7 maanden stage gelopen waarbij ik letterlijk dezelfde taken uitvoerde als vaste werkkrachten en geen stagevergoeding of reiskostenvergoeding kreeg. Stageplekken waren moeilijk te vinden dus had helaas weinig keus.
Tja, het zegt ook wel wat als een werkgever bijna alleen maar stagiairs heeft rondlopen en geen van hen ooit een baan kan aanbieden daarna. Jammer.
Edit: overigens was de stagevergoeding daar dus €0
ik werkte bij een stageplek waar ik 200 per maand kreeg. 0 ondersteuning, 0 educatie, alleen werken. dit was een ICT stage en het enige wat ermee te maken had was dat het over computers ging
Herken dit heel erg in de binnenvaart, studenten die schipper willen worden en leren varen worden 12 uur per dag kapot gewerkt op dek en leren gebeurt nooit. En dan zitten we hier met zn alle te klagen dat niemand tegenwoordig kan varen.
En de andere driekwart realiseert zich het niet?
Het verbaast mij dat dit percentage zo laag ligt. Ik had verwacht dat dit vele malen hoger zou liggen.
Ik ging stage lopen bij best een groot bedrijf, op de Nederlandse marketingafdeling. Een week nadat ik begon, ging de marketingmanager weg met een burnout. Er waren verder alleen salesmensen dus ik, de stagiair, nam echt heel veel taken van de marketingmanager over.
Voor 250 euro per maand lol.
​
Overigens heeft het bedrijf waar ik nu werk ook altijd zo’n 4 marketingstagiaires. Inderdaad lekker makkelijk voor klusjes waar de medewerkers zelf geen tijd meer voor hebben.
Vroeger kreeg ik 250 per maand voor stage. Dat was 40h per week en ik deed hetzelfde werk als mijn stagebegeleider.
Lekker eerlijk.
Ik had contact met klanten, werd verantwoordelijk gesteld voor van alles en nogwat, werd behandeld als een slaaf bijna. Het mooie is: als je 40 uur per week werkt heb je nog amper tijd voor je bijbaan. Dus je leeft van je stagevergoeding. Is er ooit iemand geweest die goed rondgekomen is van 300€ in de maand? Ik spreek over een miljoenen bedrijf die met kerst iedereen een koptelefoon van 480€ cadeau gaf…
Op dit moment doe ik mijn afstudeer stage binnen het bedrijf waar ik afgelopen jaar ben gestart als werkstudent. Ze wouden eerst een stage vergoeding geven van €500 in de maand, best normaal voor HBO.
Ik heb echter gezegd dat ik dan gewoon hetzelfde werk ga blijven doen maar opeens voor een stuk minder geld. Dat snapten ze uiteindelijk wel en ik krijg nu gewoon 40 uur per week (zelfs mijn onderzoeksdag) volledig uurloon betaald. Ik mag dus zeker niet klagen. Ik snap natuurlijk wel dat dit een luxe positie is en studenten om mij heen hebben het ook niet allemaal zo goed
2 keer, half jaar stage gelopen, de enige nieuwe dingen die ik ‘leerden’ was wanneer ik een nieuw klusje kreeg. Het is inwerken verpakt in een mooi jasje. Een goedkoop verdienmodel voor menig bedrijf.
Leuke is dat sommige scholen/opleidingen ook nog hun ‘stage leerlingen’ verkopen aan bedrijven. Er wordt dus over jouw rug nog geld verdiend, maar als student moet je je nederig opstellen, want je bent afhankelijk van een ‘goede beoordeling’.
Mede dankzij mijn buitenlandse achternaam moest ik genoegen nemen met de enkele stagebedrijven die me wel wilden aannemen. En ook ik heb enkel slechte stage ervaringen gehad.
Helaas werd ik uitgebuit en waren er nauwelijks leermomenten, mocht ik niet aan stage-gerelateerde schoolopdrachten werken tijdens werktijden. Begeleiding vanuit school die er niks op uit doet, want die semi-ambtenaren hebben niet voor hun vak gekozen om conflicten aan te gaan. Uiteindelijk afgestudeerd in eigen onderneming.
Tip: geef studenten een waardevolle en leerzame stage periode. Vraag ook daadwerkelijk wat de student wil leren en neem ze mee in werkzaamheden die er toe doen. Juist de kennis van mensen is waar studenten wat aan hebben, niet de repetitieve en administratieve taken.
Fuck you als je ook een bedrijf/manager bent die ook misbruik maakt van studenten. Fuck you.
46 comments
Ik kan ook geld verdienen met het intrappen van open deuren.
Net als bij afstudeer/onderzoekstrajecten.
“Je moet onze data gebruiken, maar daarvoor moet je ook nieuwe data verzamelen. Veel plezier met op eigen kosten reizen in je weekend”.
Echt walgelijk.
Was 14 jaar geleden toen ik stage liep ook al zo.
Heb bij een bedrijf gewerkt waar zeker 50% stagaire was. Dat is geen ervaringsplek meer. Frappant was dat de baas niet wilde erkennen dat dit geen goede strategie was omdat ze vaak werk opleverden in plaats van afleverden en zodra ze een beetje meekwamen in de projecten, vertrokken ze.
Aangezien dit om zelfrapportage gaat, vermoed ik dat het in werkelijkheid nog veel meer mensen betreft. Hoeveel stagiairs zullen überhaupt doorhebben dat hun taken veel te ver gaan voor een stage?
Ik had dan nog geluk dat ik €400 p/m + reiskostenvergoeding tijdens mijn stage kreeg. Het betreft een klein accountantskantoor (twee vestigingen) waar ik ondertussen al weer drie jaar werkzaam ben.
En nou koffie halen!
Slechts een kwart?
Als ex-MLO stage begeleider bij mijn vorig werk die 20+ stagiairs heeft begeleid:
Dit is puur waarvoor zij aangenomen worden. Mijn leidinggevenden hebben vaak geen budget voor personeel en zeggen:”neem maar een extra stagiair aan”. Ik probeer ze zelf zoveel mogelijk te leren maar die 1100 stage uren zijn toch voornamelijk gewoon werken voor weinig.
Het bedrijf geeft stagiairs 500/maand en met wat ik van stagiairs begrijp is dit het dubbele van wat de meeste klasgenoten krijgen.
Jammer dat hierin wel opgekomen lijkt te worden voor studenten in het hoger onderwijs maar niet voor mbo’ers. In mijn mbo periode heb ik stages gehad waarin mijn collega stagiair van het HBO wel betaald werd maar ik als mbo’er er niet. Het hoeft nooit een volwaardig loon te zijn maar een vergoeding voor een stagair die zijn werk goed doet is zeker op zijn plaats ongeacht opleidings niveau.
Zeker bij je afstudeerstage. Zowel op MBO als HBO werkte je dan gewoon mee maar kreeg je een karig salaris.
Ben jij onze nieuwe redactiestagiaire(e)?
– Je bent 5 dagen per week beschikbaar voor minimaal 3 maanden, maar de voorkeur gaat uit naar 5 maanden;
– Je studeert aan een hbo of wo-opleiding (School voor Journalistiek is een pré);
[…]
– Een stagevergoeding van 350 euro.
Vanaf (half juli) komen er verschillende stageplekken vrij. Exacte datum kan in overleg. Vermeld in je motivatiebrief naar welk onderdeel van de redactie jouw voorkeur uitgaat.
https://www.telegraaf.nl/vrouw/44240939/kom-jij-stage-lopen-bij-vrouw
Zoekt iemand nog een zwaar onderbetaalde vakantiebaan? /s
Voor mensen die dit overkomt of denkt te overkomen:
Bij een overeenkomst die niet is gericht op leren maar op werken, kan er sprake zijn van arbeid ([art. 7:610 BW](http://wetten.overheid.nl/jci1.3:c:BWBR0005290&boek=7&titeldeel=10&afdeling=1&artikel=610)). Bij een overeenkomst die gericht is op leren (hoe gek dat ook klinkt in het dagelijks taalgebruik) is er volgens de Hoge Raad geen sprake van arbeid:
https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:HR:2015:3019
Waarom is dat van belang? Bij een arbeidsovereenkomst is er sprake van een werkgever en die moet voor de verrichte arbeid loon betalen:
https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2021:3432
Er kan overigens ook sprake zijn van samenloop van een stage-overeenkomst en een arbeidsovereenkomst (ro 5.4).
Uiteraard wel opletten om dit soort dingen te gaan bespreken, met name in de periode vooraf of tijdens de al dan niet beoogde stage, want een onderwijsinstelling wil uiteraard vooral een beoordeling terug en een diploma halen lijkt mij het grootste belang. Soms is het voor de lange termijn dus beter om het er maar bij te laten zitten, ook al zou je recht op loon hebben.
###### Als je er werk van wilt maken, is het waarschijnlijk verstandig om advies in te winnen voor je stappen onderneemt. Het arrest en vonnis lezen kun je sowieso doen uiteraard. En er zijn natuurlijk ook uitspraken waar de leerling ongelijk kreeg. Dat kost op z’n minst geld. Als de vorderingen over en weer meer dan €1750 betreffen staat de mogelijkheid tot hoger beroep open, waaronder voor de werkgever als de werkgever moet betalen. Maar in hoger beroep ben je verplicht om een advocaat te stellen.
In het medisch onderzoek is geen stage vergoeding de norm, heb in principe 2 volle jaren voor nop data gegenereerd.
Als je bij een gaaf bedrijf een beetje begeleid mag rondsnuffelen snap ik wel dat daar weinig tot niks tegenover staat, maar als je voor een zorgstage de hele dag routineklusjes doet is het natuurlijk gewoon een normale baan.
Ik heb 2 stages gedaan en ben vrij zeker dat die bedrijven geen winst op mij hebben gemaakt. Je meest ervaren mensen uren in begeleiding laten stoppen is niet gratis.
Ik heb zelf als tijdens mijn laboratorium opleiding stage gelopen op het ErasmusMC onderzoeks faculteit. Dit is 75% stagiaires (MLO, HLO en master), 20% PhD studenten en 5% werkelijke werknemers.
Ik begeleid zelf stagiairs en worstel hier wel eens mee. Want ja: ik zet ze gewoon aan het werk, en ze zullen vast het gevoel hebben heel veel bij te dragen. Maar wat ze niet zien op dat moment is hoeveel tijd het mij kost om ze te begeleiden en om de vele fouten (waarvan je weet dat ze die gaan maken) recht te zetten. Al met al ben ik sneller als ik alles zelf doe, dus ze kosten ons én de stagevergoeding, én mijn tijd. Maar vraag je de stagiair of ze ingezet worden als goedkope arbeidskracht dan zal het antwoord ‘ja’ zijn.
En mijn bedrijf zet voornamelijk stagiairs in omdat dat maatschappelijk gezien de juiste keuze is. Niet om geld te besparen. Je loopt altijd een risico dat het niet goed gaat, dus als je zeker wilt weten dat het werk goed gebeurt neem je als het goed is geen stagiair aan.
Aantal jaar geleden tijdens mijn stage bij Ernst & Young zeiden de teamleiders het gewoon in je gezicht dat je daar was om goedkope handjes te zijn. Echt jammer heeft mij alle interesse in het vak ontnomen. Zat gelukkig 1 a 2 goede appels tussen die je geïnteresseerd in het vak probeerde te maken. Maar die vertrekken zodra ze net onder partner zitten voor beter betaalde banen met minder uren.
Toen ik wilde stoppen met mijn stage in het onderwijs omdat ik klaar was begonnen ze me te bedreigen met een contract wat ik volgens hun had ondertekend.
Ik had helemaal niks ondertekend, heb mij gelijk aangesloten bij de vakbond en dat duidelijk gemaakt aan mijn teamleider. Nooit meer wat van gehoord.
Mijn begeleider was gestopt en ik stond dus al bijna een vol jaar lang alleen alles ongewalificeert te regelen voor een klas kinderen in het speciaal onderwijs. Im talking mentoraat, oudergesprekken, alle vakken geven terwijl ik gs docent ben. Voor fucking 300 euro in de maand, 32 uur werken in de week, terwijl ik collegegeld moest betalen. Ik verloor geld door daar te werken. Snapte die doos van een baas van mij niks van: “ja dat moest ik vroeger ook doen.” Eeeh, fucking boeie truus? Wat jij vroeger moest doen interesseert me geen ene kankermoer. Ik ga het in ieder geval niet doen, lateeeer.
Hadden jullie scholen geen eisen voor stage bedrijven? Ik ben nu bezig met het zoeken naar een HBO stage, en elke stage aanvraag wordt eerst gecheckt of het voldoet aan de voorwaarden. Een aantal van die voorwaarden zijn:
– Begeleider heeft soortgelijke opleiding gedaan en 5 jaar ervaring.
– Afdeling waar je komt te werken heeft minimaal 3 werknemers. Stagiairs & freelancers niet meegerekend.
– Grote stageopdracht(en) moet minimaal 50% van je tijd in beslag nemen.
Ze zijn hier redelijk streng in. Dit maakt het wel lastiger om een geschikte stage te vinden, maar het geeft mij wel meer vertrouwen dat ik er veel zal leren.
Zelf ook tijdens stage alle verantwoordelijkheden van een normale werknemer gekregen, gelukkig wel tegenover vergoeding. Zo krijg je tijdens je eerste werkervaring wel een accuraat beeld van hoe bijna elk bedrijf je zo hard mogelijk probeert te misbruiken (en in je verdere carriere door zal proberen te naaien) als ze er maar mee weg kunnen komen.
Het zoveelste item op de lijst van dingen die kapot zijn in dit land…
Ik kwam laast een stageplek tegen bij een evenementen locatie voor de maanden mei tot en met september, full time vijf dagen per week “maar je bent ook beschikbaar in het weekend en buiten de gewone werktijden”. Geen vergoeding, en je moest “goed zelfstandig kunnen werken, en het voortouw kunnen nemen in producties”. Dat is geen stage meer, dat is een onbetaalde werknemer.
Dat moet een zuur artikel zijn geweest om te schrijven voor de stagair bij de NOS.
Wat dat betreft is er al een verschil tussen stages bij de overheid en bedrijfsleven. Bij de overheid kreeg ik alle ruimte voor mijn stageopdracht, wekelijks feedback. Bij een for-profit bedrijf was ik gewoon een onbetaalde werknemer. Gelukkig had ik mijn stagebeleider vanuit het mbo die me hierin steunde, waardoor ik alles met forse minuren toch af kon laten tekenen.
Zal misschien aan mij liggen, maar tijdens m’n stage deed ik liever “echt” werk i.p.v. standaard stagiair klusjes. Ben er om te leren, niet om de tijd te doden.
Kwart maar? Uit de verhalen van mn omgeving heb ik het idee dat het eerder 3 kwart is…
Basically alle co-assistenten worden ingezet voor rotklusjes waar geen enkele arts zin in heeft. Tuurlijk we leren veel, maar we krijgen maar 100eu per maand voor die >50 uur lange werkweek.
Tijdens het begin van de corona pandemie moest onze opleiding expliciet tegen alle ziekenhuizen zeggen dat wij co-assistenten géén COVID zorg mochten leveren. Want ze kregen te horen dat co’s met matige bescherming de kamers van COVID patiënten werden opgestuurd. “Want wij zijn nog jong dus dan is COVID krijgen niet zo erg. En als wij ziek uitvallen worden we niet gemist”. Gewoon een menselijk schild tegen het virus dus.
Ik zit nu op een prima stage maar hiervoor had ik een stage waar ik bijna helemaal tot me lot over werd gelaten en eigenlijk het werk deed van andere medewerkers zonder iets te leren. Ik liep daar stage om op het lab te draaien maar stond sommige dagen gewoon bij een inpak afdeling.
Leren en werken is een spectrum. Je kan niet alléén leren zonder te werken en je kan niet alleen werken zonder iets te leren.
Hoe kan je dit als stagebegeleider het beste in goede banen leiden? Waar ligt de gulden middenweg tussen de stagiair verantwoordelijkheid geven en eigen fouten laten maken en de stagiair begeleiden en actief dingen leren?
(Mbo) Ik loop nu stage in een dierenwinkel. Van 08:30 tot 17:30 of 18:00. Vijf dagen in de week. Min mijn pauze is dit 8,5 uur of 9 uur per dag. Dit is 40+ uur.
Ik krijg er niks voor, doe het zelfde werk als andere medewerkers. Ik heb zelfs een nieuwe medewerker moeten inwerken. Absurd!
Als ik ziek ben zeurt de baas erover. Enige moment dat ik afwezig was was door corona en door een fokkerijstage die ik moest lopen. En ik meld me één keer ziek, omdat ik een gebroken voet had en de baas zei gelijk: “Je moet aan jezelf werken. Je bent wel erg vaak ziek.” Terwijl ik in de afgelopen 6+ maanden amper me ziek had gemeld. Ik doe de taken die de medewerkers niet leuk vinden. Heb mezelf alles moeten aanleren van hoe wat moest en waar alles stond. En had in het begin alleen begeleiding.
Ik snap dondersgoed hoe stagiaires zich kunnen voelen onder zulke ‘bazen’.
Er moeten gewoon vaste regels komen dat bedrijven stagevergoeding geven of iets.
Ken eerlijk gezegd niks anders.
“He, laat die stagair is werken”
“Oh, hij heeft het nu al zo vaak verneukt die laten we niks meer doen”
wel op mbo niveau dit. Stageopdrachten zijn ook belachelijk.
Het onderliggende probleem is m.i. de erosie van het sociale contract tussen werkgevers en werknemers. Loyaliteit aan een werkgever wordt nauwelijks beloond. Waar vorige generaties nog door hun werkgever bedankt werden met een gouden horloge wanneer ze met pensioen gingen, is het nu niet vreemd om na 20 dienstjaren boventallig te worden verklaard, waarna je moeilijk elders aan de bak komt omdat je altijd op één plek hebt gewerkt. Carrière maken binnen een bedrijf is ook steeds zeldzamer, dus logischerwijs gaan werknemers op zoek naar kansen buiten de deur.
Het gevolg is dat zowel werknemers als werkgevers steeds meer kortetermijndenken vertonen. Waarom zou je investeren in het opleiden van een student die daarna toch niet blijft?Ik heb zelf tijdens mijn studie een aantal maanden stage gelopen bij een groot Duits-Amerikaans onderzoeksinstituut in de VS. Daar werd zo’n 80% van het werk gedaan door (buitenlandse) studenten met minimale begeleiding en tegen minimale betaling. Toch was het voor mij de moeite waard, want kreeg zo de kans me te bewijzen in een baan waar ik geen aantoonbare ervaring voor had.
Inmiddels zit ik al een aantal jaren aan de andere kant van de tafel en hanteer ik de vuistregel dat het voor beide partijen waardevol moet zijn. In theorie is de deal van stages dat je minder financieel beloond wordt en in ruil daarvoor gedeeltelijk “betaald” wordt in begeleiding en ervaring. In de praktijk vergeten bedrijven vaak het tweede deel. In theorie is de deal van stages dat je minder financieel beloond wordt en in ruil daarvoor gedeeltelijk “betaald” wordt in begeleiding en ervaring. In de praktijk vergeten bedrijven vaak het tweede deel en gooien ze een stagiair meteen in het diepe. Ik hoop dat de huidige krapte op de arbeidsmarkt weer wat nieuwe aandacht geeft aan goed werkgeverschap en investeren in het opleiden van jong talent.
Oplossing: stage afschaffen en vervangen door werk (arbeidscontract) bij opleidingen waarbij je wordt opgeleid om te werken in een krappe arbeidsmarkt.
Onderbouwing: ik heb een opleiding gevolgd waar al jaren een tekort is aan mensen. Deze opleiding heeft twee vormen, voltijd (4 jaar studie inclusief 1x halfjaar stage) en duaal (4,5jaar studie inclusief 3x halfjaar werk). Qua leerstof waren ze identiek alleen moest ik 3x een halfjaar werken (met arbeidscontract).
Resultaat: Omdat het om een arbeidscontract gaat kreeg ik minimaal minimumloon betaald. Omdat er krapte heerst was het geen probleem om een plek te vinden. Werkgevers waren gretiger om iemand die Duaal studeert aan te nemen. Een stagiair nemen ze aan voor een half jaar en die is dan weer weg. Een Duale student kunnen ze 3x bij hun laten werken, zelf opleiden hoe ze het zelf willen. Een Duale student heeft uiteindelijk ook meer werkervaring (1,5 jaar ervaring na het afstuderen). Van mijn klasgenoten die na het afstuderen in de branche bleef, gingen werken bij het bedrijf waar ze 3x een half jaar hadden gewerkt.
Nadeel: omdat je eigenlijk 1 jaar minder tijd krijgt om te studeren (omdat je dan moet werken) worden de vakken gepropt in de andere jaren waardoor je meer lesstof krijgt in een periode (vergeleken met de voltijd studenten).
Deze opzet zorgt er uiteindelijk voor dat er een win-win situatie ontstaat voor bedrijven en studenten.
Ik zit dit jaar bij een zorg instelling wat gefinanceerd word door potjes/gemeentes. Ook sta ik in jeugdcentrums en draai een haal jaar 24uur per week. Middag tot avond met 0 vergoeding. En mijn bijbaan is ook in de avond, is bizar hoeveel geld je misloopt om maar wel even je verplichte stage te doen waar je niks van terugziet voor de “ervaring” maar wel moeilijk moeten rondkomen als je niet meer thuis woont
Ik heb 7 maanden stage gelopen waarbij ik letterlijk dezelfde taken uitvoerde als vaste werkkrachten en geen stagevergoeding of reiskostenvergoeding kreeg. Stageplekken waren moeilijk te vinden dus had helaas weinig keus.
Tja, het zegt ook wel wat als een werkgever bijna alleen maar stagiairs heeft rondlopen en geen van hen ooit een baan kan aanbieden daarna. Jammer.
Edit: overigens was de stagevergoeding daar dus €0
ik werkte bij een stageplek waar ik 200 per maand kreeg. 0 ondersteuning, 0 educatie, alleen werken. dit was een ICT stage en het enige wat ermee te maken had was dat het over computers ging
Herken dit heel erg in de binnenvaart, studenten die schipper willen worden en leren varen worden 12 uur per dag kapot gewerkt op dek en leren gebeurt nooit. En dan zitten we hier met zn alle te klagen dat niemand tegenwoordig kan varen.
En de andere driekwart realiseert zich het niet?
Het verbaast mij dat dit percentage zo laag ligt. Ik had verwacht dat dit vele malen hoger zou liggen.
Ik ging stage lopen bij best een groot bedrijf, op de Nederlandse marketingafdeling. Een week nadat ik begon, ging de marketingmanager weg met een burnout. Er waren verder alleen salesmensen dus ik, de stagiair, nam echt heel veel taken van de marketingmanager over.
Voor 250 euro per maand lol.
​
Overigens heeft het bedrijf waar ik nu werk ook altijd zo’n 4 marketingstagiaires. Inderdaad lekker makkelijk voor klusjes waar de medewerkers zelf geen tijd meer voor hebben.
Vroeger kreeg ik 250 per maand voor stage. Dat was 40h per week en ik deed hetzelfde werk als mijn stagebegeleider.
Lekker eerlijk.
Ik had contact met klanten, werd verantwoordelijk gesteld voor van alles en nogwat, werd behandeld als een slaaf bijna. Het mooie is: als je 40 uur per week werkt heb je nog amper tijd voor je bijbaan. Dus je leeft van je stagevergoeding. Is er ooit iemand geweest die goed rondgekomen is van 300€ in de maand? Ik spreek over een miljoenen bedrijf die met kerst iedereen een koptelefoon van 480€ cadeau gaf…
Op dit moment doe ik mijn afstudeer stage binnen het bedrijf waar ik afgelopen jaar ben gestart als werkstudent. Ze wouden eerst een stage vergoeding geven van €500 in de maand, best normaal voor HBO.
Ik heb echter gezegd dat ik dan gewoon hetzelfde werk ga blijven doen maar opeens voor een stuk minder geld. Dat snapten ze uiteindelijk wel en ik krijg nu gewoon 40 uur per week (zelfs mijn onderzoeksdag) volledig uurloon betaald. Ik mag dus zeker niet klagen. Ik snap natuurlijk wel dat dit een luxe positie is en studenten om mij heen hebben het ook niet allemaal zo goed
2 keer, half jaar stage gelopen, de enige nieuwe dingen die ik ‘leerden’ was wanneer ik een nieuw klusje kreeg. Het is inwerken verpakt in een mooi jasje. Een goedkoop verdienmodel voor menig bedrijf.
Leuke is dat sommige scholen/opleidingen ook nog hun ‘stage leerlingen’ verkopen aan bedrijven. Er wordt dus over jouw rug nog geld verdiend, maar als student moet je je nederig opstellen, want je bent afhankelijk van een ‘goede beoordeling’.
Mede dankzij mijn buitenlandse achternaam moest ik genoegen nemen met de enkele stagebedrijven die me wel wilden aannemen. En ook ik heb enkel slechte stage ervaringen gehad.
Helaas werd ik uitgebuit en waren er nauwelijks leermomenten, mocht ik niet aan stage-gerelateerde schoolopdrachten werken tijdens werktijden. Begeleiding vanuit school die er niks op uit doet, want die semi-ambtenaren hebben niet voor hun vak gekozen om conflicten aan te gaan. Uiteindelijk afgestudeerd in eigen onderneming.
Tip: geef studenten een waardevolle en leerzame stage periode. Vraag ook daadwerkelijk wat de student wil leren en neem ze mee in werkzaamheden die er toe doen. Juist de kennis van mensen is waar studenten wat aan hebben, niet de repetitieve en administratieve taken.
Fuck you als je ook een bedrijf/manager bent die ook misbruik maakt van studenten. Fuck you.