Stress, burn-out en depressie slaan toe bij federale ambtenaren: “Door jarenlange besparingen nemen stress en werkdruk toe”

7 comments

  1. At least they get payed incredibly well for it and will continue to be for litterally the rest of their entire lives.

    Sorry, I have a really hard time taking complaints from fucking ambtenaren serious in this setting of inflation where they get 4 *relative* raises in one year.

    And yes, it is a relative raise. If everyone that doesn’t work for the government doesn’t get the same adjusted raise/payadjustment, then it is a raise. This is a hill I will die upon.

  3. Een job die op heel weinig manieren kan motiveren… raar dat men daar een depressie krijgt.

    Het is een beetje de ziekte van de overheid. Iedereen gelijk behandelen, of ze nu hard werken of er de kantjes aflopen. Velen starten met veel motivatie om na een paar jaar te ontdekken dat het systeem u daar niet voor beloond.

  4. *looks at the negative comments about the public sector from the same jealous zageventen in every post about the subject*

    Aw shit here we go again…

  6. Coming from the public sector, stress and work pressure are not really a problem compared to the private sector. I will probably return when I’m 50 just to do some “uitbollen”.

    However, most of jobs are motivation-killers and the hierarchy levels are deadening. I would not go back there for now and maybe even at 50 I won’t.

  7. Ik ben zeer tevreden bij mijn job bij een Federale Overheidsdienst.

    Oké, ik heb geen bedrijfswagen, geen tankkaart, geen maaltijdcheques, geen ecocheques, …Maar ik heb een best goed loon en vooral een super flexibel work/life balance.

    Hier heb ik ook bewust voor gekozen.

    ​

    Ik merk echter wel enkele knelpunten op binnen de Federale Overheidsdienst waar ik werk.

    Het gaat meestal om de verhoudingen tussen aantal A-B-C niveau’s en de verdeling over de hoeveelheid personeel over de centra.

    1. Personeelsleden die op pensioen zijn gegaan, of op het punt staan om op pensioen te gaan, niet vervangen worden. Vele hiervan zijn C-niveau.(Toen ik 5 jaar geleden in dienst trad verwachtte men dat 1/5 van het personeelsbestand binnen de 10 jaar op pensioen zou gaan)
    2. Er bijna enkel B en A niveau’s bij aan worden geworven.= Uitdunning van de benedenlaagMijn dienst heeft geen enkele C-niveau.Hierdoor moeten alle B’s en A’s soms de stomste administratieve taken doen, waar we eigenlijk teveel voor kosten aan de staat (Denk aan klasseren, post inscannen en verdelen, …).
    3. Niet alle C-niveau’s die nog aanwezig zijn kunnen de digitalisering volgen of zijn bereid om zich er nog in te verdiepen. Waardoor er op veel diensten iemand aanwezig is die op papier mee telt als een voltijdse medewerker, maar die eigenlijk geen werk verricht.= Meer werk voor de rest om dit op te vangen
    4. Ongelijke verdeling van personeel over heen het land.
    Sommige centra zijn enorm onder bemand, terwijl op andere centra gezocht moet worden naar werk omdat ze met teveel zijn.
    Dit wordt dan opgelost via een basket systeem om het werk gelijker te verdelen over het hele land. Maar voor onderbemande centra wil dit zeggen dat zij achter blijven met de administratieve en minder boeiende taken (die niet in de basket zitten), terwijl de uitdagende taken en onderzoeken elders gedaan worden.

    Het is eerder een bore-out dan een burnout denk ik bij vele mensen.

    EDIT: Layout

Leave a Reply