Εξαιρετικό βίντεο για ακόμη μια φορά από το greekonomics. Αν μπορεί κάποιος ας εξηγήσει πως ακριβώς σχετίζεται η πολιτική μας σκηνή με το παράδοξο που αναφέρει εκεί γύρω στο 10:00.
Πολύ καλό, αλλά όσο κι αν επικεντρώνεται στην οικονομική/στρατηγική του θέματος, δεν γίνεται να μην αναφέρουμε ότι αρκετός κόσμος έχει αντικρουόμενες *απόψεις* για την δημοκρατικότητα ούτως ή άλλως. Ανεξαρτήτως εκλογικού συστήματος.
Αρκετοί για παράδειγμα στηρίζουν την υπερεκπροσώπησης μιας μειοψηφίας προκειμένου να ανταπεξέλθει σε εθνικό, ομοσπονδιακό, παγκόσμιο επίπεδο.
Συνήθως συνδυάζεται με checks and balances και διάχυση εξουσιών. Δείτε για παράδειγμα την (πολλές φορές αναφερόμενη ως αντιδημοκρατική) ΕΕ, η οποία προσπαθεί να ισορροπήσει τα συμφέροντα.
Για το μπόνους των εδρών του πρώτου κόμματος δεν μας εξηγεί
Να προσθέσω στο θέμα της δημοκρατίας και τη μελέτη με τίτλο “The Crisis of Democracy: On the Governability of Democracies” των Huntington και Crozier. Σχετίζεται με τη πως η δημοκρατίες έχουν μεγαλώσει τις δυνατότητες του κράτους αλλά έχουν μειώσει το κύρος του και στη κοινή αντίληψη τη νομιμοποίησή του.
Η μελέτη έγινε για τη Trilateral Commission κάποιες δεκαετίες πριν.
Γενικά μελέτες σαν και αυτές του Arrow που επικαλείται το βίντεο ή αυτές του Huntington πρέπει να διαβάζονται για να κατανοούμε καλύτερα το δημοκρατικό σύστημα και να λειτουργούμε πιο σωστά μέσα σε αυτό.
δημοκρατία με τέτοια ομερτά στα ΜΜΕ;
[deleted]
Πολύ καλό και επεξηγηματικό βίντεο!
Edit: Τώρα που το σκέφτομαι όμως έχω μερικούς αστερίσκους. Το θεώρημα του Arrow’s impossibility λέει ότι οι ανθρώπινες προτιμήσεις δεν μπορούν ποτέ ακριβώς να μετατραπούν σε μια εκλογική βαθμίδα που θα αντικατοπτρίζει την κοινή γνώμη, όχι ακριβώς ότι δεν υπάρχει δημοκρατία. Από το πρώτο του παράδειγμα αυτό το θέμα είναι ξεκάθαρο. Η διαδικασία που περιγράφει όσον αφορά τις “απλές εκλογές” είναι δημοκρατική, απλά δεν αντιπροσωπεύει τις βαθύτερες βαθμιδωτές προτιμήσεις του κάθε ψηφοφόρου και τις διαφορές στα αποτελέσματα αν η ψηφοφορία ήταν διαφορετική. Και τα δύο αυτά τα θέματα δείχνουν στο πρόβλημα της “βαθμιδοποιησης” των ανθρωπίνων επιλογών, και όχι στην καθαυτή υπάρξη της δημοκρατίας, αφού στην πραγματικότητα τέτοια παραδείγματα απλά δείχνουν τα προβλήματα και τους περιορισμούς της. Γενικά το θέμα εξαρτάται επίσης με το το θεωρούμε δημοκρατία και τι κριτήρια θέτουμε και αυτό είναι ένα επίσης περίπλοκο θέμα. Πάντως οι θεωρίες των κοινωνικών επιλογών είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα και θα ήθελα κάποια στιγμή να ασχοληθώ περισσότερο με αυτές.
7 comments
Εξαιρετικό βίντεο για ακόμη μια φορά από το greekonomics. Αν μπορεί κάποιος ας εξηγήσει πως ακριβώς σχετίζεται η πολιτική μας σκηνή με το παράδοξο που αναφέρει εκεί γύρω στο 10:00.
Πολύ καλό, αλλά όσο κι αν επικεντρώνεται στην οικονομική/στρατηγική του θέματος, δεν γίνεται να μην αναφέρουμε ότι αρκετός κόσμος έχει αντικρουόμενες *απόψεις* για την δημοκρατικότητα ούτως ή άλλως. Ανεξαρτήτως εκλογικού συστήματος.
Αρκετοί για παράδειγμα στηρίζουν την υπερεκπροσώπησης μιας μειοψηφίας προκειμένου να ανταπεξέλθει σε εθνικό, ομοσπονδιακό, παγκόσμιο επίπεδο.
Συνήθως συνδυάζεται με checks and balances και διάχυση εξουσιών. Δείτε για παράδειγμα την (πολλές φορές αναφερόμενη ως αντιδημοκρατική) ΕΕ, η οποία προσπαθεί να ισορροπήσει τα συμφέροντα.
Για το μπόνους των εδρών του πρώτου κόμματος δεν μας εξηγεί
Να προσθέσω στο θέμα της δημοκρατίας και τη μελέτη με τίτλο “The Crisis of Democracy: On the Governability of Democracies” των Huntington και Crozier. Σχετίζεται με τη πως η δημοκρατίες έχουν μεγαλώσει τις δυνατότητες του κράτους αλλά έχουν μειώσει το κύρος του και στη κοινή αντίληψη τη νομιμοποίησή του.
Η μελέτη έγινε για τη Trilateral Commission κάποιες δεκαετίες πριν.
Γενικά μελέτες σαν και αυτές του Arrow που επικαλείται το βίντεο ή αυτές του Huntington πρέπει να διαβάζονται για να κατανοούμε καλύτερα το δημοκρατικό σύστημα και να λειτουργούμε πιο σωστά μέσα σε αυτό.
δημοκρατία με τέτοια ομερτά στα ΜΜΕ;
[deleted]
Πολύ καλό και επεξηγηματικό βίντεο!
Edit: Τώρα που το σκέφτομαι όμως έχω μερικούς αστερίσκους. Το θεώρημα του Arrow’s impossibility λέει ότι οι ανθρώπινες προτιμήσεις δεν μπορούν ποτέ ακριβώς να μετατραπούν σε μια εκλογική βαθμίδα που θα αντικατοπτρίζει την κοινή γνώμη, όχι ακριβώς ότι δεν υπάρχει δημοκρατία. Από το πρώτο του παράδειγμα αυτό το θέμα είναι ξεκάθαρο. Η διαδικασία που περιγράφει όσον αφορά τις “απλές εκλογές” είναι δημοκρατική, απλά δεν αντιπροσωπεύει τις βαθύτερες βαθμιδωτές προτιμήσεις του κάθε ψηφοφόρου και τις διαφορές στα αποτελέσματα αν η ψηφοφορία ήταν διαφορετική. Και τα δύο αυτά τα θέματα δείχνουν στο πρόβλημα της “βαθμιδοποιησης” των ανθρωπίνων επιλογών, και όχι στην καθαυτή υπάρξη της δημοκρατίας, αφού στην πραγματικότητα τέτοια παραδείγματα απλά δείχνουν τα προβλήματα και τους περιορισμούς της. Γενικά το θέμα εξαρτάται επίσης με το το θεωρούμε δημοκρατία και τι κριτήρια θέτουμε και αυτό είναι ένα επίσης περίπλοκο θέμα. Πάντως οι θεωρίες των κοινωνικών επιλογών είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα και θα ήθελα κάποια στιγμή να ασχοληθώ περισσότερο με αυτές.