Mja… Hoe gaat een IND hier eigenlijk mee om? Als ‘ik identificeer mij als / ik ben homo’ genoeg is om binnen te komen (mits uit homo onvriendelijk land) lijkt me dat dat voor iedere opportunistisch ingestoken asielzoeker de openingszin is. Het zou dan wel de mijne zijn…?
Vraag het me oprecht af. Het is, in een paar interviews, toch best makkelijk te faken als je wil?
Wat dat betreft vind ik het ook niet heel gek dat de IND vraagtekens zet bij bijvoorbeeld een Marrokaanse ljtbi’er die de regenboog-symboliek niet kent.. Het is letterlijk te zien op de EERSTE google-image-hit op zowel de term gay en lhtbi.
Maar hoe dan? Hetzelfde is lastig met Christenen. Zelfs mensen die jaren lang naar de kerk gaan en gedoopt worden kunnen nog afgewezen worden wanneer ze het geloof te weinig kunnen uitleggen of geen goed bekeringsverhaal hebben. Je moet op een of andere manier toetsen of een vluchteling echt homo is of niet. Het lijkt me vreemd om dan te zeggen dat het kennen van de regenboogvlag of het kunnen praten over eenzaamheid en angst voor een coming out helemaal niet zo gek is.
Toen ik de titel las dacht ik dat het meer ging over kledingstijl of de manier van praten of lopen ofzo
Ik heb de afgelopen maanden bij een AZC gewerkt waar we een speciale complex hebben voor LHBTI+ asielzoekers, hier heb ik dus wel wat dingen van meegekregen. Het IND vraagt echt om alles om je maar te laten bewijzen dat je bijvoorbeeld homo bent. Zo was er een bewoner bij ons die foto’s moest sturen waarop ze dat zouden kunnen zien, foto’s van zijn (ex)partner en hem samen of foto’s van hem in bepaalde poses/bepaalde kleding aan.
Daarnaast gebeurt dit van de foto’s wel vaker ook om andere redenen, een vrouw had borstkanker gehad en een van haar borsten laten verwijderen. Hier moest ze foto’s van maken en opsturen.
Daartegenin heb je dan weer de mensen die naar Nederland vluchten met deze reden maar uiteindelijk hetero/cisgender zijn. Een lesbische vrouw bij ons was bijvoorbeeld ineens zwanger.
Het is enorm lastig om uit te zoeken of iemand hier echt bij hoort of niet, niet iedereen valt onder het zelfde stereotype. Zelf weet ik niet zo goed wat ik er van vindt, ik snap de bedoeling maar soms zorgen dit soort subjectieve methodes er voor dat je het laatste beetje waardigheid uit deze mensen haalt.
4 comments
[Directe link naar het rapport.](https://www.coc.nl/wp-content/uploads/2022/06/Trots-of-Schaamte-het-vervolg-digitale-versie-2022.pdf)
Mja… Hoe gaat een IND hier eigenlijk mee om? Als ‘ik identificeer mij als / ik ben homo’ genoeg is om binnen te komen (mits uit homo onvriendelijk land) lijkt me dat dat voor iedere opportunistisch ingestoken asielzoeker de openingszin is. Het zou dan wel de mijne zijn…?
Vraag het me oprecht af. Het is, in een paar interviews, toch best makkelijk te faken als je wil?
Wat dat betreft vind ik het ook niet heel gek dat de IND vraagtekens zet bij bijvoorbeeld een Marrokaanse ljtbi’er die de regenboog-symboliek niet kent.. Het is letterlijk te zien op de EERSTE google-image-hit op zowel de term gay en lhtbi.
Maar hoe dan? Hetzelfde is lastig met Christenen. Zelfs mensen die jaren lang naar de kerk gaan en gedoopt worden kunnen nog afgewezen worden wanneer ze het geloof te weinig kunnen uitleggen of geen goed bekeringsverhaal hebben. Je moet op een of andere manier toetsen of een vluchteling echt homo is of niet. Het lijkt me vreemd om dan te zeggen dat het kennen van de regenboogvlag of het kunnen praten over eenzaamheid en angst voor een coming out helemaal niet zo gek is.
Toen ik de titel las dacht ik dat het meer ging over kledingstijl of de manier van praten of lopen ofzo
Ik heb de afgelopen maanden bij een AZC gewerkt waar we een speciale complex hebben voor LHBTI+ asielzoekers, hier heb ik dus wel wat dingen van meegekregen. Het IND vraagt echt om alles om je maar te laten bewijzen dat je bijvoorbeeld homo bent. Zo was er een bewoner bij ons die foto’s moest sturen waarop ze dat zouden kunnen zien, foto’s van zijn (ex)partner en hem samen of foto’s van hem in bepaalde poses/bepaalde kleding aan.
Daarnaast gebeurt dit van de foto’s wel vaker ook om andere redenen, een vrouw had borstkanker gehad en een van haar borsten laten verwijderen. Hier moest ze foto’s van maken en opsturen.
Daartegenin heb je dan weer de mensen die naar Nederland vluchten met deze reden maar uiteindelijk hetero/cisgender zijn. Een lesbische vrouw bij ons was bijvoorbeeld ineens zwanger.
Het is enorm lastig om uit te zoeken of iemand hier echt bij hoort of niet, niet iedereen valt onder het zelfde stereotype. Zelf weet ik niet zo goed wat ik er van vindt, ik snap de bedoeling maar soms zorgen dit soort subjectieve methodes er voor dat je het laatste beetje waardigheid uit deze mensen haalt.