Zou zomaar de kop van een artikel van nu kunnen zijn. Publicatiedatum: 27 September 1995. Het laat zien dat al zeer ruime tijd bekend is dat stikstof nadelig is voor de natuur. Maar bovenal laat het de voortdurende “ja maar” mentaliteit bij politici en boeren(belangenverenigingen) zien.
>Moeilijk vergelijken Ook volgens W. van de Fliert, secretaris intensieve veehouderij van de landbouworganisatie LTO Nederland is een vergelijking moeilijk. “Bretagne kent veel intensieve veehouderij, maar ook een groot achterland waar boeren hun mest kwijt kunnen. Varkenshouders verbouwen vaak zelf het voer voor hun varkens. In Nederland is weinig grond en dat weten andere landen maar al te goed. Ze stellen in Brussel maatregelen voor waarbij ze het aantal dieren of de uitstoot van stoffen koppelen aan hectares. Tja, dan is Nederland de klos en hebben zij minder concurrentie.”
Aan de andere kant lijkt die “ja maar” mentaliteit niet de andere kant op te werken.
>De Boo: “In Denemarken is zo’n tien jaar geleden, ongeveer in de periode dat Nederland zijn eerste (niet erg geslaagde) poging deed om de groei van de varkensstapel te beperken, een wet aangenomen die bepaalt hoeveel dieren er per hectare grond mogen rondlopen. Bovendien mogen boeren daar veel minder mest uitrijden dan in Nederland.” En volgens Logemann is het in Denemarken not done om water te vervuilen. Hier wordt de verontreiniging min of meer geaccepteerd. “Als in Denemarken een mesttank lekt, rukt de gemeente grootscheeps uit. Sloten worden afgedamd, water wordt weggepompt, de rekening bij de betreffende boer gedropt. Een lekkende mesttank wordt net zo erg gevonden als een lekkende olietank.”
Daarbij moet wel gezegd worden dat we op nationaal niveau sinds 1995 zeker wel vooruitgang hebben geboekt wanneer het aankomt op stikstofuitstoot binnen de veehouderij [(bron)](https://www.rivm.nl/stikstof/ammoniak).
>Het beleid dat de ammoniakuitstoot en daarmee de stikstofneerslag van de veehouderij moet verminderen, beschermt de biodiversiteit in Nederland onvoldoende.
>De staatssecretarissen van Economische Zaken en van Infrastructuur en Milieu (IenM) zouden de milieuvoorschriften moeten aanscherpen om zo ammoniakuitstoot en stikstofneerslag te reduceren.
We staan momenteel stil. Er wordt alleen gepraat over of de cijfers kloppen en nu wordt er door bepaalde partijen wordt naar innovatie gewezen als de oplossing. Als we 2013 als richtlijn nemen dat er aan de bel werd getrokken, dan hebben we al zeker 9 jaar de kans gehad om te innoveren met nul resultaat.
De landbouw is uiteraard een belangrijke sector in Nederland, Maar onze leefomgeving zou op zijn minst net zo belangrijk moeten zijn. En juist met die leefomgeving gaat het slecht. Een simpel voorbeeld is de afname van insecten [(bron)](https://www.ru.nl/nieuws-agenda/nieuws/vm/iwwr/2018/nederland-dramatische-afname-insecten/). Persoonlijk had ik gehoopt dat de afgelopen jaren een goede leefomgeving een stuk belangrijker zou zijn geworden bij demeeste mensen. Zeker na de massale toeloop in de natuur gedurende de lockdowns. Een grasveld bij een boerderij dat af en toe wordt gemaaid voor koeien is bovendien nog geen natuur. Bij een hoop van die velden is er zelfs nauwelijks een vogel te bekennen.
2 comments
https://12ft.io/proxy?q=https%3A%2F%2Fwww.trouw.nl%2Fnieuws%2Fmestprobleem-is-jarenlang-weggemoffeld%7Eb4a12857 (paywall weg)
Zou zomaar de kop van een artikel van nu kunnen zijn. Publicatiedatum: 27 September 1995. Het laat zien dat al zeer ruime tijd bekend is dat stikstof nadelig is voor de natuur. Maar bovenal laat het de voortdurende “ja maar” mentaliteit bij politici en boeren(belangenverenigingen) zien.
>Moeilijk vergelijken Ook volgens W. van de Fliert, secretaris intensieve veehouderij van de landbouworganisatie LTO Nederland is een vergelijking moeilijk. “Bretagne kent veel intensieve veehouderij, maar ook een groot achterland waar boeren hun mest kwijt kunnen. Varkenshouders verbouwen vaak zelf het voer voor hun varkens. In Nederland is weinig grond en dat weten andere landen maar al te goed. Ze stellen in Brussel maatregelen voor waarbij ze het aantal dieren of de uitstoot van stoffen koppelen aan hectares. Tja, dan is Nederland de klos en hebben zij minder concurrentie.”
Aan de andere kant lijkt die “ja maar” mentaliteit niet de andere kant op te werken.
>De Boo: “In Denemarken is zo’n tien jaar geleden, ongeveer in de periode dat Nederland zijn eerste (niet erg geslaagde) poging deed om de groei van de varkensstapel te beperken, een wet aangenomen die bepaalt hoeveel dieren er per hectare grond mogen rondlopen. Bovendien mogen boeren daar veel minder mest uitrijden dan in Nederland.” En volgens Logemann is het in Denemarken not done om water te vervuilen. Hier wordt de verontreiniging min of meer geaccepteerd. “Als in Denemarken een mesttank lekt, rukt de gemeente grootscheeps uit. Sloten worden afgedamd, water wordt weggepompt, de rekening bij de betreffende boer gedropt. Een lekkende mesttank wordt net zo erg gevonden als een lekkende olietank.”
Daarbij moet wel gezegd worden dat we op nationaal niveau sinds 1995 zeker wel vooruitgang hebben geboekt wanneer het aankomt op stikstofuitstoot binnen de veehouderij [(bron)](https://www.rivm.nl/stikstof/ammoniak).
Aangezien het percentage ammoniak harder lijkt te zijn gedaald dan de veestapel [(bron)](https://www.clo.nl/indicatoren/nl212410-ontwikkeling-veestapel-op-landbouwbedrijven-) lijkt het erop dat er ook een belangrijk deel te danken is aan innovatie en zo hebben we nog steeds de hoogste dichtheid aan koeien en varkens in Europa [(bron)](https://www.researchgate.net/figure/Cattle-density-plotted-against-pig-density-in-the-28-EU-countries-black-bullets-and-in_fig3_334084759).
Sinds 2010 is de afname in stikstof in de landbouw helaas miniem te noemen [(bron)](https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2022/04/stikstofoverschot-landbouw-in-2020-iets-toegenomen). De vraag is dan vervolgens, is de landbouw uitgeïnnoveerd of is er een andere factor waardoor er nauwelijks meer sprake is van een reductie? In 2013 stelde de Algemene Rekenkamer in ieder geval al dat er te weinig werd gedaan [(bron)](https://www.rekenkamer.nl/publicaties/rapporten/2013/05/22/duurzaamheid-intensieve-veehouderij-vervolgonderzoek-2013).
>Het beleid dat de ammoniakuitstoot en daarmee de stikstofneerslag van de veehouderij moet verminderen, beschermt de biodiversiteit in Nederland onvoldoende.
>De staatssecretarissen van Economische Zaken en van Infrastructuur en Milieu (IenM) zouden de milieuvoorschriften moeten aanscherpen om zo ammoniakuitstoot en stikstofneerslag te reduceren.
We staan momenteel stil. Er wordt alleen gepraat over of de cijfers kloppen en nu wordt er door bepaalde partijen wordt naar innovatie gewezen als de oplossing. Als we 2013 als richtlijn nemen dat er aan de bel werd getrokken, dan hebben we al zeker 9 jaar de kans gehad om te innoveren met nul resultaat.
De landbouw is uiteraard een belangrijke sector in Nederland, Maar onze leefomgeving zou op zijn minst net zo belangrijk moeten zijn. En juist met die leefomgeving gaat het slecht. Een simpel voorbeeld is de afname van insecten [(bron)](https://www.ru.nl/nieuws-agenda/nieuws/vm/iwwr/2018/nederland-dramatische-afname-insecten/). Persoonlijk had ik gehoopt dat de afgelopen jaren een goede leefomgeving een stuk belangrijker zou zijn geworden bij demeeste mensen. Zeker na de massale toeloop in de natuur gedurende de lockdowns. Een grasveld bij een boerderij dat af en toe wordt gemaaid voor koeien is bovendien nog geen natuur. Bij een hoop van die velden is er zelfs nauwelijks een vogel te bekennen.
Oef dat klinkt alsof er een beerput open gaat