>De universiteit stemde in met die voorwaarden, maar zowel de
universiteit als het ministerie laten weten dat niet meer kan worden
achterhaald of deze ook in de praktijk zijn gebracht. Een document dat
daar helderheid over zou moeten geven, is zoek.
Hoeveel synoniemen voor corruptie kunnen we gebruiken zonder daadwerkelijk het C-woord te gebruiken?
> Dat de universiteit eerder ontkende dat de hoogleraar van het ministerie moest komen, komt volgens een woordvoerder doordat de universiteit die voorwaarde niet kende. De universiteit is mede-ondertekenaar van de overeenkomst. Het document zelf kan de universiteit niet meer vinden.
ROT. TOCH. OP.
Volgens het artikel lag het dus in een contract vast dat de hoogleraar een ambtenaar van Financiën moest zijn.
Zoiets wordt vaak als incident afgedaan, eventueel met excuses of een ‘had zo niet gemoeten’, maar de hamvraag is uiteraard: hoe wéten we als maatschappij dat dit soort afspraken niet vaker zijn gemaakt én (minstens zo belangrijk) niet nogmaals gemaakt worden?
Als het namelijk weer kán gebeuren, dan kun je erop wachten dat het een keer gaat gebeuren.
Terwijl ze de boel bijelkaar liegen en alle relevante documenten toevallig kwijt zijn, hebben ze ook nog het gore lef om te zeggen
> “de inhoudelijke academische onafhankelijkheid in onderwijs en onderzoek hier niet in het geding geweest”
Wat het artikel niet vermeld, maar wat wel uit de reactie vd uni is op te maken, is dat de betreffende hoogleraar al ruim een decennium met pensioen is. Dat veranderd het verhaal mi aanzienlijk. Een document dat tien jaar geleden relevant was kwijtraken is iets anders dan een document over een huidige aanstelling kwijtraken.
Daarnaast is de schijn van belangenverstrengeling niet hetzelfde als belangenverstrengeling zelf. Alhoewel ik de eerste zal zijn om te zeggen dat je ook die schijn tegen niet moet hebben.
6 comments
>De universiteit stemde in met die voorwaarden, maar zowel de
universiteit als het ministerie laten weten dat niet meer kan worden
achterhaald of deze ook in de praktijk zijn gebracht. Een document dat
daar helderheid over zou moeten geven, is zoek.
“Zoek”. Laat ik nou net vandaag op deze subreddit [iets lezen over een cultuur van achterhouden](https://www.reddit.com/r/thenetherlands/comments/vdf7mz/oudprivacyfunctionaris_bij_de_overheid_heerst_een/)…
Hoeveel synoniemen voor corruptie kunnen we gebruiken zonder daadwerkelijk het C-woord te gebruiken?
> Dat de universiteit eerder ontkende dat de hoogleraar van het ministerie moest komen, komt volgens een woordvoerder doordat de universiteit die voorwaarde niet kende. De universiteit is mede-ondertekenaar van de overeenkomst. Het document zelf kan de universiteit niet meer vinden.
ROT. TOCH. OP.
Volgens het artikel lag het dus in een contract vast dat de hoogleraar een ambtenaar van Financiën moest zijn.
Zoiets wordt vaak als incident afgedaan, eventueel met excuses of een ‘had zo niet gemoeten’, maar de hamvraag is uiteraard: hoe wéten we als maatschappij dat dit soort afspraken niet vaker zijn gemaakt én (minstens zo belangrijk) niet nogmaals gemaakt worden?
Als het namelijk weer kán gebeuren, dan kun je erop wachten dat het een keer gaat gebeuren.
Terwijl ze de boel bijelkaar liegen en alle relevante documenten toevallig kwijt zijn, hebben ze ook nog het gore lef om te zeggen
> “de inhoudelijke academische onafhankelijkheid in onderwijs en onderzoek hier niet in het geding geweest”
Wat het artikel niet vermeld, maar wat wel uit de reactie vd uni is op te maken, is dat de betreffende hoogleraar al ruim een decennium met pensioen is. Dat veranderd het verhaal mi aanzienlijk. Een document dat tien jaar geleden relevant was kwijtraken is iets anders dan een document over een huidige aanstelling kwijtraken.
Daarnaast is de schijn van belangenverstrengeling niet hetzelfde als belangenverstrengeling zelf. Alhoewel ik de eerste zal zijn om te zeggen dat je ook die schijn tegen niet moet hebben.