Hermundur Sigmundsson, prófessor í lífeðlisfræðilegri sálfræði við norska Tækni-og vísindaháskólann og Háskóla Íslands, varar við fjölda ADHD greininga hér á landi, en þau séu ekki í hlutfalli við það sem sést á hinum norðurlöndunum.
Börnum eru gefin ADHD-lyf í auknum mæli, en Hermundur segir skort á rannsóknum á langtímaáhrifum þeirra. Hann gefur dæmi um mögulegar lausnir, aðrar en lyfjagjöf, svosem “að byrja skólann þegar börn eru sjö ára, stytta skóladaginn, hafa meiri hreyfingu og aðstoða börnin meira við að finna ástríðuna sína, því ADHD getur verið styrkleiki ef börnin fá að vinna með það sem þau hafa ástríðu fyrir”. Einnig bendir hann á að börn sem fæðast seinna á árinu eru líklegri til að fá áskrifuð ADHD-lyf, en hann segir það mögulega orsakast sökum þess að þeir sem fæðast seinna á árinu séu með minni þroska en samnemendur sínir og leiði það mögulega til hegðunarmynsturs sem svo leiði til að barninu sé gefið ADHD-lyf.
Persónulega er ég hlynntur þessu sjónarmiði. Ég tel að oftar en ekki sé sá hegðunarvandi, sem ADHD lyfin eiga að lagfæra, afleiðing umhverfis barnsins frekar en að vera sjúkdómur sem kallar á lyfjagjöf.
“Mér finnst, mér finnst, mér finnst”
Væri frábært ef gamli gæti vísað í enhvað efnislegt frekar en að bulla um að það séu ekki til langtímarannsóknir um áhryf þessa lyfja eða notast við “hugsið um börnin” hræðsluáróð
Pæling, án nokkurrar mentunar á þessu sviði:
Getur verið að ættgengi hafi einhver áhrif á algengi ADHD greininga hér á landi? Útaf innræktun. Gæti verið að einhverjir kostir ADHDs hafi hjálpað Íslendingum hérna, á öldum áður fyrr, að lifa af (natural selection) svo það er algengara hér en annarsstaðar?
3 comments
Hermundur Sigmundsson, prófessor í lífeðlisfræðilegri sálfræði við norska Tækni-og vísindaháskólann og Háskóla Íslands, varar við fjölda ADHD greininga hér á landi, en þau séu ekki í hlutfalli við það sem sést á hinum norðurlöndunum.
Börnum eru gefin ADHD-lyf í auknum mæli, en Hermundur segir skort á rannsóknum á langtímaáhrifum þeirra. Hann gefur dæmi um mögulegar lausnir, aðrar en lyfjagjöf, svosem “að byrja skólann þegar börn eru sjö ára, stytta skóladaginn, hafa meiri hreyfingu og aðstoða börnin meira við að finna ástríðuna sína, því ADHD getur verið styrkleiki ef börnin fá að vinna með það sem þau hafa ástríðu fyrir”. Einnig bendir hann á að börn sem fæðast seinna á árinu eru líklegri til að fá áskrifuð ADHD-lyf, en hann segir það mögulega orsakast sökum þess að þeir sem fæðast seinna á árinu séu með minni þroska en samnemendur sínir og leiði það mögulega til hegðunarmynsturs sem svo leiði til að barninu sé gefið ADHD-lyf.
Persónulega er ég hlynntur þessu sjónarmiði. Ég tel að oftar en ekki sé sá hegðunarvandi, sem ADHD lyfin eiga að lagfæra, afleiðing umhverfis barnsins frekar en að vera sjúkdómur sem kallar á lyfjagjöf.
“Mér finnst, mér finnst, mér finnst”
Væri frábært ef gamli gæti vísað í enhvað efnislegt frekar en að bulla um að það séu ekki til langtímarannsóknir um áhryf þessa lyfja eða notast við “hugsið um börnin” hræðsluáróð
Pæling, án nokkurrar mentunar á þessu sviði:
Getur verið að ættgengi hafi einhver áhrif á algengi ADHD greininga hér á landi? Útaf innræktun. Gæti verið að einhverjir kostir ADHDs hafi hjálpað Íslendingum hérna, á öldum áður fyrr, að lifa af (natural selection) svo það er algengara hér en annarsstaðar?