> De banenafspraak heeft als doel om te zorgen voor extra banen voor mensen met een arbeidsbeperking die niet zelfstandig het minimumloon kunnen verdienen
Wat een onzin. Het is toch niet voor niks het minimumloon?
Niet veel anders dan de verandering aan de Wajong vorig jaar. Jammer dat het nog altijd niet goed geregeld is, en dat er nog altijd geen wil voor verandering lijkt te zijn bij het kabinet.
Ik ben hier meermaals tegenaan gelopen. Eerst kreeg ik de indicatie, maar kon niet op de speciale banen reageren. Reden: je moest een uitkering hebben. Daar probeerde ik juist van weg te blijven…
Uiteindelijk omdat alles duurder werd toch maar meer uren gaan werken dan ik aankon. Dat werd een burn-out en ik raakte alsnog in de uitkering. Toen het beter met me ging, ben ik gaan kijken naar een baan voor mensen met de indicatie. Maar toen ving ik weer bot, want omdat ik een jaar lang boven het minimumloon kon verdienen, vonden ze me te zelfstandig. “Je kon vorig jaar toch meer verdienen dan het minimumloon?” Uh, ja. Met een burn-out als resultaat.
Het hele systeem moet op de schop. Alle verschillende potjes, afdelingen en regels, het is een grote onduidelijke puinhoop. En allemaal om te zorgen dat mensen er geen misbruik van kunnen maken, maar ondertussen zijn er heel veel mensen die met een beetje hulp (financieel of ondersteuning) prima (voor een deel) kunnen functioneren op de arbeidsmarkt en daarmee ook veel beter deel kunnen nemen aan de samenleving.
Dit voorbeeld verbaasd me dan ook weer helemaal niets. Er word alleen naar cijfertjes en afvink lijstjes gekeken. Pas je er niet in, dan heb je gewoon pech. Niks menselijks, niks gericht op situatie, puur zwart-wit.
5 comments
> De banenafspraak heeft als doel om te zorgen voor extra banen voor mensen met een arbeidsbeperking die niet zelfstandig het minimumloon kunnen verdienen
Wat een onzin. Het is toch niet voor niks het minimumloon?
Niet veel anders dan de verandering aan de Wajong vorig jaar. Jammer dat het nog altijd niet goed geregeld is, en dat er nog altijd geen wil voor verandering lijkt te zijn bij het kabinet.
Ik ben hier meermaals tegenaan gelopen. Eerst kreeg ik de indicatie, maar kon niet op de speciale banen reageren. Reden: je moest een uitkering hebben. Daar probeerde ik juist van weg te blijven…
Uiteindelijk omdat alles duurder werd toch maar meer uren gaan werken dan ik aankon. Dat werd een burn-out en ik raakte alsnog in de uitkering. Toen het beter met me ging, ben ik gaan kijken naar een baan voor mensen met de indicatie. Maar toen ving ik weer bot, want omdat ik een jaar lang boven het minimumloon kon verdienen, vonden ze me te zelfstandig. “Je kon vorig jaar toch meer verdienen dan het minimumloon?” Uh, ja. Met een burn-out als resultaat.
Het hele systeem moet op de schop. Alle verschillende potjes, afdelingen en regels, het is een grote onduidelijke puinhoop. En allemaal om te zorgen dat mensen er geen misbruik van kunnen maken, maar ondertussen zijn er heel veel mensen die met een beetje hulp (financieel of ondersteuning) prima (voor een deel) kunnen functioneren op de arbeidsmarkt en daarmee ook veel beter deel kunnen nemen aan de samenleving.
Dit voorbeeld verbaasd me dan ook weer helemaal niets. Er word alleen naar cijfertjes en afvink lijstjes gekeken. Pas je er niet in, dan heb je gewoon pech. Niks menselijks, niks gericht op situatie, puur zwart-wit.
Buitengesloten en kapotgemaakt. Massaal.