Στο θέμα της Ρωσίας, οι Ευρωπαίοι βρίσκονται σε δίλημμα: Ειρήνη ή Τιμωρία; • Η αποστολή εξοπλισμών στην Ουκρανία δε φαίνεται να γυρίζει την πλάστιγγα. Άρα είτε πρέπει να στείλουμε πολύ περισσότερους εξοπλισμούς ή να πιέσουμε την Ουκρανία σε έναν πικρό συμβιβασμό.

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μετάφραση/σύνοψη [άρθρου των New York Times](https://www.nytimes.com/2022/06/13/world/europe/ukraine-weapons-europe-peace.html)

—

Στην ανατολική πλευρά της Ουκρανίας, η Ρωσία παίρνει εδάφη σπιθαμή προς σπιθαμή. Η Ουκρανία για αυτό ζητάει από τη Δύση να της δοθούν εξοπλισμοί σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από όσο έχουν συζητηθεί (πόσο μάλλον δοθεί) ως τώρα. Οι τακτικές που λειτουργούσαν στην αρχή του πολέμου δε δουλεύουν τόσο καλά στις ανοιχτές πεδιάδες του Ντονμπάς στην ανατολή, όπου η Ρωσία έχει υπεροπλία σε πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς. Έτσι οι Ρώσοι κατακτούν τώρα την πολύπαθη πόλη Sievierodonetsk και πλησιάζουν την Lysychansk δίπλα.

Οι Δυτικοί ηγέτες χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα: Το “κόμμα δικαιοσύνης”, περισσότερο στην Ανατολική Ευρώπη, που θέλουν να διώξουν τους Ρώσους από τη χώρα και να τους τιμωρήσουν. Και το “κόμμα ειρήνης”, περισσότερο στη Δυτική Ευρώπη, που θέλουν το γρήγορο τερματισμό του πολέμου και την ελαχιστοποίηση του ανθρώπινου και οικονομικού κόστους.

Ο Ζελένσκι προφανώς ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Στη μάχη για το Ντονμπάς οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν σημαντικές απώλειες και ξεμένουν από πυρομαχικά, με το πυροβολικό της Ρωσίας να κάνει δεκαπλάσιες βολές. Οπότε ζητάει όπλα, κανόνια, τανκ, drones κλπ από το ΝΑΤΟ, σε ποσότητες πάρα πολύ μεγαλύτερες από οτιδήποτε έχει συζητηθεί καν. Τέτοιες απαιτήσεις δεν είναι ούτε ρεαλιστικές ούτε πρακτικές αλλά προφανώς οι Ουκρανοί τις κάνουν για να διατηρηθεί η πίεση στη Δύση.

Οι Δυτικοί ηγέτες κατανοούν ότι οι αμυντικές δυνατότητες της Ουκρανίας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το τι βαριά όπλα θα τη στείλουν. Προς το παρόν έχουν βάλει και βαριές κυρώσεις στη Ρωσία και δίνουν σημαντική οικονομική και στρατιωτική στήριξη στην Ουκρανία. Αλλά επίσης ανησυχούν ότι αν συνεχιστεί ο πόλεμος για πολύ μπορεί να επεκταθούν οι εχθροπραξίες και σε άλλες χώρες και ο Πούτιν να κάνει κλιμάκωση σε μη-συμβατικά όπλα. Για αυτό κιόλας ο Μακρόν έχει πει 2 φορές πόσο σημαντικό είναι να μην ταπεινωθεί η Ρωσία. Επίσης ανησυχούν για τη ζημιά στην οικονομία που θα προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις. Και μετά είναι το θέμα της παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης που μια κατάπαυση του πυρός θα προλάμβανε. Τέτοια επιχειρήματα δε θέλουν ούτε καν να τα ακούν στην Ουκρανία και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης όπου φοβούνται πολύ τον Ρωσικό αλυτρωτισμό.

Τα προγνωστικά δείχνουν ότι ο πόλεμος θα συνεχιστεί καθώς οι δύο πλευρές δε φαίνονται διατεθειμένες να μπουν σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις μέχρις ότου εχθροπραξίες κατασταλάξουν ή η μία πλευρά αποκτήσει ένα ξεκάθαρο πλεονέκτημα. Το ερώτημα είναι πώς θα μπορέσουν και οι δυο πλευρές να πουν ότι νίκησαν.

Οι Ευρωπαίοι αναρωτιούνται αν το να κάνουν την Ουκρανία επισήμως υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ θα την κάνει πιο διατεθειμένη να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και δεν είναι ξεκάθαρο αν ο Πούτιν υπάρχει περίπτωση να ικανοποιηθεί με οτιδήποτε εκτός από ολοκληρωτική νίκη. Ο ίδιος ο Μακρόν πάντως δεν έχει πει προσωπικά ότι επιζητά την τελική νίκη της Ουκρανίας. Ομοίως και ο καγκελάριος της Γερμανίας Σολτζ. Ο Ντράγκι χάλασε τις παραδοσιακά καλές της σχέσεις με τη Ρωσία για χάρη της Ουκρανίας.

Οι Ευρωπαίοι επίσης συζητάνε να οργανώσουν μαζί με την Τουρκία και την Αίγυπτο κάποιου είδους επιχείρηση για να συνοδεύουν τα πλοία που εξάγουν σιτηρά από την Ουκρανία.

Στην αρχή του πολέμου είχαν γίνει κάποιες συνομιλίες για εκεχειρία αλλά δεν οδήγησαν πουθενά. Η Ουκρανική πλευρά τώρα λέει ότι δε θέλει να μπει στη διαδικασία ξανά γιατί θα εμπεδωθούν οι εδαφικές της απώλειες ανταμείβοντας τη ρωσική επιθετικότητα.

Αυτή τη στιγμή οι Ρώσοι αποφεύγουν να εμπλακούν σε μάχες από κοντινές αποστάσεις που έχουν το μειονέκτημα ενώ οι Ουκρανοί προσπαθούν ακόμα και σε πόλεις που χάνουν να μεγιστοποιήσουν τις ρωσικές απώλειες. Ακόμα κι αν χάσει όλη την περιοχή Luhansk η Ουκρανία μπορεί να κρατήσει κομμάτια του Donetsk και να επανακαταλάβει κομμάτια γύρω από το το Kharkiv και Kherson.

Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Andrew A. Michta που ανήκει στην πλευρά του “κόμματος δικαιοσύνης”, είναι σημαντικό να δοθεί ένα μήνυμα ότι η εθνική κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα είναι σημαντικές αρχές που αξίζει να προστατευθούν. Και επιπλέον να διωχθεί η Ρωσία έξω από την Ευρώπη τερματίζοντας 3 αιώνες ιμπεριαλιστικών διαθέσεων.