Ένας Ρωμιός ταξιδεύει στον κόσμο part 16, Santos / Brazil. FETA cheese

​

Σαντος. Δεν θυμάμαι καν πόσες φορες εχω παει εκει…και σαν δουλειά και για τουρισμό.

Ειναι ενα απο τα λιγα μερη που δεν εχω πρόβλημα να παω, οσο συχνα και να ειναι. Ενα άλλο μερος ειναι η Βενετία, απλα εκει σαν δουλειά ειναι λιγο πιο σκληρά τα πράγματα. Αυτο ειναι για αλλη ιστορια ομως.

​

Για κάποιο περίεργο λογο στα πρώτα 7 χρονια που ήμουνα στην δουλειά, δεν έσκασε καμία εντολή για το Σαντος. Αλλα ακουγα διάφορα απο συνάδελφους και τα περισσότερα ηταν πολύ άσχημα. Αρκετοι τους ήταν θύματα απο ένοπλες ληστείες, μερικοί αλλοι ειχαν μπλεξιματα με τις αρχες εκει. Και το κερασάκι: δυο έφαγαν μαχαιριά…

​

Οταν ήρθε η εντολή για δουλειά στο Σαντος, ήμουνα λιγο διστακτικός, γιατί μολις γυρισα απο ενα πολυ κουραστικό ταξίδι στην Αφρικη, οπου και απέκτησα Μαλάρια. Οποτε δεν ένοιωθα ψυχολογικά έτοιμος να παω εκει. Εκανα μια κουβέντα στο γραφείο και τους εξήγησα την θέση μου, λέγοντας πως μάλλον ειναι καλύτερα να παει αλλος. Και αυτοι εκαναν αυτο που παντα κανουν καλύτερα: με έγραψαν στην πούτσα τους και με έστειλαν έτσι και αλλιώς.

​

Δεν βοήθησε το γεγονός πως πηγα με εναν συνάδελφο πρώην ναυτικός, που στην τελευταία επίσκεψη εκει, ειχε μια ευχάριστη στενή επαφη με ενα αιχμηρό αντικείμενο 13 εκατοστών που το κρατούσε ένας ντόπιος που ευγενικά του ζητούσε το πορτοφόλι.

Σε ολο το ταξιδι μου έλεγε με μεγαλο παθος, παρόμοιες χαρούμενες ιστορίες, με μικρες παραλλαγές. Απαγωγές, δολοφονίες, ληστείες μεχρι και βιασμούς πληρωμάτων είχε το μενου. Άψογα λεω, οτι πρεπει!

​

Ενα καλό στην υπόθεση ειναι πως πηγαίναμε εκει για τρία πλοια του ” Έχουμε χεσμένο τον πρωθυπουργό” Λασκαριδη. Αυτος παντα πρόσεχε τους τεχνικούς και επιθεωρητές και μας εβαζε σε καλα και ασφαλή ξενοδοχεία. Και γραφω “πρόσεχε” γιατι μετα και αυτος ξεκίνησε τις μαλακίες του στιλ “μονο 48 ταξιδευες, πανε για δουλειά ολο το βραδύ και το πρωι για πισω, δεν πιστευω να θελεις υπνο;”

​

**///Εδω μια μικρη παρένθεση. Απο κατω εχω μερικές αποδείξεις πως ΟΝΤΩΣ εχει παει εκει, παραπάνω απο μια φορα. Hotels Bookings & check ins κυρίως. Αυτο γιατι την προηγούμενη φορα τα μισα ποστ ηταν απο ατομα που πιστεύουν πως κάθομαι σε ενα γραφειο και εχω φαντασιώσεις.**

[**https://imgur.com/a/33R9Ct9**](https://imgur.com/a/33R9Ct9)

​

**ΔΕΝ εχω καμία υποχρέωση και όρεξη να ψάχνω για το καθε ταξίδι για αποδείξεις. Γραφω αυτα που περασα για πλακα, και πραγματικά ΔΕΝ με ενδιαφέρει αμα τα διαβάζει ενας ή 100. Σε ατομα που δεν με πιστεύουν και γράφουν ειρωνικά σχόλια, αμα εχω όρεξη θα τους απαντω, ή αλλιώς πανε για μπλοκ. Κλείνει η παρένθεση.///**

​

Φτάνουμε εκει και μας ενημερώνουν πως θα παραμείνουμε τουλάχιστον για 15 μερες, διότι ναι μεν το ενα πλοίο είναι εκει, αλλα το επόμενο θα ερθει σε 5 μερες. Και το κερασακι, λογου που ειχαν πρόσφατα καποια προβληματα με την ασφαλεια του λιμανιού, δεν θα αφηνουν κανεναν να παραμείνει στο πλοίο μετα τις 18:00 και νωρίτερα απο τις 08:00… Μετάφραση: καθε μερα απογευμα εξω, ξενοδοχειο και το πρωί για δουλειά.

Αμα βαλεις και πως η δουλεια ειναι 6 με 7 ωρες το πολυ…Αρα τελειώσαμε τα παντα την πρωτη μερα και μετα ειχαμε 4 μερες για τουρισμο…και ξανά το ίδιο για το δεύτερο πλοιο…

​

Με λιγα λογια, 3 μερες δουλεια και 12 μερες άραγμα.

​

Βρήκαν και πιο λογικο να νοικιάσουν ενα flat για τον καθένα μας,

[https://g.page/gonzagaflat?share](https://g.page/gonzagaflat?share)

[https://imgur.com/a/4TDcrle](https://imgur.com/a/4TDcrle)

Που αυτο μας βόλεψε τρελα, ηταν σαν να εχουμε ενα διαμέρισμα ο καθενας μας.

Μεσα στο ιδιο κτιριο υπήρχε και μπαρ, εστιατόριο, γυμναστήριο κτλ.

Ηταν αναμεσα σε ξενοδοχείο και airbnb

​

Σαλόνι, δωμάτια, κουζινα και μπαλκόνι οταν θες να πίνεις καμία μπυρα πριν βγεις εξω.

​

Παρατηρήστε το δίχτυ ασφάλειας στο μπαλκόνι. Αυτο υπάρχει γιατι κάποτε ηταν το αγαπημένο σπορ της Βραζιλίας να πετάνε τις πεθερές απο το μπαλκόνι, οχι για κανένα κακό λογο, αλλα μήπως μάθουν να πετάνε. Αλλα οι πεθερές δεν έκαναν αυτο το μικρο χατίρι (αχάριστες) και έπεφταν σαν τα καρπούζια. Τοτε κάποιος δήμαρχος αποφάσισε να βαλει ενα νομο να υπαρχει υποχρεωτικά αυτο το δίχτυ.

Τωρα απλα τις πετάνε στο δίχτυ και τις αφήνουν μπλεγμένες εκει παριστάνουν τις αράχνες ή τις πετάνε μπροστά απο τα λεωφορεία. Οι οδηγοί ευχαρίστως δεν πατάνε ποτέ φρένο, με την πρόφαση πως προσέχουν για την ασφάλεια των επιβατών. Κάποτε ανεβάσανε και μια σελιδα οπου κρατουσαν και τα high scores τους, με φωτογραφίες και σχόλια, άλλα εκει ξέφυγε λιγο το θεμα και το σταματήσαν. Την σελίδα, οχι το πάτημα των πεθερών. Αυτό συνεχίζεται ακάθεκτα.

​

Πίσω στο ταξίδι τωρα

​

Την πρώτη μερα δεν καναμε και τίποτε τρελο, βγήκαμε για φαγητό εκει κοντα στο flat και μια μπυρα στην παράλια. Και βρηκα την ευκαιρία να ρωτήσω μερικους ντοπιους για το θεμα τις ασφάλειας. Τελικα δεν ειναι και τοσο δραματικα πια.

​

Πολλα εχουν αλλάξει απο δεκαετίες 60-70-80 που πηγαίναν οι παλαιοί ναυτικοί.

Υπάρχει πολυ καλη αστυνόμευση στην τεραστια παράλια του Σαντος και αρκετα τετράγωνα παράμεσα. Το ιδιο και κοντα στα εστιατόρια και μπαρ/ κλαμπ στην πόλη.

Οπως και ακριβώς απεναντι απο το λιμάνι οπου υπαρχουν τα περιεργα μπαρ που συχνάζουν οι ναυτικοί.

​

Αλλα… αμα ξεφύγεις μερικους δρομους παρακάτω, ιδιαίτερα το βραδυ, απλα χάνεσαι χωρις ίχνος. Το λιγοτερο που θα παθεις ειναι μια επίθεση για το πορτοφόλι σου. Οι μαχαιριές πέφτουν για πλακα. Αμα εισαι θυμα ληστειας και πραγματικά δεν εχεις λευτα επάνω σου, εχεις μεγαλο πρόβλημα. Σίγουρα θα σε σκοτώσουν για την αμαρτία αυτή.

Ειναι κοινή πρακτική εκει να εχεις ενα δευτερο πορτοφολι “για τον ληστή” με 20 ή 30 δολάρια μεσα για να γλιτώσεις τα χειρότερα.

​

Την επόμενη μερα πήγαμε στο πλοιο, η δουλειά κύλησε ανετα χωρίς απρόοπτα. Εκει γνωρίσαμε και τον τοπικό προμηθευτή (provisions ή στόρια οπως να οι ναυτικοι) του πλοιου που ηταν και ελληνας 2ης γενιάς. Αυτός ειχε να αναλάβει να προμηθεύει το πλοιο με τα φαγώσιμα κτλ της κουζινας.

​

Σημείωση πως ολοι αυτοι οι προμηθευτές ειναι μουτρα. Μεγαλα μουτρα. Ειδικότερα αυτοι που ασχολούνται με τα φαγώσιμα. Να εξηγήσω:

​

\-Οταν ειναι για ανταλακτικα και αλλα αναλώσιμα του πλοιου δεν μπωρει να ξεφύγουν και πολυ απο την ποιότητα που ζητάει το πλοίο. Το πλοιο θα ζητησει το συγκεκριμένο ανταλλακτικό, συγκεκριμένη μαρκα, συγκεκριμένο τυπο. Μολις το παραλάβει στο πλοιο με μια μάτια μεχρι και ο απλός ναυτης θα καταλαβει απο το κουτι και τις ετικέτες πως ειναι το σωστο. (εκτός αμα βαλουν πλαστα κουτια και ετικετες, το εχω δει και αυτο).

​

\-Οταν ειναι για φαγώσιμα, έρχονται σε τελάρα, σακούλες ή χαρτόκουτο χωρίς κανενα χαρακτηριστικό επανω. Ο Φιλιππινέζος θα δει ενα κουτι θα ανοίξει και θα πει “α οκ μαρούλια, παμε παρακάτω”. Το θεμα ειναι τι ποιότητας μαρούλια…

​

Ξερω στην Ελλαδα δυο προμηθευτές. Πως δουλευουν σχετικα με τα φαγώσιμα:

\-Λαχανικα, φρουτα κτλ. Πανε στην λαχαναγορά, οταν εχουν φύγει σχεδόν ολοι οι νορμαλ εμποροι, περιμένουν να τελειώσουν και οι γύφτοι που παίρνουν τα Γ κατηγορίας προϊόντα, και μετα απο αυτα που θα πανε στην χωματερή διαλεγουν την θελουν.

\-Κρεατα. Αυτα που εχουν περισσέψει απο το στρατό και κατασχεμένα κρέατα που πανε για καταστροφή

\-Κονσέρβες. Αυτα που πετανε τα σουπερ μαρκετ…

Και παει λέγοντας.

​

Εκει στην Βραζιλία ειναι τα ιδια σκατα, οποτε ο φιλος μας ο προμηθευτής εκανε χρυσές δουλείες. Μας προσκάλεσε να παμε στα γραφεία/αποθήκες του μετα την δουλεια και για δείπνο σε ενα εστιατόριο. Δεν μπορούσαμε να πουμε οχι, ηταν πολυ ευγενικός.

​

Ειχε ενα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο στο λιμάνι, απέναντι ακριβώς απο τα γραφεια της Πετρομπρας.

​

[https://imgur.com/a/rMUB9HJ](https://imgur.com/a/rMUB9HJ)

το γυάλινο κτιριο ειναι η Πετρομπρας και τα λευκα ειναι οι αποθήκες του προμηθευτή

​

​

Τεράστιες αποθήκες με φορτηγά να μπαίνουν και να βγαίνουν συνεχεία.

Τα γραφεία του ηταν λες και ηταν ο διευθυντής της τράπεζας της Βραζιλίας. Χλιδή. Όλοι που δούλευαν μεσα λες και ηταν μοντέλα, άνδρες και γυναίκες. Ολα βαμμένα λευκά, με μικρες διακριτικές λεπτομέρειες στα γαλάζια. Οχι το συνηθισμένο κιτσ που υπαρχουν στα ελληνικά εστιατόρια εξω…

​

Μετα μας παρουσίασε με περηφάνια το προϊών που του έφερνε το μεγαλύτερο κέρδος: Η Φέτα.

​

Να τονίσω εδω, πως τα ελληνικά φαγώσιμα/κρασιά στην Βραζιλια κανουν θραύση.

Αλλα για το ελαιόλαδο, ελιές και κρασί υπαρχει έντονος ανταγωνισμός με τα αντίστοιχα απο Πορτογαλια που εχουν το προνόμιο να ειναι tax free (Βραζιλια και Πορτογαλια εχουν εμπορική συμφωνια).

​

Η Φέτα στην Βραζιλία όμως δεν εχει τέτοιο προβλημα. Τα σουπερ μαρκετ σφάζονται ποιος θα παρει πρωτος μια εισαγωγή απο Φέτα. Και η τιμή φυσικά ανεβαίνει συνεχεία σαν χρηματιστήριο. Τα 50ευρο το κιλό τα εχουν για πλάκα…Υπαρχουν και με 10ευρο το κιλο αλλα…δεν ειναι Φετα. Αυτο εκανε ο φιλος μας.

​

Αγόραζε μαζικα ενα απλο πορώδες λευκό τυρί απο καπου στην Βραζιλία (εκει το αγελαδινό γαλα στην χοντρική ειναι σχεδον τζαμπα), το έκοβε σε κύβους και το πετούσε σε μια δεξαμενή με θαλασσινό νερό(!) Το άφηνε εκει μερικές εβδομάδες να ποτίσει, και μετα το συσκεύαζε σε τενεκέδες (που τα εκανε ο ιδιος ) που ειχαν τυπωμένη μια μάρκα μαϊμού “Δυο βοσκοί και ενας τον παίζει” και κατι αρλούμπες απο κατω “Γνησιο Ελληνικο τυρί Φετα απο τα ανω Κατσαβραχα” και “Βραβευμένα απο τον Μήτσο τον κουτσό” κτλ.

​

Το έπαιρναν στα πλοία, έβλεπαν ελληνικά επάνω, έκοβαν ενα κομμάτι, ηταν αλμυρό οκ, λεει ειμαστε καλα.

​

Να τα λεφτά πως γίνονται…

​

Πηγαμε μετα για φαγητο σε μια “churrascaria” (προφέρετε “σουχασκαρια” οπου το “σ” παχύ όπως το sh στο shit και το διπλό rr όπως ρ και χ συγχρόνως, οταν πας να βγαλεις ροχαλα)

​

[https://g.page/churrascariatertulia?share](https://g.page/churrascariatertulia?share)

[https://www.churrascariatertulia.com.br/](https://www.churrascariatertulia.com.br/)

​

​

[https://imgur.com/a/S0zbxmV](https://imgur.com/a/S0zbxmV)

​

Αυτο ειναι ενα ειδος εστιατορίου “churrascaria rodizio” που ειναι πολυ συνηθισμένο στην Βραζιλία, οπού πληρώνεις μια είσοδο ανα άτομο και αυτο ηταν! Για φαγητό δεν πληρώνεις άλλο τίποτα. Μονο τα ποτά και επιδόρπιο, αμα θέλεις. Το μπουφε ειναι δωρεαν με ο,τι μπορεί να σου ερθει στο μυαλό, και οταν κατσεις στο τραπέζι εχει ενα καρτελάκι με δυο χρώματα: πρασινο-φέρτε να φαω κόκκινο-όπα να ηρεμήσω λίγο.

Σου φερνουν στο τραπεζι ο,τι κρεας εχει βγει απο την σουβλα…συνεχεία. Εκει ειναι να πας εναν χορτοφάγο για να τον κανεις σπάσιμο.

​

Μετα απο 35 κιλα κρεατος και 5 λιτρα καφε, καναμε μια βολτα στην παραλια για χώνεψη. Αργοτερα πηγαμε και στο Cats κλαμπ. Το καλο στην Βραζιλία ειναι πως σχεδόν ολα τα νυχτερινά μαγαζιά ανοίγουν απο τις 21:00

​

Cats Music club

[https://goo.gl/maps/S5gdq3cX6ghDSBeK7](https://goo.gl/maps/S5gdq3cX6ghDSBeK7)

​

Για να μπεις μεσα:

\-Φακέλωμα με ταυτότητα ή διαβατιριο και ΑΦΜ.

\-Έλεγχος για οπλα/ναρκωτικά

\- …και απαγορεύεται η φωτογράφιση.

​

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι απο την σελίδα τους, δεν έβγαλα δίκες μου.

Πολυ καλο περιβάλλον για διασκέδαση, καθαρά και ασφαλές. Εμείς μπήκαμε στο ετσι (μουτρο ο προμηθευτής, παντου χωμένος) αλλα εμαθα πως κανονικά μπορεί να περιμένεις μια ωρα στην ουρα και στο τελος να φας πορτα.

​

[https://imgur.com/a/sVDis1t](https://imgur.com/a/sVDis1t)

​

Κατεβάσαμε εκει 32 λιτρα μπυρα και γυρίσαμε ζαντα στο flat. Ευτυχώς είχαμε αλλες 3 μερες μέχρι να ερθει το αλλο πλοιο…

​

​

Την αλλη μερα ξυπνήσαμε “πολυ πρωί” (11:00) και σχεδόν χάσαμε το πρωινό. Αφου φάγαμε σαν τα ζωα πάλι και μετα το κατάλληλο και απαραίτητο πια χέσιμο (3 κιλά απο οικοδομικά υλικά) είπαμε να παμε σε ενα διπλανό ξενοδοχείο που ειχε και πισινα/μπαρ/καφε

​

[https://g.page/BourbonSantosHotel?share](https://g.page/BourbonSantosHotel?share)

​

Εκει ενας απο την ομαδα ερωτεύτηκε μια μιλφαρα που κυκλοφορούσε εκει στην πισίνα. Γυρο στα 30, 1.80 υψος και φοβερό σωμα. Το μονο πραγμα που χαλούσε την κατασταση ηταν πως ηταν συνεχεία γυρο απο το 10χρονο παιδι της και την 60+ μανα της. Ακουσα τη μανα της να την φωναζει Παουλα αρκετες φορες, αλλα μια φορα σαν να ακουσα Παουλο…οποτε άρχιζα να την παρατηρώ προσεκτικότερα. Είχε σχετικα μεγαλα χερια, αλλα ηταν αρκετα λεπτα, χωρις φλέβες να πετάγονται. Μυτερούς αγκώνες, αλλα μπράτσα χωρις μυϊκό τονο. Στέρνο να προεξέχει…αλλα μικρή λεκάνη. Πραγματικά δεν μπορούσες να καταλάβεις.

​

Ήμασταν εκει 2 ωρες και αυτη κυκλοφορούσε μονο αναμεσα σε μανα, πισινα και τον μικρο. Δεν ειχαμε καποια ευκαιρία να την πιάσουμε κουβεντα. Ειπα στον συνάδελφο οτι παιζει να εχει ενα λουκανικο Βαβαρίας εκει κατω, αλλα αυτος ηταν κάθετος, “Αποκλείεται” λεει, ξερω εγω.

​

Πήγαμε μια βόλτα στην παράλια, σε ενα εμπορικό κέντρο και μετά για φαγητό.

[https://imgur.com/a/eTJr5aR](https://imgur.com/a/eTJr5aR)

[https://imgur.com/a/SPqx0rT](https://imgur.com/a/SPqx0rT)

[https://g.page/praiamarshopping?share](https://g.page/praiamarshopping?share)

​

​

Κάποια φαση ο κολλημένος με την Παουλα μας ειπε πως θα γυρνούσε στο ξενοδοχείο για να αράξει, (ναι καλα…) οποτε εμεις συνεχίσαμε τον τουρισμο.

Πήγαμε στο “μουσείο του καφε” οπου ηταν παλαια το χρηματιστήριο (το 1900 κάτι)του καφε για ολες τις φαρμες τις Βραζιλιας που εκαναν εξαγωγή.

​

​

[https://imgur.com/a/9GcAjVM](https://imgur.com/a/9GcAjVM)

​

[https://www.tripadvisor.com/Attraction\_Review-g303625-d2510934-Reviews-Coffee\_Museum-Santos\_State\_of\_Sao\_Paulo.html](https://www.tripadvisor.com/Attraction_Review-g303625-d2510934-Reviews-Coffee_Museum-Santos_State_of_Sao_Paulo.html)

​

[https://www.museudocafe.org.br/bolsa-oficial-de-cafe/historico-bolsa-oficial-de-cafe/](https://www.museudocafe.org.br/bolsa-oficial-de-cafe/historico-bolsa-oficial-de-cafe/)

​

Τοτε οποιος ειχε μια φαρμα και ειχε μια καλη παράγωγη, το πουλουσε σε εναν χοντρέμπορα εκει στο Σαντος. Αυτος με την σειρα του εβαζε, το προϊόν εκει για πλειστηριασμό. Ερχονταν οι έμποροι απο Ευρωπη και ξεκινούσαν οι προσφορές. Πολλες φορες μαλιστα το φορτίο ηταν στο τρενο που ηταν σταματημένο λιγο πιο κατω (οι γραμμές ακομα υπάρχουν) και όποιος κέρδιζε έστελνε το τρένο κατευθείαν στο πλοίο του για φόρτωση.

​

[https://imgur.com/a/7HksCr1](https://imgur.com/a/7HksCr1) (οι γραμμές)

​

Να ξέρετε, επειδη στην δεκαετία του 60-70 η Ελλάδα ειχε αποκλειστική εισαγωγή καφε απο την Βραζιλία, και ολος ο καφες τις Βραζιλιας περνούσε απο εκει αυτο σημαίνει πως ο καφες των πατεράδων ή/και παππούδων σας, περασε απο αυτο το σημειο.

​

Το βραδυ ο κολλημένος με την Παουλα παλι μας εκλασε, οποτε πηγαμε σε μια μπουατ/κλαμπ που ηταν και ψησταριά. Ναι, φάγαμε παλι σαν το ζωα, αλλα ειχαμε και μουσικη αυτην την φορα. Ειχε πλακα να εισαι μπουκωμένος με μια μπριζόλα, αλλα να θες να χορεύεις κιόλας.

​

Baccará Bar e Grill

[https://goo.gl/maps/g62NXNH9ffrS4AmWA](https://goo.gl/maps/g62NXNH9ffrS4AmWA)

​

[https://imgur.com/a/H57AXtH](https://imgur.com/a/H57AXtH)

​

Την επόμενη μερα, ο κολλημένος με την Παουλα παλι μας εκλασε οποτε καναμε μια βολτα προς την μερια που ηταν τα μπαρακια των ναυτικων. Οκ ηταν αθλια δεν λεω, αλλα είχαν μια πλακα με το δικο τους στιλλ. Ενα απο τα παλαιά μαγαζιά της περιοχής, το περίφημο ABC έκλισε μετα απο πολλες δεκαετίες λειτουργίας αλλα εχουν ανοιξει πολλα αλλα. Ενα απο αυτα ειναι και το Posidonio του ελληνα φιλου μας απο την Paranagua.

​

[https://imgur.com/a/9nFQTMS](https://imgur.com/a/9nFQTMS)

​

Κλαμα στο κλαμα, δυο μαγαζια εχει ο τυπος, και ποίος ξερει σε τι αλλο εχει βαλει το χερι του.

Λιγο παρακατω ειναι και το μαγαζι Creta seamens shop που και αυτο το εχει ενας ελληνας φίλος μου.

​

[https://imgur.com/a/d0bRtyp](https://imgur.com/a/d0bRtyp)

[https://goo.gl/maps/B7qVWC6EdSTTEzGT6](https://goo.gl/maps/B7qVWC6EdSTTEzGT6)

​

​

Μετα το βραδάκι πηγαμε σε κατι μπυραρίες με ποιο φευγάτη μουσική και φοβερό κόσμο.

​

[https://g.page/studiorockcafe?share](https://g.page/studiorockcafe?share)

​

Bar Australiano

[https://goo.gl/maps/SHoN4vakxCiiywfU7](https://goo.gl/maps/SHoN4vakxCiiywfU7)

​

[https://imgur.com/a/NYHwhCY](https://imgur.com/a/NYHwhCY)

​

Οι φωτογραφίες ηταν στην φαση που τα πράγματα ηταν ήσυχα, γιατι μετα γίναμε εντελώς κώλος. Και εκει που περνουσαμε τρελα, μας παίρνει τηλεφωνο ο κολλημένος με την Παουλα! -Ελα γρήγορα κανω κατάσταση αλλα δεν μιλάει καλα αγγλικά. Θελω μετάφραση! Έφερε και μια φίλη!

​

Παμε που λες στο ξενοδοχείο, και όντως στο μπαρ ειναι ο φιλος μας με ενα χαμεγελο μεχρι τα αυτια, η Παουλα και μια αλλη τρομερά όμορφη κοπέλα. Η μανα η 60αρα ηταν εκει παρακατω. Ευτυχώς ο μικρος ηταν αφαντος…

​

\-Μου λεει ο δικός μας να μιλήσω με την Παουλα γιατι δεν πρεπει να ειναι αυτο το ονομα της, και τη ακριβώς μπορουμε να κανουμε…

​

Πιανω κουβεντα..

\-Μου λεει η Παουλα πως δεν πρεπει να να χρησιμοποιούμε το όνομα αυτο αλλα το “επαγγελματικό” της ονομα που ειναι Fada (νεράιδα ή/και καλη μαγισσα πορτογαλικά) και δουλευει μονο αμα έρθει και η φιλη της η Denisse. Πανε πακετο. Αμα θελει θελει μπορει να ερθει και η μανα…

​

Η αλλαγές στην εκφραση του ηταν πραγματικα αριστούργημα. Οταν ακουσε για το διπλο χαμογελουσε σαν μαλακας, στο τριπλο πέρασε απο μια έκφραση τρόμου/αηδιας και μετα οταν ακουσε πως το τριπλο ειναι προαιρετικό μια ανακούφιση…

​

Σε ολη την φαση με την κουβεντα, ειδα πως η Παουλα/Φαντα ειχε πολυ συχνα το χερι αναμεσα στα μπουτια τις. Φορουσε και ενα πολυ κοντο μινι. Εκει δεν αντεξα και την ρώτησα στα ισια αμα ειναι “προικισμένη” (dotada, συνθημα αμα ειναι τρανσ)

​

Και μου λεει την ατακα της χρονιάς

​

“Νεράιδα χωρις μαγικο ραβδάκι δεν παίζει”

​

Κανω την μετάφραση στον ανυπόμονο συνάδελφο, οπου και παλι εχουμε μια πληθώρα απο εκφράσεις σαν εκείνα τα κινέζικα θέατρα (Sichuan Opera) που αλλαζουν γρήγορα μασκες.

Πρωτα χαρα, μετα απορία, τρομος και τελος ειναι ύφος του στιλλ “για να δουμε…”

​

Τον τονίζω να ξερει πως απο την στιγμη που δεν αποχωρίστηκε το “μαγικο ραβδάκι” της, και νιώθει περήφανη για αυτο, θα θελει σιγουρα να κανει καποια μαγικα για την διάμετρο της κωλοτρυπίδας του.

​

Και ετσι χωριστήκαμε εκείνο το βραδυ. Δεν γνωριζω αμα πήρε ΚΑΙ την μανα μαζι του…

​

​

Εμεις περάσαμε το βραδι στο “A ilha Night Club”

[https://goo.gl/maps/S8zF4xwnzMq7BN8d9](https://goo.gl/maps/S8zF4xwnzMq7BN8d9)

[https://a-ilha-night-club.negocio.site/?utm\_source=gmb&utm\_medium=referral](https://a-ilha-night-club.negocio.site/?utm_source=gmb&utm_medium=referral)

​

Και εκει δεν επιτρεπόταν οι φωτογραφίες, αλλα ειναι φοβερο μαγαζι!

Μπιλιαρδα, ποδοσφερακια, μπυρες, πιτσες, κρεατα, ποδοσφερο και ποτα. Και γυναικες…

Ολα αυτα με θεα απο το βουνο το Σαντος ολο στα ποδια σου.

[https://imgur.com/a/RvbFTgH](https://imgur.com/a/RvbFTgH)

​

Μονο για αυτο το μαγαζι αξίζει να πας εκει.

​

​

​

​

Ο κολλημένος την αλλη μερα αρνήθηκε να μοιράσει την εμπειρία του.

Εγω παντος, τον ειδα να περπατάει λιγο περίεργα…