This interview should be mandatory reading for everyone. It’s worth reading in its entirety, but a few snippets:
>**Veel betogers die maandag door de straten van Brussel trokken, zijn gefrustreerd omdat de bedrijfswinsten en de dividenden gewoon op peil blijven, ondanks de inflatie. Ze willen een groter stuk van de koek. Hebben ze gelijk?**
>‘Dat de winsten hoog blijven, klopt. Dat de lonen in verhouding daarmee relatief lager zijn komen te liggen, ook. Of een staking de beste oplossing daarvoor is, laat ik in het midden. Maar we moeten wel duidelijk voor ogen houden dat we nu te maken hebben met tijdelijke ontwrichtingen. De vraag is hoog, het aanbod is beperkt. Dat is een ander verhaal dan dat over de marktmacht van dominante bedrijven. Ik geef even een voorbeeld uit het begin van de pandemie. De prijs van mondmaskers schoot toen van een paar cent naar 1,50 euro. Iemand die toen investeerde in machines om mondmaskers te maken, kon zijn investering terugverdienen dankzij die hoge prijzen. Doordat het aanbod van mondmaskers zo snel steeg, kon de prijs ook weer snel zakken. Wat de markt toen voor elkaar kreeg, zou de overheid nooit gelukt zijn’.
>**Voor bedrijven stijgen de kosten ook. Je zou verwachten dat ze daardoor wat minder winst zouden maken, maar vaak kunnen ze de kosten integraal doorschuiven naar de klant en de eindconsument. Wat zegt dat over hun marktmacht?**
>‘Niet alleen bedrijven met een grote marktmacht of een monopolie moeten afrekenen met een hoge inflatie. Alle bedrijven hebben ermee te maken. Je kunt je afvragen hoe wenselijk het is dat bedrijven de kosten doorrekenen. Het klopt dat de vergoeding van kapitaal op die manier standhoudt, terwijl de vergoeding van arbeid misschien onder druk komt te staan. Maar dankzij de winsten kan er meer geïnvesteerd worden, wat een deel van de oplossing van het inflatieprobleem is. Als het aanbod groeit, ontstaat er weer een neerwaartse druk op de prijzen. Bij monopolievorming heb je dat niet. In dat geval profiteert een beperkt aantal bedrijven, ten nadele van andere. Het is belangrijk om dat onderscheid te maken in het beleidsdebat.’
> **Wat kan de overheid doen?**
> ‘Prijscontroles zijn in elk geval niet de oplossing. Om even terug te komen op de mondmaskers: als er toen een plafond was gezet op de prijs, zouden er onvoldoende mondmaskers gemaakt zijn, wat op lange termijn veel schadelijker zou uitvallen. Eigenlijk kunnen overheden niets doen aan de oorzaken van de ontwrichtingen die we nu zien.’
> **Uw collega Gert Peersman schreef deze week dat de inflatie in België ook wordt aangewakkerd doordat veel overheidsregels een doeltreffende concurrentie in de weg staan.**
>‘België staat voor een serieuze uitdaging om zijn markten competitiever te maken. Of dat meespeelt in de inflatie zou ik niet durven zeggen, daarvoor heb ik niet genoeg gegevens. Maar in Nederland bijvoorbeeld zijn veel markten dankzij betere regelgeving competitiever dan in België. Vaak is deregulering de beste regulering.’
>‘Ik pleit voor een onafhankelijke pro-concurrentie-autoriteit, die losstaat van de politiek. De westerse wereld heeft de inflatiebestrijding in handen gegeven van onafhankelijke centrale banken, omdat werd ingezien dat politici telkens weer geld gingen uitgeven om verkozen te raken. Zo’n ontwikkeling is ook wenselijk voor het concurrentiebeleid.’
> **Zit er niet ook een politieke component aan het concurrentiebeleid? Neem het Belgische verbod op verkoop met verlies. Dat voorkomt harde prijsconcurrentie, maar beschermt kleine winkeliers tegen de marktmacht van multinationals.**
> ‘Predatory pricing, zoals dat heet, is niet bevorderlijk voor de concurrentie. De vraag is hoeveel je toelaat. Nu voelen politieke partijen die de kleine zelfstandigen verdedigen, zich geroepen het verbod op verkoop met verlies in stand te houden. Maar het concurrentiebeleid zou niet moeten uitgaan van de vraag hoeveel winst bepaalde bedrijven kunnen maken, maar van de vraag wat in het belang is van de hele economie. Experts kunnen daar een genuanceerde mening over formuleren’.
> ‘De kwestie wordt steeds belangrijker naarmate de digitalisering van de economie tot meer monopolievorming leidt. Daartegen wordt maar heel weinig gedaan. We besteden veel meer geld aan het bestrijden van inflatie, dan aan het bevorderen van de concurrentie. Terwijl de kostprijs van te weinig concurrentie veel hoger is.’
Lol, ideologue bullshit.
>Om even terug te komen op de mondmaskers: als er toen een plafond was gezet op de prijs, zouden er onvoldoende mondmaskers gemaakt zijn
Read: if we weren’t paid what we wanted, we would have let people die.
Meanwhile, people asking for pay rises are told to go fuck themselves.
Capitalism is a death cult, indeed.
>De vraag is hoog, het aanbod is beperkt.
What a vague, non-specific statement. For electric cars, the demand is indeed high with a low delivery. For everyday food, demand is roughly the same and, more importantly, extremely predictable. Plus that fact that food waste by big supermarkets remains a gigantic problem.
This guy is making vague, overly broad statements. And people think that’s smart…
>Doordat het aanbod van mondmaskers zo snel steeg, kon de prijs ook weer snel zakken. Wat de markt toen voor elkaar kreeg, zou de overheid nooit gelukt zijn
Textbook example of a red herring. It’s like saying a fisherman couldn’t have built a rocket if we let him try.
The government didn’t produce, it bought. So why make a statement as if they were producing? What an absolutely false comparison to make.
>Vaak is deregulering de beste regulering.
A misleading statement. Regularization is more than a monolithic concept that has no more fine-grained definition. History has shown that the less regularization there is, the more companies prey on those least able to defend themselves.
Rules exist to protect those who need protection. Especially those people who are vehement about the idea that they’re too smart to be tricked. Those are the biggest morons.
And on top of that, those people basically make the argument that they are OK with companies constantly trying to trick them.
Think about that for a moment. Large groups out there, with gigantic financial means, constantly trying to trick you… and then you sitting there, 1 person, thinking you’re smarter than all of them combined.
**And** that this somehow makes it ok, the fact that they do their business by tricking people.
It’s a view of life that finds its basis in superiority thinking. The idea that, since you are smart/strong/… you can overcome what the world throws at you, and everyone else who is not like you deserves to be taken advantage of.
Think about that for a minute. Looking at other people and thinking you’re better than them. Looking at other people and thinking that it’s ok for them to suffer.
What kind of view on life is that?
But to keep it short: the idea that wages can’t go up “because companies have costs too” is bullshit. Their refusal comes from an unwillingness to cut down on a very significant part of their spending: that towards their richest members.
2 comments
This interview should be mandatory reading for everyone. It’s worth reading in its entirety, but a few snippets:
>**Veel betogers die maandag door de straten van Brussel trokken, zijn gefrustreerd omdat de bedrijfswinsten en de dividenden gewoon op peil blijven, ondanks de inflatie. Ze willen een groter stuk van de koek. Hebben ze gelijk?**
>‘Dat de winsten hoog blijven, klopt. Dat de lonen in verhouding daarmee relatief lager zijn komen te liggen, ook. Of een staking de beste oplossing daarvoor is, laat ik in het midden. Maar we moeten wel duidelijk voor ogen houden dat we nu te maken hebben met tijdelijke ontwrichtingen. De vraag is hoog, het aanbod is beperkt. Dat is een ander verhaal dan dat over de marktmacht van dominante bedrijven. Ik geef even een voorbeeld uit het begin van de pandemie. De prijs van mondmaskers schoot toen van een paar cent naar 1,50 euro. Iemand die toen investeerde in machines om mondmaskers te maken, kon zijn investering terugverdienen dankzij die hoge prijzen. Doordat het aanbod van mondmaskers zo snel steeg, kon de prijs ook weer snel zakken. Wat de markt toen voor elkaar kreeg, zou de overheid nooit gelukt zijn’.
>**Voor bedrijven stijgen de kosten ook. Je zou verwachten dat ze daardoor wat minder winst zouden maken, maar vaak kunnen ze de kosten integraal doorschuiven naar de klant en de eindconsument. Wat zegt dat over hun marktmacht?**
>‘Niet alleen bedrijven met een grote marktmacht of een monopolie moeten afrekenen met een hoge inflatie. Alle bedrijven hebben ermee te maken. Je kunt je afvragen hoe wenselijk het is dat bedrijven de kosten doorrekenen. Het klopt dat de vergoeding van kapitaal op die manier standhoudt, terwijl de vergoeding van arbeid misschien onder druk komt te staan. Maar dankzij de winsten kan er meer geïnvesteerd worden, wat een deel van de oplossing van het inflatieprobleem is. Als het aanbod groeit, ontstaat er weer een neerwaartse druk op de prijzen. Bij monopolievorming heb je dat niet. In dat geval profiteert een beperkt aantal bedrijven, ten nadele van andere. Het is belangrijk om dat onderscheid te maken in het beleidsdebat.’
> **Wat kan de overheid doen?**
> ‘Prijscontroles zijn in elk geval niet de oplossing. Om even terug te komen op de mondmaskers: als er toen een plafond was gezet op de prijs, zouden er onvoldoende mondmaskers gemaakt zijn, wat op lange termijn veel schadelijker zou uitvallen. Eigenlijk kunnen overheden niets doen aan de oorzaken van de ontwrichtingen die we nu zien.’
> **Uw collega Gert Peersman schreef deze week dat de inflatie in België ook wordt aangewakkerd doordat veel overheidsregels een doeltreffende concurrentie in de weg staan.**
>‘België staat voor een serieuze uitdaging om zijn markten competitiever te maken. Of dat meespeelt in de inflatie zou ik niet durven zeggen, daarvoor heb ik niet genoeg gegevens. Maar in Nederland bijvoorbeeld zijn veel markten dankzij betere regelgeving competitiever dan in België. Vaak is deregulering de beste regulering.’
>‘Ik pleit voor een onafhankelijke pro-concurrentie-autoriteit, die losstaat van de politiek. De westerse wereld heeft de inflatiebestrijding in handen gegeven van onafhankelijke centrale banken, omdat werd ingezien dat politici telkens weer geld gingen uitgeven om verkozen te raken. Zo’n ontwikkeling is ook wenselijk voor het concurrentiebeleid.’
> **Zit er niet ook een politieke component aan het concurrentiebeleid? Neem het Belgische verbod op verkoop met verlies. Dat voorkomt harde prijsconcurrentie, maar beschermt kleine winkeliers tegen de marktmacht van multinationals.**
> ‘Predatory pricing, zoals dat heet, is niet bevorderlijk voor de concurrentie. De vraag is hoeveel je toelaat. Nu voelen politieke partijen die de kleine zelfstandigen verdedigen, zich geroepen het verbod op verkoop met verlies in stand te houden. Maar het concurrentiebeleid zou niet moeten uitgaan van de vraag hoeveel winst bepaalde bedrijven kunnen maken, maar van de vraag wat in het belang is van de hele economie. Experts kunnen daar een genuanceerde mening over formuleren’.
> ‘De kwestie wordt steeds belangrijker naarmate de digitalisering van de economie tot meer monopolievorming leidt. Daartegen wordt maar heel weinig gedaan. We besteden veel meer geld aan het bestrijden van inflatie, dan aan het bevorderen van de concurrentie. Terwijl de kostprijs van te weinig concurrentie veel hoger is.’
Lol, ideologue bullshit.
>Om even terug te komen op de mondmaskers: als er toen een plafond was gezet op de prijs, zouden er onvoldoende mondmaskers gemaakt zijn
Read: if we weren’t paid what we wanted, we would have let people die.
Meanwhile, people asking for pay rises are told to go fuck themselves.
Capitalism is a death cult, indeed.
>De vraag is hoog, het aanbod is beperkt.
What a vague, non-specific statement. For electric cars, the demand is indeed high with a low delivery. For everyday food, demand is roughly the same and, more importantly, extremely predictable. Plus that fact that food waste by big supermarkets remains a gigantic problem.
This guy is making vague, overly broad statements. And people think that’s smart…
>Doordat het aanbod van mondmaskers zo snel steeg, kon de prijs ook weer snel zakken. Wat de markt toen voor elkaar kreeg, zou de overheid nooit gelukt zijn
Textbook example of a red herring. It’s like saying a fisherman couldn’t have built a rocket if we let him try.
The government didn’t produce, it bought. So why make a statement as if they were producing? What an absolutely false comparison to make.
>Vaak is deregulering de beste regulering.
A misleading statement. Regularization is more than a monolithic concept that has no more fine-grained definition. History has shown that the less regularization there is, the more companies prey on those least able to defend themselves.
Rules exist to protect those who need protection. Especially those people who are vehement about the idea that they’re too smart to be tricked. Those are the biggest morons.
And on top of that, those people basically make the argument that they are OK with companies constantly trying to trick them.
Think about that for a moment. Large groups out there, with gigantic financial means, constantly trying to trick you… and then you sitting there, 1 person, thinking you’re smarter than all of them combined.
**And** that this somehow makes it ok, the fact that they do their business by tricking people.
It’s a view of life that finds its basis in superiority thinking. The idea that, since you are smart/strong/… you can overcome what the world throws at you, and everyone else who is not like you deserves to be taken advantage of.
Think about that for a minute. Looking at other people and thinking you’re better than them. Looking at other people and thinking that it’s ok for them to suffer.
What kind of view on life is that?
But to keep it short: the idea that wages can’t go up “because companies have costs too” is bullshit. Their refusal comes from an unwillingness to cut down on a very significant part of their spending: that towards their richest members.