Ja pas maar op dat je met dit soort titels niet de mening van 1 persoon toekent aan een heel land
De mensen die worden geinterviewd zijn redelijk oud, maar zou dit gevoel ook bij jongeren spelen?
Ah gelukkig maar, ik vond altijd dat de discussie omtrent de relatie tussen kolonisator en voormalige kolonieën veel te simpel was. Blij dat we de problematiek tenminste nog een beetje uitdagend kunnen maken.
/s
Ik vind het lastig om hier een juist reactie te hebben, maar ik snap dat sentiment ergens wel. Als men in Suriname destijds in de toekomst had kunnen zien dan had de keuze tussen onafhankelijk en dat niet doen waarschijnlijk meer een keuze geweest van welke het minst slechte is.
Vraag me wel af wat zo’n zakenkabinet zou moeten doen.
Het spreekt wat mij betreft boekdelen dat één derde van de inwoners in de jaren rond de onafhankelijkheid naar Nederland is verhuisd.
Ik heb hier al eens eerder een post over gemaakt, maar vanuit de rechtspraak bekeken lijkt het net alsof Suriname de jure onafhankelijk is, maar de facto niet. De Nederlandse rechtspraak wordt in Suriname nauwlettend bestudeerd en vaak ook gevolgd.
De kantonrechter overweegt dat voor de beoordeling van het geschil, naast de hiervoor besproken Grondwetsartikelen, tevens de rechtspraak van belang is. (…) **Het toetsingskader dat in de Nederlandse rechtspraak gehanteerd is, en voor de Surinaamse rechtspraktijk ook een goed toetsingskader vormt, is onder andere te vinden in de hierna volgende uitspraak van het Gerechtshof Den Haag.** Het Hof heeft daarin geoordeeld over een vordering in verband met een maatregel die bij wet was opgelegd in verband met de Covid-19 pandemie. **Het betreft een uitspraak van het Gerechtshof Den Haag van 26 februari 2021 (ECLI:NL:GHDHA:2021:285)** waarbij het Hof onder andere alsvolgt overwoog: (…)
Het door verzoeker gedane beroep op de bepaling van artikel 1 lid 3 Sr. inhoudende dat bij verandering van wetgeving na het tijdstip waarop het feit is begaan de voor de verdachte gunstigste bepalingen worden toegepast, gaat niet op omdat het in deze bepaling gaat om een verdachte en niet een onherroepelijk veroordeelde, zoals in het geval van verzoeker. **De waarnemend Procureur-Generaal verwijst in dit verband naar het arrest van de Hoge Raad van 12 juli 2011, NJ 2012, 78.**
**Volgens de Hoge Raad** kan alleen iemand die door het achterwege blijven van een strafvervolging is getroffen in een belang dat hem bepaaldelijk aangaat, als belanghebbende worden beschouwd. (…) “De hierboven geformuleerde eis van het bijzondere belang, maar ook de erkenning van de mogelijkheid dat een rechtspersoon voor een collectief belang opkomt in een procedure, staat eraan in de weg een particulier die zich enkel beroept op zijn status van belastingbetaler, inwoner, Nederlander, zich verantwoordelijk voelend intellectueel of op een andere kwaliteit die hij met velen deelt dan wel op een combinatie van die hoedanigheden, als rechtstreeks belanghebbende in de zin van art. 12 aan te merken.” **(vide Corstens, Het Nederlands strafprocesrecht, 8e druk, pag 623). Het Hof neemt over de visie van Corstens zoals hiervoor is geciteerd**,
Décharge wordt omschreven als het verlenen van kwijting aan een bestuurder voor het gevoerde beleid. Décharge heeft het ontslag van aansprakelijkheid van de bestuurder voor al zijn handelen tot gevolg. **In lijn met de uitspraak van de Hoge Raad, bekend onder HR 20 oktober 1989, NJ 1990, 308,** overweegt de kantonrechter dat het rechtsgevolg van de verleende décharge ook geldend is wanneer de bestuurder de onderneming bewust en opzettelijk schade heeft berokkend.
**De Hoge Raad hanteert tot op dit moment de strakke regel** dat de Staat terzake van onrechtmatige rechtspleging uit hoofde van onrechtmatige daad slechts aansprakelijk kan worden gehouden, indien bij de zaak zo fundamentele rechtsbeginselen zijn veronachtzaamd dat van een eerlijke, onpartijdige behandeling van de zaak niet meer kan worden gesproken. Zie HR 26 februari 1988, NJ 1989, 2; Franklin/Nederlandse Antillen; H.R. 29 april 1994, NJ 1995, 727; S/Staat der Nederlanden). **De kantonrechter neemt deze overweging van de Hoge Raad over en maakt die tot de hare.**
Nederland wordt ook geregeerd door zakkenvullers. Zo veel anders zou het ook niet zijn geweest
8 comments
Ja pas maar op dat je met dit soort titels niet de mening van 1 persoon toekent aan een heel land
De mensen die worden geinterviewd zijn redelijk oud, maar zou dit gevoel ook bij jongeren spelen?
Ah gelukkig maar, ik vond altijd dat de discussie omtrent de relatie tussen kolonisator en voormalige kolonieën veel te simpel was. Blij dat we de problematiek tenminste nog een beetje uitdagend kunnen maken.
/s
Ik vind het lastig om hier een juist reactie te hebben, maar ik snap dat sentiment ergens wel. Als men in Suriname destijds in de toekomst had kunnen zien dan had de keuze tussen onafhankelijk en dat niet doen waarschijnlijk meer een keuze geweest van welke het minst slechte is.
Vraag me wel af wat zo’n zakenkabinet zou moeten doen.
Het spreekt wat mij betreft boekdelen dat één derde van de inwoners in de jaren rond de onafhankelijkheid naar Nederland is verhuisd.
Ik heb hier al eens eerder een post over gemaakt, maar vanuit de rechtspraak bekeken lijkt het net alsof Suriname de jure onafhankelijk is, maar de facto niet. De Nederlandse rechtspraak wordt in Suriname nauwlettend bestudeerd en vaak ook gevolgd.
[https://rechtspraak.sr/sru-k1-2021-4/](https://rechtspraak.sr/sru-k1-2021-4/)
De kantonrechter overweegt dat voor de beoordeling van het geschil, naast de hiervoor besproken Grondwetsartikelen, tevens de rechtspraak van belang is. (…) **Het toetsingskader dat in de Nederlandse rechtspraak gehanteerd is, en voor de Surinaamse rechtspraktijk ook een goed toetsingskader vormt, is onder andere te vinden in de hierna volgende uitspraak van het Gerechtshof Den Haag.** Het Hof heeft daarin geoordeeld over een vordering in verband met een maatregel die bij wet was opgelegd in verband met de Covid-19 pandemie. **Het betreft een uitspraak van het Gerechtshof Den Haag van 26 februari 2021 (ECLI:NL:GHDHA:2021:285)** waarbij het Hof onder andere alsvolgt overwoog: (…)
[https://rechtspraak.sr/sru-hvj-2019-4/](https://rechtspraak.sr/sru-hvj-2019-4/)
Het door verzoeker gedane beroep op de bepaling van artikel 1 lid 3 Sr. inhoudende dat bij verandering van wetgeving na het tijdstip waarop het feit is begaan de voor de verdachte gunstigste bepalingen worden toegepast, gaat niet op omdat het in deze bepaling gaat om een verdachte en niet een onherroepelijk veroordeelde, zoals in het geval van verzoeker. **De waarnemend Procureur-Generaal verwijst in dit verband naar het arrest van de Hoge Raad van 12 juli 2011, NJ 2012, 78.**
[https://rechtspraak.sr/sru-hvj-2020-1/](https://rechtspraak.sr/sru-hvj-2020-1/)
**Volgens de Hoge Raad** kan alleen iemand die door het achterwege blijven van een strafvervolging is getroffen in een belang dat hem bepaaldelijk aangaat, als belanghebbende worden beschouwd. (…) “De hierboven geformuleerde eis van het bijzondere belang, maar ook de erkenning van de mogelijkheid dat een rechtspersoon voor een collectief belang opkomt in een procedure, staat eraan in de weg een particulier die zich enkel beroept op zijn status van belastingbetaler, inwoner, Nederlander, zich verantwoordelijk voelend intellectueel of op een andere kwaliteit die hij met velen deelt dan wel op een combinatie van die hoedanigheden, als rechtstreeks belanghebbende in de zin van art. 12 aan te merken.” **(vide Corstens, Het Nederlands strafprocesrecht, 8e druk, pag 623). Het Hof neemt over de visie van Corstens zoals hiervoor is geciteerd**,
[https://rechtspraak.sr/sru-k1-2020-26/](https://rechtspraak.sr/sru-k1-2020-26/)
Décharge wordt omschreven als het verlenen van kwijting aan een bestuurder voor het gevoerde beleid. Décharge heeft het ontslag van aansprakelijkheid van de bestuurder voor al zijn handelen tot gevolg. **In lijn met de uitspraak van de Hoge Raad, bekend onder HR 20 oktober 1989, NJ 1990, 308,** overweegt de kantonrechter dat het rechtsgevolg van de verleende décharge ook geldend is wanneer de bestuurder de onderneming bewust en opzettelijk schade heeft berokkend.
[https://rechtspraak.sr/sru-k1-2014-5/](https://rechtspraak.sr/sru-k1-2014-5/)
**De Hoge Raad hanteert tot op dit moment de strakke regel** dat de Staat terzake van onrechtmatige rechtspleging uit hoofde van onrechtmatige daad slechts aansprakelijk kan worden gehouden, indien bij de zaak zo fundamentele rechtsbeginselen zijn veronachtzaamd dat van een eerlijke, onpartijdige behandeling van de zaak niet meer kan worden gesproken. Zie HR 26 februari 1988, NJ 1989, 2; Franklin/Nederlandse Antillen; H.R. 29 april 1994, NJ 1995, 727; S/Staat der Nederlanden). **De kantonrechter neemt deze overweging van de Hoge Raad over en maakt die tot de hare.**
Nederland wordt ook geregeerd door zakkenvullers. Zo veel anders zou het ook niet zijn geweest