We waren hier laatst op het werk in een jolige bui en hadden de Efteling playlist opgezet. Nu kent iedere Nederlander natuurlijk het liedje van de Indische Waterlelies (https://youtu.be/RzWPvgccYQ8 )
Kan iemand mij vertellen wat dat irritante “geklik” is dat compleet niet in de maat van de muziek loopt is? Als je erop gaat letten hoor je het altijd.

7 comments
  1. Die ene waterlelie waarin het elfje wat er in moet draaien dat niet doet en vast loopt?

    Die is al echt iets van 15 jaar “stuk”…

  2. Ik denk dat je de bas bedoelt? Bespeeld met een iets te dun plectrum hoor je een duidelijke aanslag, en de laatste noot wordt niet op de tel gespeeld.

  3. Ik denk dat je de basgitaar bedoelt!? Zit ook in de originele en geremasterde Afrikaan Beat ([https://www.youtube.com/watch?v=QS-Xgri2DRg](https://www.youtube.com/watch?v=QS-Xgri2DRg)), dus ligt niet aan de Efteling ofzo. Als ik hier de bladmuziek zie ([https://musescore.com/user/29577902/scores/5997547](https://musescore.com/user/29577902/scores/5997547)) lijkt het op picked bass. pom pom pom __ padom | pom pom pom __ padom (en dan nog de kwartnoot er bij, subtiel);

    maar goed, geen muzikant hier – doe het op gehoor, haha

  4. Muzikant hier: Er zijn al veel dingen genoemd die helemaal kloppen. Het is de Bas, en dan met een wel heel percussieve aanslag wat die “biljartbal” oplevert.

    De laatste noot wordt niet op een logisch moment gespeeld, namelijk net niet op de “4e”, maar daar net na. Dat is wat uit de maat voelt.

    Het is niet ongebruikelijk om achtsten noten ongelijk van lengte te spelen. Dat noemen we “in swing”, en is typisch iets voor jazzy muziek. De eerste achtste noot wordt iets langer gemaakt en de tweede iets korter. Het vreemde hier is, dat niet alle instrumenten *dezelfde* hoeveelheid swing spelen. De meeste instrumenten spelen zelfs “recht” met beide achtsten netjes even lang. De bassist lijkt hier de enige te zijn die in swing speelt. Daardoor komt zijn laatste achtste noot van de maat dus later dan die van de rest. Dit is niet gebruikelijk, maar ook niet heel vreemd. Het is die harde aanslag waardoor het zo opvalt. Ik vind het zelf eigenlijk wel lekker klinken.

    Nou zijn we deze dagen gewend aan muziek die digitaal gequantiseerd is. Dat wil zeggen, ritmisch gezien digitaal gladgestreken van oneffenheden die de muzikant bewust dan wel onbewust gespeeld heeft, waardoor het lekker strak klinkt. Dit is een opname uit een ander tijdperk, en dit zal niet tot de mogelijkheden hebben behoort.

    De audio kwaliteit laat ook wat te wensen over, het is ook een oude opname. Met een goede koptelefoon hoor je het vrij duidelijk, maar het is me niet opgevallen toen ik er laatst was. Ik kan me goed voorstellen dat je het ter plaatse nauwelijks hoort. De speakers aldaar zullen ook niet de beste ooit zijn.

Leave a Reply