‘Tis niet alsof je ooit een huis gaat kopen. Part time werken, part time subsidies trekken.
40 uur werken en langer heeft voor mij gevoel ook geen zin als alles toch te duur is.
En wanneer je genoeg werkt om het te kunnen betalen heb je voor mijn gevoel te weinig tijd om het geld uitgegeven.
Veel te veel, 40 uur. Productiviteit wordt er over het algemeen ook niet hoger van. Bij mijn werk is een standaard fulltime week al 36 uur.
Ze hebben wel weer echt typische NRC-millennials geïnterviewd. De meerderheid van de jongeren kunnen het zich echt niet veroorloven om te deeltijden en een boek te schrijven of vega-recepten te instagrammen.
Ik ben 38, heb een koopwoning en drie schoolgaande kinderen. Ik heb in vergelijking met een hoop mensen een enorm bevoorrechte positie en zelfs ik wil nooit meer 40 uur in de week werken. Ik werk nu 32 uur in de week (4 dagen) en die vrije woensdag is me ontzettend veel waard.
Iets wat niet benoemd wordt, waarschijnlijk omdat het per baan ook heel verschillend zal zijn, is hoe productief de uren zijn. Ik heb zelf het gevoel dat ik veel productiever ben op 32 uur dan ik zou zijn op 40, en merk nu al dat ik af en toe gewoon dagen ‘vol zit te maken’ puur omdat ik nou eenmaal 32 uur moet werken.
Ik zit zelf (nog) in de situatie waar ik flexibel kan werken, dat is ook fijn voor mijn opdrachtgever, soms een dag extra werken omdat er iets af moet betekent dat ik soms ook een dag extra vrij kan nemen als het rustig is. En ik denk als je een goede relatie hebt met je opdrachtgever, en in privé situatie de vrijheid hebt (met kinderen zal dit vast véél moeilijker zijn) het veel beter is dan 40 uur.
Helemaal mee eens.
Doe nu BBL MBO, dus gewoon 40u/week werken, maar ik vind t maar niks. Zodra ik een vast contract aangeboden krijg, ga ik kiezen voor 32u, en als ze me dat niet kunnen bieden zoek ik wel een ander bedrijf.
Die vrije dag is me veel meer waard dan die paar euros. Al helemaal nu alles toch onbetaalbaar is…
Oef ik kom makkelijk aan 60 uur (academische wereld), maar ik geniet wel echt van mijn werk dus het voelt niet als werken
Ik ben ook van plan na m’n afstuderen 32 of 36 uur te werken. We gaan sowieso als samenleving naar een vierdaagse werkweek, dus ik begin alvast.
Ik blijf het een hele nare standaard-setting vinden die dit soort artikelen schetsen. De standaard wordt gezet op ‘het is normaal om als twee partners 40 uur (of meer) te werken”.
Nee! Nee! Dit is niet normaal! Werk doe je om te kunnen leven en een bijdrage aan -iets- te leveren.
Nu wordt verheerlijkt dat we werken omdat werken (en geld voor een ander verdienen) zo geweldig is.
Geweldig om te zien dat dit beeld langzaam aan het veranderen is, hopen dat er ook meer mensen op plekken komen die dat kunnen verkondigen.
En voor de economie hoeft het ook helemaal niet, de productiviteit van eenieder is zo belachelijk hard gestegen dat we eigenlijk allemaal nog veel minder hadden hoeven werken om net zo rijk te zijn als voorgaande generaties.
/eindeboomergemopper
Overigens merk ik bij oudere generaties (vanaf zo’n 40 jaar) dat er nog wel op neer gekeken wordt, parttime werken. Zeker als je “toch geen kinderen” hebt. Denk dat het gewoon bittere jaloezie is dat die generaties niet meer vrije tijd hebben gehad maar altijd 8,5 uur per dag achter hun bureautje hebben moeten zitten?
Je bent gekke henkie als je meer de 40 uur werkt, waar werk je in dan voor? Dure tv? Dure auto? Nederland is ziek geworden en er wordt naar millennials gewezen, God God wat zijn ze lui. Nee millennials staan 3-0 achter na hun studie, je begint met schulden, belachelijke start salarissen, diploma inflatie, dure huren, eigen risico zorg ga zo maar door. Een leuke werk beleving is meer waard dan je de pest pokke werken aangezien het toch niet loont.
Nu mijn vrouw studeert moet ik wel 40 uur werken om 2 kinderen en een studerende vrouw te onderhouden maar zodra zij klaar is wordt het meteen beide 32(of ik 24) uur.
Waarom zou ik tot mijn 70ste 5 dagen per week gaan werken zodat ik het weekend lekker het huishouden en boodschappen kan doen. Weet wel leukere dingen. Zeker nu een ander koophuis of een goed pensioen er toch niet in zit.
Ik heb het hier laatst met mijn vriendin over gehad. Ik ben net begonnen aan de master, zij begint net met werken. We hebben eigenlijk allebei zoiets van als we er niks voor hoeven te laten en het kan, dan willen we maximaal 32 uur per week werken, liefst nog minder. We willen de kids (die we hopelijk mogen krijgen) zien opgroeien en elkaar genoeg zien. Heeft misschien te maken met dat we beiden kinderen zijn van gescheiden ouders. We denken dat door het vele van huis zijn, onze ouders wat uit elkaar zijn gegroeid en niet meer communiceerden. En thuis zijn is gewoon fijn. Als het dus even kan, weinig werken!
Herkenbaar. Ik werk 3 dagen in de week in het onderwijs. Fantastische baan waar ik erg veel plezier in heb. 3 dagen lesgeven, 4 dagen voor mezelf. Ik wil nooit meer anders.
Ik heb veel geluk gehad. Ik heb een huis gekocht met mijn partner, hoef niet meer te sparen en heb ook geen idioot dure hobbies, dus kan gewoon lekker doen waar ik zin in heb.
Het is zo een ongelofelijk grandioos verschil om vanaf 40 naar 36 uur te gaan.
Opeens heb je tijd om toch even voor het einde van de dag naar de winkel te kunnen gaan, voordat het zo stervensdruk wordt.
Of om even langs het gemeentehuis te kunnen gaan zonder een vrije ochtend te vragen.
Of eens een keer een wandeling in het park te kunnen maken terwijl het nog licht buiten is.
En daarnaast, zoals vaak genoeg in deze thread, productiviteit wordt er gewoon niet beter op na een bepaalde hoeveelheid tijd. Als jij die paar uur kan gebruiken om net iets frisser en beter opgeladen de volgende dag in kan, is dat waarschijnlijk uiteindelijk efficienter.
Kan me alleen goed voor stellen dat dat laatste statement wel afhangt van welk type beroep je hebt.
40 uur werken moet niet het uitgangspunt zijn, het resultaat moet het uitgangspunt zijn. Als ik mijn doelen kan realiseren in 32 uur werk ik 32 uur, als ik de week erop 45 uur nodig heb werk ik 45 uur. Focus op doel realisatie IPV ik moet nog tot 17:00 zitten en niks doen.
Helaas werk ik 40u pw en ik ben het spuugzat. Ik heb bijna geen tijd om van mijn eigen leven, of moeder te genieten. Ja, zaterdag heel eventjes. Maar ik moet ook naar de kapper, bijscholen (certificaten behalen, want hoge verwachtingen vanuit werk), manicure/pedicure, boodschappen doen, sociale leven onderhouden (dat ik niet heb), familie bezoeken, shoppen, of wat dan ook. Helaas is m’n salaris té laag voor een werkweek van 32u.
Edit: vergeten te zeggen, ik moet ook nog sporten van mijn huisarts. Anders zijn mijn hartslagaders over 10 jaar dicht geslipt, ondanks dat ik niet rook.
Edit 2: ik heb geen koophuis. Ik kan als starter een hypotheek krijgen van 130k. Mammie en pappie zijn helaas geen VVD’ers met acht advocatenkantoren.
Waarom was dit geen thema tijdens de verkiezingen?
Deze thread maakt mij in eens tering depressief over mijn toekomst…
Ik werk 36 uur per week en ben alleenstaande moeder, voor het geld hoef je het niet te doen, elke cent die ik verdien wordt afgetrokken van kinderopvangtoeslag en andere toeslagen. Het is dat ik mijn werk leuk vind maar ik denk eraan om naar 32 uur te gaan, waarom meer uren werken of überhaupt werken als het zo goed als geen geld oplevert.
Ik heb jarenlang lange weken gemaakt. Zelfs jarenlang elke dag van Groningen naar Zwolle gereden.
Toen mijn manager vertrok heb ik een half jaar zijn werk overgenomen totdat ze een onervaren kerel vonden “die een nieuwe uitdaging zocht”.
Het duurde nog geen jaar en ik had een burnout te pakken en mijn carrière was voorbij.
Mijn werkgever probeerde me te lozen vanaf het moment dat ik ziek werd en hebben ze dat jaren volgehouden.
Toen ik weer op kantoor kwam ben ik op een locatie dichtbij huis gaan werken en heb ik mijn contract aangepast naar 32 uur.
Ik denk niet dat ik ooit nog weer volledig zal gaan werken.
Ik werk 32 uur (4 uur minder dan fulltime, 36 uur is fulltime ik de zorg) en ik ga hier zeker niet vanaf. Mijn woensdag is een vrije dag, waardoor ik altijd na 2 dagen werk, 1 dag vrij of weekend heb.
Ja, ik lever er wel wat geld voor in natuurlijk, maar dat is me het dubbel en dwars waard. Ik kom prima rond en het is heel fijn zo.
Als starter op de arbeidsmarkt kon ik al gauw de mentale last van 40 uur niet aan. Sinds een maand zit ik op 36 uur en eens in de 2 weken die extra vrije dag is echt een verademing.
Ik heb het niet heel breed financieel, dus dat is wel jammer, maar goed ik heb nog genoeg ruimte om te groeien. Die 40 uur + boodschappen + huishouden + sporten + sociaal doen + ontspannen ging hem bij mij niet worden in ieder geval. Laat staan als ik een gezin zou hebben, snap niet hoe mensen het doen.
Ik werk zelf door mijn beperkingen 24 uur, dus 3 volle werkdagen. Ik snap ook niet hoe mijn collega’s het dagelijkse leven kunnen bolwerken naast een 40 uur durende werkweek. Je moet dan nog koken, huishouden, boodschappen doen, wat voor jezelf doen, of bezig zijn met familie/vrienden en andere dingen zoals de tandarts enzo. Hoe dan?
Al zou ik het mentaal en fysiek wel aankunnen, zou ik eigenlijk niet weten of ik het zou doen. Want zij kunnen eigenlijk niet eens zo heel veel meer betalen als ik omdat ze hoger belast worden en het bedrag wat hoger is, staat niet gelijk aan de vrije tijd en energie die je ervoor terugkrijgt als je het mij vraagt.
Als chauffeur zijnde zou ik zo graag met 40u / week rond kunnen komen. Helaas moet ik 60+ per week maken. Nu helemaal met dat grote chauffeurs tekort hoop ik dat alle chauffeurs eens een knap salaris krijgen…
27 comments
‘Tis niet alsof je ooit een huis gaat kopen. Part time werken, part time subsidies trekken.
40 uur werken en langer heeft voor mij gevoel ook geen zin als alles toch te duur is.
En wanneer je genoeg werkt om het te kunnen betalen heb je voor mijn gevoel te weinig tijd om het geld uitgegeven.
Veel te veel, 40 uur. Productiviteit wordt er over het algemeen ook niet hoger van. Bij mijn werk is een standaard fulltime week al 36 uur.
Ze hebben wel weer echt typische NRC-millennials geïnterviewd. De meerderheid van de jongeren kunnen het zich echt niet veroorloven om te deeltijden en een boek te schrijven of vega-recepten te instagrammen.
Ik ben 38, heb een koopwoning en drie schoolgaande kinderen. Ik heb in vergelijking met een hoop mensen een enorm bevoorrechte positie en zelfs ik wil nooit meer 40 uur in de week werken. Ik werk nu 32 uur in de week (4 dagen) en die vrije woensdag is me ontzettend veel waard.
[Dit gerelateerde artikel](https://www.vn.nl/marguerite-van-den-berg-betaald-werk/) verscheen vandaag in Vrij Nederland.
Iets wat niet benoemd wordt, waarschijnlijk omdat het per baan ook heel verschillend zal zijn, is hoe productief de uren zijn. Ik heb zelf het gevoel dat ik veel productiever ben op 32 uur dan ik zou zijn op 40, en merk nu al dat ik af en toe gewoon dagen ‘vol zit te maken’ puur omdat ik nou eenmaal 32 uur moet werken.
Ik zit zelf (nog) in de situatie waar ik flexibel kan werken, dat is ook fijn voor mijn opdrachtgever, soms een dag extra werken omdat er iets af moet betekent dat ik soms ook een dag extra vrij kan nemen als het rustig is. En ik denk als je een goede relatie hebt met je opdrachtgever, en in privé situatie de vrijheid hebt (met kinderen zal dit vast véél moeilijker zijn) het veel beter is dan 40 uur.
Helemaal mee eens.
Doe nu BBL MBO, dus gewoon 40u/week werken, maar ik vind t maar niks. Zodra ik een vast contract aangeboden krijg, ga ik kiezen voor 32u, en als ze me dat niet kunnen bieden zoek ik wel een ander bedrijf.
Die vrije dag is me veel meer waard dan die paar euros. Al helemaal nu alles toch onbetaalbaar is…
Oef ik kom makkelijk aan 60 uur (academische wereld), maar ik geniet wel echt van mijn werk dus het voelt niet als werken
Ik ben ook van plan na m’n afstuderen 32 of 36 uur te werken. We gaan sowieso als samenleving naar een vierdaagse werkweek, dus ik begin alvast.
Ik blijf het een hele nare standaard-setting vinden die dit soort artikelen schetsen. De standaard wordt gezet op ‘het is normaal om als twee partners 40 uur (of meer) te werken”.
Nee! Nee! Dit is niet normaal! Werk doe je om te kunnen leven en een bijdrage aan -iets- te leveren.
Nu wordt verheerlijkt dat we werken omdat werken (en geld voor een ander verdienen) zo geweldig is.
Geweldig om te zien dat dit beeld langzaam aan het veranderen is, hopen dat er ook meer mensen op plekken komen die dat kunnen verkondigen.
En voor de economie hoeft het ook helemaal niet, de productiviteit van eenieder is zo belachelijk hard gestegen dat we eigenlijk allemaal nog veel minder hadden hoeven werken om net zo rijk te zijn als voorgaande generaties.
/eindeboomergemopper
Overigens merk ik bij oudere generaties (vanaf zo’n 40 jaar) dat er nog wel op neer gekeken wordt, parttime werken. Zeker als je “toch geen kinderen” hebt. Denk dat het gewoon bittere jaloezie is dat die generaties niet meer vrije tijd hebben gehad maar altijd 8,5 uur per dag achter hun bureautje hebben moeten zitten?
Je bent gekke henkie als je meer de 40 uur werkt, waar werk je in dan voor? Dure tv? Dure auto? Nederland is ziek geworden en er wordt naar millennials gewezen, God God wat zijn ze lui. Nee millennials staan 3-0 achter na hun studie, je begint met schulden, belachelijke start salarissen, diploma inflatie, dure huren, eigen risico zorg ga zo maar door. Een leuke werk beleving is meer waard dan je de pest pokke werken aangezien het toch niet loont.
Nu mijn vrouw studeert moet ik wel 40 uur werken om 2 kinderen en een studerende vrouw te onderhouden maar zodra zij klaar is wordt het meteen beide 32(of ik 24) uur.
Waarom zou ik tot mijn 70ste 5 dagen per week gaan werken zodat ik het weekend lekker het huishouden en boodschappen kan doen. Weet wel leukere dingen. Zeker nu een ander koophuis of een goed pensioen er toch niet in zit.
Ik heb het hier laatst met mijn vriendin over gehad. Ik ben net begonnen aan de master, zij begint net met werken. We hebben eigenlijk allebei zoiets van als we er niks voor hoeven te laten en het kan, dan willen we maximaal 32 uur per week werken, liefst nog minder. We willen de kids (die we hopelijk mogen krijgen) zien opgroeien en elkaar genoeg zien. Heeft misschien te maken met dat we beiden kinderen zijn van gescheiden ouders. We denken dat door het vele van huis zijn, onze ouders wat uit elkaar zijn gegroeid en niet meer communiceerden. En thuis zijn is gewoon fijn. Als het dus even kan, weinig werken!
Herkenbaar. Ik werk 3 dagen in de week in het onderwijs. Fantastische baan waar ik erg veel plezier in heb. 3 dagen lesgeven, 4 dagen voor mezelf. Ik wil nooit meer anders.
Ik heb veel geluk gehad. Ik heb een huis gekocht met mijn partner, hoef niet meer te sparen en heb ook geen idioot dure hobbies, dus kan gewoon lekker doen waar ik zin in heb.
Het is zo een ongelofelijk grandioos verschil om vanaf 40 naar 36 uur te gaan.
Opeens heb je tijd om toch even voor het einde van de dag naar de winkel te kunnen gaan, voordat het zo stervensdruk wordt.
Of om even langs het gemeentehuis te kunnen gaan zonder een vrije ochtend te vragen.
Of eens een keer een wandeling in het park te kunnen maken terwijl het nog licht buiten is.
En daarnaast, zoals vaak genoeg in deze thread, productiviteit wordt er gewoon niet beter op na een bepaalde hoeveelheid tijd. Als jij die paar uur kan gebruiken om net iets frisser en beter opgeladen de volgende dag in kan, is dat waarschijnlijk uiteindelijk efficienter.
Kan me alleen goed voor stellen dat dat laatste statement wel afhangt van welk type beroep je hebt.
40 uur werken moet niet het uitgangspunt zijn, het resultaat moet het uitgangspunt zijn. Als ik mijn doelen kan realiseren in 32 uur werk ik 32 uur, als ik de week erop 45 uur nodig heb werk ik 45 uur. Focus op doel realisatie IPV ik moet nog tot 17:00 zitten en niks doen.
Helaas werk ik 40u pw en ik ben het spuugzat. Ik heb bijna geen tijd om van mijn eigen leven, of moeder te genieten. Ja, zaterdag heel eventjes. Maar ik moet ook naar de kapper, bijscholen (certificaten behalen, want hoge verwachtingen vanuit werk), manicure/pedicure, boodschappen doen, sociale leven onderhouden (dat ik niet heb), familie bezoeken, shoppen, of wat dan ook. Helaas is m’n salaris té laag voor een werkweek van 32u.
Edit: vergeten te zeggen, ik moet ook nog sporten van mijn huisarts. Anders zijn mijn hartslagaders over 10 jaar dicht geslipt, ondanks dat ik niet rook.
Edit 2: ik heb geen koophuis. Ik kan als starter een hypotheek krijgen van 130k. Mammie en pappie zijn helaas geen VVD’ers met acht advocatenkantoren.
Waarom was dit geen thema tijdens de verkiezingen?
Deze thread maakt mij in eens tering depressief over mijn toekomst…
Ik werk 36 uur per week en ben alleenstaande moeder, voor het geld hoef je het niet te doen, elke cent die ik verdien wordt afgetrokken van kinderopvangtoeslag en andere toeslagen. Het is dat ik mijn werk leuk vind maar ik denk eraan om naar 32 uur te gaan, waarom meer uren werken of überhaupt werken als het zo goed als geen geld oplevert.
Ik heb jarenlang lange weken gemaakt. Zelfs jarenlang elke dag van Groningen naar Zwolle gereden.
Toen mijn manager vertrok heb ik een half jaar zijn werk overgenomen totdat ze een onervaren kerel vonden “die een nieuwe uitdaging zocht”.
Het duurde nog geen jaar en ik had een burnout te pakken en mijn carrière was voorbij.
Mijn werkgever probeerde me te lozen vanaf het moment dat ik ziek werd en hebben ze dat jaren volgehouden.
Toen ik weer op kantoor kwam ben ik op een locatie dichtbij huis gaan werken en heb ik mijn contract aangepast naar 32 uur.
Ik denk niet dat ik ooit nog weer volledig zal gaan werken.
Ik werk 32 uur (4 uur minder dan fulltime, 36 uur is fulltime ik de zorg) en ik ga hier zeker niet vanaf. Mijn woensdag is een vrije dag, waardoor ik altijd na 2 dagen werk, 1 dag vrij of weekend heb.
Ja, ik lever er wel wat geld voor in natuurlijk, maar dat is me het dubbel en dwars waard. Ik kom prima rond en het is heel fijn zo.
Als starter op de arbeidsmarkt kon ik al gauw de mentale last van 40 uur niet aan. Sinds een maand zit ik op 36 uur en eens in de 2 weken die extra vrije dag is echt een verademing.
Ik heb het niet heel breed financieel, dus dat is wel jammer, maar goed ik heb nog genoeg ruimte om te groeien. Die 40 uur + boodschappen + huishouden + sporten + sociaal doen + ontspannen ging hem bij mij niet worden in ieder geval. Laat staan als ik een gezin zou hebben, snap niet hoe mensen het doen.
Ik werk zelf door mijn beperkingen 24 uur, dus 3 volle werkdagen. Ik snap ook niet hoe mijn collega’s het dagelijkse leven kunnen bolwerken naast een 40 uur durende werkweek. Je moet dan nog koken, huishouden, boodschappen doen, wat voor jezelf doen, of bezig zijn met familie/vrienden en andere dingen zoals de tandarts enzo. Hoe dan?
Al zou ik het mentaal en fysiek wel aankunnen, zou ik eigenlijk niet weten of ik het zou doen. Want zij kunnen eigenlijk niet eens zo heel veel meer betalen als ik omdat ze hoger belast worden en het bedrag wat hoger is, staat niet gelijk aan de vrije tijd en energie die je ervoor terugkrijgt als je het mij vraagt.
Als chauffeur zijnde zou ik zo graag met 40u / week rond kunnen komen. Helaas moet ik 60+ per week maken. Nu helemaal met dat grote chauffeurs tekort hoop ik dat alle chauffeurs eens een knap salaris krijgen…
Nooit het stuur vastpakken.