Ένας Ρωμιός ταξιδεύει στον κόσμο part 20, Prince Rupert / Canada. Στην καλύβα με τους ξυλοκόπους
​
Γενικά, ήταν πάλι άλλο ενα ταξίδι της ταλαιπωρίας…
Δεν μπορω να, ειχα την ευκαιρία νο δω μέρη που αλλιώς δεν θα πήγαινα. Δεν ειχα και πολυ χρονο στην διάθεση μου αλλα προσπαθούσα να το χαρω οσο μπορουσα.
​
Απο την αρχη καταλαβα πως θα γινει μαλακια, μονο ακούγοντας την συνεννόηση της γραμματέας με τον πελάτη γιατι ηταν απο τις σπάνιες περιπτωσεις που ήμουνα στο γραφειο.
Οταν την ακουσα και ολας, να ρωτα αμα ο Καναδας ειναι ανήκει στην Ευρωπη στον πελατη…Θα μπορουσα να ορκιστω πως ακουσα το εγκεφαλικο που επαθε ο αλλος, να περνάει απο το τηλέφωνο.
​
Μέτα απο 50 λεπτά κουβέντας που ο αλλος σίγουρα θα το θυμάται για όλη την ζωη του, έκλισαν την δουλειά. Θα πετουσα την αλλη μερα για Vancouver(μεσω Γερμανιας) και μετα Prince Rupert με μια μικρη τοπικη αεροπορικη εταιρεια. Απλα ειχα μια αναμονη στο Vancouver 26 ωρες! Της θύμισα να κανονίσει για ξενοδοχείο, αλλα φυσικά το ξέχασε.
​
​
Φτανοντας εκει μετα απο τρελες ώρες ταξίδι (σχεδόν 25) στο Vancouver δεν με περίμενε κάνεις και φυσικα και δεν ειχαν κλεισει ξενοδοχείο για την αναμονη των 26 ωρων. Οποτε απλα ανοιξα το κινητό, βρηκα το πιο καλο ξενοδοχείο που ηταν εκει κοντα, εκανα κράτηση και πηγα για μπάνιο, βολτα και υπνο. Ήμουνα αρκετά κουρασμενος οποτε απλα εκανα μια μικρή βολτα στο Vancouver και πηγα για υπνο.
​
[https://imgur.com/a/v1hn8LU](https://imgur.com/a/v1hn8LU)
​
Εφτασα την αλλη μερα στο αεροδρομιο και πηρα την τοπικη πτηση. Ηταν ενα μικρο ελικοφόρο σαν αυτα που βαζουν για τα νησιά…Και μετα απο πολύωρη ταλαιπωρία έφτασα στο Prince Rupert. Ενα χωριό στην μεση του πουθενα. Το αεροδρόμιο ηταν τοσο χαλια που έμοιαζε με σταθμο του κτελ. Και παλι πουθενα ο πρακτορας. Παίρνω τηλεφωνο μετα απο 2 ωρες και του φαινεται περίεργο πως εφτασα.
Επρεπε να φτασω αυριο κανονικα, λεει…(καταλαβα, η γραμματέας το γάμησε το θεμα παλι)
​
[https://imgur.com/a/H9X078n](https://imgur.com/a/H9X078n)
​
Ρωταω πως θα παω στην πόλη. Μου λεει δεν εχω τωρα κάποιον οδηγό διαθέσιμο, όποτε παρε το ταδε λεωφορείο και κατεβα στην στάση που ειναι το φέρι στο ταδε ποτάμι. Παρε το φέρι, περνα απέναντι και τα λεμε εκει.
​
Κανω την διαδρομη αυτη, οπου δεν εχω ξαναδει τοσο δεντρο στην ζωη μου, και φτανω εκει που ελεγε αυτος.
Τιποτα. Παίρνω τηλεφωνο και μου δινει ξανα οδηγίες.
\- Παρε αλλο φερι, κατεβα εκει, αλλο λεωφορειο, και δευτερο και τριτο λεωφορείο. Θα φτάσεις στην πόλη…
​
Ειχα αρχισει να τα παιρνω άσχημα, με ειχε γαμήσι στα δρομολόγια…
​
Φτανω στην “πόλη”. Πουθενα παλι αυτος!
Πάλι τηλέφωνο, μου λεει:
​
\-Παρε το ταδε δρομο και προχώρα μεχρι το τελους του. Εκει θα δεις ενα φουρνο και θα πας νοτια προς την έξοδο της πολης. Στα 800 μετρα θα δεις δυτικα σου μια ταβερνα. Μπες εκει.
​
Εκεί έφτανα στα ορια μου. Λες και ειμουνα στο Skyrim και επερνα οδηγίες για ενα side quest. Ήμουνα ετοιμος να κατεβασω καμια χριστοπαναγία ιδικα οταν μου ελεγε της μαλακίες για νότια βόρια και δυτικά.
​
[https://imgur.com/a/TF4exjQ](https://imgur.com/a/TF4exjQ)
​
Έφτασα εκεί που ελεγε και βρήκα την ταβέρνα εξω απο την πολη χωμένη στα δένδρα . Ήταν το “Sleeping Giant Inn” (οχι πλακα κανω, δεν θυμάμαι) Μπαινω μεσα και ηταν κατι ξυλοκόποι (δεν κανω πλακα). Πήρα μια τοπική μπυρα, που ηταν καταπληκτική και κατι λουκάνικα…ΔΕΝ εχω φαει καλύτερα λουκανικα…
​
Οταν περασε μια ωρα και ο πρακτορας ηταν ακομα αφαντος πηρα ξανα τηλέφωνο.
\-Θα περιμένεις εκει μεχρι να ερθει το πλοιο. Εκει ειναι το καλυτερο μερος της πολης.
\-Ποτε θα ερθει το (γαμημένο) το πλοίο (ρε αρχίδι);
\-ΣΕ 26 ΩΡΕΣ…
​
Εκει παγωσα…Τον ρωτησα:
\-Και γιατι δεν με βάζετε σε ξενοδοχείο;
\-Δεν το δικαιολογεί ο πλοιοκτήτης…
​
Να πω εδω πως ο πλοιοκτήτης ηταν ο Νομικος, γνωστό αρχίδι στον κυκλο. Εδω αρκετες φορες σου χρεωνει και το φαγητό που τρως μεσα στο πλοιο και μαλιστα σε τιμες πολύ ανω του κοστους, λες και εισαι σε εστιατοριο. Κανενας αλλος δεν το κανει αυτο. Εδω αλλοι σου δίνουν κουτες τσιγαρα ή και μπουκαλια ποτα σαν ευχαριστω.
​
Ετσι απλα πηγα ξανα στην πολη και βρήκα ενα μικρο ξενοδοχείο.
​
Πηγα την αλλη μερα στο πλοιο, και εκανα την δουλεια, χωρις καποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Οταν τελειωσα, ενημέρωσα το γραφειο για την κατασταση και μου ειπαν να γυρισω στο ξενοδοχείο γιατί δεν βρίσκουν εισιτήρια επιστροφής για εκείνη την μερα. Θα το δουν την επόμενη μέρα.
​
​
Την αλλη μερα το πρωί, τηλέφωνο.
Πάλι δεν βρίσκουν εισιτήρια επιστροφής για εκείνη την μερα…
Να ειμαι stand by γιατι έσκασε αλλη μια δουλειά για τον Νομικο και μήπως πάω κατευθείαν. Το απόγευμα με ξανα παιρνουν. Δεν υπάρχουν βολικά αεροπορικά εισιτήρια οποτε θα νοικιάσω ενα αυτοκίνητο και να παω. Ρωτάω για που…
​
Manzanillo Port στο Μεξικο.
Λεω με κανουν πλακα, δεν υπαρχει περίπτωση.
\-Εισαι σίγουρη για αυτο; Ο πελάτης συμφώνησε; Ξερεις πόση ωρα ειναι το ταξιδι; Ειμαι στο Καναδα και μου ζητας να διασχίσω δυο ολόκληρες χωρες για να φτασω σε μια τριτη χωρα…
\-Ελα τωρα, ειναι 60 ωρες οδήγησης αμα το πατήσεις λιγο το κανεις σε 48 δηλαδή σε 2 μέρες είσαι εκει…
\-Το ειπες αυτο στον πελατη; (Στο μεταξύ αρχίζω και βγαζω σπυριά)
\-Ναι, και χάρηκε οταν ειπα πως τα έξοδα θα ειναι δικα μας (χάρηκε επειδή εισαι τουβλο σκέφτηκα)
\-Στο αφεντικό το ειπες;
\-Δεν μπορεί να ασχοληθεί, ειναι σε ταξιδι και μου εδωσε το ελεύθερο να κανονίσω τα πάντα.
​
Αμμμμ εκει ειναι το πρόβλημα. Ενας τυφλος 60χρονος πίθηκος θα εκανε καλυτερη δουλεια.
​
​
*\*\*\*\**
*Να κανω εδω μια σημείωση:*
*Γνωριζω μια γραμματέας σε μια εταιρεια που εχει σύνδρομο down και αναλαμβάνει την οργανωση τον ταξιδιων. Η κοπελα ειναι εξαιρετική. Προσέχει και την μικρότερη λεπτομέρεια. Παντα κανονίζει οχι ενα εναλλακτικό σχεδιο αμα κατι παει στραβά, αλλα δυο! Το πιο απίστευτο πράγμα που εκανε ηταν σε ενα ταξίδι για Αιγυπτο. Μια εβδομαδα πριν φύγω μου ζητησε να τραβήξω φωτογραφίες και περιγραφές απο τα παντα που θα ειχα στην τσαντα μου, μεχρι και τα μεγέθη των ρουχων που φοραω. Δεν εφερα καμία αντίρρηση, εκανα οτι ζητούσε, σίγουρα ειχε τον λογο της.*
​
*Στο ταξιδι εκει, μολις προσγειώθηκα με στελνει μηνημα:*
*”Σε παρακαλω, ενημέρωσε μολις παραλάβεις την βαλίτσα σου”*
*Παω να παραλάβω τη βαλίτσα, και με ενημερώνουν πως λογου του μικρου χρονου στην ανταπόκριση των πτησεων η βαλιτσα χαθηκε.*
*Την στελνω μηνημα με τα νεα, και παιρνω απαντηση:*
*”Δηλωσε την απώλεια σου στο αεροδρομιο, και ζητα να την γυρίσουν στην Ελλαδα αμα βρεθεί(δύσκολο). Μετα περνα τους ελεγχους και να πας στην τελευταία έξοδο αριστερά και να βρεις ενα ταξί με μια κοκκινη σημαία.”*
*Και εκει ηταν ενας τυπος, με μια βαλίτσα ίδια με την δικιά μου, με ολα τα εργαλεία μεσα, και οτι ρουχα ειχα. ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ!*
*Η άτιμη εκατσε, εψαξε, τα ιδια, τα αγόρασε και τα έστειλε εκει απο νωρίτερα! Ειχε δει τους χρονους απο τις πτήσεις, ειδε πως ηταν μικρη η ανταποκριση, ειδε και πως ειχαν μεγαλο ποσοστό απο απωλειες…τρελαθηκα!*
​
*Ενα μεγάλο μπράβο στην κοπελα. Δεν υπαρχει.*
*Καθε χρονο ολοι οι τεχνικοί και επιθεωρητές απο εταιρείες μαζεύουμε λευτα και στην στελνουμε ενα πολυ καλο δωρο. Το αξιζει.*
*Όπως και ενα μπραβο στην εταιρεια που σεβεται τετοια ιδιαίτερα ατομα και τους προσφέρει να τροπο να ειναι χρήσιμα στην κοινωνία.*
*\*\*\*\**
​
Πισω στο τουβλο μας τωρα…
​
Είχαμε μείνει στο πως ήθελε να κανω ενα road trip και να διασχίσω τον Καναδα, ΗΠΑ και σχεδόν ολο το Μεξικο σε δυο μερες.
​
[https://imgur.com/a/aKIyURl](https://imgur.com/a/aKIyURl)
​
Να πω, πως στην Ευρωπη αυτα τα κανουμε, μονο οταν υπαρχει αναγκη.
Αλλα για 800-1000 χιλιομετρα μαξιμουμ…Ελλαδα-Βουλγαρία/Τουρκια/Αλβανια Γαλλια-Βελγιο ή και Ισπανια-Πορτογαλια.
Και ο λογος που τα αποφεύγουμε ειναι πως ειναι δύσκολο να μαζέψεις τα εξοδα του ταξιδιού (βενζινες,αυτοκινητα,διοδια,φαγητο, ξενοδοχείο κτλ) και να παρουσιάσεις μαζεμενα στο πελατη. Παντα υπαρχουν παράπονα. (γιατι αυτο το ξενοδοχείο και οχι το αλλο κτλ)
​
Σε αυτο το ταξίδι που “κανόνισε” (μην χεσω) ειναι +6000 χιλιομετρα! Ειναι αδύνατο να υπολογίσεις ακριβώς χρονο και εξοδα. Γιαυτό ο πελατης χάρηκε οταν “ακουσε τα εξοδα δικα μας”
​
Προσπαθησα να την βαλω λιγο λογικη στον τροπο σκέψης της:
​
\-Να σου πω καποια πραγματα που μάλλον δεν ξερεις, το 60 ωρες ειναι συνεχούς οδήγησης, να υπολογίσεις το πολυ 10 ωρες οδήγηση την μερα, δηλαδή 6 μερες το ελάχιστο.
Επιπλέων, περναω 2 σύνορα που και εκει θα εχω καθυστερήσεις. Βαλε για σίγουρα 8 μερες.
\-Ένταξη κανενα προβλημα το πλοιο θα ειναι εκει για 2 εβδομάδες εχεις χρόνο…
\-Θα χρειαστώ να κανονίσεις για ηλεκτρονική Βιζα για την Αμερικη, θα χρειαστεί απο τον πελατη μια πρόσκληση…
\-Δεν μπορείς να πας γυρο απο την Αμερικη με το αυτοκίνητο για να αποφύγεις την Βιζα;
​
Εκει μου έφυγαν κατι δόντια…
Αυτα παθαίνεις οταν βαζεις ατομα που δεν εχουν ταξιδεψει ποτε εκτος Ελλαδας να κανονίζουν ταξίδια. Δεν εχουν την αίσθηση της απόστασης και του χρόνου στην πράξη. Βλεπουν μονο τα νουμερα.
​
Μετα απο πολες ωρες στο τηλέφωνο την εξήγησα πως θα πρέπει να παω στην θεωρεία. Στην πραξη δεν ξερω λεω, θα το δω στην πορεία.
​
Και ετσι ξεκίνησα για τα σύνορα με ενα αυτοκίνητο απο την AVIS
[https://youtu.be/Rnd-6O80S4U](https://youtu.be/Rnd-6O80S4U)
​
​
Οπου ο τυπος απο την AVIS στην αρχη νόμιζε πως το εκανα πλακα. Μετα καταλαβε τι απίστευτο θα εκανα, και ποσα λευτα θα εβγαζε.
Μετα απο αρκετα τηλέφωνα, μου κανόνισε την κατάσταση:
Μεχρι τα σύνορα των ΗΠΑ θα πηγαινα με ενα Hyundai Sonata, θα τα περνουσα με τα ποδια και μετα απο εκει πάλι απο την AVIS θα με περίμενε ενα Chevrolet Tahoe που θα το ειχα μεχρι και το Μεξικο. Καποιο θεμα υπήρχε και δεν μπορουσαν να με δωσουν ενα αυτοκίνητο για ολη την διαδρομή. Αλλα, μικρο το κακο.
Το κοστούμι μονο για τα αυτοκίνητα θα ηταν στα 6.000USD…
πολλά τα χιλιόμετρα και ειδική ασφαλιση. Και πάλι ηταν σχετικα λιγα.
Με τοσα χρηματα αγοραζεις ανετα ενα μεταχειρισμένο μεσαιο αυτοκινιτο…
Αλλα…δεν μπορεις να το ασφαλίσεις. Και αμα εβγαζε κατι στην διαδρομή;
​
Ξεκινάω μεχρι τα σύνορα των ΗΠΑ, περνώντας απο δρομους που ηταν ολο δένδρα. Τιποτα αλλο, κατι μικρές χαριτωμένες πόλεις…
Μονο για να βγω απο τον Καναδα εκανα δυο μερες. Και ειχα ακομα μελλον.
​
Στα σύνορα έγινε ενας έλεγχος της πλάκας, απλα με την Βίζα το έψαξαν λιγο παραπανω αλλα αυτο ηταν.
Οταν με ρώτησαν τι σκοπο εχω και μπαίνω στην Αμερική και απάντησα “να παω στο Μεξικο για δουλεια” γέλασαν με την καρδιά τους. Ηταν η πιο πρωτότυπη απάντηση που ακουσαν ποτε. Με ευχηθήκαν καλο ταξίδι με ενα πλατύ χαμόγελο
​
Η πρωτη πολιτεία που περασα ηταν η Montana. Οποτε εκανα και μια απαραίτητη σταση στην πολη Bozeman για να τιμήσω την “πρωτη επαφη”. Οποιος κατάλαβε το reference, κατάλαβε. Ετσι για την μαλακια, εφαγα εκει σχεδόν δυο μερες.
​
Επομενη σταση μου ηταν στην πολιτεία του Wyoming. Εκανα μια μικρη παράκαμψη και πηγα στο Devils Tower, για μια “στενη επαφη τριτου τυπου”. Καταπληκτικο μερος αλλα δεν μπορουσα να χασω και πολυ χρονο εκει. Μετα γραμμη για το Riverton, τίποτα το ιδιαίτερο εκει εκτος απο καλο φαγητό, λόγου των επιρροών απο τους ινδιάνους που κάποτε ζούσαν εκεί. Ακομα υπάρχουν μερικοι, αλλα ειναι ελάχιστοι. Σημείωση πως αυτη η πολη ειναι η γενέτειρα του John Bennett Herrington, του πρωτου ινδιάνου αστροναύτη.
​
Μετα με λιγο τρεξιμο εφτασα στο Pueblo του Colorado. Δεν βρει χρόνο να σκεφτώ εκει καπου που να παω, οποτε απλα μπανιο, φαγητό και υπνο.
​
Σημείωση εδω, για τις τιμες στις ΗΠΑ. Βενζινη φτηνή όπως και το μέτριο φαγητό (σε diners και μικρά εστιατόρια). Το junk food ειναι τζαμπα.
Αλλα παντου ενα μου εκανε εντύπωση. Τα ξενοδοχεία ειναι πολυ ακριβα σε σχεση με Ευρωπη. Τιμες απο 100+ για χαλια δωματια (που εδω θα ηταν στα 20ευρω). Τα λογικα ξεκινουν απο 170-200δολαρια…
​
[https://imgur.com/a/Wbhf7Oz](https://imgur.com/a/Wbhf7Oz)
​
​
Μετα τρεξιμο για Roswell, New Mexico. Εκει καψιμο εντελώς. Δεν περιγράφεται η κατασταση εκει, ειναι μαλακες οι Αμερικανοι, αλλα εκει το τερματίζουν. Και εγω σαν καλος μαλάκας, εκατσα δυο μερες! Ευτυχώς δηλαδή μου δεν προλαβα τα περασω τα σύνορα, γιατι εκει επεσε και το τηλέφωνο. Ήμουνα ήδη στο δρομο για 7 μερες.
​
\-Ελα που εισαι;
\-Σήμερα θα μπω Μεξικο
\-ΜΗΝ το κανεις! Ο πελατης εδωσε ακυρο…
\-Ειπε το λογο;
\-Το πλοιο πηγε τελικα σε αλλο λιμανι…
​
Κλασικος μαλακας ο Νομικος. Παντα κατι τετοια κανει.
*-Τρεξτε καίγομαι, βιάζομαι, πεθαίνω….αμμμ άστο, άκυρο!*
​
Μετα απο αυτο, εδωσα πισω το αυτοκίνητο στο Albuquerque και πεταξα πισω με την Delta για Ευρωπη…
​
​
**Σημείωση εδω για τον λογο που δεν εχω φωτογραφικό υλικο απο ΗΠΑ.**
**Τα εχω παραχωρήσει ολα σε εναν φιλο μου που εγραψε ενα αρθο σχετικα σε ενα περιοδικο και σε σελιδα που ασχολείται με το geek culture. Εκει εχουν τα στοιχεία μου κανονικα. Με τις φωτογραφίες θα ηταν πολύ ευκολο καποιος να με κανει tracking. ΔΕΝ το θελω αυτο…**
10 comments
Μου προσφέρει άφθονη χαρά και απόλαυση το να σε διαβάζω, όμως δεν θα ήθελα με τίποτα να είμαι στη θέση σου.Δεν καταλαβαίνω πως ανέχεσαι τέτοια συμπεριφορά, ειδικά από κάτι βούρλα σαν τη γραμματέα. Εγώ έχω πολύ λιγότερα προσόντα συγκριτικά με εσένα, όμως δεν θα είχε χρειαστεί ούτε το 1/10 που σου είχαν κάνει να το πάθω εγώ για να εκραγώ.
Πρέπει να διαθέτεις ανεξάντλητη υπομονή.
Τέλος, μιας και ανέφερες τον πλοιοκτήτη, googlara το όνομα και ένα από τα πρώτα αποτελέσματα ήταν για τον εφοπλιστή ”με την τεράστια κοινωνική προσφορά.” Μου θυμίζει τον μαλάκα μεγαλοεκδότη που συνεργάζομαι εγώ, ο οποίος είναι πρώτος στα PR events για ΑΜΕΑ και ιδρύματα, ενώ στην εταιρεία κατεβάζει χριστοπαναγίες και τους έχει όλους με απλήρωτες υπερωρίες και καθυστερήσεις μισθών.
Φοβερές καταστάσεις. Πρέπει να έχεις τα πάντα σε ημερολόγιο. Startrek ημερολόγιο κυβερνήτη, μέρα 2.089. Πάλι το τερμάτισε η Μαλάκο.
Λεφτά*
Κάνεις πολλά ορθογραφικ΄ά και γραμματικά λαθάκια, ειδικά στη Γενική πτώση, αλλά αυτό το “λευτά” με τεντώνει αχαχαχαχα
Φίλε πότε βγάζεις το βιβλίο σου?
Πώς πιάνω τη δουλειά σου;
Τι μου θύμισες τώρα. Μικρός είχα μια γκόμενα από το Prince Rupert.
Καποια στιγμη θα χρειαστω τα φωτα σου για κατι. Το αναφερω εδω πρωτα, γιατι δεν θελω να ζαλιζω με μυνηματα. Εισαι πολυασχολος εξαλλου, και μπορει να μην διαθετεις χρονο για τον οποιοδηποτε. Απολυτα σεβαστο.
Θυμάμαι δόκιμο με ειχαν ξεχάσει στο Κεμπέκ ο ατζέντης κοιμόταν του καλού καιρού πήρα τον dpa τηλέφωνο να κανονίσει να με πάνε στο πλοίο 😂😂
Αν ήξερα τότε δεν θα έπαιρνα τον DPA xD
Φίλε ήθελα να σε ρωτήσω με τα ψυχολογικά του τι έκανες ?
Που απευθύνθηκες πρώτα ?
Εχω κάμποσα χρόνια στα γκαζαδικα και πλέον παρέδωσα πνεύμα λόγο διαφόρων πολύ άσχημων να καταστάσεων που έζησα. Θέλω πολύ να πάω σε ειδικό αλλά δεν έχω κάνει τπτ
Τι με συμβουλεύεις?
Όσο για τα posts που κάνεις και για κάποιους που δεν πιστεύουν μια νύχτα από την ζωή μας ολόκληρη δική τους 😂
Είναι αρκετές φορές που καθόμαστε σε τραπέζια κτλ κανένας δεν ενδιαφέρεται για το τι κάνεις αλλά αν πεις ιστορίες δεν θα σε πιστέψουν κι όλας.
Καλύτερη ερώτηση που έχω ακούσει πάντως είναι πως αν δουλεύουμε και τις Κυριακές
Καλό roadtrip. Να σε ρωτήσω, τι θα γινόταν αν “έσκαγε” λάστιχο, και σε έπερνε 3 μέρες παραπάνω να περάσεις τα νότια σύνορα, δεδομένου τι μουνόπανο είναι ο πλοιοκτήτης;