Ik ben blij dat ze een behandeling heeft kunnen vinden en überhaupt door heeft kunnen gaan na een dergelijk verslagend advies.
Maar wat me vooral verbaasd is hoe weinig zorg we gewoon zelfs leveren voor ons gigantische apparaat wat zoveel miljarden collectief kost -en persoonlijk voor patiënten!-, en alsnog iemand zo snel kan uitprocederen bij de specialistische zorg.
Het artikel heeft een betaalmuur en 12ft.io haalt die niet weg :/
**Dilara (25) was opgegeven, nu bedankt ze iedereen: haar broer gematcht als donor**
**‘Ik wil iedereen bedanken die mij en mijn familie heeft gesteund, geholpen en heeft gebeden. Hopelijk tot gauw!’ Dat laat de Zwolse 25-jarige Dilara weten vanuit ziekenhuis Marmara University Hospital in Istanboel. Daar wordt ze sinds begin februari behandeld tegen leukemie nadat Nederlandse artsen haar hadden opgegeven.**
Hoewel die ziekte nog niet is overwonnen, gaat het steeds ietsje beter met haar. Ze praat, loopt en eet zelfstandig, zegt haar familie. Er is volgens haar broer Onur meer goed nieuws. Hij is gematcht als donor voor het moment dat de stamceltherapie kan gaan beginnen. ,,De kans een geschikte donor te vinden, is vaak niet zo groot, ook niet binnen een familie. Maar ik ben geschikt en dat is fantastisch.”
**Transplantatie**
Voordat het zover is, krijgt Dilara eerst verder chemotherapie. De hoop is dat ze binnen twee maanden een stamceltransplantatie (beenmergtransplantatie) kan ondergaan, waarbij het zieke beenmerg, dat afwijkende witte bloedcellen (kankercellen) produceert, wordt vervangen door gezond merg van Onur.
Ze is dankbaar dat ze er nog is en leest alles wat mensen haar schrijven
**Onur, broer van Dilara**
Als het allemaal uitpakt zoals gehoopt, denkt Onur dat de familie snel daarna met Dilara weer terugkeert naar Nederland. ,,We houden vertrouwen in een goede afloop, maar het is en blijft een heel nare ziekte, waarbij het in een klap de andere kant op kan gaan. Gelukkig blijft Dilara er nuchter onder.“
,,Ze is dankbaar dat ze er nog is en leest alles wat mensen haar schrijven. Dat ervaart ze als een enorme steun. Ze is vooral blij dat er meer mogelijkheden zijn aangeboord om haar leven te redden.”
**Dagboek**
In het ziekenhuis houdt Dilara een dagboek bij over wat er gebeurt. De familie houdt tot alles achter de rug is, in overleg met haar artsen en Dilara zelf, media uit de buurt. ,,Zo kan ze zich volledig focussen op haar herstel.”
Dilara heeft leukemie: kanker in bloed en beenmerg. Ze lag in het Zwolse ziekenhuis Isala sinds 1 januari in coma aan een hart-longmachine. Chemotherapie was hier na een week gestopt omdat die niet goed aansloeg.
Het artsenteam wilde op basis van Nederlandse richtlijnen op 1 februari de (op herstel gerichte) behandeling van Dilara stopzetten. De familie greep een laatste strohalm en liet Dilara op 31 januari met hulp van de Turkse regering overbrengen naar Istanboel.
Ben zowel Turks als bijna arts. Veel van die verhalen worden verteld vanuit het perspectief van de familie en de artsen kunnen natuurlijk niet publiekelijk een antwoord/uitleg geven omdat het medische gegevens betreft, maar ik heb zo’n casus van dichterbij meegemaakt en wat ze claimden in het nieuws klopte gewoon niet. Turkse regering gebruikt het alsnog als PR terwijl men in Turkije nu een enorme artsencrisis heeft want artsen trekken de afschuwelijke arbeidsomstandigheden niet meer, waardoor er voor de doorsnee patiënt enorme wachtrijen zijn. Die patiënten vinden het ook erg frustrerend om steeds te lezen dat men Europese patiënten overvliegt. Shit show.
4 comments
Ik ben blij dat ze een behandeling heeft kunnen vinden en überhaupt door heeft kunnen gaan na een dergelijk verslagend advies.
Maar wat me vooral verbaasd is hoe weinig zorg we gewoon zelfs leveren voor ons gigantische apparaat wat zoveel miljarden collectief kost -en persoonlijk voor patiënten!-, en alsnog iemand zo snel kan uitprocederen bij de specialistische zorg.
Het artikel heeft een betaalmuur en 12ft.io haalt die niet weg :/
**Dilara (25) was opgegeven, nu bedankt ze iedereen: haar broer gematcht als donor**
**‘Ik wil iedereen bedanken die mij en mijn familie heeft gesteund, geholpen en heeft gebeden. Hopelijk tot gauw!’ Dat laat de Zwolse 25-jarige Dilara weten vanuit ziekenhuis Marmara University Hospital in Istanboel. Daar wordt ze sinds begin februari behandeld tegen leukemie nadat Nederlandse artsen haar hadden opgegeven.**
Hoewel die ziekte nog niet is overwonnen, gaat het steeds ietsje beter met haar. Ze praat, loopt en eet zelfstandig, zegt haar familie. Er is volgens haar broer Onur meer goed nieuws. Hij is gematcht als donor voor het moment dat de stamceltherapie kan gaan beginnen. ,,De kans een geschikte donor te vinden, is vaak niet zo groot, ook niet binnen een familie. Maar ik ben geschikt en dat is fantastisch.”
**Transplantatie**
Voordat het zover is, krijgt Dilara eerst verder chemotherapie. De hoop is dat ze binnen twee maanden een stamceltransplantatie (beenmergtransplantatie) kan ondergaan, waarbij het zieke beenmerg, dat afwijkende witte bloedcellen (kankercellen) produceert, wordt vervangen door gezond merg van Onur.
Ze is dankbaar dat ze er nog is en leest alles wat mensen haar schrijven
**Onur, broer van Dilara**
Als het allemaal uitpakt zoals gehoopt, denkt Onur dat de familie snel daarna met Dilara weer terugkeert naar Nederland. ,,We houden vertrouwen in een goede afloop, maar het is en blijft een heel nare ziekte, waarbij het in een klap de andere kant op kan gaan. Gelukkig blijft Dilara er nuchter onder.“
,,Ze is dankbaar dat ze er nog is en leest alles wat mensen haar schrijven. Dat ervaart ze als een enorme steun. Ze is vooral blij dat er meer mogelijkheden zijn aangeboord om haar leven te redden.”
**Dagboek**
In het ziekenhuis houdt Dilara een dagboek bij over wat er gebeurt. De familie houdt tot alles achter de rug is, in overleg met haar artsen en Dilara zelf, media uit de buurt. ,,Zo kan ze zich volledig focussen op haar herstel.”
Dilara heeft leukemie: kanker in bloed en beenmerg. Ze lag in het Zwolse ziekenhuis Isala sinds 1 januari in coma aan een hart-longmachine. Chemotherapie was hier na een week gestopt omdat die niet goed aansloeg.
Het artsenteam wilde op basis van Nederlandse richtlijnen op 1 februari de (op herstel gerichte) behandeling van Dilara stopzetten. De familie greep een laatste strohalm en liet Dilara op 31 januari met hulp van de Turkse regering overbrengen naar Istanboel.
Ben zowel Turks als bijna arts. Veel van die verhalen worden verteld vanuit het perspectief van de familie en de artsen kunnen natuurlijk niet publiekelijk een antwoord/uitleg geven omdat het medische gegevens betreft, maar ik heb zo’n casus van dichterbij meegemaakt en wat ze claimden in het nieuws klopte gewoon niet. Turkse regering gebruikt het alsnog als PR terwijl men in Turkije nu een enorme artsencrisis heeft want artsen trekken de afschuwelijke arbeidsomstandigheden niet meer, waardoor er voor de doorsnee patiënt enorme wachtrijen zijn. Die patiënten vinden het ook erg frustrerend om steeds te lezen dat men Europese patiënten overvliegt. Shit show.