Πως είναι υποχρεωτική άμα έχεις δυνατότητα απαλλαγής;
Και έχεις καμία πηγή;
Στα Γαλλία δεν κάναμε καθόλου θρησκευτικά στο σχολείο όταν πήγαινα εγώ. Αλλά τώρα τελευταία αρχίζουν και το ζητάνε ως μάθημα και εισάγουν κάποιου τύπου εργαστήρια για ενημέρωση θρησκευτικών ζητημάτων.
Για όσους δεν ξέρουν επειδή δυστυχώς γεννήθηκαν στην Ελλάδα και δεν πληροφορήθηκαν για το τι ισχύει σε άλλες χώρες της ΕΕ.Η ομολογιακή θρησκευτική εκπαίδευση κατ επιλογήν(χώρες με γαλάζιο) δεν είναι το ίδιο σύστημα με την δυνατότητα απαλλαγής(χώρες με μπλε).Στο γαλάζιο το ομολογιακό μάθημα ΔΕΝ είναι υποχρεωτικό και δεν χρειάζεται να τρέχεις για απαλλαγή αν δεν ανήκεις στην θρησκευτική κοινότητα της οποίας το ομολογιακό μάθημα διδάσκεται. Στην έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς υπάρχουν ορισμένα μαθήματα που για να παρακολουθηθούν πρέπει να επιλεγούν και ανάμεσα σε αυτά είναι και τα θρησκευτικά μαθήματα. Κάθε μαθητής παραδίδει στην έναρξη της χρονιάς ένα έντυπο ή κάτι παρόμοιο το οποίο έχει συμπληρώσει με επιλογή (με τικ ή άλλο τρόπο) στο οποίο επιλέγει τι απο τα δύο θα διδαχτεί (ομολογιακό μάθημα ή εναλλακτικό μάθημα ηθικής που είναι ισότιμο με το ομολογιακό μάθημα).
​
Σε εμάς δεν δίνεται καν η δυνατότητα επιλογής και αν κάποιος δεν είναι Ορθόδοξος χριστιανός πρέπει να τρέχει να κυνηγά απαλλαγή. Θεωρητικά αν κάποιος είναι μέλος άλλης θρησκευτικής κοινότητας εξαιρείται από αυτή την διαδικασία αλλά έχουν γίνει κατά καιρούς καταγγελίες από χριστιανούς άλλων δογμάτων (Καθολικούς, Μάρτυρες του Ιεχωβά,Πεντηκοστιανούς κτλ) ότι αντιμετωπίζονται ως Ορθόδοξοι και δεν τους δίνεται καν ως επιλογή η δυνατότητα απαλλαγής όπως γίνεται σε άτομα άλλων θρησκειών (μουσουλμάνοι,βουδιστές,δωδεκαθειστές κτλ) ή άθεους (που και αυτοί μερικές φορές συναντούν εμπόδια μέχρι τελικά να πάρουν την πολυπόθητη απαλλαγή).
​
Το καλό είναι ότι με βάση πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ το σχολικό έτος 2022-2023 θα είναι το τελευταίο σχολικό έτος που το Υπουργείο Παιδείας μπορεί να συνεχίσει με αυτό το σύστημα.Απο το 2023 οι δικαστές αποφάσισαν ότι στο εξής η Ελλάδα θα μπει στο κλαμπ των γαλάζιων χωρών του χάρτη και θα παρέχει υποχρεωτικά επιλογή στην αρχή της σχολικής χρονιάς ανάμεσα στο ομολογιακό Ελληνορθόδοξο μάθημα και σε μάθημα ***μη ομολογιακό και ισότιμο*** με τα Ορθόδοξα θρησκευτικά το οποίο θα υποχρεούνται να παρακολουθούν οι μη Ορθόδοξοι μαθητές.
Ένας που δεν ξέρει μπορεί άνετα να μπερδέψει τις χώρες με υποχρεωτική ομολογιακή θρησκευτική εκπαίδευση με δυνατότητα απαλλαγής με τις χώρες που έχουν ομολογιακή θρησκευτική εκπαίδευση κατ’επιλογην και μα ισχυριστεί ότι στην Ελλάδα δεν είναι υποχρεωτική η θρησκευτική εκπαίδευση.Πρεπει να γίνει επεξήγηση των διαφορων ανάμεσα σε αυτές τις δύο κατηγορείς.
Υ.Γ:από περιέργεια υπάρχουν στην Ευρώπη χώρες με υποχρεωτική θρησκευτική εκπαίδευση χωρίς δυνατότητα απαλλαγής; Γνωρίζω ότι στην ΕΕ απαγορεύεται ένα τέτοιο σύστημα αλλά εντός Ευρώπης (εκτός ΕΕ προφανώς όμως) υπάρχουν καθόλου τέτοιες χώρες;
τι σημαινει ομολογιακη εκπαιδευση ρε παιδια;
1: Αυτά την ΕΕ.Στις ΗΠΑ που ζω πάντως η θρησκευτική εκπαίδευση με το μάθημα θρησκευτικών δεν παρέχεται σε δημόσια σχολεία δηλαδή σχολεία που λειτουργεί το κράτος αποκλειστικά μόνο του.Επισης από το 1963 το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο αποφάσισε ότι η υποχρεωτικη σχολική προσευχή είναι αντισυνταγματική (θεωρείται η πρώτη απόφαση του Ανώτατου Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου που εγκαινίασε από την δεκαετία του 60 μια σειρά προοδευτικών αποφάσεων του σε διάφορα θέματα που συνεχίστηκε μέχρι πολύ πρόσφατα) αν και αυτή η απόφαση του 63 δεν τηρείται αυστηρά σε αρκετές Πολιτείες οι οποίες έχουν βρει τρόπους να παρακάμψουν την απαγόρευση της σχολικής προσευχής ενώ και το σημερινό SCOTUS έχει εκδηλώσει την πρόθεση του να ανατρέψει την απόφαση του 1963 (στο μεταξύ στο πέρασμα της ιστορίας έχει ήδη εκδώσει αποφάσεις που αν και δεν την ανέτρεψαν άμεσα εντούτοις αποδυνάμωσαν την απόφαση του 1963 σε σημαντικό βαθμό).
2: Όσον αφορά την θρησκευτική διδασκαλία στα δημόσια σχολεία στις ΗΠΑ περιέργως ενώ η θρησκευτική Δεξιά και οι θρησκευτικά και κοινωνικά συντηρητικοί έχουν εντάξει στο πρόγραμμα τους την καταπολέμηση διάφορων δικαιωμάτων (για αμβλώσεις, ευθανασία, δικαιώματα ΛΟΑΤΚΙ+ , σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, μαθήματα πρωωθησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σχολεία κτλ) εντούτοις ΔΕΝ έχουν θέσει ως στόχο τους την εισαγωγή μαθήματος θρησκευτικών στα δημόσια σχολεία.Αυτο ίσως σοκάρει κάποιον που δεν ξέρει πολλά άλλα οφείλεται στο ότι η θρησκευτική Δεξιά στις ΗΠΑ έχει ιστορία στο να μην εμπιστεύεται το επίσημο κράτος (και κατά επέκτασιν ούτε τα σχολεία του) σε θέματα θρησκείας θεωρώντας ότι λειτουργεί αποσταθερωποιητικα για την θρησκευτική πίστη.Στους φονταμενταλιστές κύκλους της θρησκευτικής Δεξιάς (αλλά νομίζω όχι μόνο στους Βαπτιστές του Νότου αλλά ευρύτερα σε πολλούς σκληροπυρηνικούς Προτεστάντες στον κόσμο) γενικά είναι πολυ δημοφιλής η επιλογή του home schooling δηλαδή δίνεται μεγάλη βάση στην θρησκευτική διαπαιδαγώγηση στο οικογενειακό περιβάλλον και πέρα από αυτό υπάρχουν και τα χριστιανικά σχολεία που στις ΗΠΑ είναι πολυάριθμα και ήταν εξαιρετικά δημοφιλή στην δεκαετία του 80 και του 90 ως απάντηση σε αυτό που οι κοινωνικά συντηρητικοί ονομάζουν προοδευτικός εκφυλισμός των επιδιώξεων του κράτους.Στα χριστιανικά αυτά σχολεία (που είναι πολυάριθμα όπως είπαμε) οι μαθητές μαθαίνουν θρησκευτική διδασκαλία με τους όρους που θέτει η εκκλησία και το δόγμα που έχουν αυτό το σχολείο στην ιδιοκτησία τους.
3: Αυτό εξηγεί γιατί στις ΗΠΑ δεν υπάρχει κίνημα ισχυρό για εισαγωγή μαθήματος θρησκευτικής εκπαίδευσης στα σχολεία ενώ υπάρχει για ένα σωρό άλλα κοινωνικά θέματα.Αλλωστε και να υπήρχε θα ήταν πολύ δύσκολο για τις ΗΠΑ να παρέχουν θρησκευτική εκπαίδευση για αμέτρητα χριστιανικά και μη χριστιανικά δόγματα που υπάρχουν σε αυτές(δεν είναι όπως στην Ελλάδα,στις ΗΠΑ η θρησκευτική ομοιογένεια δεν υφίσταται).Για εμένα προσωπικά η θρησκευτική εκπαίδευση δεν έχει νόημα έτσι και αλλιώς αν δεν συνοδεύεται από εκμάθηση της ανοχής για άτομα με διαφορετικό σύστημα πεποιθήσεων και τρόπου ζωής.Η θρησκευτική εκπαίδευση έχει αξία όταν κάνει τον άνθρωπο καλύτερο.Οταν χρησιμοποιείται για φανατισμό των μαζών (όπως κατά καιρούς χρησιμοποιούνται και άλλα μαθήματα όπως η ιστορία στις χώρες που έχουν εθνοκεντρικο σύστημα διδασκαλίας της ιστορίας χωρίς να διδάσκουν για κάτι άλλο εκτός από την ιστορία του έθνους και της χώρας του με σκοπό να δημιουργήσουν εθνικιστικό κλίμα στους μαθητές) χάνει το νόημα της στην παιδεία και δεν είναι παιδεία.Διοτι η Παιδεία εξ ορισμού δεν έχει στόχο τον φανατισμό αλλά την εκμάθηση
Το χρώμα της Γερμανίας είναι λάθος, τιρκουαζ είναι σωστό. Το μάθημα θρησκευτικών είναι κατ επιλογή και όχι υποχρεωτικό.
Έχω κάτι φίλους στην Ιταλία, που μου έλεγαν τις προάλλες ότι η κόρη τους πρέπει να πάει «υποχρεωτικά» στο κατηχητικό, διαφορετικά ως ενήλικας δεν θα μπορεί να κάνει θρησκευτικό γάμο (ή τουλάχιστον έτσι το κατάλαβα με τα μισά ιταλικά που ξέρω).
Πηγη?
Για να έρθει η απαλλαγή, η ένωση αθέων έκανε τρομερό αγώνα.
Θα πω κάτι που λογικά θεωρείται αμφιλεγόμενο εδώ αλλά here goes nothing.
Είμαι υπέρ σε οτιδήποτε ζήτημα να υπάρχει η επιλογή.
Παρόλα αυτά, ακόμα και να ΜΗΝ πιστεύεις (δεκτό και σεβαστό) καλό θα ήταν να διαβάσεις όχι μόνο για τον Χριστιανισμό αλλά και για τις περισσότερες θρησκείες εκεί έξω. Η Αγία Γραφή είναι ένα καλό read από την σκοπιά του διανοούμενου (δεν λέω πως είμαι). Σαφώς υπάρχει χρόνος ένας άνθρωπος να τα διαβάσει αυτά οικειοθελώς εκτός σχολείου αλλά όπως και σε εμένα τότε δίνεται ένα πρώτο ερέθισμα του να μάθεις περισσότερα ανεξάρτητα από το αν τελικά θα πιστέψεις ή όχι.
Τέλος πάντων, triggered gredditors σταυρώστε με.
Σύμφωνα με το Υπ. Παιδείας [https://www.oph.fi/en/education-and-qualifications/subjects-general-upper-secondary](https://www.oph.fi/en/education-and-qualifications/subjects-general-upper-secondary) οι μαθητές στα Φινλανδικά σχολεία έχουν δυνατότητα επιλογής μεταξύ 5 θρησκευτικών δογμάτων (συν 1, αλλά μάλλον γι’ αυτό πρέπει να είναι αρκετοί οι συμμετέχοντες για να φτιάξουν τμήμα) ή να κάνουν ένα εναλλακτικό μάθημα που λέγεται Worldview Studies.
Στην πραγματικότητα, κάποιοι Φινλανδοί μου έχουν πει ότι ο Λουθηρανισμός διδάσκεται ομολογιακά (κατήχηση) ή εξαρτάται από τι δάσκαλο θα έχεις. Οι δάσκαλοι εδώ έχουν μεγάλη ελευθερία επιλογής, π.χ. διαλέγουν ποιο βιβλίο θα διδάξουν ή μπορούν να μην ακολουθούν συγκεκριμένο βιβλίο.
Σημειώνω ότι στην ηλικία των 15, η Λουθηρανική εκκλησία ζητά να επιλέξουν εάν θέλουν να είναι μέλη της εκκλησίας ή όχι. Δηλαδή μπορείς να “ξεβαφτιστείς” τρόπον τινά. Αυτή η διαδικασία λέγεται Confirmation και την εφαρμόζουν κι άλλα δόγματα (πχ Καθολικοί), ίσως όχι στην ίδια ηλικία.
Ο τρόπος προετοιμασίας γι’ αυτό είναι μια κατασκήνωση 15χρονων (δηλαδή το καλοκαίρι πριν κάνουν το confirmation τους) που είναι αρκετά δημοφιλής. Τα περισσότερα παιδιά επιλέγουν να παραμείνουν στην εκκλησία, επειδή αυτό συνεπάγεται μεγάλα πάρτι, πολλά δώρα από συγγενείς κλπ.
Στα διεθνή σχολεία που λειτουργούν στη Φινλανδία οι μαθητές δεν διδάσκονται καθόλου θρησκευτικά ως μάθημα αλλά κάνουν κάποιες αναφορές σε όλες τις θρησκείες στο πλαίσιο των ανθρωπιστικών σπουδών.
Πάντως ως μαθητής γυμνασίου το 2012 έκανα μάθημα στα Θρησκευτικά που αφορούσε κυρίως την ηθική και προσωπικότητες από όλες τις θρησκείες που άλλαξαν τα πράγματα όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Μέχρι και Λούθερ Κινγκ, είχα αναλάβει να κάνω έρευνα γι αυτόν και να κάνω παρουσίαση.
Στο λύκειο κάναμε κάποια περισσότερα περί Ορθοδοξίας μεν, αλλά κάναμε και για ισλάμ, εβραίους, Μασόνους κτλπ καθώς και κάναμε αρκετες συζήτησης περί ηθικής. Τελείωσα το λύκειο το 2018.
Αυτή ήταν η εμπειρία μου μεταξύ 2012-2018. Στο δημοτικό πέρα την προσευχή του Πάσχα που μάθαμε, τα Θρησκευτικά συνήθως κατέληγαν υπερωριες σε Μαθηματικά, Γλώσσα. Κάτοικος Αχαρνών (ολογράφως Μενίδι city), μια περιοχή γνωστή για τους συντηρητικούς ανθρώπους της καθώς και το γεγονός ότι επικρατούν οι Παλαιοημερολογίτες Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
Δεν θα χαρακτήριζα σε καμία περίπτωση την εκπαίδευση που έλαβα ως ομολογική. Για πείτε και άλλοι εμπειρίες που έχετε τελειώσει αυτό το διάστημα το σχολείο.
χαίρομαι πάντως που δεν μπερδεύω τη λέξη Αριος (θεμελιωτής της αίρεσης του Αριανισμου), Αριος (μέλος της αριας Φυλης), Άρειος Παγος, Αρειανος και αρυάνι.
Αν τα πεις όλα αυτά σε έναν ξένο θα σου πει “wtf!?”
Άμα μπορείς να πάρεις απαλλαγή αυτό δεν σημαίνει ότι είναι εξ ορισμού μη-υποχρεωτικό;
Διαφορετική εμπειρία εδώ.Όταν ήμουνα στο Δημοτικό οι γονείς μου με είχαν αφήσει να παρακολουθώ τα Ορθόδοξα Χριστιανικά θρησκευτικά για να μάθω για την θρησκεία του τόπου μου.Ο Δάσκαλος στο Δημοτικό που μας έκανε και θρησκευτικά δεν ήταν θεολόγος (λογικό) και σεβόταν ότι στο σχολείο μας στην περιοχή εκείνη υπήρχαν μαθητές με γονείς μετανάστες από διάφορα χριστιανικά δόγματα και άλλες θρησκείες οπότε ενώ δίδασκε Ορθόδοξα θρησκευτικά το έκανε με σεβασμό.
Στο Γυμνάσιο αποφασίσαμε στην οικογένεια μου να ζητήσουμε απαλλαγή μιας και ως Πεντηκοστιανοι έχουμε την δική μας θρησκεία και είχα μάθει ήδη πολλά για την Ορθοδοξία στο Δημοτικό.Εδω άρχισαν τα προβλήματα:ως Πεντηκοστιανος θεωρήθηκα αρχικά μη επιλέξιμος για απαλλαγή μιας και ως χριστιανός (ακόμα και εντελώς αλλού δόγματος) έπρεπε να παρακολουθήσω αναγκαστικά Ορθόδοξα θρησκευτικά.Μολις προβάλαμε το επιχείρημα ότι δεν είμαστε Ορθόδοξοι(παρότι χριστιανοί) μας ζήτησαν απόδειξη ότι ανήκα όντως στους Πεντηκοστιανους.
Ομως επειδή οι Πεντηκοστιανοι δεν βαπτίζουν ποτέ παιδιά δεν ήμουν ακόμα βαπτισμένος και θεωρήθηκα από τον Διευθυντή ότι εφόσον δεν είμαι επίσημα μέλος άλλης θρησκευτικής κοινότητας δεν εμπίπτω στην κατηγορία των ανθρώπων άλλων θρησκειών που δικαιούνται απαλλαγή αυτόματα.Χρειαστηκε πολύς αγώνας για να πάρω τελικά την απαλλαγή μου.Τελικα καλώς έκανα μια και Ορθόδοξοι συμμαθητές μου μου εξηγούσαν ότι ο Θεολόγος μας στο μάθημα περισσότερο επικεντρωνόταν να επικρίνει τα άλλα χριστιανικά δόγματα παρά να διδάσκει για την Ορθοδοξία.
Στο Λύκειο τα πράγματα ήταν πιο απλά (και ο καθηγητής θεολόγος που είχαν οι Ορθόδοξοι συμμαθητές μου ήταν άνθρωπος με περισσότερη κατανόηση όπως και η διευθύντρια και μπορεσαμε ευκολότερα να πάρουμε την απαλλαγή).
προσπαθω να θυμηθω 1 πραγμα απο τις εκατονταδες ωρες θρησκευτικων…404
18 comments
Πως είναι υποχρεωτική άμα έχεις δυνατότητα απαλλαγής;
Και έχεις καμία πηγή;
Στα Γαλλία δεν κάναμε καθόλου θρησκευτικά στο σχολείο όταν πήγαινα εγώ. Αλλά τώρα τελευταία αρχίζουν και το ζητάνε ως μάθημα και εισάγουν κάποιου τύπου εργαστήρια για ενημέρωση θρησκευτικών ζητημάτων.
Για όσους δεν ξέρουν επειδή δυστυχώς γεννήθηκαν στην Ελλάδα και δεν πληροφορήθηκαν για το τι ισχύει σε άλλες χώρες της ΕΕ.Η ομολογιακή θρησκευτική εκπαίδευση κατ επιλογήν(χώρες με γαλάζιο) δεν είναι το ίδιο σύστημα με την δυνατότητα απαλλαγής(χώρες με μπλε).Στο γαλάζιο το ομολογιακό μάθημα ΔΕΝ είναι υποχρεωτικό και δεν χρειάζεται να τρέχεις για απαλλαγή αν δεν ανήκεις στην θρησκευτική κοινότητα της οποίας το ομολογιακό μάθημα διδάσκεται. Στην έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς υπάρχουν ορισμένα μαθήματα που για να παρακολουθηθούν πρέπει να επιλεγούν και ανάμεσα σε αυτά είναι και τα θρησκευτικά μαθήματα. Κάθε μαθητής παραδίδει στην έναρξη της χρονιάς ένα έντυπο ή κάτι παρόμοιο το οποίο έχει συμπληρώσει με επιλογή (με τικ ή άλλο τρόπο) στο οποίο επιλέγει τι απο τα δύο θα διδαχτεί (ομολογιακό μάθημα ή εναλλακτικό μάθημα ηθικής που είναι ισότιμο με το ομολογιακό μάθημα).
​
Σε εμάς δεν δίνεται καν η δυνατότητα επιλογής και αν κάποιος δεν είναι Ορθόδοξος χριστιανός πρέπει να τρέχει να κυνηγά απαλλαγή. Θεωρητικά αν κάποιος είναι μέλος άλλης θρησκευτικής κοινότητας εξαιρείται από αυτή την διαδικασία αλλά έχουν γίνει κατά καιρούς καταγγελίες από χριστιανούς άλλων δογμάτων (Καθολικούς, Μάρτυρες του Ιεχωβά,Πεντηκοστιανούς κτλ) ότι αντιμετωπίζονται ως Ορθόδοξοι και δεν τους δίνεται καν ως επιλογή η δυνατότητα απαλλαγής όπως γίνεται σε άτομα άλλων θρησκειών (μουσουλμάνοι,βουδιστές,δωδεκαθειστές κτλ) ή άθεους (που και αυτοί μερικές φορές συναντούν εμπόδια μέχρι τελικά να πάρουν την πολυπόθητη απαλλαγή).
​
Το καλό είναι ότι με βάση πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ το σχολικό έτος 2022-2023 θα είναι το τελευταίο σχολικό έτος που το Υπουργείο Παιδείας μπορεί να συνεχίσει με αυτό το σύστημα.Απο το 2023 οι δικαστές αποφάσισαν ότι στο εξής η Ελλάδα θα μπει στο κλαμπ των γαλάζιων χωρών του χάρτη και θα παρέχει υποχρεωτικά επιλογή στην αρχή της σχολικής χρονιάς ανάμεσα στο ομολογιακό Ελληνορθόδοξο μάθημα και σε μάθημα ***μη ομολογιακό και ισότιμο*** με τα Ορθόδοξα θρησκευτικά το οποίο θα υποχρεούνται να παρακολουθούν οι μη Ορθόδοξοι μαθητές.
Ένας που δεν ξέρει μπορεί άνετα να μπερδέψει τις χώρες με υποχρεωτική ομολογιακή θρησκευτική εκπαίδευση με δυνατότητα απαλλαγής με τις χώρες που έχουν ομολογιακή θρησκευτική εκπαίδευση κατ’επιλογην και μα ισχυριστεί ότι στην Ελλάδα δεν είναι υποχρεωτική η θρησκευτική εκπαίδευση.Πρεπει να γίνει επεξήγηση των διαφορων ανάμεσα σε αυτές τις δύο κατηγορείς.
Υ.Γ:από περιέργεια υπάρχουν στην Ευρώπη χώρες με υποχρεωτική θρησκευτική εκπαίδευση χωρίς δυνατότητα απαλλαγής; Γνωρίζω ότι στην ΕΕ απαγορεύεται ένα τέτοιο σύστημα αλλά εντός Ευρώπης (εκτός ΕΕ προφανώς όμως) υπάρχουν καθόλου τέτοιες χώρες;
τι σημαινει ομολογιακη εκπαιδευση ρε παιδια;
1: Αυτά την ΕΕ.Στις ΗΠΑ που ζω πάντως η θρησκευτική εκπαίδευση με το μάθημα θρησκευτικών δεν παρέχεται σε δημόσια σχολεία δηλαδή σχολεία που λειτουργεί το κράτος αποκλειστικά μόνο του.Επισης από το 1963 το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο αποφάσισε ότι η υποχρεωτικη σχολική προσευχή είναι αντισυνταγματική (θεωρείται η πρώτη απόφαση του Ανώτατου Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου που εγκαινίασε από την δεκαετία του 60 μια σειρά προοδευτικών αποφάσεων του σε διάφορα θέματα που συνεχίστηκε μέχρι πολύ πρόσφατα) αν και αυτή η απόφαση του 63 δεν τηρείται αυστηρά σε αρκετές Πολιτείες οι οποίες έχουν βρει τρόπους να παρακάμψουν την απαγόρευση της σχολικής προσευχής ενώ και το σημερινό SCOTUS έχει εκδηλώσει την πρόθεση του να ανατρέψει την απόφαση του 1963 (στο μεταξύ στο πέρασμα της ιστορίας έχει ήδη εκδώσει αποφάσεις που αν και δεν την ανέτρεψαν άμεσα εντούτοις αποδυνάμωσαν την απόφαση του 1963 σε σημαντικό βαθμό).
2: Όσον αφορά την θρησκευτική διδασκαλία στα δημόσια σχολεία στις ΗΠΑ περιέργως ενώ η θρησκευτική Δεξιά και οι θρησκευτικά και κοινωνικά συντηρητικοί έχουν εντάξει στο πρόγραμμα τους την καταπολέμηση διάφορων δικαιωμάτων (για αμβλώσεις, ευθανασία, δικαιώματα ΛΟΑΤΚΙ+ , σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, μαθήματα πρωωθησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σχολεία κτλ) εντούτοις ΔΕΝ έχουν θέσει ως στόχο τους την εισαγωγή μαθήματος θρησκευτικών στα δημόσια σχολεία.Αυτο ίσως σοκάρει κάποιον που δεν ξέρει πολλά άλλα οφείλεται στο ότι η θρησκευτική Δεξιά στις ΗΠΑ έχει ιστορία στο να μην εμπιστεύεται το επίσημο κράτος (και κατά επέκτασιν ούτε τα σχολεία του) σε θέματα θρησκείας θεωρώντας ότι λειτουργεί αποσταθερωποιητικα για την θρησκευτική πίστη.Στους φονταμενταλιστές κύκλους της θρησκευτικής Δεξιάς (αλλά νομίζω όχι μόνο στους Βαπτιστές του Νότου αλλά ευρύτερα σε πολλούς σκληροπυρηνικούς Προτεστάντες στον κόσμο) γενικά είναι πολυ δημοφιλής η επιλογή του home schooling δηλαδή δίνεται μεγάλη βάση στην θρησκευτική διαπαιδαγώγηση στο οικογενειακό περιβάλλον και πέρα από αυτό υπάρχουν και τα χριστιανικά σχολεία που στις ΗΠΑ είναι πολυάριθμα και ήταν εξαιρετικά δημοφιλή στην δεκαετία του 80 και του 90 ως απάντηση σε αυτό που οι κοινωνικά συντηρητικοί ονομάζουν προοδευτικός εκφυλισμός των επιδιώξεων του κράτους.Στα χριστιανικά αυτά σχολεία (που είναι πολυάριθμα όπως είπαμε) οι μαθητές μαθαίνουν θρησκευτική διδασκαλία με τους όρους που θέτει η εκκλησία και το δόγμα που έχουν αυτό το σχολείο στην ιδιοκτησία τους.
3: Αυτό εξηγεί γιατί στις ΗΠΑ δεν υπάρχει κίνημα ισχυρό για εισαγωγή μαθήματος θρησκευτικής εκπαίδευσης στα σχολεία ενώ υπάρχει για ένα σωρό άλλα κοινωνικά θέματα.Αλλωστε και να υπήρχε θα ήταν πολύ δύσκολο για τις ΗΠΑ να παρέχουν θρησκευτική εκπαίδευση για αμέτρητα χριστιανικά και μη χριστιανικά δόγματα που υπάρχουν σε αυτές(δεν είναι όπως στην Ελλάδα,στις ΗΠΑ η θρησκευτική ομοιογένεια δεν υφίσταται).Για εμένα προσωπικά η θρησκευτική εκπαίδευση δεν έχει νόημα έτσι και αλλιώς αν δεν συνοδεύεται από εκμάθηση της ανοχής για άτομα με διαφορετικό σύστημα πεποιθήσεων και τρόπου ζωής.Η θρησκευτική εκπαίδευση έχει αξία όταν κάνει τον άνθρωπο καλύτερο.Οταν χρησιμοποιείται για φανατισμό των μαζών (όπως κατά καιρούς χρησιμοποιούνται και άλλα μαθήματα όπως η ιστορία στις χώρες που έχουν εθνοκεντρικο σύστημα διδασκαλίας της ιστορίας χωρίς να διδάσκουν για κάτι άλλο εκτός από την ιστορία του έθνους και της χώρας του με σκοπό να δημιουργήσουν εθνικιστικό κλίμα στους μαθητές) χάνει το νόημα της στην παιδεία και δεν είναι παιδεία.Διοτι η Παιδεία εξ ορισμού δεν έχει στόχο τον φανατισμό αλλά την εκμάθηση
Το χρώμα της Γερμανίας είναι λάθος, τιρκουαζ είναι σωστό. Το μάθημα θρησκευτικών είναι κατ επιλογή και όχι υποχρεωτικό.
Έχω κάτι φίλους στην Ιταλία, που μου έλεγαν τις προάλλες ότι η κόρη τους πρέπει να πάει «υποχρεωτικά» στο κατηχητικό, διαφορετικά ως ενήλικας δεν θα μπορεί να κάνει θρησκευτικό γάμο (ή τουλάχιστον έτσι το κατάλαβα με τα μισά ιταλικά που ξέρω).
Πηγη?
Για να έρθει η απαλλαγή, η ένωση αθέων έκανε τρομερό αγώνα.
Θα πω κάτι που λογικά θεωρείται αμφιλεγόμενο εδώ αλλά here goes nothing.
Είμαι υπέρ σε οτιδήποτε ζήτημα να υπάρχει η επιλογή.
Παρόλα αυτά, ακόμα και να ΜΗΝ πιστεύεις (δεκτό και σεβαστό) καλό θα ήταν να διαβάσεις όχι μόνο για τον Χριστιανισμό αλλά και για τις περισσότερες θρησκείες εκεί έξω. Η Αγία Γραφή είναι ένα καλό read από την σκοπιά του διανοούμενου (δεν λέω πως είμαι). Σαφώς υπάρχει χρόνος ένας άνθρωπος να τα διαβάσει αυτά οικειοθελώς εκτός σχολείου αλλά όπως και σε εμένα τότε δίνεται ένα πρώτο ερέθισμα του να μάθεις περισσότερα ανεξάρτητα από το αν τελικά θα πιστέψεις ή όχι.
Τέλος πάντων, triggered gredditors σταυρώστε με.
Σύμφωνα με το Υπ. Παιδείας [https://www.oph.fi/en/education-and-qualifications/subjects-general-upper-secondary](https://www.oph.fi/en/education-and-qualifications/subjects-general-upper-secondary) οι μαθητές στα Φινλανδικά σχολεία έχουν δυνατότητα επιλογής μεταξύ 5 θρησκευτικών δογμάτων (συν 1, αλλά μάλλον γι’ αυτό πρέπει να είναι αρκετοί οι συμμετέχοντες για να φτιάξουν τμήμα) ή να κάνουν ένα εναλλακτικό μάθημα που λέγεται Worldview Studies.
Στην πραγματικότητα, κάποιοι Φινλανδοί μου έχουν πει ότι ο Λουθηρανισμός διδάσκεται ομολογιακά (κατήχηση) ή εξαρτάται από τι δάσκαλο θα έχεις. Οι δάσκαλοι εδώ έχουν μεγάλη ελευθερία επιλογής, π.χ. διαλέγουν ποιο βιβλίο θα διδάξουν ή μπορούν να μην ακολουθούν συγκεκριμένο βιβλίο.
Σημειώνω ότι στην ηλικία των 15, η Λουθηρανική εκκλησία ζητά να επιλέξουν εάν θέλουν να είναι μέλη της εκκλησίας ή όχι. Δηλαδή μπορείς να “ξεβαφτιστείς” τρόπον τινά. Αυτή η διαδικασία λέγεται Confirmation και την εφαρμόζουν κι άλλα δόγματα (πχ Καθολικοί), ίσως όχι στην ίδια ηλικία.
Ο τρόπος προετοιμασίας γι’ αυτό είναι μια κατασκήνωση 15χρονων (δηλαδή το καλοκαίρι πριν κάνουν το confirmation τους) που είναι αρκετά δημοφιλής. Τα περισσότερα παιδιά επιλέγουν να παραμείνουν στην εκκλησία, επειδή αυτό συνεπάγεται μεγάλα πάρτι, πολλά δώρα από συγγενείς κλπ.
Στα διεθνή σχολεία που λειτουργούν στη Φινλανδία οι μαθητές δεν διδάσκονται καθόλου θρησκευτικά ως μάθημα αλλά κάνουν κάποιες αναφορές σε όλες τις θρησκείες στο πλαίσιο των ανθρωπιστικών σπουδών.
Πάντως ως μαθητής γυμνασίου το 2012 έκανα μάθημα στα Θρησκευτικά που αφορούσε κυρίως την ηθική και προσωπικότητες από όλες τις θρησκείες που άλλαξαν τα πράγματα όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Μέχρι και Λούθερ Κινγκ, είχα αναλάβει να κάνω έρευνα γι αυτόν και να κάνω παρουσίαση.
Στο λύκειο κάναμε κάποια περισσότερα περί Ορθοδοξίας μεν, αλλά κάναμε και για ισλάμ, εβραίους, Μασόνους κτλπ καθώς και κάναμε αρκετες συζήτησης περί ηθικής. Τελείωσα το λύκειο το 2018.
Αυτή ήταν η εμπειρία μου μεταξύ 2012-2018. Στο δημοτικό πέρα την προσευχή του Πάσχα που μάθαμε, τα Θρησκευτικά συνήθως κατέληγαν υπερωριες σε Μαθηματικά, Γλώσσα. Κάτοικος Αχαρνών (ολογράφως Μενίδι city), μια περιοχή γνωστή για τους συντηρητικούς ανθρώπους της καθώς και το γεγονός ότι επικρατούν οι Παλαιοημερολογίτες Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
Δεν θα χαρακτήριζα σε καμία περίπτωση την εκπαίδευση που έλαβα ως ομολογική. Για πείτε και άλλοι εμπειρίες που έχετε τελειώσει αυτό το διάστημα το σχολείο.
χαίρομαι πάντως που δεν μπερδεύω τη λέξη Αριος (θεμελιωτής της αίρεσης του Αριανισμου), Αριος (μέλος της αριας Φυλης), Άρειος Παγος, Αρειανος και αρυάνι.
Αν τα πεις όλα αυτά σε έναν ξένο θα σου πει “wtf!?”
Άμα μπορείς να πάρεις απαλλαγή αυτό δεν σημαίνει ότι είναι εξ ορισμού μη-υποχρεωτικό;
Διαφορετική εμπειρία εδώ.Όταν ήμουνα στο Δημοτικό οι γονείς μου με είχαν αφήσει να παρακολουθώ τα Ορθόδοξα Χριστιανικά θρησκευτικά για να μάθω για την θρησκεία του τόπου μου.Ο Δάσκαλος στο Δημοτικό που μας έκανε και θρησκευτικά δεν ήταν θεολόγος (λογικό) και σεβόταν ότι στο σχολείο μας στην περιοχή εκείνη υπήρχαν μαθητές με γονείς μετανάστες από διάφορα χριστιανικά δόγματα και άλλες θρησκείες οπότε ενώ δίδασκε Ορθόδοξα θρησκευτικά το έκανε με σεβασμό.
Στο Γυμνάσιο αποφασίσαμε στην οικογένεια μου να ζητήσουμε απαλλαγή μιας και ως Πεντηκοστιανοι έχουμε την δική μας θρησκεία και είχα μάθει ήδη πολλά για την Ορθοδοξία στο Δημοτικό.Εδω άρχισαν τα προβλήματα:ως Πεντηκοστιανος θεωρήθηκα αρχικά μη επιλέξιμος για απαλλαγή μιας και ως χριστιανός (ακόμα και εντελώς αλλού δόγματος) έπρεπε να παρακολουθήσω αναγκαστικά Ορθόδοξα θρησκευτικά.Μολις προβάλαμε το επιχείρημα ότι δεν είμαστε Ορθόδοξοι(παρότι χριστιανοί) μας ζήτησαν απόδειξη ότι ανήκα όντως στους Πεντηκοστιανους.
Ομως επειδή οι Πεντηκοστιανοι δεν βαπτίζουν ποτέ παιδιά δεν ήμουν ακόμα βαπτισμένος και θεωρήθηκα από τον Διευθυντή ότι εφόσον δεν είμαι επίσημα μέλος άλλης θρησκευτικής κοινότητας δεν εμπίπτω στην κατηγορία των ανθρώπων άλλων θρησκειών που δικαιούνται απαλλαγή αυτόματα.Χρειαστηκε πολύς αγώνας για να πάρω τελικά την απαλλαγή μου.Τελικα καλώς έκανα μια και Ορθόδοξοι συμμαθητές μου μου εξηγούσαν ότι ο Θεολόγος μας στο μάθημα περισσότερο επικεντρωνόταν να επικρίνει τα άλλα χριστιανικά δόγματα παρά να διδάσκει για την Ορθοδοξία.
Στο Λύκειο τα πράγματα ήταν πιο απλά (και ο καθηγητής θεολόγος που είχαν οι Ορθόδοξοι συμμαθητές μου ήταν άνθρωπος με περισσότερη κατανόηση όπως και η διευθύντρια και μπορεσαμε ευκολότερα να πάρουμε την απαλλαγή).
προσπαθω να θυμηθω 1 πραγμα απο τις εκατονταδες ωρες θρησκευτικων…404
είμαστε οι ταλιμπάν της Ευρώπης no. 18484