>Συγκεκριμένα, το Α΄ Τμήμα του ΣτΕ, με την υπ΄ αριθμ. 1500/2022 απόφασή του έκρινε ότι υπάρχει «αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης παραλείψεως των αστυνομικών οργάνων να άρουν την παράνομη κατάσταση που προκλήθηκε από την παράνομη είσοδο και παραμονή επί μακρόν στη χώρα υπηκόου τρίτης χώρας και του επιζήμιου αποτελέσματος (της προσβολής υγείας ή σώματος) τρίτου» και «δεν αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος εκ του ότι παρεμβάλλεται η εγκληματική ενέργεια του αλλοδαπού».
>«δημιουργείται η βεβαιότητα σε όποιον αλλοδαπό εισήλθε λάθρα, διαμένει παρανόμως στη Χώρα και επιθυμεί να συμπεριφερθεί παρανόμως και να προσβάλει κάποιο έννομο αγαθό ότι ποτέ δεν θα τιμωρηθεί.»
Δύο στα δύο για την ελληνική δικαιοσύνη…
Η απόφαση αυτή μπαζει τόσο νομικά όσο και κοινωνικά/ πολιτικά. Δέχεται ότι κάθε παρανόμως εισελθων στην χώρα είναι **καταρχήν** εγκληματίας και η αμέλεια του κράτους να τον απελάσει προκαλεί ζημία στην κοινωνία.
Απροκάλυπτα ρατσιστικό σκεπτικό και νομικιστικα ακροβατικά που σου πονάνε το μυαλό. Νομιμοποιεί τη σκληρή αντιμετώπιση των παρανόμως εισελθουντων και χρησιμοποιεί και τον απαράδεκτο όρο «λαθραίος» που συχνά χρησιμοποιούν ακροδεξιοί ρατσιστές. Μην πω ότι ανοίγει και το δρόμο για αποζημιώσεις για κάθε άδικη πράξη που τέλεσε άνθρωπος χωρίς χαρτιά. Και εδώ που τα λέμε, αν η «παρανομη ζωή χωρίς χαρτιά» ωθεί στην παραβατικότητα, η λύση δεν είναι να δώσεις χαρτιά σε αυτούς τους ανθρώπους και να τους βοηθήσεις να ενταχθούν στην κοινωνία??
Τέλος πάντων, καλώς έκανε η Μυρτώ και η οικογένειά της και διεκδίκησαν αποζημίωση, αλλά σε ένα λειτουργικό κράτος αυτό θα ήταν αυτονόητο από τις κρατικές κοινωνικές παροχές και όχι αντικείμενο δικαστικής διαμάχης για 10 χρόνια.
> Όσο τα αστυνομικά όργανα παραβιάζουν τις υποχρεώσεις τους και δεν εκδίδουν κατ’ ενάσκηση της δεσμίας αρμοδιότητάς τους πράξη απελάσεως ή μετά τις 26.1.2011 πράξη επιστροφής για τους παρανόμως διαμένοντες, δημιουργείται η βεβαιότητα σε όποιον αλλοδαπό εισήλθε λάθρα, διαμένει παρανόμως στη χώρα και επιθυμεί να συμπεριφερθεί παρανόμως και να προσβάλει κάποιο έννομο αγαθό ότι ποτέ δεν θα τιμωρηθεί, αφού η ταυτότητά του δεν είναι γνωστή στις ελληνικές αρχές ούτε έχουν ληφθεί τα δακτυλικά αποτυπώματά του.
η αισθηση που εχουν οι συμβουλοι της επικρατειας ειναι οτι οι ανθρωποι που βρισκονται στην ελλαδα χωρις χαρτια παρανομουν επειδη πιστευουν οτι ειναι ευκολο να αποφυγουν τη συλληψη? και μαλιστα αυτη η πεποιθηση ειναι τετοιου βαθμου που εχει νοημα να την ονομασουμε βεβαιοτητα? θα ηταν ενδιαφερον να μαθουμε σε τι ειδους δεδομενα βασιζεται αυτος ο ισχυρισμος.
κατα τα αλλα, η αποφαση βασιζεται σε ενα μαλλον μυστηριωδη ορισμο του αιτιωδους συνδεσμου. απο την περιγραφη που δινουν, δε φαινεται οι αστυνομικες αρχες να γνωριζαν γιαυτον τον ανθρωπο — να ειχαν καποια καταγγελια ή να καθυστερησαν καποια διαδικασια. το δικαστηριο λεει οτι “ηταν εφικτο” να τον εχουν εντοπισει και, ενδεχομενως, απελασει — κατι που θα απετρεπε την τελεση του εγκληματος — αλλα δεν ειναι σαφες τι σημαινει αυτο, περα απο τη γενικη ιδεα οτι οι αρχες πρεπει να προστατευουν τους πολιτες απο το εγκλημα. δεν ειναι σαφες, πχ, τι διαφορα υπαρχει αναμεσα στη συγκεκριμενη υποθεση, και καθε υποθεση ενοπλης επιθεσης: και εκει το θυμα μπορει να ισχυριστει οτι, αν η αστυνομια ειχε συλλαβει το δραστη για οπλοκατοχη, πριν την επιθεση, τοτε η επιθεση δε θα χε γινει. ή θα ελεγε το δικαστηριο οτι το κρατος θα πρεπει να θεωρειται μερικα υπευθυνο για ολες τις ενοπλες ληστειες πχ?
την ειδα μια φορα απο κοντα τη μυρτω λογω κοινου κεντρου αποκαταστασης που πηγαινα, κριμα οτι επαθε, καταστραφηκε ολοσχερως, γιατι στην ουσια τη σκοτωσε εκεινη τη μερα το καθαρμα
και εχει το θρασος εκεινο το σκουληκι να ζητησει και προωρη αποφυλακιση
3 comments
>Συγκεκριμένα, το Α΄ Τμήμα του ΣτΕ, με την υπ΄ αριθμ. 1500/2022 απόφασή του έκρινε ότι υπάρχει «αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης παραλείψεως των αστυνομικών οργάνων να άρουν την παράνομη κατάσταση που προκλήθηκε από την παράνομη είσοδο και παραμονή επί μακρόν στη χώρα υπηκόου τρίτης χώρας και του επιζήμιου αποτελέσματος (της προσβολής υγείας ή σώματος) τρίτου» και «δεν αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος εκ του ότι παρεμβάλλεται η εγκληματική ενέργεια του αλλοδαπού».
>«δημιουργείται η βεβαιότητα σε όποιον αλλοδαπό εισήλθε λάθρα, διαμένει παρανόμως στη Χώρα και επιθυμεί να συμπεριφερθεί παρανόμως και να προσβάλει κάποιο έννομο αγαθό ότι ποτέ δεν θα τιμωρηθεί.»
Δύο στα δύο για την ελληνική δικαιοσύνη…
Η απόφαση αυτή μπαζει τόσο νομικά όσο και κοινωνικά/ πολιτικά. Δέχεται ότι κάθε παρανόμως εισελθων στην χώρα είναι **καταρχήν** εγκληματίας και η αμέλεια του κράτους να τον απελάσει προκαλεί ζημία στην κοινωνία.
Απροκάλυπτα ρατσιστικό σκεπτικό και νομικιστικα ακροβατικά που σου πονάνε το μυαλό. Νομιμοποιεί τη σκληρή αντιμετώπιση των παρανόμως εισελθουντων και χρησιμοποιεί και τον απαράδεκτο όρο «λαθραίος» που συχνά χρησιμοποιούν ακροδεξιοί ρατσιστές. Μην πω ότι ανοίγει και το δρόμο για αποζημιώσεις για κάθε άδικη πράξη που τέλεσε άνθρωπος χωρίς χαρτιά. Και εδώ που τα λέμε, αν η «παρανομη ζωή χωρίς χαρτιά» ωθεί στην παραβατικότητα, η λύση δεν είναι να δώσεις χαρτιά σε αυτούς τους ανθρώπους και να τους βοηθήσεις να ενταχθούν στην κοινωνία??
Τέλος πάντων, καλώς έκανε η Μυρτώ και η οικογένειά της και διεκδίκησαν αποζημίωση, αλλά σε ένα λειτουργικό κράτος αυτό θα ήταν αυτονόητο από τις κρατικές κοινωνικές παροχές και όχι αντικείμενο δικαστικής διαμάχης για 10 χρόνια.
> Όσο τα αστυνομικά όργανα παραβιάζουν τις υποχρεώσεις τους και δεν εκδίδουν κατ’ ενάσκηση της δεσμίας αρμοδιότητάς τους πράξη απελάσεως ή μετά τις 26.1.2011 πράξη επιστροφής για τους παρανόμως διαμένοντες, δημιουργείται η βεβαιότητα σε όποιον αλλοδαπό εισήλθε λάθρα, διαμένει παρανόμως στη χώρα και επιθυμεί να συμπεριφερθεί παρανόμως και να προσβάλει κάποιο έννομο αγαθό ότι ποτέ δεν θα τιμωρηθεί, αφού η ταυτότητά του δεν είναι γνωστή στις ελληνικές αρχές ούτε έχουν ληφθεί τα δακτυλικά αποτυπώματά του.
η αισθηση που εχουν οι συμβουλοι της επικρατειας ειναι οτι οι ανθρωποι που βρισκονται στην ελλαδα χωρις χαρτια παρανομουν επειδη πιστευουν οτι ειναι ευκολο να αποφυγουν τη συλληψη? και μαλιστα αυτη η πεποιθηση ειναι τετοιου βαθμου που εχει νοημα να την ονομασουμε βεβαιοτητα? θα ηταν ενδιαφερον να μαθουμε σε τι ειδους δεδομενα βασιζεται αυτος ο ισχυρισμος.
κατα τα αλλα, η αποφαση βασιζεται σε ενα μαλλον μυστηριωδη ορισμο του αιτιωδους συνδεσμου. απο την περιγραφη που δινουν, δε φαινεται οι αστυνομικες αρχες να γνωριζαν γιαυτον τον ανθρωπο — να ειχαν καποια καταγγελια ή να καθυστερησαν καποια διαδικασια. το δικαστηριο λεει οτι “ηταν εφικτο” να τον εχουν εντοπισει και, ενδεχομενως, απελασει — κατι που θα απετρεπε την τελεση του εγκληματος — αλλα δεν ειναι σαφες τι σημαινει αυτο, περα απο τη γενικη ιδεα οτι οι αρχες πρεπει να προστατευουν τους πολιτες απο το εγκλημα. δεν ειναι σαφες, πχ, τι διαφορα υπαρχει αναμεσα στη συγκεκριμενη υποθεση, και καθε υποθεση ενοπλης επιθεσης: και εκει το θυμα μπορει να ισχυριστει οτι, αν η αστυνομια ειχε συλλαβει το δραστη για οπλοκατοχη, πριν την επιθεση, τοτε η επιθεση δε θα χε γινει. ή θα ελεγε το δικαστηριο οτι το κρατος θα πρεπει να θεωρειται μερικα υπευθυνο για ολες τις ενοπλες ληστειες πχ?
την ειδα μια φορα απο κοντα τη μυρτω λογω κοινου κεντρου αποκαταστασης που πηγαινα, κριμα οτι επαθε, καταστραφηκε ολοσχερως, γιατι στην ουσια τη σκοτωσε εκεινη τη μερα το καθαρμα
και εχει το θρασος εκεινο το σκουληκι να ζητησει και προωρη αποφυλακιση