Tijd dat arm zijn verboden wordt. Dan heb je de keuze: gaan werken en rijk worden, of arm blijven en een boete betalen. Dat zal de luie mensen wel motiveren om geld te gaan verdienen.
*coming soon to a regeerakkoord near you*
Als je het rapport erop naslaat, blijkt dat met “niet kleiner” eigenlijk gewoon “(iets) groter” wordt bedoeld (en niet “gelijk gebleven”). Creatieve woordkeuze dus..
> “We moeten terug naar de menselijke maat.”
Ah… Terug naar een tijd die nooit bestaan heeft. ‘Menselijke maat’ is onmogelijk in een bureaucratie. En overigens ook in een politiek systeem dat denkt in doel- en kiezersgroepen. Je bent geen persoon, je bent een nummertje en/of een onderdeel van een aggregatie.
> “Het probleem is dat de samenleving het gevoel heeft dat ze er niet op kunnen vertrouwen dat je door hard werken, je best doen en goed contact, vooruit komt. Dat brengt de samenleving in mineur en polariseert.”
Not a bug, it’s a feature.
Het hele proces van toeslagen en terugbetaling moet op de schop. Vroegâh, toen ik ook een flexwerkminimumloonslaaf was, moest ik bij het doorgeven van een wijziging op mijn salaris aan de Belastingdienst vervolgens gelijk een hele zak geld terugbetalen. *Dat geld heb je niet gelijk bij een minimale loonverhoging*.
Je zou denken dat de Belastingdienst rekening houdt met het feit dat plebejers niet dezelfde liquiditeit hebben als de grootbedrijven wiens balzakken ze bij de BD graag leegzuigen, maar soit.
“Menselijke maat”.
Dit is geen probleem, dit is wat we willen als land. We zijn en blijven nu eenmaal een kleinburgerlijk conservatief-liberaal landje, en daar past het bij om arm arm te houden en op te kijken tegen de grote heren en dames met het geld.
En het brengt ook een morele kijk op armoede en rijkdom met zich mee: arme mensen zijn arm omdat ze moreel slecht zijn (ze werken niet hard, ze zullen vast frauderen, ze maken verkeerde keuzes), en daarom is er geen enkele reden om dat structureel aan te pakken, want mensen krijgen wat ze hebben verdiend.
Opzich is een verschil tussen arm en rijk in mijn ogen geen inherent probleem, mits die verschillen relatief eerlijk tot stand zijn gekomen. Maar zoals we hier weer zien is dat in Nederland compleet niet het geval, het toeslagen- en belastingsysteem is werkelijk onbegrijpbaar. Omtzigt schreef al over voorbeelden waar een alleenstaande die voor één kind moet zorgen evenveel geld te besteden heeft met part time werk als een full-timer die twee kinderen en een zieke partner moet verzorgen. Waarom? Een niet te bevatten toeslagen en belastingsysteem waar geen moer van klopt.
Mijn moeder vertelde mij wel eens dat toen ze mij alleen opvoedde ze als werkende minder overhield van de overheid dan als ze een uitkering had aangevraagd en maar niet was gaan werken. Wederom komt dit door een enorm wrang systeem van toeslagen en belastingen en uitzonderingen.
Zo is het ook niet lastig voor te stellen dat je situaties als de kindertieslagaffaire krijgt. Dezelfde mensen zitten nog op hun posities, en de regels zijn overal nog steeds te complex en arbitrair voor woorden. Terwijl de burger wettelijk wordt geacht de wet te kennen, en wordt je kapotgemaakt als je een klein foutje maakt, weten de ambtenaren vaak zelf geen eens hoebhet systeem in ellaar zit. Er klopt niks van.
Ooit zal er iemand *zo* hard breken, dat hij compleet door het lint gaat en het gevoel van machteloosheid / hulpeloosheid af gaat reageren op (on)schuldige. Vervolgens zal de hele politiek geschokt reageren en vol vertrouwen zeggen dat ze alles op de schop doen en het gaan veranderen, want het mag nooit meer gebeuren!
Tot die tijd? Out of sight, out of mind. Niemand die hier iets aan doet totdat het fout gaat. Het is te triest voor woorden.
Meer globalisatie –> Meer handel –> Landen richten zich op de productie van goederen en diensten waarin zij comperatieve voordelen hebben –> eigenaren van productiefactoren die relatief overvloedig aanwezig zijn gaan er relatief op vooruit en anderen gaan er relatief op achteruit.
Waar is er in Nederland relatief veel van? Menselijk kapitaal. Waar is er in Nederland relatief(!) weinig van? Ongeschoolde arbeid (en natuurlijke grondstoffen ect.)
Mensen met relatief een sterke onderhandelinspositie: Hogeropgeleiden
Laagopgeleiden die gelocaliseerd werk doen (schoonmakers, bezorgers) –> deze banen raken wel “op”
Middelbaaropgeleiden die gelocaliseerd werk doen. (Timmerlieden, peuterspeelzaal leidsters) –> conjuctuur afhankelijk
Mensen met een relatief lage onderhandelingspositie:
Laagopgeleiden die werk doen dat makkelijk verplaatst kan worden (fabrieksarbeiders)
Middelbaaropgeleiden die werk doen dat risico loopt op creatieve distructie of outsourcing naar het buitenland (mbo administratie/boekhouden, simpel codeerwerk, callcenter werk)
Dit soort kloven blijven een structureel probleem en de harde waarheid is dat NL steeds ingewikkelder wordt en dat niet iedereen de capaciteiten of middelen bezit om zich hierop in te stellen.
Hadden deze mensen niet gewoon rijk geboren kunnen worden?
Het toeslagen systeem is verre van het enigste probleem. Het zit structureel veel erger dan dat. Het probleem met toeslagen is gewoon een symptoom van het zwaardere structurele probleem.
9 comments
Tijd dat arm zijn verboden wordt. Dan heb je de keuze: gaan werken en rijk worden, of arm blijven en een boete betalen. Dat zal de luie mensen wel motiveren om geld te gaan verdienen.
*coming soon to a regeerakkoord near you*
Als je het rapport erop naslaat, blijkt dat met “niet kleiner” eigenlijk gewoon “(iets) groter” wordt bedoeld (en niet “gelijk gebleven”). Creatieve woordkeuze dus..
> “We moeten terug naar de menselijke maat.”
Ah… Terug naar een tijd die nooit bestaan heeft. ‘Menselijke maat’ is onmogelijk in een bureaucratie. En overigens ook in een politiek systeem dat denkt in doel- en kiezersgroepen. Je bent geen persoon, je bent een nummertje en/of een onderdeel van een aggregatie.
> “Het probleem is dat de samenleving het gevoel heeft dat ze er niet op kunnen vertrouwen dat je door hard werken, je best doen en goed contact, vooruit komt. Dat brengt de samenleving in mineur en polariseert.”
Not a bug, it’s a feature.
Het hele proces van toeslagen en terugbetaling moet op de schop. Vroegâh, toen ik ook een flexwerkminimumloonslaaf was, moest ik bij het doorgeven van een wijziging op mijn salaris aan de Belastingdienst vervolgens gelijk een hele zak geld terugbetalen. *Dat geld heb je niet gelijk bij een minimale loonverhoging*.
Je zou denken dat de Belastingdienst rekening houdt met het feit dat plebejers niet dezelfde liquiditeit hebben als de grootbedrijven wiens balzakken ze bij de BD graag leegzuigen, maar soit.
“Menselijke maat”.
Dit is geen probleem, dit is wat we willen als land. We zijn en blijven nu eenmaal een kleinburgerlijk conservatief-liberaal landje, en daar past het bij om arm arm te houden en op te kijken tegen de grote heren en dames met het geld.
En het brengt ook een morele kijk op armoede en rijkdom met zich mee: arme mensen zijn arm omdat ze moreel slecht zijn (ze werken niet hard, ze zullen vast frauderen, ze maken verkeerde keuzes), en daarom is er geen enkele reden om dat structureel aan te pakken, want mensen krijgen wat ze hebben verdiend.
Opzich is een verschil tussen arm en rijk in mijn ogen geen inherent probleem, mits die verschillen relatief eerlijk tot stand zijn gekomen. Maar zoals we hier weer zien is dat in Nederland compleet niet het geval, het toeslagen- en belastingsysteem is werkelijk onbegrijpbaar. Omtzigt schreef al over voorbeelden waar een alleenstaande die voor één kind moet zorgen evenveel geld te besteden heeft met part time werk als een full-timer die twee kinderen en een zieke partner moet verzorgen. Waarom? Een niet te bevatten toeslagen en belastingsysteem waar geen moer van klopt.
Mijn moeder vertelde mij wel eens dat toen ze mij alleen opvoedde ze als werkende minder overhield van de overheid dan als ze een uitkering had aangevraagd en maar niet was gaan werken. Wederom komt dit door een enorm wrang systeem van toeslagen en belastingen en uitzonderingen.
Zo is het ook niet lastig voor te stellen dat je situaties als de kindertieslagaffaire krijgt. Dezelfde mensen zitten nog op hun posities, en de regels zijn overal nog steeds te complex en arbitrair voor woorden. Terwijl de burger wettelijk wordt geacht de wet te kennen, en wordt je kapotgemaakt als je een klein foutje maakt, weten de ambtenaren vaak zelf geen eens hoebhet systeem in ellaar zit. Er klopt niks van.
Ooit zal er iemand *zo* hard breken, dat hij compleet door het lint gaat en het gevoel van machteloosheid / hulpeloosheid af gaat reageren op (on)schuldige. Vervolgens zal de hele politiek geschokt reageren en vol vertrouwen zeggen dat ze alles op de schop doen en het gaan veranderen, want het mag nooit meer gebeuren!
Tot die tijd? Out of sight, out of mind. Niemand die hier iets aan doet totdat het fout gaat. Het is te triest voor woorden.
Meer globalisatie –> Meer handel –> Landen richten zich op de productie van goederen en diensten waarin zij comperatieve voordelen hebben –> eigenaren van productiefactoren die relatief overvloedig aanwezig zijn gaan er relatief op vooruit en anderen gaan er relatief op achteruit.
Waar is er in Nederland relatief veel van? Menselijk kapitaal. Waar is er in Nederland relatief(!) weinig van? Ongeschoolde arbeid (en natuurlijke grondstoffen ect.)
Mensen met relatief een sterke onderhandelinspositie: Hogeropgeleiden
Laagopgeleiden die gelocaliseerd werk doen (schoonmakers, bezorgers) –> deze banen raken wel “op”
Middelbaaropgeleiden die gelocaliseerd werk doen. (Timmerlieden, peuterspeelzaal leidsters) –> conjuctuur afhankelijk
Mensen met een relatief lage onderhandelingspositie:
Laagopgeleiden die werk doen dat makkelijk verplaatst kan worden (fabrieksarbeiders)
Middelbaaropgeleiden die werk doen dat risico loopt op creatieve distructie of outsourcing naar het buitenland (mbo administratie/boekhouden, simpel codeerwerk, callcenter werk)
Dit soort kloven blijven een structureel probleem en de harde waarheid is dat NL steeds ingewikkelder wordt en dat niet iedereen de capaciteiten of middelen bezit om zich hierop in te stellen.
Hadden deze mensen niet gewoon rijk geboren kunnen worden?
Het toeslagen systeem is verre van het enigste probleem. Het zit structureel veel erger dan dat. Het probleem met toeslagen is gewoon een symptoom van het zwaardere structurele probleem.