>Παρόμοια, ο αντισημιτισμός, σκληρό ταυτοτικό στοιχείο της ακροδεξιάς, παραμένει πολύ ισχυρός – αριστερά και δεξιά – την ώρα που χάνεται από τη ρητορική της ακροδεξιάς και συνάπτονται ακόμα και «συμμαχίες» ακροδεξιών με το Ισραήλ μπροστά στον υπέρτερο εχθρό που είναι το Ισλάμ.
Θα μιλήσω για το συγκεκριμένο κομμάτι που ξέρω για να αναδείξω το ευρύτερο πρόβλημα της Αριστεράς;
ο αντισημιτισμός όπως αναφέρει είναι ισχυρό συστατικό της ελληνικής κοινωνιας και ξεφεύγει από το δίπολο αριστερα-δεξια. Δε λέει τίποτα καινούργιο, απλώς επιβεβαιώνει αυτό που **όλες** οι έρευνες λένε τις τελευταίες δεκαετίες.
Επίσης έχει απόλυτο δίκιο όταν μιλάει γοα τις λυκοφιλίες συντηρητικών δεξιών με το Ισραήλ, μπροστά στο κοινό εχθρό του Ισλάμ. Βέβαια αυτό είναι αρχαία ιστορία, ο Ιός [έγραφε γοα αυτά ήδη 15 χρόνια πριν](http://www.iospress.gr/ios2005/ios20050220a.htm).
Το περίεργο είναι οτι αναφέρεται σε αυτό, που ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας είναι ένα εξαιρετικά περιορισμένο φαινόμενο λόγω της επιρροής της Ορθοδοξίας και όχι στις λυκοφιλίες της Αριστεράς με τους Αραβες μπροστά στο κοινό εχθρό των Εβραίων. Μια συμμαχία που εκτείνεται από την Χρυσή Αυγή που υποστήριζει την Παλαιστινη, την ένταξη σε στόχους εβραίων κοινοτήτων από την 17Ν, αντισημιτικές επιθέσεις από αριστερούς σχηματισμούς από το ΚΚΕ εως της ΑΚ κοκ
Οι οργανισμοί σαν το Παρατητηριο αν δε καταφέρουν να πείσουν οτι είναι ενάντια στον ρατσισμό και οχι ενάντια μόνο στον δεξιό ρατσισμό, δε θα καταφέρουν ποτέ στον στόχο τους να ευαισθητοποιησουν την κοινωνία. Γιατί οι κεντρώοι και οι νοήμονες δεξιοί θα τους αντιμετωπίζουν, δικαιως, ως partizan ΜΚΟ.
Καταλαβαίνω οτι είναι δύσκολο να μιλήσεις ενάντια στους ανθρωπους που σε χρηματοδοτούν ή είναι το κοινό σου, αλλά μετά ας μην παραπονιόμαστε για τους δεξιούς νοικοκυραίους που αδιάφορούν για Πλεύρη και Βορίδη.
1 comment
>Παρόμοια, ο αντισημιτισμός, σκληρό ταυτοτικό στοιχείο της ακροδεξιάς, παραμένει πολύ ισχυρός – αριστερά και δεξιά – την ώρα που χάνεται από τη ρητορική της ακροδεξιάς και συνάπτονται ακόμα και «συμμαχίες» ακροδεξιών με το Ισραήλ μπροστά στον υπέρτερο εχθρό που είναι το Ισλάμ.
Θα μιλήσω για το συγκεκριμένο κομμάτι που ξέρω για να αναδείξω το ευρύτερο πρόβλημα της Αριστεράς;
ο αντισημιτισμός όπως αναφέρει είναι ισχυρό συστατικό της ελληνικής κοινωνιας και ξεφεύγει από το δίπολο αριστερα-δεξια. Δε λέει τίποτα καινούργιο, απλώς επιβεβαιώνει αυτό που **όλες** οι έρευνες λένε τις τελευταίες δεκαετίες.
Επίσης έχει απόλυτο δίκιο όταν μιλάει γοα τις λυκοφιλίες συντηρητικών δεξιών με το Ισραήλ, μπροστά στο κοινό εχθρό του Ισλάμ. Βέβαια αυτό είναι αρχαία ιστορία, ο Ιός [έγραφε γοα αυτά ήδη 15 χρόνια πριν](http://www.iospress.gr/ios2005/ios20050220a.htm).
Το περίεργο είναι οτι αναφέρεται σε αυτό, που ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας είναι ένα εξαιρετικά περιορισμένο φαινόμενο λόγω της επιρροής της Ορθοδοξίας και όχι στις λυκοφιλίες της Αριστεράς με τους Αραβες μπροστά στο κοινό εχθρό των Εβραίων. Μια συμμαχία που εκτείνεται από την Χρυσή Αυγή που υποστήριζει την Παλαιστινη, την ένταξη σε στόχους εβραίων κοινοτήτων από την 17Ν, αντισημιτικές επιθέσεις από αριστερούς σχηματισμούς από το ΚΚΕ εως της ΑΚ κοκ
Οι οργανισμοί σαν το Παρατητηριο αν δε καταφέρουν να πείσουν οτι είναι ενάντια στον ρατσισμό και οχι ενάντια μόνο στον δεξιό ρατσισμό, δε θα καταφέρουν ποτέ στον στόχο τους να ευαισθητοποιησουν την κοινωνία. Γιατί οι κεντρώοι και οι νοήμονες δεξιοί θα τους αντιμετωπίζουν, δικαιως, ως partizan ΜΚΟ.
Καταλαβαίνω οτι είναι δύσκολο να μιλήσεις ενάντια στους ανθρωπους που σε χρηματοδοτούν ή είναι το κοινό σου, αλλά μετά ας μην παραπονιόμαστε για τους δεξιούς νοικοκυραίους που αδιάφορούν για Πλεύρη και Βορίδη.